Ano ang ibig sabihin ng ‘Muslim’, at sino ang nagbigay sa mga Muslim ng pangalang iyon?

Tinitipon nito ang mga klasikong diksiyonaryong Arabe. Sa ilalim ng ugat na s-l-m, ibinibigay nito ang aslama bilang ‘siya ay sumuko’ o ‘ipinaubaya niya ang sarili’, ang islam bilang pagsuko, ang muslim bilang isang sumusuko, at ang salam bilang kapayapaan at kaligtasan.

“Tunay na ang relihiyon sa ganang kay Allāh ay ang Islām. Hindi nagkaiba-iba ang mga binigyan ng kasulatan kundi matapos na dumating sa kanila ang kaalaman dala ng paglabag sa pagitan nila. Ang sinumang tatangging sumampalataya sa mga tanda ni Allāh, tunay na si Allāh ay mabilis ang pagtutuos.”

“Bagkus ang sinumang nagsuko ng mukha niya kay Allāh, habang siya ay gumagawa ng maganda, ay ukol sa kanya ang pabuya sa kanya sa ganang Panginoon niya. Walang pangamba sa kanila ni sila ay malulungkot.”

“Makibaka kayo alang-alang kay Allāh nang totoong pakikibaka. Siya ay humalal sa inyo at hindi Siya naglagay sa inyo sa relihiyon ng anumang pagkaasiwa, bilang kapaniwalaan ng ama ninyong si Abraham. Siya ay nagpangalan sa inyo na mga Muslim bago pa niyan at sa [Qur’ān na] ito upang ang Sugo ay maging isang saksi sa inyo at kayo ay maging mga saksi sa mga tao. Kaya magpanatili kayo ng pagdarasal, magbigay kayo ng zakāh, at mangunyapit kayo kay Allāh. Siya ay ang Pinagpapatangkilikan ninyo! Kaya kay inam ang Pinagpapatangkilikan at kay inam ang Mapag-adya!”

Iniuulat nito mula kay Ibn Abbas na ang “Siya ay nagpangalan sa inyo na mga Muslim” ay tumutukoy kay Allah, at binabanggit sina Mujahid, Ata, al-Dahhak, al-Suddi, Muqatil ibn Hayyan at Qatada bilang may parehong pananaw. Ipinaliliwanag ni Mujahid na pinangalanan ni Allah ang mga mananampalataya na mga Muslim noon pa, sa mga naunang kasulatan, at “sa [Qur’ān na] ito”, ang Qur'an.

Binabanggit nito na binasa ni Abd al-Rahman ibn Zayd ibn Aslam ang “Siya ay nagpangalan sa inyo na mga Muslim” bilang tumutukoy kay Abraham, dahil kababanggit pa lamang ng talata sa “kapaniwalaan ng ama ninyong si Abraham”, at na tinanggihan ito ni Ibn Jarir al-Tabari, dahil sinasabi ng talata na pinangalanan sila nang gayon “sa [Qur’ān na] ito”, ang Qur'an, na dumating nang matagal pagkatapos ni Abraham.

“Sino pa ang higit na maganda sa sinasabi kaysa sa sinumang nag-anyaya tungo kay Allāh, gumawa ng maayos, at nagsabi: “Tunay na ako ay kabilang sa mga Muslim [na sumusuko kay Allāh].””

“O Panginoon namin, at gawin Mo kami bilang mga tagapagpasakop sa Iyo at mula sa mga supling namin bilang kalipunang tagapagpasakop sa Iyo, ipakita Mo sa amin ang mga pamamaraan [ng pagsamba] namin, at tanggapin Mo ang pagbabalik-loob namin. Tunay na Ikaw ay ang Palatanggap ng pagbabalik-loob, ang Maawain.”

“[Banggitin] noong nagsabi sa kanya ang Panginoon niya: “Magpasakop ka” ay nagsabi siya: “Nagpasakop ako sa Panginoon ng mga nilalang.” Nagtagubilin niyon si Abraham sa mga anak niya, at si Jacob: “O mga anak ko, tunay na si Allāh ay humirang para sa inyo ng relihiyon kaya huwag nga kayong mamamatay malibang habang kayo ay mga tagapagpasakop [sa Kanya].””

“Hindi nangyaring si Abraham ay isang Hudyo ni isang Kristiyano, subalit siya noon ay isang makatotoong Muslim at hindi siya naging kabilang sa mga tagapagtambal [kay Allāh].”

“Nagsabi si Moises: “O mga tao ko, kung nangyaring kayo ay sumampalataya kay Allāh, sa Kanya kayo manalig kung kayo ay naging mga Muslim.””

“Hindi ka naghiganti sa amin kundi dahil sumampalataya kami sa mga tanda ng Panginoon namin noong dumating ang mga ito sa amin. Panginoon namin, magbuhos Ka sa amin ng pagtitiis at magpapanaw Ka sa amin bilang mga Muslim.”

“Ngunit noong nakadama si Jesus mula sa kanila ng kawalang-pananampalataya ay nagsabi siya: “Sino ang mga tagaadya ko tungo kay Allāh?” Nagsabi ang mga disipulo: Kami ay ang mga tagaadya ni Allāh; sumampalataya kami kay Allāh, at sumaksi ka na kami ay mga tagapagpasakop [kay Allāh].”

“[Banggitin] noong nagkasi Ako sa mga disipulo, na [nagsasabi]: “Sumampalataya kayo sa Akin at sa Sugo Ko” ay nagsabi sila: “Sumampalataya kami at sumaksi Ka na kami ay mga Muslim.””

“At nang masumpungan niya siya, ay dinala niya siya sa Antioquia. At nangyari, na sa buong isang taon ay nakipagtipon sila sa iglesia, at nagturo sa maraming tao. At ang mga alagad ay unang tinawag na mga Kristiyano sa Antioquia.”

Isinalaysay ni al-Harith al-Ash'ari na iniutos ng Propeta (ﷺ) sa mga mananampalataya na manghawak sa pamayanan (al-jama'a), nagbabala na ang sinumang lumayo rito nang isang dangkal ay nagtapon na ng tali ng Islam, at sinabing ang sinumang nagtataas ng panawagan ng panahon ng kamangmangan ay kabilang sa Apoy, kahit siya ay nagdarasal at nag-aayuno. Sinabi niya sa kanila na tawagin ang kanilang sarili sa mga pangalang ibinigay sa kanila ni Allah: mga Muslim, mga mananampalataya, mga alipin ni Allah.