Isang digmaang panrelihiyon ba ang alitan ng Israel at Palestine?

Isang kasaysayan ng Palestine sa ilalim ng pamamahala ng Muslim ng isang Israeling mananalaysay ng Cairo Geniza. Itinatala ni Gil na sa ilalim ng pamamahalang Byzantine ay hindi pinahihintulutan ang mga Hudyo na manirahan sa Jerusalem, at na pinatutunayan ng isang piraso ng Geniza na si Umar ang nagbigay ng pahintulot sa mga Hudyo na manirahan doon, matapos makipagtawaran sa patriyarka sa kanyang harapan, kaya pitumpung pamilya ang dumating mula sa Tiberias.

Isang kronikang Hudyo, sa Arabe na isinulat sa mga titik Hebreo, tungkol sa pagbabalik ng mga Hudyo sa Jerusalem matapos ang pagsakop ng mga Muslim. Ikinukuwento nito na humingi ng pahintulot ang mga pinunong Hudyo kay Umar ibn al-Khattab na manirahan sa lungsod. Nag-alok ang Kristiyanong patriyarka ng limampung sambahayan at humingi ang mga Hudyo ng hindi bababa sa dalawandaan. Nagpasya si Umar sa pitumpu, at pitumpung sambahayan ang dumating mula sa Tiberias at sa rehiyon nito at nanirahan sa timog ng lungsod, malapit sa mga tubig ng Silwan.

Isang kasaysayan ng mga Hudyo sa ilalim ng pamamahala ng mga Ottoman at Turko. Inilalarawan nito kung paano tinanggap ni Sultan Bayezid II ang mga Hudyong pinalayas mula sa Espanya noong 1492, kung paano sila nanirahan sa Istanbul, Salonica at iba pang lungsod ng Ottoman, at kung paano nagpatuloy sa Turkey hanggang sa makabagong panahon ang kanilang pamayanang nagsasalita ng Espanyol.

Isang kasaysayan ng mga Hudyong Sephardi: ang kanilang buhay sa Muslim at Kristiyanong Espanya, ang pagpapalayas noong 1492, at ang kanlungang natagpuan ng marami sa kanila sa Imperyong Ottoman, kung saan nagpatuloy nang ilang siglo ang mga pamayanang Hudyo na nagsasalita ng Espanyol.

Sinasabi ng eksibisyon ng Yad Vashem tungkol sa Albania, ang tanging bansa sa Europa na karamihan ay Muslim, na kinanlungan ng mga Albaniano ang mga Hudyo sa ilalim ng besa, ang kanilang kodigo ng pagtupad sa pangako, at tumanggi silang ibigay ang mga listahan ng mga Hudyo. Sinasabi nito na halos lahat ng Hudyo sa loob ng mga hangganan ng Albania sa ilalim ng pananakop ng Germany ay nailigtas, at na mas marami ang mga Hudyo sa Albania sa pagtatapos ng digmaan kaysa bago ito.

Ang makabagong pampulitikang Zionismo, ang kilusan para sa isang estadong Hudyo, ay itinatag ni Theodor Herzl, isang sekular na Austrian na mamamahayag na Hudyo, sa pamamagitan ng kanyang aklat na The Jewish State (1896). Lumago ito mula sa nasyonalismong Europeo at sa antisemitismong hinarap ng mga Hudyo sa Europa.

“Pabor na tinitingnan ng Pamahalaan ng Kanyang Kamahalan ang pagtatatag sa Palestine ng isang pambansang tahanan para sa mga Hudyo, at gagawin nito ang pinakamahusay na pagsisikap upang mapadali ang pagkamit ng layuning ito, na malinaw na nauunawaan na walang gagawin na makapipinsala sa mga karapatang sibil at panrelihiyon ng mga umiiral na pamayanang hindi Hudyo sa Palestine, o sa mga karapatan at katayuang pampulitika na tinatamasa ng mga Hudyo sa anumang ibang bansa.”

Binilang ng senso noong 23 Oktubre 1922 ang 757,182 tao sa Palestine: 590,890 Muslim, 83,794 Hudyo at 73,024 Kristiyano, kasama ang mas maliliit na grupo tulad ng mga Druze.

Nang magsimulang magtrabaho ang UNRWA noong 1950, tumutugon ito sa mga pangangailangan ng mga 750,000 refugee ng Palestine, mga taong nawalan ng kanilang tahanan at kabuhayan sa digmaan ng 1948.

Noong 25 Pebrero 1994, pinaputukan ni Baruch Goldstein, isang settler mula sa Kiryat Arba at tagasunod ni Rabbi Meir Kahane, ang mga Muslim na nagsasalah sa Yungib ng mga Patriyarka sa Hebron. Pumatay siya ng 29 na sumasamba at nakasugat ng mga 125 bago siya nadaig at napatay. Kinondena ng Israel ang pag-atake.

Nang magsimulang magtrabaho ang UNRWA noong 1950, tumutugon ito sa mga pangangailangan ng mga 750,000 refugee ng Palestine, mga taong nawalan ng kanilang tahanan at kabuhayan sa digmaan ng 1948.

Ang makabagong pampulitikang Zionismo, ang kilusan para sa isang estadong Hudyo, ay itinatag ni Theodor Herzl, isang sekular na Austrian na mamamahayag na Hudyo, sa pamamagitan ng kanyang aklat na The Jewish State (1896). Lumago ito mula sa nasyonalismong Europeo at sa antisemitismong hinarap ng mga Hudyo sa Europa.

“O mga sumampalataya, kayo ay maging mga mapagpanatili para kay Allāh, mga saksi sa pagkamakatarungan. Huwag ngang mag-udyok sa inyo ang pagkasuklam sa ilang tao upang hindi kayo magmakatarungan. Magmakatarungan kayo; ito ay pinakamalapit sa pangingilag magkasala. Mangilag kayong magkasala kay Allāh. Tunay na si Allāh ay Mapagbatid sa anumang ginagawa ninyo.”

“Sa araw na ito, ipinahintulot para sa inyo ang mga kaaya-aya. Ang pagkain ng mga nabigyan ng Kasulatan ay ipinahihintulot para sa inyo. Ang pagkain ninyo ay ipinahihintulot para sa kanila at [gayon din] ang mga babaing malinis ang puri kabilang sa mga mananampalataya at ang mga babaing malinis ang puri kabilang sa mga nabigyan ng Kasulatan bago pa ninyo, kapag nagbigay kayo sa kanila ng mga bigay-kaya sa kanila –bilang mga nagpapakalinis ng puri, hindi bilang mga mangangalunya, at hindi mga gumagawa ng mga kalaguyo. Ang sinumang tumanggi sa pananampalataya ay nawalang-kabuluhan nga ang gawa niya. Siya sa Kabilang-buhay ay kabilang sa mga lugi.”

“Hindi sumasaway sa inyo si Allāh kaugnay sa mga [tagatangging sumampalataya na] hindi nakipaglaban sa inyo dahil sa Relihiyon [ninyo] at hindi nagpalisan sa inyo mula sa mga tahanan ninyo, na magsamabuting-loob kayo sa kanila at magpakamakatarungan kayo sa kanila. Tunay na si Allāh ay umiibig sa mga nagpapakamakatarungan.”

Isinalaysay ni Abdullah ibn Amr na sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang sinumang pumatay sa isang taong may kasunduan sa mga Muslim ay hindi makaaamoy ng halimuyak ng Paraiso, bagaman ang halimuyak nito ay umaabot sa layong apatnapung taon.