Sa Islam, ang kasal ay isa sa mga tanda ni Allah (﷾): isang tahanan ng kapanatagan, pagmamahal at awa. Ang mag-asawa ay may mga karapatan sa isa't isa, at mananagot ang bawat isa kay Allah (﷾) sa kung paano nila pinakitunguhan ang isa. Nagsisimula ang isang mabuting kasal sa isang mabuting pagpili.
Kabilang sa mga tanda Niya na lumikha Siya para sa inyo, mula sa mga sarili ninyo, ng mga kabiyak upang mapanatag kayo sa kanila at naglagay Siya sa pagitan ninyo ng pagmamahal at awa. Tunay na sa gayon ay talagang may mga tanda para sa mga taong nag-iisip-isip.
(Qur'an 30:21)
Ang hahanapin
Hanapin muna ang pananampalataya at pagkatao. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na pinakakasalan ang isang babae dahil sa apat na bagay: ang kanyang yaman, ang kanyang pamilya, ang kanyang ganda o ang kanyang relihiyon. Piliin ang may mabuting relihiyon, sabi niya, o ikaw ang malulugi.
Sa parehong paraan tinitimbang ng isang babae ang isang lalaki. Nang mag-alok ng kasal kay Fatimah bint Qays ang dalawang lalaki, binalaan siya ng Propeta (ﷺ) na ang isa ay hindi kailanman ibinababa ang kanyang tungkod mula sa kanyang balikat, at na mahirap ang isa pa. Sinabihan niya itong pakasalan na lamang si Usamah ibn Zayd. Ginawa niya ito, at sinabi niyang pinagpala siya ni Allah (﷾) dito.
Tingnan ang isa't isa, at sumang-ayon nang malaya. Sinabihan ng Propeta (ﷺ) ang isang lalaki na puntahan at tingnan ang babaeng nais niyang pakasalan. At walang babaeng ipakakasal nang hindi tinatanong at hindi nagbibigay ng kanyang pahintulot.
Pagkatapos ay humingi ng patnubay kay Allah (﷾). Itinuro ng Propeta (ﷺ) ang istikharah para sa bawat pasya: isang pagdarasal na may dalawang yunit, pagkatapos ay isang du'a na humihiling kay Allah (﷾) na piliin ang mabuti.
“Panginoon namin, magkaloob Ka sa amin mula sa mga asawa namin at mga supling namin ng ginhawa ng mga mata, at gumawa Ka sa amin para sa mga tagapangilag magkasala bilang tagapanguna.”
(Qur'an 25:74)
Itinayo sa pagmamahal at awa
“Sila ay kasuutan para sa inyo at kayo ay kasuutan para sa kanila.”
(Qur'an 2:187)
Malapit ang isang kasuotan. Tumatakip ito, nag-iingat at nagpapaganda. Ganyan inilalarawan ng Qur'an ang mag-asawa: ang bawat isa ay ganito para sa isa.
Kapwa sila may pananagutan. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang lalaki ay tagapangalaga ng kanyang pamilya at may pananagutan sa kanila, at ang babae ay tagapangalaga ng tahanan ng kanyang asawa at may pananagutan dito.
Para sa magkabilang panig ang mga karapatan. Sinasabi ng Qur'an na ukol sa kababaihan ang tulad ng tungkulin sa kanila “ayon sa nakabubuti”, at na ukol sa mga lalaki ang isang antas. Ipinaliliwanag ng mga iskolar ang antas na iyon bilang tungkulin ng asawang lalaki na mamuno at tustusan ang pamilya. Namumuno siya sa pamamagitan ng pagsangguni, gaya ng mga mananampalatayang ang “usapin nila ay sanggunian sa pagitan nila”.
Tinanggap ng Propeta (ﷺ) ang payo ng kanyang asawa sa isang mahirap na sandali. Sa al-Hudaybiyah, mabagal ang kanyang mga Kasamahan sa paggawa ng hiniling niya. Sinabihan siya ng kanyang asawang si Umm Salamah na lumabas, walang sabihin, at unang ialay ang sarili niyang hayop na handog. Ginawa niya ito, at sumunod silang lahat.
Maging malumanay sa isa't isa. Minsan, binati ng ilang bisita ang Propeta (ﷺ) ng isang insulto, at sinumpa sila pabalik ni Aishah. Sinabi niya sa kanya: huminahon ka, Aishah, iniibig ni Allah (﷾) ang kahinahunan sa lahat ng bagay. Sinabi rin niya na pinagaganda ng kahinahunan ang anumang kinaroroonan nito, at sinisira ito ng pagkawala nito. Higit sa lahat, utang ng mag-asawa ang kahinahunang iyon sa isa't isa, sa kanilang sinasabi at sa kanilang ginagawa.
Isang mabuting asawang lalaki
“Makitungo kayo sa kanila ayon sa nakabubuti”
(Qur'an 4:19)
Maging mabait. Sinasabihan ng Qur'an ang mga asawang lalaki na makitungo sa kanilang mga asawa nang may kabaitan at katarungan, at sinabi ng Propeta (ﷺ): alagaan nang mabuti ang kababaihan.
Tustusan siya. Ang asawang lalaki ang tagapagtustos. Kailangan niyang bigyan ang kanyang asawa ng tahanan, pagkain at damit, kahit mayaman ito. Sa kanyang Pamamaalam na Sermon, sinabihan ng Propeta (ﷺ) ang mga lalaki na matakot kay Allah (﷾) tungkol sa kababaihan, at sinabing may karapatan sila sa pagkain at damit sa angkop na paraan. Sa kanya ang kanyang pera. Ang kanyang mahr, ang regalo sa kasal, ang kanyang kinikita at ang kanyang minamana ay sa kanya lamang. Hindi niya kailangang gugulin ang anuman nito sa tahanan, at ang anumang ibigay niya ay isang regalo.
Tumulong sa bahay. Nang tanungin kung ano ang ginagawa ng Propeta (ﷺ) sa bahay, sinabi ng kanyang asawang si Aishah na abala siya sa paglilingkod sa kanyang pamilya hanggang sa oras ng pagdarasal.
Huwag kailanman maging malupit. Hindi kailanman pinagbuhatan ng kamay ng Propeta (ﷺ) ang alinman sa kanyang mga asawa. Sinabi ng kanyang asawang si Aishah na hindi kailanman siya humampas ng babae o ng lingkod gamit ang kanyang kamay.
Bigyan siya ng iyong oras. Nang mag-ayuno ang isang Kasamahan araw-araw at magdasal buong gabi, sinabihan siya ng Propeta (ﷺ) na tumigil: may karapatan sa iyo ang iyong asawa.
Palampasin ang maliliit na pagkukulang. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na hindi dapat kamuhian ng isang lalaking mananampalataya ang isang babaeng mananampalataya: kung ayaw niya ang isa sa mga ugali nito, malulugod naman siya sa iba.
Isang mabuting asawang babae
Manindigan sa tabi niya. Nang dumating ang unang pahayag at umuwi ang Propeta (ﷺ) na natatakot, inaliw siya ng kanyang asawang si Khadijah. Hindi kailanman siya ilalagay ni Allah (﷾) sa kahihiyan, sabi nito, sapagkat pinananatili niya ang ugnayan sa kanyang pamilya, tinutulungan ang mahihirap at pinaglilingkuran ang kanyang mga panauhin.
Ingatan ang kanyang tahanan. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na hindi dapat magpapasok ang isang asawang babae sa tahanan ng kanyang asawa ng sinumang ayaw nito roon. At kung paanong utang ng asawang lalaki sa kanya ang kanyang oras, hindi siya nag-aayuno nang kusang-loob habang nasa bahay ang kanyang asawa nang walang pagsang-ayon nito.
Maging isang pagpapala sa kanya, gaya ng dapat niyang maging sa iyo. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na ang mundong ito ay isang panustos, at ang pinakamabuting bagay rito ay isang mabuting babae.
Ang pagtatalik, karapatan ng dalawa
Ang pagtatalik sa kasal ay karapatan ng kapwa asawang lalaki at asawang babae. Nilalayon itong sumama sa pagmamahal at awang inilagay ni Allah (﷾) sa pagitan nila, at hindi ito dapat gamitin ng alinman bilang sandata.
Hindi kailanman dapat pilitin ng asawang lalaki ang kanyang asawa o saktan ito. Sinasabihan siya ng Qur'an na makitungo rito nang may kabaitan at katarungan. At sa kanyang Pamamaalam na Sermon, sinabihan ng Propeta (ﷺ) ang mga lalaki na matakot kay Allah (﷾) tungkol sa kababaihan.
Ang asawang babae naman ay hindi dapat tumanggi sa kanyang asawa nang walang mabuting dahilan. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na kung tinawag ng isang lalaki ang kanyang asawa sa higaan at tumanggi ito, isinusumpa ito ng mga anghel hanggang umaga. Ang sakit o tunay na pagkapagod ay isang mabuting dahilan. Sa panahon ng kanyang regla, hindi talaga pinahihintulutan ang pagtatalik.
Utang din niya rito ang parehong pag-aalaga. Gaya ng sinabi ng Propeta (ﷺ) sa isang Kasamahang nag-iwan sa kanyang asawang mag-isa upang magdasal buong gabi: may karapatan sa iyo ang iyong asawa.
Kapag mahirap ang mga bagay
May mahihirap na araw ang bawat kasal. Sinasabihan ng Qur'an ang isang asawang lalaking may ayaw sa kanyang asawa na “marahil nasusuklam kayo sa isang bagay at gumagawa naman si Allāh dito ng maraming kabutihan”.
Binibigyan ng Islam ang bawat isa sa kanila ng paraan upang sabihing hindi sila masaya, isang hakbang sa bawat pagkakataon. Ang bawat hakbang ay mas malumanay kaysa sa diborsiyo, at karamihan ng problema ay dapat matapos sa una.
Ang asawang babaeng hindi masaya sa kanyang asawa ay unang kumakausap dito, nang mahinahon at sarilinan. Kung nangangamba siya ng kalupitan o pag-iwan mula rito, sinasabi ng Qur'an na maaari silang magkasundo sa isang pag-aayos, at “ang pag-aayos ay higit na mabuti”. Kung mabigo iyon, maaaring magpadala ang bawat pamilya ng isang tagapamagitan, o maaari niyang dalhin ang kanyang usapin sa isang hukom. Maaari rin niyang tapusin ang kasal sa sarili niyang pasya sa pamamagitan ng pagsasauli ng kanyang mahr. Ginawa ito ng asawa ni Thabit ibn Qays: wala siyang reklamo laban dito, ngunit hindi siya makapanatili sa piling nito.
Kausapin siya
Nang mahinahon, at sarilinan.
Tapusin ang kasal
Maaari siyang umalis sa pamamagitan ng pagsasauli ng kanyang mahr.
Ang asawang lalaking ang asawa ay bumaling sa malubhang masamang asal (nushuz) ay may tatlong hakbang sa Qur'an, nang sunud-sunod. Una, kinakausap at pinapayuhan niya ito, nang may kabaitan. Sunod, tumitigil siya sa pakikisalo sa higaan nito nang ilang panahon, bilang isang tahimik na tanda kung gaano siya nasaktan. Nananatili siya sa bahay habang ginagawa niya ito. Sinabi ng Propeta (ﷺ) na lumalayo ang isang asawang lalaki sa kanyang asawa sa loob lamang ng bahay, at hindi kailanman humahampas sa mukha nito.
“Ang mga [maybahay na] nangangamba kayo sa kapalaluan nila ay pangaralan ninyo sila [sa simula], iwan ninyo sila sa mga higaan [kung sumuway], at paluin ninyo sila [nang hindi masakit kung tumanggi pa]; ngunit kung tumalima sila sa inyo ay huwag kayong maghanap laban sa kanila ng isang paraan.”
(Qur'an 4:34)
Pinahihintulutan ang huling hakbang, hindi ipinapayo. Umiiral lamang ito sa napakatiyak na mga kalagayan: malubhang masamang asal ng asawang babae, at pagkatapos lamang na nabigo ang pag-uusap at ang paglayo sa higaan nito. Idinadagdag ng maraming iskolar na pinahihintulutan lamang ito kung naniniwala siyang makatutulong ito. Kahit noon, hindi ito dapat maging mabigat, sabi ng Propeta (ﷺ). Nang tanungin kung ano ang ibig sabihin niyon, sinabi ni Ibn Abbas: gamit ang isang siwak, isang maliit na pansipilyong patpat, o katulad nito. Halos kasinlaki iyon ng isang lapis. Kaya ito ay, sa pinakamarami, isang simbolikong tapik: hindi kailanman malakas, hindi kailanman sa mukha, at hindi kailanman nag-iiwan ng marka. Walang sinumang kailangang dumaan sa hakbang na ito: maaaring tawagin ang mga tagapamagitan anumang oras.
Kahit ito ay hindi ipinapayo. Hindi kailanman pinagbuhatan ng kamay ng Propeta (ﷺ) ang alinman sa kanyang mga asawa. Una niyang sinabi sa mga lalaki: huwag ninyong bugbugin ang mga babaeng lingkod ni Allah (﷾). Nang kalaunan ay maraming babae ang dumating sa kanyang pamilya na nagrereklamo tungkol sa mga asawang gumagawa nito, sinabi niya: hindi sila ang pinakamabuti sa inyo.
Kailangan ding sundin ng mga Muslim ang batas ng bansang kanilang tinitirhan. Sa Britanya, Amerika at marami pang ibang bansa, krimen ang anumang paghampas sa asawa, kaya roon ay hindi talaga ito dapat gawin ng isang asawang lalaking Muslim. Ang pagsunod sa batas ay pagtupad sa sariling salita, at walang kasalanan ang pagtalikod sa isang bagay na pinahihintulutan lamang.
Mag-usap at magpayo
Nang may kabaitan, at una sa lahat.
Lumayo sa higaan niya nang ilang panahon
Nasa bahay pa rin, at hindi kailanman malupit.
Pinahihintulutan, hindi ipinapayo
Isang tapik lamang gamit ang isang pansipilyong patpat, na kasinlaki ng lapis. Hindi kailanman malakas, hindi kailanman sa mukha, hindi kailanman kung saan ito ipinagbabawal ng batas. Hindi kailanman ito ginawa ng Propeta (ﷺ).
Mga tagapamagitan
Isa mula sa bawat pamilya, upang magdala ng kapayapaan. Maaari silang tawagin anumang oras.
Kung lumalaki pa rin ang lamat, maaaring humingi ng tulong ang alinman sa kanila. Nagpapadala ang bawat pamilya ng isang tagapamagitan, at kung nais ng dalawang iyon ng kapayapaan, sinasabi ng Qur'an na pagbubuklurin sila ni Allah (﷾).
Kung hindi na maaaring magpatuloy ang isang kasal, pinahihintulutan ng Islam na matapos ito, at hinihiling na matapos ito nang maayos: dapat itong maging “pagpapanatili ayon sa nakabubuti o pagpapalaya ayon sa pagmamagandang-loob”.