Pse të krishterët mbajnë të dielën në vend të Shabatit?

“Kujtohu për ditën e shtunë për ta shenjtëruar. Gjashtë ditë do të punosh dhe do të bësh gjithë punën tënde, por dita e shtatë është e shtuna e Zotit, Perëndisë tënd; në të nuk do të bësh asnjë punë, as ti, as biri yt, as bija jote, as shërbëtori yt, as shërbëtorja jote, as bagëtia jote, as i huaji që ndodhet brenda portave të tua; sepse në gjashtë ditë Zoti bëri qiejt dhe tokën, detin dhe gjithçka që është në to, dhe ditën e shtatë pushoi; prandaj Zoti e bekoi ditën e shtunë dhe e shenjtëroi.”

“Prandaj bijtë e Izraelit do ta mbajnë shabatin, për ta kremtuar shabatin brez pas brezi, si një besëlidhje të përjetshme.”

“Dhe erdhi në Nazaret, ku ishte rritur; dhe, sipas zakonit të tij, hyri në sinagogë ditën e shabatit dhe u ngrit për të lexuar.”

“Mos mendoni se unë erdha të shfuqizoj ligjin ose profetët; nuk erdha të shfuqizoj, por të përmbush. Sepse në të vërtetë po ju them: Derisa të kalojë qielli dhe toka, as edhe një presje a një pikë nuk do të kalojë nga ligji, derisa të përmbushet gjithçka.”

“Pastaj u kthyen dhe përgatitën aroma e vajra; dhe të shtunën pushuan sipas urdhërimit.”

Justini thotë se të krishterët mblidhen në ditën që quhet e diel, dita e Diellit, sepse është dita e parë, në të cilën Perëndia e bëri botën, dhe dita në të cilën Jezusi u ringjall prej së vdekurish.

Ligji i Kostandinit i 7 marsit 321 urdhëron gjykatësit, banorët e qyteteve dhe të gjitha zanatet të pushojnë në “ditën e nderuar të Diellit”, ndërsa u lejon fermerëve të punojnë arat e tyre.

Të krishterët nuk duhet të judaizojnë duke pushuar të shtunën. Ata duhet të punojnë atë ditë, dhe të nderojnë në vend të saj ditën e Zotit, duke pushuar atëherë nëse munden, si të krishterë. Kushdo që gjendet duke judaizuar, të jetë anatemë nga Krishti.

Mëson se e diela dallohet shprehimisht nga shabati, të cilin e pason çdo javë, dhe se për të krishterët kremtimi ceremonial i së dielës zë vendin e kremtimit të shabatit.

“Në fund të së shtunës, kur po zbardhte dita e parë e javës, Maria Magdalena dhe Maria tjetër erdhën për të parë varrin.”

“Ditën e parë të javës, kur dishepujt u mblodhën për të thyer bukën, Pavli, që do të nisej të nesërmen, u predikoi atyre dhe e zgjati fjalimin e tij deri në mesnatë.”

“Isha në Frymë ditën e Zotit dhe dëgjova prapa meje një zë të madh, si zëri i një bori,”

Mban se dita e shtatë, e shtuna, është Shabati që Perëndia e veçoi në krijim dhe e urdhëroi në urdhërimin e katërt, se Jezusi e mbajti atë, dhe se të krishterët sot duhet ta mbajnë nga perëndimi i diellit të premten deri në perëndimin e diellit të shtunën.

“Në të vërtetë, e Shtuna u caktua për ata që patën kundërshti në lidhje me të. Sigurisht që Zoti yt do t’i gjykojë ata në Ditën e Kiametit, për çështjet, që ata nuk pajtoheshin.”

“Ne ngritëm mbi ata malin Tur, sipas besëlidhjes me ta. Pastaj u thamë: “Hyni në portë duke u përulur” dhe “Mos e shkelni sabatin!” dhe morëm nga ata një besë të fortë.”

“O besimtarë, kur të thirreni për (të falur) namazin (e xhumasë) në ditën e premte, nxitoni për ta përmendur Allahun dhe pezulloni tregtinë! Kjo, që ta dini, është më mirë për ju!”

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha: ne jemi të fundit që erdhëm, por do të jemi të parët në Ditën e Kiametit, ndonëse popujve të mëparshëm iu dha shkrimi para nesh. Kjo ditë, e premtja, iu bë detyrë atyre, por ata u përçanë për të, dhe Allahu na udhëzoi ne te ajo. Të tjerët vijnë pas nesh: hebrenjtë nesër, të shtunën, dhe të krishterët pasnesër, të dielën.