Përgjigje e shkurtër
Islami e nënvizon përmendjen e Allahut (﷾) sepse mëkati vjen zakonisht kur Allahu (﷾) harrohet. Sa kohë një njeri e mban Allahun (﷾) në mendje, e keqja është e vështirë. Shejtani punon ta mbushë mendjen me gjëra të tjera që Allahu (﷾) të harrohet. Prandaj aktet e adhurimit janë ndërtuar për ta mbajtur Allahun (﷾) në mendje. Pesë namazet e përditshme shtrihen gjatë ditës, mes vakteve, punës dhe gjumit, dhe Kurani thotë se namazi është për të përmendur Allahun (﷾). Agjërimi stërvit vetëpërmbajtjen. Alkooli dhe bixhozi ndalohen pjesërisht sepse bllokojnë përmendjen. Kur një besimtar mëkaton, përmendja e Allahut (﷾) e kthen që të kërkojë falje. Islami kërkon moderim në shumicën e gjërave, por kërkon përmendjen e Allahut (﷾) me bollëk. Kurani shton një premtim: në përmendjen e Allahut (﷾) zemrat gjejnë prehje.
Shpjegimi i plotë
Harrimi i Allahut (﷾) është mënyra si fillon mëkati
Kurani thotë se Shejtani i fiton njerëzit duke i bërë të harrojnë përmendjen e Allahut (﷾). Thotë se ata që ka fituar janë pala e tij dhe se ata janë humbësit. Emëron intoksikantët (çdo gjë që turbullon mendjen, si alkooli) dhe bixhozin si mjetet e tij. Ato ngjallin urrejtje dhe i largojnë njerëzit nga përmendja e Allahut (﷾) dhe nga namazi. Kjo është një nga arsyet që jep Kurani për t'i ndaluar.
“Ata i ka vënë poshtë djalli dhe i ka bërë që të harrojnë përmendjen e Allahut. Ata janë pala e djallit; në të vërtetë, pala e djallit janë humbësit.”
“Vërtet, djalli me pije alkoolike dhe me bixhoz kërkon që të fusë midis jush armiqësi e urrejtje dhe t’ju shmangë nga të kujtuarit e Allahut dhe kryerja e namazit. Prandaj, a po hiqni dorë?”
Adhurimi është ndërtuar për përmendjen
Në Kuran, Allahu (﷾) i thotë Musait të falë namazin për të përmendur Atë. Fjala arabe është dhikr, që do të thotë përmendje. Yusuf Ali, përkthimin anglisht të Kuranit të të cilit e përdor kjo faqe, e jep këtu si ‘praise’ (lavdërim). Pesë herë në ditë, namazi ndërpret të ngrënit, punën dhe gjumin për të ushqyer shpirtin. Gjithashtu e mban njeriun nga veprat e turpshme. Agjërimi është caktuar që besimtarët të mësojnë takvanë (vetëpërmbajtjen dhe ndërgjegjen për Allahun (﷾)).
“Me të vërtetë, Unë jam Allahu, s’ka zot tjetër përveç Meje, prandaj, vetëm Mua më adhuro dhe kryej faljen për të më kujtuar Mua!”
“Lexo (o Muhamed) atë që të është zbritur ty prej Librit (Kuranit) dhe fale namazin! Vërtet që namazi të ruan nga shthurja dhe nga çdo vepër e shëmtuar dhe vërtet që përmendja e Allahut është më e madhe! Allahu di gjithçka që ju bëni.”
“O besimtarë! Ju është urdhëruar agjërimi, ashtu si u ishte urdhëruar atyre para jush, që të mund të ruheni nga të këqijat.”
| Veprimi | Çfarë thotë Kurani se bën |
|---|---|
| Namazi, 20:14 | Falet për ta përmendur Atë. |
| Namazi, 29:45 | E ruan njeriun nga veprat e turpshme. |
| Agjërimi, 2:183 | Është urdhëruar që besimtarët të mësojnë takvanë. |
| Ndalimi i dehësve dhe i kumarit, 5:91 | Ato i largojnë njerëzit nga përmendja e Allahut (﷾) dhe nga namazi. |
Përmendeni Allahun (﷾) shpesh
Islami kërkon ekuilibër në ushqim, gjumë, pasuri e madje edhe adhurim. Përmendja është përjashtimi. Kurani u thotë besimtarëve ta përmendin Allahun (﷾) shumë. Arabishtja është udhkuru Allahe dhikran kethira, që Yusuf Ali e jep ‘celebrate the praises of Allah, and do this often’. Premton gjithashtu se Allahu (﷾) i përmend ata që e përmendin. Profeti (ﷺ) e krahasoi atë që e përmend Zotin e vet me të gjallin dhe atë që nuk e përmend me të vdekurin.
“O besimtarë, përmendeni shpesh Allahun”
“Prandaj, më kujtoni Mua (me namaz e lutje) që Unë t’ju kujtoj (me shpërblime) dhe falënderomëni Mua (duke m’u bindur) e mos i mohoni dhuntitë e Mia (me mosbindje)!”
Ebu Musai transmeton se Profeti (ﷺ) tha se ai që e kujton Zotin e vet, krahasuar me atë që nuk e kujton, është si i gjalli krahasuar me të vdekurin.
Profeti (ﷺ) transmeton se Allahu thotë: Unë jam ashtu siç më mendon robi Im, dhe jam me të kur më kujton; nëse afrohet te Unë një pëllëmbë, Unë i afrohem një krah, dhe nëse vjen te Unë duke ecur, Unë shkoj te ai duke vrapuar. Gjendet edhe te Sahih Muslimi 2675.
Përmendja e kthen mëkatarin
Të gjithë kanë çaste dobësie. Një njeri pa mënyrë për ta kujtuar Allahun (﷾) mund të zhytet më thellë me çdo mëkat. Kurani i lavdëron ata që, pasi bëjnë keq, e sjellin Allahun (﷾) ndër mend dhe kërkojnë faljen e Tij. Premton gjithashtu se zemrat gjejnë prehje në përmendjen e Tij.
“Për ata që, kur bëjnë vepra të turpshme ose i bëjnë dëm vetes, e kujtojnë Allahun, i kërkojnë falje për gjynahet e tyre - e kush i fal gjynahet përveç Allahut? - dhe nuk ngulmojnë me vetëdije në gabimet që kanë bërë,”
“ata që besojnë dhe zemrat e të cilëve, kur përmendet Allahu, qetësohen. Vërtet, zemrat qetësohen me përmendjen e Allahut!”
| Pika | Harrimi i Tij | Përmendja e Tij |
|---|---|---|
| Në Kuran | Si i fiton Satani njerëzit (58:19). | Allahu (﷾) i përmend ata që e përmendin Atë (2:152). |
| Pas një gabimi | Njeriu mund të zhytet më thellë me çdo gjynah. | E kujton Allahun (﷾) dhe kërkon falje (3:135). |
| Zemra | Si e vdekur. | Si e gjallë; zemrat gjejnë qetësi (13:28). |
Këndvështrime
Pikëpamja islame
Përmendja e Allahut (﷾) është qëllimi që kalon nëpër çdo adhurim. Mbron nga mëkati, që rritet kur Allahu (﷾) harrohet, dhe e kthen mëkatarin te pendimi. Profeti (ﷺ) e krahasoi një jetë pa të me vdekjen.
Kurani thotë se namazi falet për përmendjen e Allahut (﷾) dhe se i mban njerëzit nga veprat e turpshme.
Agjërimi është caktuar që besimtarët të mësojnë vetëpërmbajtjen.
Kurani i urdhëron besimtarët ta përmendin Allahun (﷾) shpesh dhe premton se Allahu (﷾) i përmend ata që e përmendin.
Kurani thotë se Shejtani i bën njerëzit të harrojnë përmendjen e Allahut (﷾). Intoksikantët dhe bixhozi janë mjetet e tij për këtë qëllim.
Mëkati bëhet më shpesh kur harrohet Allahu (﷾). Prandaj mbajtja e Allahut (﷾) në mendje është mbrojtja e parë ndaj tij.
Kurani i lavdëron ata që e përmendin Allahun (﷾) pasi kanë bërë keq dhe kërkojnë faljen e Tij.
Profeti (ﷺ) e krahasoi atë që e përmend Zotin e vet me të gjallin. Atë që nuk e përmend e krahasoi me të vdekurin.
Kurani premton se zemrat gjejnë prehje në përmendjen e Allahut (﷾).