Jezusi na shpëtoi, atëherë pse duhet të ndjekin të krishterët një profet të mëvonshëm?

“Dhe në asnjë tjetër nuk ka shpëtim, sepse nuk ka asnjë emër tjetër nën qiell që u është dhënë njerëzve, me anë të të cilit duhet të shpëtojmë.”

“Perëndia, që shumë herë dhe në shumë mënyra u foli në kohët e lashta etërve me anë të profetëve, në këto ditë të fundit na ka folur me anë të Birit, të cilin e bëri trashëgimtar të të gjitha gjërave, me anë të të cilit krijoi edhe botët;”

“Unë do t'u nxjerr atyre një Profet nga mesi i vëllezërve të tyre, të ngjashëm me ty, dhe do t'i vë fjalët e mia në gojën e tij; dhe ai do t'u thotë atyre të gjitha ato që unë do t'i urdhëroj.”

“Dhe do të ndodhë që kushdo që nuk do t'i dëgjojë fjalët e mia, që ai do të thotë në emrin tim, unë do t'i kërkoj llogari.”

“Dhe që atëherë nuk doli më në Izrael asnjë profet si Moisiu, të cilin Zoti e njihte sy për sy,”

“Dhe kjo është dëshmia e Gjonit, kur Judenjtë dërguan nga Jeruzalemi priftërinj dhe Levitë për ta pyetur: Kush je ti? Dhe ai rrëfeu dhe nuk mohoi, por rrëfeu: Unë nuk jam Krishti. Dhe ata e pyetën: Kush je, pra? Je ti Elia? Dhe ai tha: Nuk jam. Je ti ai profeti? Dhe ai u përgjigj: Jo.”

“Lexo me emrin e Zotit tënd, i Cili krijoi (gjithçka), e krijoi njeriun nga një droçkë gjaku! Lexo! Zoti yt është Bujari më i madh, i Cili, me anë të penës ia mësoi, ia mësoi njeriut ato që nuk i dinte.”

“Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit!”

“Ai nuk flet sipas qejfit të vet, por ajo (që thotë) është vetëm shpallje hyjnore, që i vjen atij.”

“Kush kërkon tjetër fe përveç Islamit, nuk do t’i pranohet dhe ai në botën tjetër do të jetë i humbur.”

“Dhe do të ndodhë që kushdo që nuk do t'i dëgjojë fjalët e mia, që ai do të thotë në emrin tim, unë do t'i kërkoj llogari.”

“Kam ende shumë gjëra për t'ju thënë, por tani nuk jeni në gjendje t'i mbani. Por kur të vijë ai, Fryma e së vërtetës, ai do t'ju udhëheqë në gjithë të vërtetën, sepse nuk do të flasë nga vetja, por do të thotë gjithçka që ka dëgjuar dhe do t'ju lajmërojë gjërat që do të vijnë. Ai do të më përlëvdojë, sepse do të marrë nga ajo që është imja dhe do t'jua lajmërojë.”

“Kujto kur Isai, i biri i Merjemes, tha: “O bijtë e Israilit, unë jam i dërguari i Allahut tek ju, për t’ju vërtetuar Teuratin e shpallur para meje dhe për t’ju sjellë lajmin e gëzueshëm për një të dërguar, emri i të cilit është Ahmed, që do të vijë pas meje”. Por, kur ai u solli atyre shenja të qarta, ata thanë: “Kjo është magji e hapur!””

“Dhe, kur pa një fik buzë rrugës, shkoi tek ai dhe nuk gjeti asgjë në të, përveç gjetheve, dhe i tha: Mos lindtë më kurrë fryt nga ti përjetë. Dhe menjëherë fiku u tha.”

“Ai tha edhe këtë shëmbëlltyrë: Një njeri kishte një fik të mbjellë në vreshtin e tij; dhe erdhi të kërkonte fryt në të, por nuk gjeti. Atëherë i tha vreshtarit: Ja, prej tre vjetësh vij e kërkoj fryt në këtë fik dhe nuk gjej; preje; pse ta zërë kot tokën? Dhe ai iu përgjigj e i tha: Zot, lëre edhe këtë vit, derisa ta prashis përreth dhe ta pleh; dhe nëse jep fryt, mirë; përndryshe, pastaj do ta presësh.”

“Jezusi u tha atyre: A nuk keni lexuar kurrë në Shkrime: Guri që ndërtuesit e hodhën poshtë, pikërisht ai u bë guri i qoshes; kjo është vepër e Zotit dhe është e mrekullueshme në sytë tanë? Prandaj unë po ju them: Mbretëria e Perëndisë do t'ju hiqet dhe do t'i jepet një kombi që do të japë frytet e saj.”

“Dhe kush bie mbi këtë gur do të copëtohet; dhe mbi atë që ai do të bjerë, do ta bëjë pluhur.”

“Por edhe nga biri i shërbëtores do të bëj një komb, sepse është pasardhësi yt.”

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) e krahasoi veten dhe profetët para tij me një njeri që ndërtoi një shtëpi të bukur, por la bosh vendin e një tulle në një kënd. Njerëzit i binin përqark, e admironin dhe uronin që tulla të ishte në vend. Ai tha: Unë jam ajo tullë, dhe unë jam i fundit i profetëve.

“I Dërguari beson në atë (Kuranin) që i është shpallur nga Zoti i tij e po ashtu dhe besimtarët: të gjithë besojnë në Allahun, engjëjt e Tij, librat e Tij dhe të dërguarit e Tij (duke thënë): “Ne nuk bëjmë dallim mes asnjërit prej të dërguarve të Tij”. Ata thonë: “Ne dëgjojmë dhe bindemi. Faljen Tënde kërkojmë, o Zoti Ynë dhe te Ti do të kthehemi!””

“Thoni: “Ne besojmë në Allahun, në atë që na është shpallur neve (Kuranin), në atë që i është shpallur Ibrahimit, Ismailit, Is’hakut, Jakubit dhe Esbatëve (bijve të Jakubit), në atë që i është dhënë Musait e Isait dhe në atë që u është dhënë profetëve nga Zoti i tyre. Ne nuk bëjmë kurrfarë dallimi midis tyre dhe vetëm Allahut i përulemi”.”