Përgjigje e shkurtër
Ai nuk e shkroi dhe këto qortime janë pjesë e provës. Një njeri që shpik një shkrim të shenjtë për të fituar ndjekës ka çdo arsye të heqë çdo fajësim të vetes. Megjithatë Kurani e korrigjon Profetin Muhamed (ﷺ) me fjalë që ai duhej t'ua recitonte vetë ndjekësve të tij. E fajëson se u vrenjt ndaj një të verbri që erdhi të mësonte. E pyet pse e ndaloi për vete atë që Allahu (﷾) e kishte lejuar. I thotë se zgjedhja për të falur apo ndëshkuar disa burra nuk ishte e tij. Kur shpallja pushoi për një kohë, ai u tall dhe mund vetëm të priste. Kur dielli u errësua ditën që i vdiq djali, ai nuk i la njerëzit ta quanin mrekulli. Përgjigjja e Islamit: Kurani është fjala e Allahut (﷾) dhe ai e përcolli ashtu siç e mori, edhe aty ku e korrigjon.
Shpjegimi i plotë
U vrenjt ndaj një të verbri
Një sure e tërë e Kuranit hapet duke fajësuar Profetin (ﷺ). Një i verbër erdhi tek ai duke kërkuar të mësonte. Profeti (ﷺ) ishte i zënë me prijësit e Mekës, u vrenjt dhe ia ktheu shpinën. Kurani e regjistron vrenjtjen dhe thotë se i verbri ishte ai që e meritonte vëmendjen e tij. Profeti (ﷺ) pastaj i recitoi ato fjalë me zë.
“Ai u vrenjt dhe ktheu kurrizin, kur i erdhi pranë i verbri. E ku e di ti, ndoshta ai dëshironte të pastrohej (nga gjynahet) ose të merrte këshillë, e këshilla t’i sillte dobi atij?! Sa për atë që është i pasur, ti atij po i kushton vëmendje, megjithëse nuk ke përgjegjësi, nëse ai nuk dëshiron të pastrohet. Sa për atë që të vjen duke nxituar dhe ndien frikë (nga Allahu), ti atij nuk po ia vë veshin.”
E ndaloi për vete diçka të lejuar
Profeti (ﷺ) u betua të mos pinte më mjaltë pasi një nga gratë e tij i tha se i linte erë të keqe. Dy nga gratë e tij kishin rënë dakord që cilëndo të vizitonte, t'ia thoshte këtë. Aishja, një nga ato dy gra, e transmeton historinë. Kurani e pyeti pse e ndaloi për vete atë që Allahu (﷾) e kishte lejuar dhe e emërtoi motivin e tij: për t'u pëlqyer atyre.
“O Profet! Përse po ia ndalon vetes atë që ta ka lejuar Allahu, duke kërkuar t’u bësh qejfin grave të tua?! Allahu është Falës dhe Mëshirëplotë.”
Aishja transmeton se Profeti (ﷺ) pinte mjaltë në shtëpinë e gruas së tij Zejneb bint Xhahsh. Aishja dhe Hafsa ranë dakord që cilëndo prej tyre të vizitonte, t'i thoshte se i vinte erë një rrëshirë e pakëndshme; njëra prej tyre ia tha, dhe ai tha se nuk do ta pinte më kurrë. Pastaj u shpallën ajetet e para të sures et-Tahrim, që e pyesnin pse e ndaloi për vete atë që Allahu e kishte lejuar.
Vendimi nuk ishte i tij
Në namazin e sabahut Profeti (ﷺ) i kërkoi Allahut (﷾) të mallkonte disa prijës armiq me emër. Kurani i tha se çështja nuk ishte e tij. Vetëm Allahu (﷾) do të vendoste nëse do t'i falte apo do t'i ndëshkonte.
“Ti nuk ke asgjë në dorë, nëse do t’ua pranojë Ai pendimin apo do t’i dënojë, se ata janë vërtet keqbërës.”
Abdullah ibn Omeri transmeton se e dëgjoi Profetin (ﷺ), në namazin e sabahut, t'i kërkonte Allahut të mallkonte disa burra të emërtuar. Pastaj Allahu shpalli ajetin që i thoshte se vendimi nuk ishte i tij.
Kur shpallja pushoi
Për një kohë asnjë shpallje nuk i erdhi Profetit (ﷺ). Një grua nga kurejshët, fisi kryesor i Mekës, e talli se djalli i tij e kishte braktisur. Ai nuk mund të bënte asgjë që ajo të vinte. Kur erdhi, iu përgjigj asaj: Zoti i tij nuk e kishte braktisur. Një njeri që i harton vetë fjalët mund ta kishte mbyllur atë heshtje ditën e parë.
Xhundeb ibn Abdullahu transmeton se Xhibrili nuk erdhi te Profeti (ﷺ) për një kohë dhe një grua nga kurejshët e talli, duke thënë se djalli i tij e kishte braktisur. Pastaj u shpallën ajetet e para të sures ed-Duha: Zoti i tij nuk e kishte braktisur.
“Betohem në shkëlqimin e paradites dhe në natën kur erret e qetësohet, se Zoti yt nuk të ka braktisur e as nuk të urren (o Muhamed)!”
Mrekullia që ai e refuzoi
Djali foshnjë i Profetit (ﷺ), Ibrahimi, vdiq ditën e një eklipsi, kur dielli errësohet. Njerëzit thanë se dielli ishte errësuar për të. Një njeri që shpik një fe do t'i kishte lënë ta besonin. Ai i korrigjoi: dielli dhe hëna nuk eklipsohen për vdekjen apo lindjen e askujt.
El-Mugire ibn Shube transmeton se dielli u eklipsua ditën kur vdiq Ibrahimi, djali i Profetit (ﷺ), dhe njerëzit thanë se ishte eklipsuar për shkak të vdekjes së Ibrahimit. Profeti tha se dielli dhe hëna nuk eklipsohen për vdekjen apo lindjen e askujt dhe u tha të falen e ta thërrasin Allahun kur shohin një eklips.
Edhe mënyra si recitonte u korrigjua
Kurani i tregon gjithashtu Profetit (ﷺ) si ta marrë atë. Ai i lëvizte buzët shpejt për ta mbajtur çdo ajet të ri. Iu tha të mos nxitonte. Mbledhja dhe recitimi i tij ishin detyrë e Allahut (﷾), dhe e tij ishte të ndiqte. Urdhri ‘Thuaj’ vjen më shumë se treqind herë, duke i treguar çfarë të thotë. Allahu (﷾) flet në vetën e parë: “Me të vërtetë, Unë jam Allahu”. Libri i flet atij. Nuk flet në emër të tij.
“Mos nxito (o Muhamed) në leximin e Kuranit me gjuhën tënde! Ne e kemi për detyrë t’i mbledhim pjesët e tij e ta lexojmë atë. Dhe, kur ta lexojmë atë, ti përcille leximin e tij! Pastaj, e kemi Ne për detyrë ta shpjegojmë.”
Ibn Abbasi shpjegon se Profeti (ﷺ) e ndiente shpalljen të rëndë dhe i lëvizte buzët shpejt me të, derisa Allahu shpalli se nuk duhet ta nxitonte gjuhën: mbledhja dhe recitimi i Kuranit ishin detyrë e Allahut. Pas kësaj ai dëgjonte ndërsa Xhibrili recitonte dhe pastaj e recitonte ashtu si Xhibrili.
“Me të vërtetë, Unë jam Allahu, s’ka zot tjetër përveç Meje, prandaj, vetëm Mua më adhuro dhe kryej faljen për të më kujtuar Mua!”
| Ajeti | Çfarë korrigjon |
|---|---|
| 80:1-10 | U vrenjt dhe u kthye nga një i verbër që erdhi të mësonte. |
| 66:1 | E ndaloi për vete mjaltin, që Allahu (﷾) e kishte bërë të lejuar, për t’u pëlqyer dy grave të tij. |
| 3:128 | Faljet apo ndëshkimi i disa prijësve armiq nuk ishte vendim i tij. |
| 75:16-19 | Iu tha të mos i nxitonte buzët për ta mbajtur çdo ajet të ri. |
Ai ua lexoi secilin prej tyre vetë ndjekësve të tij.
Kundërshtimi dhe përgjigjja
Kurani 80:1-10 — Sureja Abese, ajeti 1-10
“Ai u vrenjt dhe ktheu kurrizin, kur i erdhi pranë i verbri. E ku e di ti, ndoshta ai dëshironte të pastrohej (nga gjynahet) ose të merrte këshillë, e këshilla t’i sillte dobi atij?! Sa për atë që është i pasur, ti atij po i kushton vëmendje, megjithëse nuk ke përgjegjësi, nëse ai nuk dëshiron të pastrohet. Sa për atë që të vjen duke nxituar dhe ndien frikë (nga Allahu), ti atij nuk po ia vë veshin.”
Cituar për
Një autor mund të shkruajë qortime për veten për t'u dukur i ndershëm, ose sepse i ndryshoi ndërgjegjja. Pra qortimet nuk tregojnë një burim jashtë tij.
Përgjigjja
Një autor mund të shtojë një faj të vogël për t'u dukur i përulur. Vrenjtja është regjistruar me fjalë që ai duhej t'ua recitonte ndjekësve të vet. Por shenjat më të forta nuk janë fare tekste. Ai nuk mund ta sillte shpalljen kur i lëvizte ndërgjegjja. Kur ajo pushoi, u tall dhe mund vetëm të priste, dhe një njeri që i harton fjalët mund ta kishte mbyllur këtë ditën e parë. Kur njerëzit e quajtën eklipsin mrekulli për djalin e tij, ai e refuzoi nderin.
Ku përfundon — Pushimi dhe eklipsi nuk ishin fjalë që ai mund t'i hartonte dhe të dyja i kushtuan. Kjo i përshtatet një të dërguari që përcjell atë që iu dha, jo një autori që lustron imazhin e vet.
Këndvështrime
Pikëpamja islame
Kurani është fjala e Allahut (﷾), e dhënë Profetit (ﷺ) përmes engjëllit Xhibril. Ai e përcolli ashtu siç e mori, përfshirë ajetet që e korrigjojnë. Kjo është ajo që bën një i dërguar i ndershëm, dhe një falsifikator nuk e bën.
Kurani e fajëson Profetin (ﷺ) se u vrenjt dhe ia ktheu shpinën një të verbri që erdhi të mësonte.
Kurani e pyet Profetin (ﷺ) pse e ndaloi për vete atë që Allahu (﷾) e lejoi, për t'u pëlqyer grave të tij. Gruaja e tij Aishja e transmeton rastin.
Profeti (ﷺ) u lut kundër disa burrave. Kurani i thotë se vendimi për t'i falur apo ndëshkuar nuk ishte i tij.
Shpallja pushoi për një kohë dhe Profeti (ﷺ) u tall për këtë. Përgjigjja erdhi vetëm kur shpallja rifilloi.
Kur njerëzit thanë se dielli u eklipsua për vdekjen e djalit të tij, Profeti (ﷺ) e mohoi në vend që ta pranonte nderin.
Një njeri që shpik një shkrim të shenjtë nuk do të fuste qortime publike të vetes në një tekst që duhet t'ua recitojë ndjekësve. Pra këto ajete tregojnë një burim jashtë tij.
Kurani është fjala e Allahut (﷾), që Profeti (ﷺ) e mori dhe e përcolli pa i shtuar asgjë.