Përgjigje e shkurtër
Gjoni thotë se turma u përpoq ta vriste me gurë sepse e dëgjoi sikur e bënte veten Perëndi. Kjo ishte akuza e turmës, jo pretendimi i tij. Te Gjoni 10 ai iu përgjigj. Tha se e kishte quajtur veten Bir të Perëndisë. Tregoi shkrimin e tyre, që i quan “perëndi” ata që morën fjalën e Perëndisë. Te Gjoni 5 e njëjta akuzë erdhi pasi ai shëroi ditën e shtunë dhe e quajti Perëndinë Atin e tij. Ai u përgjigj: Biri nuk mund të bëjë asgjë nga vetja. Te Gjoni 8 e quajti veten “një njeri” që tha të vërtetën që dëgjoi nga Perëndia. Vrasja me gurë nuk ishte shenjë e pretendimit për të qenë Perëndi: profeti Zakaria u vra me gurë me urdhër të një mbreti sepse dha mesazhin e Perëndisë. Islami mëson se të dërguarit shpesh ndeshën refuzim kur sillnin atë që njerëzit nuk e donin. Jezusi ishte një prej tyre, rob i Allahut (﷾) që nuk pretendoi kurrë të ishte Perëndi.
Shpjegimi i plotë
Skenat që tregojnë të krishterët
Gjoni tregon dy skena në Jerusalem. Pasi Jezusi thotë “para se të ishte Abrahami, unë jam”, turma merr gurë. Pasi thotë se ai dhe Ati janë një, ata thonë se ai e bën veten Perëndi. Të krishterët e lexojnë zemërimin e turmës si provë se ai pretendoi të ishte Perëndi. Njerëzit në këto skena janë një turmë në Jerusalem. Edhe Jezusi dhe ndjekësit e tij ishin hebrenj.
“Jezusi u tha atyre: Në të vërtetë, në të vërtetë po ju them: para se të ishte Abrahami, unë jam.”
“Atëherë ata morën gurë për t'ia hedhur; por Jezusi u fsheh dhe doli nga tempulli, duke kaluar në mes të tyre; dhe kështu iku.”
“Unë dhe Ati jemi një.”
“Judenjtë iu përgjigjën duke thënë: Ne nuk të vrasim me gurë për një vepër të mirë, por për blasfemi, dhe sepse ti, duke qenë njeri, e bën veten Perëndi.”
Si iu përgjigj Jezusi akuzës
Kur turma tha se ai e bënte veten Perëndi, Jezusi nuk u përgjigj se ishte Perëndi. Tha se pretendimi i tij ishte të qenit Biri i Perëndisë. Tregoi shkrimin e tyre, Psalmet. Atje, ata të cilëve u erdhi fjala e Perëndisë quhen perëndi dhe bij të Më të Lartit. Një titull që Shkrimi ua jep njerëzve nuk mund të provojë se ai që e mban është Perëndi.
“Jezusi u përgjigj atyre: A nuk është shkruar në ligjin tuaj: Unë thashë: Ju jeni perëndi? Në qoftë se ai i quajti perëndi ata të cilëve u erdhi fjala e Perëndisë, dhe Shkrimi nuk mund të prishet, si i thoni atij që Ati e shenjtëroi dhe e dërgoi në botë: Ti blasfemon, sepse thashë: Jam Biri i Perëndisë?”
“Unë thashë: Ju jeni perëndi, të gjithë jeni bij të Më të Lartit.”
Arsyeja që jep Gjoni në kapitullin 5
Gjoni e jep shërimin ditën e shtunë (dita hebraike e pushimit) si një arsye pse kërkonin ta vrisnin. Thotë se e donin të vdekur sepse “jo vetëm kishte shkelur të shtunën”, por edhe e bënte veten të barabartë me Perëndinë. E megjithatë Jezusi tha se nuk kishte ardhur për ta prishur ligjin, as shkronjën e tij më të vogël. Tha gjithashtu se është e lejuar të bësh mirë ditën e shtunë. Pra akuza për të shtunën është një akuzë që e mohojnë vetë fjalët e tij. Akuzës se e bënte veten të barabartë me Perëndinë, Jezusi i përgjigjet menjëherë: Biri nuk mund të bëjë asgjë nga vetja.
“Prandaj judenjtë e përndiqnin Jezusin dhe kërkonin ta vrisnin, sepse i kishte bërë këto gjëra ditën e shtunë.”
“Mos mendoni se unë erdha të shfuqizoj ligjin ose profetët; nuk erdha të shfuqizoj, por të përmbush. Sepse në të vërtetë po ju them: Derisa të kalojë qielli dhe toka, as edhe një presje a një pikë nuk do të kalojë nga ligji, derisa të përmbushet gjithçka.”
“Sa më shumë vlen, pra, një njeri se një dele! Prandaj është e lejuar të bësh mirë ditën e shtunë.”
“Prandaj judenjtë kërkonin edhe më tepër ta vrisnin, sepse jo vetëm kishte shkelur të shtunën, por edhe thoshte se Perëndia ishte Ati i tij, duke e bërë veten të barabartë me Perëndinë.”
“Atëherë Jezusi u përgjigj dhe u tha atyre: Në të vërtetë, në të vërtetë po ju them: Biri nuk mund të bëjë asgjë nga vetja, përveç asaj që sheh se bën Ati; sepse çfarëdo që bën ai, po ashtu bën edhe Biri.”
Si e quajti Jezusi veten
Në të njëjtin fjalim si ‘para Abrahamit’, tetëmbëdhjetë vargje më herët, Jezusi i thotë turmës çfarë është. Është një njeri që u tha të vërtetën që dëgjoi nga Perëndia. Te Gjoni 5 thotë se nuk mund të bëjë asgjë nga vetja dhe kërkon vullnetin e atij që e dërgoi. Te Gjoni 8:58, ‘unë jam’ është greqishtja e përditshme ego eimi. Dhiata e Vjetër greke, përkthimi i vjetër grek i Biblës hebraike, e jep emrin e Perëndisë te Eksodi 3:14 si ho on, ‘Ai që është’. Jezusi nuk e thotë atë. Faqja për atë varg e shtjellon më tej.
“Por tani ju kërkoni të më vrisni mua, një njeri që ju kam thënë të vërtetën që kam dëgjuar nga Perëndia; këtë Abrahami nuk e bëri.”
“Unë nuk mund të bëj asgjë nga vetja; ashtu si dëgjoj, gjykoj; dhe gjykimi im është i drejtë, sepse nuk kërkoj vullnetin tim, por vullnetin e Atit që më ka dërguar.”
Në Dhiatën e Vjetër greke Perëndia i thotë Moisiut “ego eimi ho on”, ‘Unë jam Ai që është’, dhe emri që Moisiu duhet t'u japë njerëzve është “ho on”, ‘Ai që është’: ‘ho on më ka dërguar te ju’.
| Kapitulli | Akuza | Përgjigjja e tij |
|---|---|---|
| Gjoni 5 | ‘Duke e bërë veten të barabartë me Perëndinë’ (5:18). | “Biri nuk mund të bëjë asgjë nga vetja” (5:19). |
| Gjoni 8 | Gurë të marrë pas fjalëve “para se të ishte Abrahami, unë jam” (8:58-59). | ‘Një njeri që ju kam thënë të vërtetën që kam dëgjuar nga Perëndia’ (8:40). |
| Gjoni 10 | ‘Ti, duke qenë njeri, e bën veten Perëndi’ (10:33). | E quajti veten Bir i Perëndisë; Shkrimi i quan njerëzit “perëndi” (10:34-36). |
Vrasja me gurë nuk provon një pretendim për të qenë Perëndi
Te Mateu, Jezusi e përshkruan Jerusalemin si qytetin që vret profetët dhe vret me gurë ata që i dërgohen. Jezusi i foli si hebre qytetit të vet, siç kishin bërë profetët e Izraelit. Bibla hebraike regjistron një vrasje të tillë me gurë. Zakaria, bir i priftit Jehojada, ia shpalli popullit mesazhin e Perëndisë. U vra me gurë në oborrin e Tempullit me urdhër të mbretit. Teksti nuk thotë asgjë për ndonjë pretendim të tij për të qenë Perëndi.
“O Jerusalem, Jerusalem, që vret profetët dhe vret me gurë ata që të janë dërguar, sa herë desha t'i mbledh bijtë e tu, ashtu si klloçka i mbledh zogjtë e saj nën krahë, dhe ju nuk deshët!”
“Atëherë Fryma e Perëndisë erdhi mbi Zakarian, birin e priftit Jehojada, që qëndroi përmbi popullin dhe u tha: Kështu thotë Perëndia: Pse i shkelni urdhërimet e ZOTIT, që nuk mund të keni mbarësi? Meqë e keni braktisur ZOTIN, edhe ai ju ka braktisur. Por ata komplotuan kundër tij dhe e vranë me gurë me urdhër të mbretit në oborrin e shtëpisë së ZOTIT.”
Çfarë thotë Kurani
Kurani thotë se të dërguarit shpesh ndeshën refuzim kur sillnin një mesazh që njerëzit nuk e donin. E përmend Jezusin mes të dërguarve te bijtë e Izraelit. Te 2:87 thotë: “Sa herë që ndonjë i dërguar ju sillte atë që nuk ju pëlqente, ju kapardiseshit, prandaj disa i quajtët gënjeshtarë e disa i vratë.” Kurani thotë gjithashtu se “askush nuk ngarkohet me barrën e tjetrit” (6:164). Askush sot nuk përgjigjet për atë që bënë të tjerët shumë kohë më parë.
“Ne i dhamë Musait Librin dhe pas tij çuam të dërguarit njërin pas tjetrit. Ne i dhamë Isait, të birit të Merjemes, mrekulli të qarta dhe e mbështetëm atë me Shpirtin e Shenjtërisë (Xhebrailin a.s.). Sa herë që ndonjë i dërguar ju sillte atë që nuk ju pëlqente, ju kapardiseshit, prandaj disa i quajtët gënjeshtarë e disa i vratë.”
“Thuaj: A mos vallë do të kërkoj unë tjetër zot, përveç Allahut, kur Ai është Zoti i gjithçkaje? Kushdo që bën diçka, punon për vete dhe askush nuk ngarkohet me barrën e tjetrit. Pastaj të gjithë do të ktheheni te Zoti juaj dhe Ai do t’ju tregojë për kundërshtitë që kishit mes jush.”
Varg pas vargu
Gjoni 10:33 — kapitulli 10, vargu 33
“Judenjtë iu përgjigjën duke thënë: Ne nuk të vrasim me gurë për një vepër të mirë, por për blasfemi, dhe sepse ti, duke qenë njeri, e bën veten Perëndi.”
Cituar për
Të krishterët thonë se turma e dëgjoi “Unë dhe Ati jemi një” si pretendim për të qenë Perëndi, dhe Jezusi nuk i korrigjoi.
Përgjigjja
Ai iu përgjigj me fjalët menjëherë pas. Tha se e akuzonin për blasfemi “sepse thashë: Jam Biri i Perëndisë”. Tregoi Psalmin që i quan “perëndi” dhe “bij të Më të Lartit” ata të cilëve u erdhi fjala e Perëndisë. Kur shton ‘Ati është në mua dhe unë në të’, lutet për të njëjtën gjë për dishepujt e tij te Gjoni 17.
Ku përfundon — Jezusi iu përgjigj akuzës duke e quajtur veten Bir të Perëndisë, një titull që Shkrimi ua jep njerëzve, ndaj akuza e akuzuesve nuk është pretendimi i tij.
Gjoni 5:18 — kapitulli 5, vargu 18
“Prandaj judenjtë kërkonin edhe më tepër ta vrisnin, sepse jo vetëm kishte shkelur të shtunën, por edhe thoshte se Perëndia ishte Ati i tij, duke e bërë veten të barabartë me Perëndinë.”
Cituar për
Gjoni thotë se Jezusi e bëri veten të barabartë me Perëndinë, dhe kjo është arsyeja pse kërkonin ta vrisnin.
Përgjigjja
Vargu 18 tregon pse kërkonin ta vrisnin. Jezusi përgjigjet në vargun pasues: “Biri nuk mund të bëjë asgjë nga vetja”. Pak vargje më vonë shton: “Unë nuk mund të bëj asgjë nga vetja”. Ai që nuk mund të bëjë asgjë nga vetja nuk është i barabartë me Perëndinë. Nderi i 5:23 (që të gjithë ta nderojnë Birin) rrjedh nga fakti që Ati “ia ka dhënë çdo gjykim Birit”. Ky është një autoritet i dhënë, jo i vetin.
Ku përfundon — Vargu 18 jep arsyen pse kërkonin ta vrisnin. Përgjigjja e tij fillon duke thënë se Biri nuk mund të bëjë asgjë nga vetja, gjë që nuk është mënyra si flet Perëndia për Veten.
Këndvështrime
Krishterimi kryesor
Të krishterët mbajnë se turma e kuptoi drejt Jezusin. Thonë se ai pretendoi të ishte Perëndi, dhe se turma u përpoq ta vriste me gurë për blasfemi, domethënë fyerje ndaj Perëndisë.
Te Gjoni 10:33 turma thotë se Jezusi, duke qenë njeri, e bën veten Perëndi. Të krishterët mbajnë se ata e kuptuan drejt.
Kundërpërgjigje
Gjoni e regjistron vërtet akuzën, por e thotë turma. Jezusi përgjigjet se e quajti veten Bir të Perëndisë, dhe Psalmi i quan “perëndi” ata që morën fjalën e Perëndisë. Thotë gjithashtu se Ati është në të, dhe lutet për të njëjtën njëshmëri për dishepujt e tij (Gjoni 17:21).
Të krishterët e lexojnë “para se të ishte Abrahami, unë jam” si jehonë të emrit të Perëndisë te Eksodi 3:14.
Kundërpërgjigje
Gurët tregojnë çfarë mendonte turma, jo çfarë kishte parasysh ai. Në të njëjtin fjalim e quan veten ‘një njeri që ju kam thënë të vërtetën’. Eksodi grek e quan Perëndinë ho on, gjë që Jezusi nuk e thotë; edhe i verbri thotë ego eimi (Gjoni 9:9).
Akuza te Gjoni
Te Gjoni, akuzën se Jezusi e bëri veten Perëndi e thonë njerëzit që kërkonin vdekjen e tij. Vetë fjalët e tij në të njëjtin Ungjill tregojnë në drejtimin tjetër.
Akuzën se Jezusi e bëri veten Perëndi e thonë ata që kërkonin ta vrisnin. Jezusi i përgjigjet duke e quajtur veten Bir të Perëndisë, një titull që Shkrimi ua jep njerëzve.
Te Mateu, Marku dhe Luka, emri i zakonshëm që Jezusi përdor për veten është ‘Biri i njeriut’.
Pikëpamja islame
Jezusi ishte një profet i dërguar nga Allahu (﷾). Akuzës se e bënte veten Perëndi iu përgjigj duke e quajtur veten Bir të Perëndisë, një titull që Shkrimi ua jep njerëzve. E quajti gjithashtu veten një njeri të dërguar me të vërtetën nga Perëndia.
Jezusi i foli si hebre qytetit të vet, siç kishin bërë profetët e Izraelit. Tha se Jerusalemi vret me gurë ata që i dërgohen.
Bibla hebraike regjistron vrasjen me gurë të profetit Zakaria, bir i Jehojadës, në oborrin e Tempullit.
Duke iu përgjigjur akuzës për blasfemi, Jezusi tha se e kishte quajtur veten Bir të Perëndisë. Përmendi Shkrimin që i quan perëndi ata të cilëve u erdhi fjala e Perëndisë.
Një fjalim te Gjoni mbaron me gurët e Gjonit 8:59. Në të, Jezusi e quan veten një njeri që tha të vërtetën që dëgjoi nga Perëndia.
Gjoni e jep një shërim ditën e shtunë si arsyen e parë pse kërkonin ta vrisnin. E megjithatë Jezusi tha se nuk kishte ardhur për ta prishur ligjin.
Kurani mëson se të dërguarit shpesh ndeshën refuzim, dhe se disa nga ata që u dërguan te bijtë e Izraelit u quajtën gënjeshtarë e disa u vranë. Mëson gjithashtu se askush nuk e mban barrën e tjetrit.