Çfarë ndodh me njerëzit që nuk kanë dëgjuar kurrë për Islamin apo për Jezusin?

“Kush zgjedh rrugën e drejtë, e ka për veten e vet e kush i largohet asaj, i largohet në dëm të vetvetes dhe askush nuk e merr të keqen e tjetërkujt. Ne nuk dënojmë asnjë popull, para se të çojmë të dërguar!”

“(Këta janë) të dërguar që kanë sjellë lajme të mira e kanë paralajmëruar, në mënyrë që njerëzit të mos kenë ndonjë justifikim ndaj Allahut, pas ardhjes së të dërguarve. Se, Allahu, është i Plotfuqishëm dhe i Gjithëdijshëm.”

“Çdo populli Ne i çuam një të dërguar (që u thoshte): “Adhuroni Allahun dhe shmangni idhujt!” Disa prej tyre Allahu i shpuri në rrugë të drejtë e disa e merituan të mbeten në humbje. Andaj, udhëtoni nëpër botë të shihni se si ishte fundi i përgënjeshtruesve!”

“Ne të kemi dërguar ty me të Vërtetën, për të sjellë lajme të mira dhe për të paralajmëruar; nuk ka pasur asnjë popull që të mos i ketë ardhur paralajmërues.”

“Edhe para teje (o Muhamed) Ne kemi nisur të dërguar, për disa prej të cilëve të kemi treguar ty e për disa të tjerë nuk të kemi treguar. Asnjë i dërguar nuk mund të sjellë ndonjë mrekulli, veçse me lejen e Allahut. Dhe kur të vijë urdhri i Allahut, do të gjykohet me drejtësi e atëherë, jobesimtarët kokëfortë do të shkatërrohen.”

“Çdo popull ka pasur të dërguar. Dhe, kur atyre t’u vijë i dërguari (Ditën e Gjykimit), do të gjykohet midis tyre me të drejtë dhe nuk do t’u bëhet asnjë padrejtësi.”

“Dhe në Ditën e Kiametit, Ne do të vendosim peshore të sakta e askush nuk do të pësojë asnjë padrejtësi. Ne do të sjellim (për gjykim) çdo vepër, qoftë kjo edhe sa pesha e një kokrre sinapi. Ne jemi të mjaftueshëm për llogaritje.”

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) u betua se cilido hebre ose i krishterë i umetit të tij që dëgjon për të, e pastaj vdes pa besuar në mesazhin me të cilin u dërgua, do të jetë nga banorët e Zjarrit.

“Jezusi i tha: Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati, përveçse nëpërmjet meje.”

“Dhe në asnjë tjetër nuk ka shpëtim, sepse nuk ka asnjë emër tjetër nën qiell që u është dhënë njerëzve, me anë të të cilit duhet të shpëtojmë.”

“Si do ta thërrasin, pra, atë në të cilin nuk kanë besuar? Dhe si do të besojnë në atë për të cilin nuk kanë dëgjuar? Dhe si do të dëgjojnë pa një predikues?”

Bulla e bashkimit me koptët shpall se Kisha beson fort se askush jashtë Kishës Katolike, jo vetëm paganët, por edhe hebrenjtë, heretikët dhe skizmatikët, nuk mund të marrë pjesë në jetën e përjetshme, dhe se ata do të shkojnë në zjarrin e përjetshëm, përveç nëse bashkohen me Kishën para fundit të jetës së tyre.

Enciklika mëson se ata që janë në padije të pakapërcyeshme për fenë katolike, dhe që e mbajnë ligjin natyror, janë gati t'i binden Perëndisë dhe bëjnë një jetë të drejtë, mund ta arrijnë jetën e përjetshme me fuqinë e dritës dhe të hirit hyjnor.

Mëson se ata që, pa fajin e tyre, nuk e njohin Ungjillin e Krishtit apo Kishën e tij, por e kërkojnë sinqerisht Perëndinë dhe, të shtyrë nga hiri, përpiqen ta bëjnë vullnetin e Tij ashtu siç ua tregon ndërgjegjja, mund ta arrijnë shpëtimin.