Çfarë thotë Bibla për gratë e zëna robëresha në luftë?

“Kur do të dalësh në luftë kundër armiqve të tu dhe ZOTI, Perëndia yt, do t'i japë në duart e tua dhe ti do t'i zësh robër, në qoftë se midis robërve sheh një grua të bukur dhe të pëlqen aq sa të duash ta marrësh për grua, do ta çosh në shtëpinë tënde; ajo do ta rruajë kokën dhe do t'i presë thonjtë, do të heqë rrobat e robërisë, do të banojë në shtëpinë tënde dhe do të qajë një muaj të tërë atin dhe nënën e saj; pastaj do të hysh tek ajo dhe do të jesh burri i saj, dhe ajo do të jetë gruaja jote. Në qoftë se pastaj nuk të pëlqen më, do ta lësh të shkojë ku të dojë, por nuk do ta shesësh për para dhe nuk do ta trajtosh si skllave, sepse e ke poshtëruar.”

“Por gratë, të vegjlit, bagëtinë dhe gjithçka që është në qytet, gjithë plaçkën e tij, do t'i marrësh për vete; dhe do të hash plaçkën e armiqve të tu, që ZOTI, Perëndia yt, të ka dhënë.”

“Dhe Moisiu u zemërua me krerët e ushtrisë, me komandantët e mijëshëve dhe me komandantët e qindëshëve, që po ktheheshin nga beteja. Moisiu u tha atyre: I keni lënë të gjalla të gjitha gratë? Ja, këto, me këshillën e Balaamit, i shtynë bijtë e Izraelit të mëkatonin kundër ZOTIT në çështjen e Peorit, dhe ra murtaja në asamblenë e ZOTIT. Prandaj tani vritni çdo mashkull midis të vegjëlve dhe vritni çdo grua që ka njohur burrë duke rënë me të. Por të gjitha vajzat e vogla që nuk kanë njohur burrë duke rënë me të, lërini të gjalla për vete.”

“Atëherë asambleja dërgoi atje dymbëdhjetë mijë burrat më trima dhe i urdhëroi duke thënë: Shkoni dhe vritni me tehun e shpatës banorët e Jabesh-Galaadit, bashkë me gratë dhe fëmijët. Dhe ja çfarë do të bëni: do të shfarosni çdo mashkull dhe çdo grua që ka rënë me burrë. Dhe gjetën midis banorëve të Jabesh-Galaadit katërqind vajza të virgjëra që nuk kishin njohur burrë duke rënë me ndonjë mashkull, dhe i çuan në kamp në Shiloh, që është në vendin e Kanaanit. Pastaj gjithë asambleja dërgoi lajmëtarë të flisnin me bijtë e Beniaminit që ishin te shkëmbi i Rimonit dhe t'u shpallnin paqen. Kështu Beniamini u kthye në atë kohë, dhe u dhanë atyre gratë që kishin lënë të gjalla nga gratë e Jabesh-Galaadit; por ato nuk mjaftuan për ta.”

“Prandaj i urdhëruan bijtë e Beniaminit duke thënë: Shkoni dhe zini pritë në vreshta; dhe shikoni, e ja, në qoftë se bijat e Shilohut dalin për të kërcyer në valle, atëherë dilni nga vreshtat dhe secili rrëmbeni një grua nga bijat e Shilohut dhe shkoni në vendin e Beniaminit. Dhe kur etërit ose vëllezërit e tyre do të vijnë të ankohen tek ne, ne do t'u themi: Bëjuni nder atyre për hirin tonë, sepse në luftë nuk morëm një grua për secilin prej tyre; dhe nuk jeni ju që ua dhatë atyre, përndryshe do të ishit fajtorë. Dhe bijtë e Beniaminit bënë kështu dhe morën gra sipas numrit të tyre nga ato që kërcenin dhe që i rrëmbyen; pastaj ikën dhe u kthyen në trashëgiminë e tyre, i rindërtuan qytetet dhe banuan në to.”

“Në qoftë se një burrë gjen një vajzë të virgjër që nuk është e fejuar, e kap dhe bie me të, dhe ata gjenden, atëherë burri që ra me të do t'i japë atit të vajzës pesëdhjetë sikla argjendi, dhe ajo do të bëhet gruaja e tij, sepse e ka poshtëruar; ai nuk mund ta largojë gjatë gjithë ditëve të tij.”

Ebu Seid el-Hudriu transmeton se pas betejës në Evtas shokët u përmbajtën nga gratë robëresha, dhe Allahu shpalli Kuranin 4:24; ato u bënë të lejuara vetëm pasi u mbaroi periudha e pritjes (iddeti).

Ebu Derda transmeton se Profeti (ﷺ) hasi në një grua afër lindjes te dera e një çadre, dhe kur dëgjoi se burri që e zotëronte donte të kishte marrëdhënie me të, tha se kishte vendosur ta mallkonte me një mallkim që do ta ndiqte deri në varr.

“Ata që nuk kanë mundësi për martesë, le të përmbajnë veten, derisa Allahu t’i begatojë me dhuntinë e Tij. Ata skllevër që gjenden në pushtetin tuaj e që kërkojnë të lirohen me shpërblim dhe ju kërkojnë aktlirimin, ua jepni e, nëse e dini që janë të mirë, jepuni diçka nga pasuria juaj, të cilën ju ka dhuruar Allahu. Mos i detyroni skllavet tuaja të bëjnë kurvëri, që të arrini ju dobi të përkohshme të kësaj bote, nëse ato dëshirojnë jetë të ndershme. Nëse ndokush i detyron ato, Allahu do të jetë Falës dhe Mëshirëplotë për to.”

Një studim i skllavërisë në traditën islame dhe pranë shoqërive të tjera. Tregon se skllavëria ishte universale në botën paramoderne, parashtron rregullat e ligjit islam për robërit dhe konkubinat, dhe raporton se juristët klasikë e mbronin një robëreshë me ligjin kundër dëmit, jo me gjuhën moderne të pëlqimit: juristi hanbelit el-Buhutiu mendonte se nëse zotëria i saj i imponohej kur ajo nuk mund ta duronte dhe e dëmtonte, ajo duhej liruar.

Maliku transmeton nga Nafiu, nga Ibn Omeri, se halifi Omer vendosi: kur një robëreshë i lind zotërisë së saj një fëmijë, ai nuk mund ta shesë, ta dhurojë apo t'ua lërë trashëgimtarëve të tij; kur ai vdes, ajo është e lirë. Ky është vendimi i Omerit, jo një thënie e Profetit (ﷺ).

Autoriteti zyrtar i fetvave i Egjiptit deklaron se ligji islam është i qartë në ndalimin e skllavërisë sot, se marrëveshjet ndërkombëtare që e kriminalizojnë skllavërinë i detyrojnë myslimanët, se skllavërimi është bërë krim, dhe se vendimet për robërit në jurisprudencën islame janë pezulluar sepse nuk zbatohen më.