Për cilat krime dënon Bibla me vdekje?

“Dhe ti do t’i caktosh kufij popullit rreth e qark, duke thënë: Kini kujdes që të mos ngjiteni në mal dhe të mos prekni skajin e tij; kushdo që prek malin do të dënohet me vdekje.”

“Dhe do të caktosh Aaronin dhe bijtë e tij, dhe ata do të kryejnë detyrën e tyre si priftërinj; dhe i huaji që afrohet do të dënohet me vdekje.”

“Kush godet të atin ose të ëmën do të dënohet me vdekje.”

“Kush mallkon të atin ose të ëmën do të dënohet me vdekje.”

“Në qoftë se një burrë ka një bir kokëfortë dhe rebel, që nuk i bindet zërit të atit ose zërit të nënës, dhe që, edhe kur e ndëshkojnë, nuk u vë veshin: atëherë i ati dhe e ëma do ta kapin dhe do ta çojnë te pleqtë e qytetit të tij, te porta e vendit të tij; dhe do t’u thonë pleqve të qytetit të tij: Ky biri ynë është kokëfortë dhe rebel, nuk i bindet zërit tonë; është grykës dhe pijanec. Dhe të gjithë burrat e qytetit të tij do ta vrasin me gurë, që të vdesë; kështu do ta heqësh të keqen nga mesi yt, dhe gjithë Izraeli do ta dëgjojë dhe do të ketë frikë.”

“Dhe njeriu që do të veprojë me mendjemadhësi dhe nuk do t’i vërë veshin priftit që qëndron atje për të shërbyer para ZOTIT, Perëndisë tënd, ose gjykatësit, ai njeri do të vdesë; dhe kështu do ta heqësh të keqen nga Izraeli.”

“Në qoftë se një ka godet me brirë një burrë ose një grua dhe ata vdesin, kau do të vritet me gurë dhe mishi i tij nuk do të hahet; por i zoti i kaut nuk do të dënohet. Por në qoftë se kau e kishte zakon të godiste me brirë më parë dhe i zoti ishte paralajmëruar, por nuk e kishte mbajtur të mbyllur, dhe ai vret një burrë ose një grua, kau do të vritet me gurë dhe edhe i zoti do të dënohet me vdekje. Në qoftë se i caktohet një shumë parash, ai do të japë për shpengimin e jetës së tij gjithçka që i caktohet.”

“Dhe ja, një nga bijtë e Izraelit erdhi dhe solli te vëllezërit e tij një grua madianite, para syve të Moisiut dhe para syve të gjithë asamblesë së bijve të Izraelit, që po qanin te hyrja e tabernakullit të mbledhjes. Kur e pa këtë Finehasi, biri i Eleazarit, bir i priftit Aaron, u ngrit nga mesi i asamblesë dhe mori në dorë një heshtë; shkoi pas burrit izraelit në tendë dhe i shpoi që të dy, burrin izraelit dhe gruan në bark. Kështu u ndal murtaja ndër bijtë e Izraelit.”

“Finehasi, biri i Eleazarit, bir i priftit Aaron, e ka larguar zemërimin tim nga bijtë e Izraelit, sepse ishte i zellshëm për hirin tim mes tyre, kështu që nuk i shkatërrova bijtë e Izraelit në xhelozinë time. Prandaj thuaj: Ja, unë i jap besëlidhjen time të paqes; dhe ajo do të jetë për të dhe për pasardhësit e tij pas tij, besëlidhja e një priftërie të përjetshme, sepse ai ishte i zellshëm për Perëndinë e tij dhe bëri shlyerjen për bijtë e Izraelit.”

“Do t’i godasësh patjetër banorët e atij qyteti me tehun e shpatës, duke e shkatërruar plotësisht atë dhe gjithçka që ka brenda, edhe bagëtinë e tij, me tehun e shpatës. Dhe do ta mbledhësh gjithë plaçkën e tij në mes të sheshit të tij dhe do ta djegësh me zjarr qytetin dhe gjithë plaçkën e tij, krejt, për ZOTIN, Perëndinë tënd; dhe do të jetë një grumbull gërmadhash përgjithmonë; nuk do të rindërtohet më.”

“Në qoftë se një vajzë e virgjër është e fejuar me një burrë dhe një burrë tjetër e gjen në qytet dhe bie me të, do t'i nxirrni që të dy te porta e atij qyteti dhe do t'i vrisni me gurë, që të vdesin: vajzën sepse nuk bërtiti, megjithëse ishte në qytet, dhe burrin sepse poshtëroi gruan e të afërmit të tij. Kështu do ta shkulësh të keqen nga mesi yt.”

“Dhe në qoftë se e bija e ndonjë prifti përdhoset duke u bërë kurvë, ajo përdhos të atin: do të digjet me zjarr.”

“Dhe në qoftë se një burrë merr për grua një grua dhe nënën e saj, kjo është ligësi: do të digjen me zjarr, ai dhe ato, që të mos ketë ligësi midis jush.”

“Sepse mëkati nuk do të ketë sundim mbi ju: sepse nuk jeni nën ligj, por nën hir.”

“Dhe, duke qenë se ata vazhdonin ta pyesnin, ai u ngrit dhe u tha atyre: Ai nga ju që është pa mëkat, le të hedhë i pari gurin kundër saj.”

“Sepse Perëndia urdhëroi, duke thënë: Ndero atin dhe nënën; dhe: Ai që mallkon atin ose nënën, të dënohet me vdekje.”

“Mos mendoni se unë erdha të shfuqizoj ligjin ose profetët; nuk erdha të shfuqizoj, por të përmbush. Sepse në të vërtetë po ju them: Derisa të kalojë qielli dhe toka, as edhe një presje a një pikë nuk do të kalojë nga ligji, derisa të përmbushet gjithçka.”

“Jezu Krishti është i njëjti dje, sot dhe përjetë.”

Për tregimin e gruas së kapur në kurorëshkelje (Gjoni 7:53-8:11), raporton se ai mungon në papiruset e hershme (P66 dhe P75), në Kodikun Sinaitikus dhe në Kodikun Vatikanus dhe në dëshmi të tjera të hershme, dhe se dorëshkrimet që e kanë e vendosin në vende të ndryshme: pas Gjonit 7:52, pas Gjonit 7:36, në fund të Gjonit ose pas Lukës 21:38. Arrin në përfundimin se nuk ishte pjesë e Ungjillit origjinal të Gjonit.

“Thuaju: “Ejani t’ju lexoj çfarë ju ka urdhëruar Allahu: që të mos i shoqëroni Atij asgjë (në adhurim); që të silleni mirë me prindërit; që të mos vrisni fëmijët tuaj për shkak të varfërisë, sepse Ne ju ushqejmë ju dhe ata; që të mos i afroheni veprave të turpshme, qofshin ato të hapëta apo të fshehta dhe që të mos ia merrni tjetrit jetën, të cilën Allahu e ka shenjtëruar, përveçse kur e kërkon drejtësia (e ligji). Këto ju porosit Ai, me qëllim që të kuptoni.””

“Mos ia merrni jetën asnjë njeriu, gjë që Allahu jua ka ndaluar ta bëni, përveçse kur e kërkon e drejta! Nëse dikush vritet padrejtësisht, Ne i kemi dhënë pushtet trashëgimtarit të tij (të kërkojë shpagim). Por edhe ai të mos e teprojë në vrasje, sepse ai është i ndihmuar (nga ligji dhe drejtësia islame).”

“Prandaj Ne i urdhëruam bijtë e Israilit se kush vret ndokënd, që s’ka vrarë njeri ose që nuk ka bërë çrregullime në Tokë, është sikur të ketë vrarë të gjithë njerëzit. Dhe, nëse dikush shpëton një jetë, është sikur të ketë shpëtuar jetën e krejt njerëzve. Të dërguarit Tanë u sollën shenja të qarta, por shumë nga ata, edhe pas kësaj, i kaluan tërë kufijtë me të këqija në Tokë.”

“O besimtarë! Është caktuar për ju kisasi për vrasje: I liri për të lirin, skllavi për skllavin dhe femra për femrën. Ai (vrasës) që falet nga farefisi i të vrarit, duhet të sillet njerëzishëm dhe le të zbatojë dëmshpërblimin me të mirë. Kjo (falje) është një lehtësi dhe mëshirë nga ana e Zotit. E kushdo që pas kësaj (faljes), e kapërcen kufirin, do të marrë një dënim të dhembshëm.”

“Nuk bën që besimtari të vrasë besimtarin, përveçse gabimisht. Kush vret një besimtar gabimisht, duhet të lirojë një besimtar të robëruar dhe t’u paguajë gjakun trashëgimtarëve të të vrarit, përpos rastit kur familja e të vrarit ia fal gjakun. Nëse i vrari është nga një popull që e keni armik e njëkohësisht është besimtar, duhet të lirohet një besimtar i robëruar. Nëse i vrari është nga një popull me të cilin ju keni lidhur marrëveshje, i duhet paguar gjaku familjes së tij, duke liruar edhe një besimtar të robëruar. Ai që s’mund të gjejë rob, duhet të agjërojë dy muaj rresht. (Kjo është bërë) në shenjë pendimi para Allahut. Se Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë.”

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se nuk detyrohet gjak (dëmshpërblim) për një njeri të vrarë nga një kafshë, ose për atë që vdes duke rënë në një pus ose në një minierë.

“Zoti yt ka urdhëruar, që të mos adhuroni askënd tjetër përveç Atij dhe, që të silleni mirë me prindërit. Nëse njëri prej tyre ose të dy arrijnë pleqërinë te ti, mos u thuaj atyre as “uh!”, mos i kundërshto, por drejtoju atyre me fjalë respekti. Lësho para tyre krahët e përuljes prej mëshirës dhe thuaj: “O Zoti im, mëshiroji ata, ashtu siç më kanë rritur, kur unë isha i vogël!””

Ebu Hurejra transmeton se Sad ibn Ubade e pyeti Profetin (ﷺ) nëse, po të gjente një burrë me gruan e tij, duhej ta linte të paprekur derisa të sillte katër dëshmitarë. Profeti tha po.

Sehl ibn Sadi transmeton se Uvejmir el-Axhlani e pyeti Profetin (ﷺ) nëse një burrë që gjen një burrë tjetër me gruan e tij duhet ta vrasë, dhe pastaj të vritet vetë për këtë, apo çfarë duhet të bëjë. Profeti tha se Allahu kishte shpallur një vendim për të dhe gruan e tij, dhe i tha ta sillte. Pastaj çifti e kreu li’anin, betimet e Kuranit 24:6-9, para Profetit.

“Ata që i akuzojnë gratë e ndershme (për imoralitet), e pastaj nuk sjellin katër dëshmitarë, t’i rrihni me tetëdhjetë goditje dhe të mos ua pranoni më kurrë dëshminë; këta janë njerëz ngatërrestarë.”

“Nëse një burrë e akuzon gruan e tij pa pasur dëshmitarë të tjerë përveç vetes, ai duhet të betohet në Allahun katër herë, se thotë të vërtetën,”

“Ndërsa gruaja do të kursehet nga dënimi, nëse betohet për Allahun katër herë, se i shoqi është gënjeshtar”

Aliu transmeton se një komandant i caktuar nga Profeti (ﷺ) ndezi një zjarr dhe i urdhëroi njerëzit e tij të hynin në të. Kur Profeti dëgjoi, tha se sikur të kishin hyrë në të, do të kishin mbetur në të deri në Ditën e Kiametit, dhe se nuk ka bindje në të keqe: bindja është vetëm në atë që është e mirë. Sahih Muslim 1840 ka të njëjtin transmetim.

“Thuaj: A mos vallë do të kërkoj unë tjetër zot, përveç Allahut, kur Ai është Zoti i gjithçkaje? Kushdo që bën diçka, punon për vete dhe askush nuk ngarkohet me barrën e tjetrit. Pastaj të gjithë do të ktheheni te Zoti juaj dhe Ai do t’ju tregojë për kundërshtitë që kishit mes jush.”

Ibn Omeri transmeton se gjatë njërës nga fushatat e Profetit (ﷺ) u gjet e vrarë një grua, dhe Profeti ndaloi vrasjen e grave dhe të fëmijëve.

“dhe që ndjekin të Dërguarin Tonë, Profetin që nuk di shkrim e lexim, të cilin ata do ta gjejnë të shënuar në shkrimet e tyre, në Teurat dhe Ungjill. Ai do t’i urdhërojë ata të bëjnë vepra të mira dhe do t’i ndalojë nga të këqijat; do t’ua lejojë të mirat e do t’ua ndalojë të këqijat, duke i liruar nga barrët e rënda dhe vështirësitë që kanë pasur. Prandaj, ata që do ta besojnë, përkrahin dhe nderojnë atë, duke ndjekur dritën që është zbritur me të, pikërisht ata janë të fituarit.”

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) i tha një grupi luftëtarësh të digjnin dy burra të përmendur me emër, pastaj e tërhoqi urdhrin para se të niseshin: vetëm Allahu ndëshkon me zjarr, ndaj nëse i gjenin, duhej t'i vrisnin, jo t'i digjnin.