Përgjigje e shkurtër
Kurani thotë nga del lëngu. Nuk thotë cili organ e prodhon. Kurani 86:6-7 thotë se njeriu është krijuar prej një lëngu “që del ndërmjet shtyllës kurrizore dhe brinjëve”. Fjalët arabe janë sulb, kurrizi dhe ijët, dhe tera'ib, kockat e gjoksit dhe brinjët në pjesën e përparme. Shumë dijetarë të hershëm i lexuan këto si ijët e babait dhe gjoksin e nënës. Sipas këtij leximi, fjalët emërtojnë dy prindërit prej të cilëve vjen fëmija. Të tjerë i lexuan si pjesën e pasme dhe të përparme të një trupi të vetëm. Përgjigjja nuk varet nga anatomia. Por testikujt formohen fillimisht lart në pjesën e pasme të barkut, pranë veshkave. Arteriet e tyre ende degëzohen nga aorta, arteria kryesore e trupit, pak poshtë arterieve të veshkave. Përgjigjja e Islamit është se ajeti është një përshkrim i thjeshtë dhe një përkujtim i lëngut të thjeshtë prej të cilit u krijuam.
Shpjegimi i plotë
Çfarë thonë ajetet
Sureja et-Tarik u kërkon njerëzve të mendojnë prej çfarë janë krijuar. Përgjigjja e saj është një lëng që hidhet. Lëngu del ndërmjet sulb-it dhe tera'ib-it. Folja është jahruxhu, që do të thotë del, ose rrjedh jashtë. Ajeti thotë nga del lëngu. Nuk emërton asnjë organ. Nuk thotë asgjë se si bëhet lëngu.
“Le të meditojë njeriu se prej çfarë është krijuar:”
“është krijuar prej një lëngu që hidhet e që del ndërmjet shtyllës kurrizore dhe brinjëve.”
Si e lexuan komentuesit e hershëm
Komentuesit e hershëm, dijetarët e parë që e shpjeguan Kuranin, i lexuan këto fjalë në më shumë se një mënyrë. Shumë prej tyre, që nga Ibn Abbasi, thanë se sulb-i është kurrizi i burrit, ijët e tij. Ibn Abbasi ishte kushëri i Profetit (ﷺ) dhe një mësues i hershëm i Kuranit. Thanë se tera'ib-i është gjoksi i gruas, aty ku qëndron gjerdani. Et-Taberiu, një dijetar që vdiq më 923, e gjykoi këtë si kuptimin e drejtë të tera'ib-it. Arsyeja e tij ishte gjuha arabe: kështu e përdornin arabët fjalën në të folur dhe në poezi. Sipas këtij leximi ajeti flet për babain dhe nënën. El-Kurtubiu, një dijetar i shekullit të trembëdhjetë, përcjell një shënim të el-Mehdeviut, një dijetari më të hershëm. Sipas këtij leximi, thotë ai, ai që del ndërmjet tyre është njeriu, jo lëngu. Kurani flet për prindërit në këtë mënyrë edhe gjetkë. E quan fillimin e njeriut një pikë “e përzier”, nga të dy prindërit. Flet gjithashtu për bijtë ‘që kanë dalë nga ijët tuaja’. Të tjerë i morën të dyja fjalët për një trup të vetëm, kurrizin dhe pjesën e përparme. El-Kurtubiu e transmeton këtë nga el-Hasan el-Basriu, dhe et-Taberiu nga Katadeja. Të dy ishin dijetarë të hershëm. Sipas cilitdo leximi, ajeti e emërton trupin me fjalë të përditshme. Nuk thotë cili organ bën çfarë.
Thotë se ‘ndërmjet’ këtu do të thotë ‘prej të dyve’. Transmeton se dijetarët e hershëm u ndanë për tera'ib-in. Shumë thanë gjoksi, dhe disa gjoksi i gruas, aty ku qëndron gjerdani: midis tyre Ibn Abbasi, dhe Ikrime, që tha ‘shtylla kurrizore e burrit dhe kockat e gjoksit të gruas’. Muxhahidi tha mes shpatullave dhe gjoksit, dhe Sufjan eth-Theuriu tha se shtylla kurrizore është e burrit dhe tera'ib-i i gruas, mbi gjinjtë. Të tjerë thanë duart, këmbët dhe sytë, ose brinjët poshtë shtyllës kurrizore. Katadeja tha se lëngu del ndërmjet shtyllës kurrizore të burrit dhe pjesës së sipërme të gjoksit të tij. Et-Taberiu gjykon se leximi i drejtë është vendi i gjerdanit në gjoksin e gruas, sepse ky është kuptimi i njohur i fjalës në arabisht dhe në poezinë e saj.
E shpjegon lëngun si diçka që hidhet nga burri dhe nga gruaja, dhe fëmija lind nga të dy me lejen e Allahut. Transmeton nga Ibn Abbasi, nëpërmjet Ikrimes, se shtylla kurrizore është e burrit dhe tera'ib-i i gruas, dhe se fëmija vjen vetëm prej të dyve. Thotë se të njëjtën gjë thanë Seid ibn Xhubejri, Ikrime, Katadeja, es-Sudiu dhe të tjerë. Shton transmetime të tjera për tera'ib-in: vendi i gjerdanit, mes gjinjve, mes shpatullave dhe gjoksit, mbi gjinjtë, e të tjera. Mbyll me transmetimin e Katadesë: ndërmjet shtyllës kurrizore dhe pjesës së sipërme të gjoksit të tij.
E shpjegon lëngun që hidhet te 86:6 si dy lëngje, të burrit dhe të gruas, të emërtuar si një sepse përzihen, pasi njeriu është bërë prej të dyve. Thotë se sulb-i, shtylla kurrizore, është e burrit dhe tera'ib-i, kockat e gjoksit, i gruas, dhe jep transmetimet për tera'ib-in nga Ibn Abbasi, Ikrime, Muxhahidi dhe të tjerë. Transmeton nga el-Hasani se lëngu del nga shtylla kurrizore dhe gjoksi i secilit prind. Jep shënimin e el-Ferrait se në arabisht ‘ndërmjet shtyllës kurrizore’ mund të thotë thjesht ‘nga shtylla kurrizore’. Jep gjithashtu shënimin e el-Mehdeviut: sipas leximit shtylla kurrizore e burrit dhe gjoksi i gruas, ‘del’ i referohet njeriut; sipas leximit të një trupi të vetëm, lëngut.
“Në të vërtetë, Ne e krijuam njeriun nga një pikë fare e përzier, për ta sprovuar dhe e bëmë që të dëgjojë dhe të shohë.”
“Ju ndalohet martesa me nënat tuaja, me bijat tuaja, me motrat tuaja, me hallat tuaja, me tezet tuaja, me bijat e vëllezërve dhe bijat e motrave, me nënat (gratë) që ju kanë dhënë gji, me motrat tuaja, që kanë thithur prej një gjiri, me nënat e grave tuaja, me vajzën e gruas suaj që gjendet nën kujdestarinë tuaj, nëse me atë grua keni pasur marrëdhënie bashkëshortore; e, nëse nuk keni pasur marrëdhënie bashkëshortore, atëherë nuk ka pengesa. Ju ndalohet martesa me gratë e bijve tuaj dhe t’i bashkoni dy motra, përveç rasteve që tashmë kanë kaluar. Pa dyshim, Allahu është Falës dhe Mëshirëplotë.”
| Leximi | Sulb | Tera'ib |
|---|---|---|
| Dy prindërit (Ibn Abbasi, et-Taberiu) | Shpina e burrit, ijët e tij. | Gjoksi i gruas. |
| Një trup (Hasani, Katadeja) | Shpina. | Pjesa e përparme: kockat e gjoksit dhe brinjët. |
Me cilindo lexim ajeti thotë nga del lëngu, jo cili organ e prodhon.
Fjalë të thjeshta, jo fiziologji
Sulb është pjesa e fortë e kurrizit, ijët. Tera'ib janë kockat e gjoksit dhe brinjët në pjesën e përparme të trupit. E lexuar për një trup të vetëm, ajeti emërton zonën ndërmjet kurrizit dhe gjoksit. Kjo është gjuhë e zakonshme, e përditshme, për trungun e trupit, pas dhe para. Lëngu del vërtet nga brenda trupit, ndërmjet të dyjave. Kundërshtimi supozon se ajeti është një pohim se cili organ e prodhon farën. Ajeti nuk bën asnjë pohim të tillë.
“është krijuar prej një lëngu që hidhet e që del ndërmjet shtyllës kurrizore dhe brinjëve.”
Ku fillojnë testikujt
Anatomia shton një hollësi. Testikujt nuk fillojnë aty ku përfundojnë. Ato formohen herët te fëmija i palindur në pjesën e pasme të barkut, pranë veshkave. Zbresin para lindjes. Arteriet e tyre ende degëzohen nga aorta, arteria kryesore e trupit, pak poshtë arterieve të veshkave. Përgjigjja ndaj kundërshtimit nuk varet nga kjo. Por sipas leximit të një trupi të vetëm, zona që emërton ajeti është aty ku fillojnë këto organe dhe ku ende degëzohen arteriet e tyre.
Përshkruan si testikujt formohen herët në jetën e fetusit në pjesën e pasme të barkut, përpara dhe pak poshtë veshkave, dhe zbresin në skrotum para lindjes; arteriet e tyre degëzohen nga aorta pak poshtë arterieve të veshkave.
“është krijuar prej një lëngu që hidhet e që del ndërmjet shtyllës kurrizore dhe brinjëve.”
Çfarë lloj kundërshtimi është ky
Kurani u kërkon lexuesve ta shqyrtojnë me kujdes. Thotë se do të gjenin në të shumë kundërthënie po të ishte nga dikush tjetër përveç Allahut (﷾). Ky kundërshtim nuk tregon asnjë kundërthënie dhe asnjë gabim. Është çështje se për çfarë flet një ajet. Ajeti flet se nga del lëngu, jo se cili organ e bën.
“A nuk përsiatin ata për Kuranin! Sikur ai të mos ishte prej Allahut, do të gjenin në të shumë kundërthënie.”
“është krijuar prej një lëngu që hidhet e që del ndërmjet shtyllës kurrizore dhe brinjëve.”
Kundërshtimi i përgjigjur
Kurani 86:6-7 — Sureja Et-Tarik, ajeti 6-7
“është krijuar prej një lëngu që hidhet e që del ndërmjet shtyllës kurrizore dhe brinjëve.”
Cituar për
Kritikët thonë se Kurani mëson se fara e burrit bëhet ndërmjet shtyllës kurrizore dhe brinjëve, ndërkohë që ajo bëhet në testikuj.
Përgjigjja
Ajeti thotë nga del lëngu, me fjalët e thjeshta që çdokush do të përdorte për trupin e vet. Nuk thotë cili organ e bën. Shumë komentues të hershëm, që nga Ibn Abbasi, e lexuan si ijët e burrit dhe gjoksin e gruas. Sipas këtij leximi fjalët emërtojnë dy prindërit prej të cilëve vjen fëmija, jo një gjëndër. Të tjerë e lexuan si një trup të vetëm, pas dhe para. Përgjigjja nuk varet nga anatomia. Por vetë testikujt formohen lart në pjesën e pasme të barkut, pranë veshkave. Arteriet e tyre ende degëzohen nga aorta, pak poshtë arterieve të veshkave.
Ku përfundon — Një përshkrim i thjeshtë se nga del lëngu, jo një pohim se cili organ e prodhon.
Këndvështrime
Pikëpamja islame
Kurani 86:6-7 përshkruan nga del lëngu, ndërmjet kurrizit dhe gjoksit, me gjuhë të thjeshtë. Nuk bën asnjë pohim se cili organ e prodhon.
Ajeti thotë se lëngu del ndërmjet sulb-it dhe tera'ib-it. Nuk emërton asnjë organ dhe nuk thotë asgjë se si bëhet lëngu.
Sulb do të thotë kurrizi i fortë ose ijët, dhe tera'ib kockat e gjoksit dhe brinjët në pjesën e përparme të trupit. E lexuar për një trup të vetëm, shprehja e përshkruan zonën ndërmjet kurrizit dhe gjoksit me fjalë të përditshme.
Shumë komentues të hershëm, që nga Ibn Abbasi, e lexuan sulb-in si ijët e burrit dhe tera'ib-in si gjoksin e gruas. Sipas këtij leximi ajeti flet për babain dhe nënën. Të tjerë i lexuan të dyja fjalët për një trup të vetëm, pas dhe para. Asnjë lexim nuk e emërton organin që e bën lëngun.
Testikujt formohen në pjesën e pasme të barkut pranë veshkave dhe zbresin para lindjes. Ruajnë arterie që degëzohen nga aorta pak poshtë arterieve të veshkave.
Kurani mëson se njeriu duhet të reflektojë mbi lëngun e thjeshtë prej të cilit u krijua. Ai është një shenjë e Krijuesit të tij.