Përgjigje e shkurtër
Jo. Te Gjoni 14:6 Jezusi e quan veten udhën tek Ati. Një udhë të çon në një vend, dhe ai vend është Perëndia. Katër vargje më parë ai u thotë dishepujve se në shtëpinë e Atit të tij ka shumë banesa, dhe se po shkon t'u përgatisë atyre një vend. Te Mateu tha se ishte dërguar vetëm te delet e humbura të Izraelit. Pra, ai ishte udha për njerëzit te të cilët u dërgua, ashtu si profetët e mëparshëm ishin për popujt e tyre. Ai paralajmëroi gjithashtu se ta thërrasësh “Zot, Zot” nuk shpëton askënd. Do të hyjë vetëm ai që bën vullnetin e Atit. Kurani thotë se Jezusi paralajmëroi ardhjen e një të dërguari pas tij. Ai i dërguar, Profeti Muhamed (ﷺ), tregon tani të njëjtën udhë. Në Kuran Jezusi thotë: Allahu (﷾) është Zoti im dhe Zoti juaj, prandaj adhuroni Atë.
Shpjegimi i plotë
Çfarë nxjerrin të krishterët nga vargu
Të krishterët e lexojnë Gjonin 14:6 se askush, në asnjë kohë dhe vend, nuk mund të arrijë te Perëndia përveçse me anë të besimit në Jezusin. Sipas këtij leximi, shpëtojnë vetëm ata që besojnë në të.
“Jezusi i tha: Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati, përveçse nëpërmjet meje.”
Për çfarë flet vargu
Jezusi po u flet dishepujve të tij në Darkën e Fundit, vaktin e tij të fundit me ta. Thotë se po largohet. Thotë se në shtëpinë e Atit të tij ka shumë banesa, domethënë shumë dhoma. Ai po shkon t'u përgatisë atyre një vend atje. Pastaj Thomai, një nga të dymbëdhjetët, pyet si mund ta dinë udhën. Gjoni 14:6 është përgjigjja e Jezusit për Thomain. Pra, premtimi u bëhet dishepujve që ishin në dhomë: një vend i përgatitur për ta.
“Në shtëpinë e Atit tim ka shumë banesa; po të mos ishte kështu, do t'jua kisha thënë. Unë po shkoj t'ju përgatis një vend.”
“Thomai i tha: Zot, ne nuk e dimë se ku po shkon; si mund ta dimë udhën?”
“Jezusi i tha: Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati, përveçse nëpërmjet meje.”
Udha nuk është caku
Në varg, Ati është vendi ku të çon udha, dhe Jezusi është udha drejt Tij. Më vonë në të njëjtin kapitull Jezusi thotë se Ati i tij është më i madh se ai. Në lutjen e tij thotë se jeta e përjetshme është ta njohësh Atin si të vetmin Perëndi të vërtetë, dhe Jezusin si atë që Ai e dërgoi. Një i dërguar tregon udhën te Perëndia. Ai nuk është Perëndia.
“Jezusi i tha: Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati, përveçse nëpërmjet meje.”
“Keni dëgjuar se ju thashë: Unë po shkoj dhe do të kthehem te ju. Po të më donit, do të gëzoheshit që thashë: Po shkoj tek Ati, sepse Ati im është më i madh se unë.”
“Dhe kjo është jeta e përjetshme: të njohin ty, të vetmin Perëndi të vërtetë, dhe Jezu Krishtin që ti ke dërguar.”
14:2
‘Në shtëpinë e Atit tim ka shumë banesa ... unë po shkoj t’ju përgatit një vend.’
14:5
Thomai pyet si mund ta dinë rrugën.
14:6
‘Unë jam rruga ... askush nuk vjen tek Ati, veçse nëpërmjet meje’: Ati është vendi ku të çon rruga.
14:28
‘Ati im është më i madh se unë.’
Jeta e përjetshme, në vetë lutjen e Jezusit, është ta njohësh Atin si Perëndinë e vetëm të vërtetë, dhe Jezusin si atë që Ai e dërgoi.
I dërguar te populli i tij, për kohën e tij
Kurani thotë se Allahu (﷾) i dërgoi çdo populli një të dërguar. Jezusi tha se ishte dërguar vetëm te delet e humbura të shtëpisë së Izraelit, domethënë te izraelitët. Kurani shënon se ai u tha bijve të Izraelit se ishte i dërguari i Allahut (﷾) te ta. Shton se ai dha lajmin e gëzueshëm për një të dërguar që do të vinte pas tij, me emrin Ahmed. Myslimanët e kuptojnë këtë si Profetin Muhamed (ﷺ). Kurani lavdëron gjithashtu hebrenjtë dhe të krishterët që besuan në Allahun (﷾) dhe në Ditën e Fundit, Ditën e Gjykimit, dhe bënë mirë. Dijetarët myslimanë shpjegojnë se kjo do të thotë ata që ndoqën të dërguarin e kohës së tyre. Pasi erdhi i dërguari i fundit, nënshtrimi ndaj Allahut (﷾) do të thotë ta ndjekësh atë.
“Çdo populli Ne i çuam një të dërguar (që u thoshte): “Adhuroni Allahun dhe shmangni idhujt!” Disa prej tyre Allahu i shpuri në rrugë të drejtë e disa e merituan të mbeten në humbje. Andaj, udhëtoni nëpër botë të shihni se si ishte fundi i përgënjeshtruesve!”
“Por ai duke u përgjigjur tha: Unë nuk jam dërguar veçse te delet e humbura të shtëpisë së Izraelit.”
“Kujto kur Isai, i biri i Merjemes, tha: “O bijtë e Israilit, unë jam i dërguari i Allahut tek ju, për t’ju vërtetuar Teuratin e shpallur para meje dhe për t’ju sjellë lajmin e gëzueshëm për një të dërguar, emri i të cilit është Ahmed, që do të vijë pas meje”. Por, kur ai u solli atyre shenja të qarta, ata thanë: “Kjo është magji e hapur!””
“Ata që besojnë (në Kuran), hebrenjtë, të krishterët dhe sabi’inët - kushdo prej tyre që beson Allahun dhe jetën tjetër (sipas Kuranit), dhe bën vepra të mira (sipas Islamit), do të shpërblehen nga Zoti i tyre; ata nuk do të kenë pse të frikësohen apo të pikëllohen!”
“Kush kërkon tjetër fe përveç Islamit, nuk do t’i pranohet dhe ai në botën tjetër do të jetë i humbur.”
Nuk mjafton ta quash Zot
Jezusi tha se jo kushdo që i thotë “Zot, Zot” do të hyjë në mbretërinë e qiejve. Do të hyjë vetëm ai që bën vullnetin e Atit të tij. Shtoi se atë ditë shumë do të thonë se bënë mrekulli në emrin e tij, dhe ai do t'i largojë. Pra, vetëm besimi në emrin e tij nuk është udha që ai mësoi.
“Jo kushdo që më thotë: Zot, Zot, do të hyjë në mbretërinë e qiejve, por ai që bën vullnetin e Atit tim që është në qiej.”
“Shumë do të më thonë në atë ditë: Zot, Zot, a nuk kemi profetizuar në emrin tënd, a nuk kemi dëbuar demonë në emrin tënd dhe a nuk kemi bërë shumë vepra të mrekullueshme në emrin tënd? Dhe atëherë do t'u them haptazi: Unë nuk ju kam njohur kurrë; largohuni nga unë, ju që punoni paudhësi.”
Askush nuk dënohet për një mesazh që nuk i arriti kurrë
Shumë të krishterë e kuptojnë vargun se disa njerëz humbasin pa asnjë faj të tyre. Këta janë të gjithë ata që vdesin pa dëgjuar kurrë për Jezusin. Kurani thotë se Allahu (﷾) nuk e dënon një popull derisa t'i dërgojë një të dërguar.
“Kush zgjedh rrugën e drejtë, e ka për veten e vet e kush i largohet asaj, i largohet në dëm të vetvetes dhe askush nuk e merr të keqen e tjetërkujt. Ne nuk dënojmë asnjë popull, para se të çojmë të dërguar!”
Udha që mësoi Jezusi, në Kuran
Kurani e jep udhën që mësoi Jezusi me fjalët e tij. Ai tha se Allahu (﷾) është Zoti i tij dhe Zoti i tyre, prandaj ta adhurojnë Atë, dhe kjo është udha e drejtë.
“(Isai tha): “Vërtet, Allahu është Zoti im dhe Zoti juaj; andaj adhuroni vetëm Atë! Kjo është udha e drejtë”.”
Varg pas vargu
Gjoni 14:6 — kapitulli 14, vargu 6
“Jezusi i tha: Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati, përveçse nëpërmjet meje.”
Cituar për
Askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet Jezusit. Pra, shpëtojnë vetëm ata që besojnë në të, në çdo kohë dhe në çdo vend.
Përgjigjja
Katër vargje më parë Jezusi u thotë dishepujve se ka shumë banesa dhe se po shkon t'u përgatisë atyre një vend. Ai i përgjigjet Thomait se ku po shkon vetë. E quan Atin më të madh se veten. Dhe tha se ishte dërguar vetëm te delet e humbura të Izraelit.
Ku përfundon — E bën Atin cakun dhe Jezusin udhën drejt Tij për ata te të cilët u dërgua. Nuk e bën atë udhën e vetme për të gjithë popujt në të gjitha kohët.
Mateu 28:19 — kapitulli 28, vargu 19
“Shkoni, pra, dhe bëni dishepuj nga të gjitha kombet, duke i pagëzuar në emër të Atit, të Birit dhe të Frymës së Shenjtë:”
Cituar për
Të krishterët thonë se Jezusi u ngjall prej së vdekurish dhe pastaj i dërgoi dishepujt te të gjitha kombet, prandaj ai është udha për të gjithë.
Përgjigjja
Gjatë viteve të mësimit tha se ishte dërguar vetëm te delet e humbura të Izraelit. U tha të dymbëdhjetëve të mos shkonin te paganët, domethënë te johebrenjtë. Kur më vonë i dërgoi te kombet, ishte për t'i mësuar “të zbatojnë të gjitha ato që ju kam urdhëruar”. Ai e quajti urdhërimin e parë njëshmërinë e Perëndisë. Dhe një njeriu që pyeti për jetën e përjetshme i tha të zbatonte urdhërimet.
Ku përfundon — Dishepujt u dërguan të mësonin atë që ai urdhëroi. Kjo është një udhë te Perëndia me anë të bindjes, jo një pohim se ai është udha e vetme për çdo kohë.
Gjoni 10:16 — kapitulli 10, vargu 16
“Dhe kam edhe dele të tjera, që nuk janë të kësaj vathe; edhe ato duhet t'i sjell, dhe ato do ta dëgjojnë zërin tim; dhe do të jetë një tufë e vetme dhe një bari i vetëm.”
Cituar për
Jezusi tha se kishte dele të tjera që nuk ishin të kësaj vathe, prandaj udha e tij është për të gjithë popujt.
Përgjigjja
Te Mateu tha qartë se ishte dërguar vetëm te delet e humbura të Izraelit. U tha të dymbëdhjetëve të mos shkonin te paganët. ‘Delet e tjera’ nuk emërtohen, prandaj nuk mund të peshojnë më shumë se fjalët e tij të qarta për ata te të cilët u dërgua.
Ku përfundon — Vargu nuk emërton askënd, ndërsa Mateu e emërton Izraelin si popullin te i cili u dërgua.
Këndvështrime
Krishterimi kryesor
Jezusi është e vetmja udhë te Perëndia për të gjithë njerëzit në çdo kohë. Shpëtimi vjen vetëm me anë të besimit në të.
Te Gjoni 14:6 Jezusi thotë se askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet tij. Të krishterët e lexojnë këtë se shpëtimi vjen vetëm me besimin në Jezusin.
Kundërpërgjigje
Gjoni i shënon këto fjalë, por Jezusi ua tha dishepujve të tij, duke u premtuar një vend në shtëpinë e Atit të tij. Ai e quan Atin më të madh se veten dhe thotë se ishte dërguar vetëm te delet e humbura të Izraelit. Dhe paralajmëroi se ta thërrasësh “Zot, Zot” nuk shpëton askënd që nuk bën vullnetin e Atit.
Pikëpamja islame
Jezusi ishte udha te Perëndia për njerëzit te të cilët u dërgua, në kohën e tij. Udha që mësoi ishte adhurimi i Perëndisë së Vetëm dhe kryerja e vullnetit të Tij. Pas tij Allahu (﷾) dërgoi Profetin Muhamed (ﷺ), dhe ndjekja e tij është tani udha te Allahu (﷾).
Pak para Gjonit 14:6, Jezusi flet për një shtëpi me shumë banesa. U thotë dishepujve se po shkon t'u përgatisë atyre një vend atje.
Premtimi për ‘një vend’ u bëhet dishepujve të tij. Kjo nuk e bën atë udhën e vetme për çdo popull në çdo kohë.
Në varg Ati është caku dhe Jezusi është udha drejt Tij. Dhe Jezusi thotë se Ati është më i madh se ai.
Jezusi tha se ishte dërguar vetëm te delet e humbura të shtëpisë së Izraelit.
Kurani thotë se Allahu (﷾) i dërgoi çdo populli një të dërguar.
Jezusi tha se ta quash Zot nuk do ta shpëtojë askënd që nuk bën vullnetin e Atit.
Kurani thotë se Jezusi paralajmëroi një të dërguar pas tij me emrin Ahmed.
Kurani mëson se Allahu (﷾) nuk e dënon një popull derisa t'i vijë një i dërguar.
Kurani lavdëron hebrenjtë dhe të krishterët besimtarë. Dijetarët myslimanë e lexojnë këtë si lavdërim për ata që ndoqën të dërguarin e kohës së tyre.