A i ngjan abdesi pastrimit në Shinto?

“O besimtarë! Kur doni të falni namaz, lani fytyrën dhe duart deri në bërryla, kurse kokën fshijeni me dorë të lagët; lani edhe këmbët deri në nyje. Nëse jeni të papastër (si pasojë e marrëdhënieve bashkëshortore apo e derdhjes së farës), pastrohuni (duke u larë krejtësisht)! Por, në qoftë se jeni të sëmurë (që mund t’ju dëmtojë uji) ose gjendeni në udhëtim, ose ndonjëri nga ju vjen pas kryerjes së nevojës natyrore, ose nëse keni pasur marrëdhënie me bashkëshortet e nuk gjeni ujë, atëherë gjeni dhé të pastër dhe fshini fytyrat e duart me të. Allahu nuk dëshiron t’ju krijojë ndonjë vështirësi, por dëshiron t’ju pastrojë dhe t’i plotësojë dhuntitë e Tij ndaj jush, që të jeni falënderues.”

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha: kur një mysliman, ose një besimtar, e lan fytyrën në abdes, çdo gabim që shikuan sytë e tij del nga fytyra e tij me ujin, ose me pikën e tij të fundit. Kur i lan duart, çdo gabim që kapën duart e tij del me ujin; dhe kur i lan këmbët, çdo gabim drejt të cilit ecën këmbët e tij del me ujin, derisa ai del i pastër nga mëkatet.

Ebu Malik el-Esh'ariu transmeton se Profeti (ﷺ) tha se pastërtia (pastrimi) është gjysma e besimit, dhe se lavdërimi i Allahut e mbush peshoren. Hadithi vazhdon dhe e quan namazin dritë dhe sadakanë provë.

Amr ibn Seidi transmeton se Othmani kërkoi ujë për abdes dhe tha se e dëgjoi Profetin (ﷺ) të thoshte: kur vjen një namaz i detyrueshëm, dhe një mysliman e merr mirë abdesin e tij dhe e fal me përulësi dhe me ruku të rregullt, ai është shlyerje për mëkatet e tij të mëparshme, për sa kohë nuk ka bërë një mëkat të madh; dhe kjo vlen për të gjitha kohët.

“Për ata që, kur bëjnë vepra të turpshme ose i bëjnë dëm vetes, e kujtojnë Allahun, i kërkojnë falje për gjynahet e tyre - e kush i fal gjynahet përveç Allahut? - dhe nuk ngulmojnë me vetëdije në gabimet që kanë bërë,”

“O besimtarë! Kur doni të falni namaz, lani fytyrën dhe duart deri në bërryla, kurse kokën fshijeni me dorë të lagët; lani edhe këmbët deri në nyje. Nëse jeni të papastër (si pasojë e marrëdhënieve bashkëshortore apo e derdhjes së farës), pastrohuni (duke u larë krejtësisht)! Por, në qoftë se jeni të sëmurë (që mund t’ju dëmtojë uji) ose gjendeni në udhëtim, ose ndonjëri nga ju vjen pas kryerjes së nevojës natyrore, ose nëse keni pasur marrëdhënie me bashkëshortet e nuk gjeni ujë, atëherë gjeni dhé të pastër dhe fshini fytyrat e duart me të. Allahu nuk dëshiron t’ju krijojë ndonjë vështirësi, por dëshiron t’ju pastrojë dhe t’i plotësojë dhuntitë e Tij ndaj jush, që të jeni falënderues.”

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) e takoi në një rrugë të Medinës në një kohë kur ai kishte nevojë për larje të plotë (ishte xhunub). Ai u largua fshehurazi, u la dhe u kthye. Profeti (ﷺ) e pyeti ku kishte qenë, dhe ai tha se nuk kishte dashur të ulej me të para se të lahej. Profeti (ﷺ) tha: I lartësuar qoftë Allahu! Besimtari nuk bëhet kurrë i papastër.

Enciklopedia e Shintos e përshkruan temizuya-n (e lexuar edhe chozuya) si një burim uji pranë hyrjes së një faltoreje, ku vizitorët shpëlajnë duart dhe gojën si pastrim simbolik. Thotë se shpëlarja atje është një mënyrë simbolike për të pastruar trupin dhe mendjen para se të hyhet në një vend të shenjtë, pas së cilës vizitorët vazhdojnë drejt faltores kryesore.

Encyclopedia of Shinto e përkufizon misogin si larje: larja e gjithë trupit, dhe kështu pastrimi i vetes nga fatkeqësitë, tsumi dhe kegare që i janë ngjitur. E lidh praktikën me larjen e Izanagit pas kthimit të tij nga Jomi, siç e tregojnë Kojiki dhe Nihon Shoki. Misogi mund të bëhet para një riti ose gjatë vizitës në një faltore, dhe lidhet ngushtë me haraen.

“Kështu ai doli në një fushë [të mbuluar me] ahagi pranë një grykëderdhjeje të vogël lumi afër Tachibanës në Himuka në [ishullin] Tsukushi, dhe e pastroi dhe e lau veten.”

Encyclopedia of Shinto e përkufizon haraen si pastrim: pastrimi i mendjes dhe i trupit nga tsumi dhe ndotjet e grumbulluara me anë të larjeve (misogi) ose me rite dhe recitime të tjera, që zakonisht kryhen përpara kamive.

Enciklopedia e Shintos e përshkruan tsumi-n si një veprim që shkel normat dhe rendin shoqëror, dhe gjithashtu disa rreziqe natyrore që mbahen si të rrezikshme ose të papastra. Tsumi përfshin veprime të dëmshme si plagosja ose vrasja e njerëzve, dhe gjithashtu sëmundjen dhe fatkeqësinë natyrore. Tsumi mund të hiqet me rite pastrimi (harae). Ajo shton se qeniet njerëzore nuk konsiderohen mëkatare nga natyra, dhe se në përgjithësi nuk ka ide për mëkatin fillestar.

Enciklopedia e Shintos e përkufizon kegare si një gjendje ndotjeje, e kundërta e pastërtisë. Ndërsa tsumi janë kuptuar si pasojë e sjelljes njerëzore, kegare shihet si pasojë e ngjarjeve natyrore. Mendohej se kegare që i ngjitej një njeriu mund t'i sillte fatkeqësi bashkësisë, dhe zakonisht pastrohet me misogi.

Studimi i Florenzit për Pastrimin e Madh (Oho-harahe) e quan atë një nga ceremonitë më solemne të Shintos, me anë të së cilës i gjithë vendi, nga princat deri te njerëzit e thjeshtë, duhej të lirohej nga tsumi, ndotjet dhe fatkeqësitë. Që nga rreth shekulli i tetë ajo mbahej dy herë në vit, në ditën e fundit të muajit të gjashtë dhe të dymbëdhjetë. Blatimet hidheshin në ujë dhe rituali lexohej. Ai dallon misogi, larjen e një personi ose vendi pas kontaktit me diçka që mbahet ceremonialisht e papastër. Në shënimin e tij për fjalën tsumi ai sjell mendimin e Motoori Norinagës se ajo përfshin ndotjen (kegare), veprat e liga dhe fatkeqësitë.

“pritet që nga kjo ditë e tutje, nuk do të ketë asnjë shkelje që quhet shkelje, në katër anët e krahinës nën qiell”

“pritet që nga kjo ditë e tutje, nuk do të ketë asnjë shkelje që quhet shkelje, në katër anët e krahinës nën qiell”

“Kur robërit e Mi (besimtarë) të pyesin për Mua, (thuaju se) Unë jam afër, i përgjigjem lutjeve të lutësit, kur ai më lutet Mua. Prandaj, le t’i përgjigjen thirrjes Sime dhe le të më besojnë Mua, për të qenë në rrugë të drejtë.”

“Ne e kemi krijuar njeriun dhe, Ne e dimë ç’i pëshpërit atij shpirti i vet. Ne jemi më pranë tij se damari i qafës së vet.”

“Me të vërtetë, Unë jam Allahu, s’ka zot tjetër përveç Meje, prandaj, vetëm Mua më adhuro dhe kryej faljen për të më kujtuar Mua!”

Enciklopedia e Shintos e përshkruan tsumi-n si një veprim që shkel normat dhe rendin shoqëror, dhe gjithashtu disa rreziqe natyrore që mbahen si të rrezikshme ose të papastra. Tsumi përfshin veprime të dëmshme si plagosja ose vrasja e njerëzve, dhe gjithashtu sëmundjen dhe fatkeqësinë natyrore. Tsumi mund të hiqet me rite pastrimi (harae). Ajo shton se qeniet njerëzore nuk konsiderohen mëkatare nga natyra, dhe se në përgjithësi nuk ka ide për mëkatin fillestar.

“Sigurisht që Ne do t’ju provojmë me frikë dhe uri, me dëmtim të pasurisë, të njerëzve dhe të të lashtave! Prandaj, përgëzoji të duruarit, të cilët, kur i godet ndonjë fatkeqësi thonë: “Të Allahut jemi dhe vetëm tek Ai do të kthehemi!” Ata do të shpërblehen me bekim dhe mëshirë nga Zoti i tyre; ata janë në rrugën e drejtë!”

Ebu Seid el-Hudriu dhe Ebu Hurejra transmetojnë se Profeti (ﷺ) tha se asnjë lodhje, sëmundje, pikëllim, trishtim, lëndim ose shqetësim nuk e godet një mysliman, as edhe shpimi i një gjembi, pa ia fshirë Allahu për shkak të tij disa nga mëkatet e tij.

Enciklopedia e Shintos e përshkruan temizuya-n (e lexuar edhe chozuya) si një burim uji pranë hyrjes së një faltoreje, ku vizitorët shpëlajnë duart dhe gojën si pastrim simbolik. Thotë se shpëlarja atje është një mënyrë simbolike për të pastruar trupin dhe mendjen para se të hyhet në një vend të shenjtë, pas së cilës vizitorët vazhdojnë drejt faltores kryesore.

“O besimtarë! Kur doni të falni namaz, lani fytyrën dhe duart deri në bërryla, kurse kokën fshijeni me dorë të lagët; lani edhe këmbët deri në nyje. Nëse jeni të papastër (si pasojë e marrëdhënieve bashkëshortore apo e derdhjes së farës), pastrohuni (duke u larë krejtësisht)! Por, në qoftë se jeni të sëmurë (që mund t’ju dëmtojë uji) ose gjendeni në udhëtim, ose ndonjëri nga ju vjen pas kryerjes së nevojës natyrore, ose nëse keni pasur marrëdhënie me bashkëshortet e nuk gjeni ujë, atëherë gjeni dhé të pastër dhe fshini fytyrat e duart me të. Allahu nuk dëshiron t’ju krijojë ndonjë vështirësi, por dëshiron t’ju pastrojë dhe t’i plotësojë dhuntitë e Tij ndaj jush, që të jeni falënderues.”

“Kur robërit e Mi (besimtarë) të pyesin për Mua, (thuaju se) Unë jam afër, i përgjigjem lutjeve të lutësit, kur ai më lutet Mua. Prandaj, le t’i përgjigjen thirrjes Sime dhe le të më besojnë Mua, për të qenë në rrugë të drejtë.”

“Asnjë shpirt i ngarkuar nuk do të mbartë barrën e tjetrit. Nëse i ngarkuari rëndë thërret dikë që t’ia mbartë, nuk do t’i merret asgjë nga barra, edhe sikur të jetë i afërt. Në të vërtetë, ti paralajmëron vetëm ata që i frikësohen Zotit të tyre në fshehtësi dhe që falin namazin. Kush e pastron veten (nga gjynahet), në të vërtetë e ka për dobinë e vet, ndërsa kthimi është tek Allahu.”

“A nuk përsiatin ata për Kuranin! Sikur ai të mos ishte prej Allahut, do të gjenin në të shumë kundërthënie.”

“Thuaj (o Muhamed): “O njerëz, unë jam i Dërguari i Allahut për të gjithë ju, i Atij që i përket sundimi i qiejve dhe i Tokës. Nuk ka zot tjetër të vërtetë veç Atij; Ai jep jetë dhe vdekje, prandaj besoni në Allahun dhe në të Dërguarin e Tij, Profetin që nuk di shkrim e lexim e që beson në Allahun dhe Fjalët e Tij! Shkoni pas tij, që të jeni në rrugën e drejtë!””

“Muhamedi nuk është babai i askujt prej burrave tuaj, por është i Dërguari i Allahut dhe vula e profetëve; Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.”