A mjafton wu wei (mosdetyrimi i gjërave)?

“Tao në rrjedhën e tij të rregullt nuk bën asgjë (për hir të të bërit), dhe kështu nuk ka asgjë që ai nuk e bën.”

“Ai e pakëson atë dhe përsëri e pakëson, derisa arrin te mosbërja e asgjëje (me qëllim). Pasi ka arritur në këtë pikë të mosveprimit, nuk ka asgjë që ai nuk e bën.”

“Përsosmëria më e lartë është si (ajo e) ujit. Përsosmëria e ujit duket në dobinë që u sjell të gjitha gjërave, dhe në zënien, pa u përpjekur (për të kundërtën), të vendit të ulët që të gjithë njerëzit e urrejnë. Prandaj (rruga e tij) është afër (asaj të) Taos.”

“Duhet vepruar para se një gjë të jetë shfaqur; rendi duhet siguruar para se të ketë filluar rrëmuja.”

“Nga i gjithë kapitulli del se ‘mosbërja e asgjëje’ taoiste nuk ishte qetësi dhe mosveprim absolut, por kishte një metodë në të.”

“Robërit e të Gjithëmëshirshmit janë ata që ecin thjesht nëpër Tokë dhe, kur të paditurit i sulmojnë me fjalë, ata përgjigjen: “Paqe qoftë!”;”

“dhe do t’i japë risk prej nga nuk e pret. Allahu i mjafton kujtdo që mbështetet tek Ai. Allahu e përmbush me siguri vendimin e Tij dhe për çdo gjë Ai ka caktuar masë.”

“Është rruga e Qiellit të mos përpiqet, e megjithatë ngadhënjen me shkathtësi; të mos flasë, e megjithatë është i shkathët në marrjen e përgjigjes; nuk thërret, e megjithatë njerëzit vijnë tek ai vetvetiu. Shfaqjet e tij janë të qeta, e megjithatë planet e tij janë të shkathëta dhe të efektshme. Syt e rrjetës së Qiellit janë të mëdhenj; larg njëri-tjetrit, por nuk lënë asgjë të shpëtojë.”

“Për shpirtin dhe për Atë që e ka përsosur, duke ia bërë të njohur atij të keqen e të mirën!”

“Asnjë njeriu nuk i është dhënë t’i flasë Allahu, përveçse me anë të Frymëzimit ose pas perdes, ose me anën e një Kumtuesi (Engjëlli) të dërguar me lejen e Tij, për të shpallur vullnetin e Tij. Ai, me të vërtetë, është i Lartë dhe i Urtë!”

“Dhe tani, Ne të kemi vendosur ty në rrugën e drejtë të fesë, andaj ndiqe atë dhe mos shko pas dëshirave të atyre që nuk dinë!”

“Kur robërit e Mi (besimtarë) të pyesin për Mua, (thuaju se) Unë jam afër, i përgjigjem lutjeve të lutësit, kur ai më lutet Mua. Prandaj, le t’i përgjigjen thirrjes Sime dhe le të më besojnë Mua, për të qenë në rrugë të drejtë.”

“Në saje të mëshirës së Allahut, u solle butësisht me ta (o Muhamed). Sikur të ishe i ashpër dhe i vrazhdë, ata do të largoheshin prej teje. Prandaj falua atyre gabimin, kërkoi falje Allahut për ata dhe këshillohu me ata për çështje të ndryshme. Kur të vendosësh për diçka, mbështetu tek Allahu. Vërtet, Allahu i do ata që mbështeten tek Ai.”

“se askush nuk do t’i mbartë gjynahet e tjetrit dhe se njeriu do të ketë vetëm atë për të cilën ka punuar;”

“Njeriu ka përcjellës (engjëj), para tij dhe pas tij, që e mbikëqyrin atë me urdhrin e Allahut. Me të vërtetë, Allahu nuk e ndryshon gjendjen e një populli, derisa ata të ndryshojnë ç’kanë në vetvete. Kur Ai dëshiron ta ndëshkojë një popull, askush nuk mund ta pengojë Atë; dhe ata, përveç Tij, s’kanë asnjë ndihmës.”

Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se besimtari i fortë është më i mirë dhe më i dashur tek Allahu se besimtari i dobët, ndonëse ka mirësi te të dy. Përpiqu për atë që të sjell dobi, kërko ndihmën e Allahut dhe mos u dorëzo. Nëse të godet diçka, mos thuaj ‘sikur ta kisha bërë këtë’, por thuaj se Allahu e caktoi dhe bëri atë që deshi, sepse ‘sikur’ ia hap derën Shejtanit.

Aliu transmeton se në një xhenaze Profeti (ﷺ) tha se vendi i çdo njeriu në Xhenet ose në Zjarr është shkruar tashmë. Sahabët pyetën nëse atëherë duhej të mbështeteshin në atë që ishte shkruar dhe të linin veprat. Ai tha: vazhdoni të bëni vepra, sepse secilit do t'i lehtësohet të bëjë veprat që e çojnë atje ku u krijua. Pastaj recitoi Kuranin 92:5-7.

“Natyrisht që Ne i treguam atij rrugën e drejtë, që ai të jetë ose mirënjohës, ose mosmirënjohës.”

“Kur Tao e Madhe (Rruga ose Metoda) pushoi së ndjekuri, mirësia dhe drejtësia u bënë në modë. (Pastaj) u shfaqën mençuria dhe dinakëria, dhe pasoi hipokrizi e madhe. Kur harmonia nuk mbretëronte më në gjashtë lidhjet farefisnore, bijtë e devotshëm u shfaqën; kur shtetet dhe klanet ranë në rrëmujë, u shfaqën ministrat besnikë.”

“Kështu ndodhi që kur humbi Tao, u shfaqën cilësitë e saj; kur humbën cilësitë e saj, u shfaq mirësia; kur humbi mirësia, u shfaq drejtësia; dhe kur humbi drejtësia, u shfaqën rregullat e mirësjelljes. Mirësjellja është forma e dobësuar e besnikërisë së zemrës dhe e mirëbesimit, dhe është gjithashtu fillimi i rrëmujës;”

“i gjithë kapitulli duhet kuptuar si përshkrim i procesit të kalbjes dhe përkeqësimit nga koha e hershme kur Tao dhe cilësitë e saj i drejtonin shoqëritë e njerëzve.”

“Mjerë për ata, të cilët kur falen, janë të pakujdesshëm për namazet, të cilët duan vetëm që të duken dhe nuk u japin ndihmë nevojtarëve.”

Omer ibn el-Hattabi e dëgjoi Profetin (ﷺ) të thoshte se veprat gjykohen sipas qëllimeve dhe secili merr atë që ka synuar. Një njeri që emigroi për përfitim të kësaj bote ose për të marrë një grua ka vetëm atë për të cilën emigroi.

Omer ibn el-Hattabi transmeton se një i huaj me rroba shumë të bardha e pyeti Profetin (ﷺ) për Islamin, besimin dhe ihsanin (përsosmërinë). I pyetur për ihsanin, Profeti tha se ai është ta adhurosh Allahun sikur ta shohësh, sepse, ndonëse ti nuk e sheh Atë, Ai të sheh ty. Më pas Profeti i tha Omerit se i huaji ishte Xhibrili, që kishte ardhur t'u mësonte fenë e tyre.

“Allahu e di shikimin e përvjedhur të syrit dhe atë që fsheh zemra.”

“Kur Tao e Madhe (Rruga ose Metoda) pushoi së ndjekuri, mirësia dhe drejtësia u bënë në modë. (Pastaj) u shfaqën mençuria dhe dinakëria, dhe pasoi hipokrizi e madhe. Kur harmonia nuk mbretëronte më në gjashtë lidhjet farefisnore, bijtë e devotshëm u shfaqën; kur shtetet dhe klanet ranë në rrëmujë, u shfaqën ministrat besnikë.”

“Dikur, të gjithë njerëzit përbënin një bashkësi të vetme. Pastaj Allahu u dërgoi profetët me lajme të mira dhe paralajmërime. Bashkë me ata, Ai zbriti edhe Librin me të vërtetën, për t’i gjykuar njerëzit në çështjet për të cilat nuk pajtoheshin.”

“O besimtarë! Bëhuni zbatues të palëkundur të drejtësisë, duke dëshmuar në emër të Allahut, qoftë edhe kundër jush ose kundër prindërve dhe të afërmve tuaj. Qoftë i pasur ose i varfër ai (për të cilin dëshmoni), Allahu është për ata vlerësuesi më i drejtë. Dhe mos shkoni pas epsheve tuaja e të shtrembëroni drejtësinë! Nëse ju ngatërroni dëshminë ose i shmangeni asaj, vërtet që Allahu e di se çfarë bëni ju.”

“Me të vërtetë, në krijimin e qiejve dhe të Tokës dhe në ndërrimin e natës e të ditës, ka shenja për mendarët, për ata që e përmendin Allahun duke qëndruar në këmbë, ndenjur ose shtrirë dhe që meditojnë për krijimin e qiejve dhe të Tokës (duke thënë:) O Zoti Ynë! Ti nuk i ke krijuar kot këto, lartësuar qofsh (nga çdo e metë)! Prandaj na ruaj nga ndëshkimi i zjarrit.”

“Sot jua përsosa fenë tuaj, e plotësova dhuntinë Time ndaj jush dhe zgjodha që Islami të jetë feja juaj.”

“O besimtarë! Pranojeni Islamin me të gjitha rregullat e tij dhe mos shkoni gjurmëve të djallit, se ai është armiku juaj i përbetuar.”

“Nëse ju dyshoni në atë që ia kemi zbritur robit tonë (Muhamedit a.s.), atëherë hartoni një sure të ngjashme me atë që ia kemi shpallur atij! Thirrni në ndihmë edhe dëshmitarët tuaj (që i adhuroni) në vend të Allahut, nëse jeni të sinqertë.”

“Muhamedi nuk është babai i askujt prej burrave tuaj, por është i Dërguari i Allahut dhe vula e profetëve; Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.”

“Thuaj (o Muhamed): “O njerëz, unë jam i Dërguari i Allahut për të gjithë ju, i Atij që i përket sundimi i qiejve dhe i Tokës. Nuk ka zot tjetër të vërtetë veç Atij; Ai jep jetë dhe vdekje, prandaj besoni në Allahun dhe në të Dërguarin e Tij, Profetin që nuk di shkrim e lexim e që beson në Allahun dhe Fjalët e Tij! Shkoni pas tij, që të jeni në rrugën e drejtë!””