A është Islami vetëm për arabët?

“O njerëz! Në të vërtetë, Ne ju krijuam ju prej një mashkulli dhe një femre dhe ju bëmë popuj e fise, për ta njohur njëri tjetrin. Më i nderuari prej jush tek Allahu është ai që i frikësohet më shumë Atij. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm dhe për Atë asgjë nuk është e fshehtë.”

“Thuaj (o Muhamed): “O njerëz, unë jam i Dërguari i Allahut për të gjithë ju, i Atij që i përket sundimi i qiejve dhe i Tokës. Nuk ka zot tjetër të vërtetë veç Atij; Ai jep jetë dhe vdekje, prandaj besoni në Allahun dhe në të Dërguarin e Tij, Profetin që nuk di shkrim e lexim e që beson në Allahun dhe Fjalët e Tij! Shkoni pas tij, që të jeni në rrugën e drejtë!””

“Ne të kemi dërguar ty (o Muhamed) vetëm si sjellës të lajmit të mirë dhe paralajmërues për të gjithë njerëzimin, por shumica e njerëzve nuk dinë.”

“Dhe Ne nuk të kemi dërguar ty (o Muhamed), veçse si mëshirë për botët.”

Xhabir ibn Abdullahu transmeton se Profeti (ﷺ) përmendi pesë gjëra që iu dhanë atij dhe që nuk iu dhanë asnjë profeti para tij. E fundit prej tyre: çdo profet i mëparshëm u dërgua vetëm te populli i vet, por ai u dërgua te gjithë njerëzimi.

“Ne nuk kemi çuar asnjë të dërguar, përveçse në gjuhën e popullit të tij, për t’u shpjeguar atyre (shpalljet e Zotit). Allahu e shpie në humbje kë të dojë dhe e udhëzon në rrugë të drejtë kë të dojë. Ai është i Plotfuqishmi dhe i Urti.”

Një vlerësim shtet pas shteti i myslimanëve të botës në vitin 2009: rreth 1,57 miliardë. Rreth një në pesë jetonte në Lindjen e Mesme dhe Afrikën e Veriut, një rajon që përfshin Turqinë dhe Iranin, dhe më shumë se gjashtë në dhjetë jetonin në Azi. Katër popullsitë më të mëdha myslimane ishin në Indonezi, Pakistan, Indi dhe Bangladesh.

Xhabir ibn Abdullahu transmeton se Omeri thoshte: Ebu Bekri është zotëria ynë, dhe ai çliroi zotërinë tonë, me të cilin nënkuptonte Bilalin.

Selmani transmeton se ai vinte nga Ram-Hurmuzi, një qytet në Persi.

Enesi transmeton se Abdullah ibn Selami, një hebre i Medinës, e provoi Profetin (ﷺ) me tri pyetje që vetëm një profet mund t'i përgjigjej, pastaj dëshmoi se ai ishte i Dërguari i Allahut. Para se ta dinin këtë, hebrenjtë e Medinës ia përshkruan Abdullahun Profetit si më dijetarin dhe më të mirin prej tyre.

Ebu Hurejra transmeton se kur u shpall Kurani 62:3, që flet për të tjerë që ende nuk i ishin bashkuar besimtarëve, ai e pyeti Profetin (ﷺ) se kush ishin. Profeti vuri dorën mbi Selmanin Persian dhe tha se edhe sikur besimi të ishte aq larg sa Pleiadat, një grup yjesh, burra nga këta njerëz do ta arrinin.

“Por ai duke u përgjigjur tha: Unë nuk jam dërguar veçse te delet e humbura të shtëpisë së Izraelit.”

“Këta të dymbëdhjetë Jezusi i dërgoi dhe i urdhëroi duke thënë: Mos shkoni në rrugën e paganëve dhe mos hyni në asnjë qytet të samaritanëve; por shkoni më mirë te delet e humbura të shtëpisë së Izraelit.”

“dhe do ta caktojë atë të Dërguar te bijtë e Israilit (të cilëve do t’u thotë): Ju kam sjellë prova nga Zoti juaj (që vërtetojnë Profecinë time): bëj për ju diçka prej balte në formë shpendi, fryj në të e me urdhrin e Allahut ajo bëhet shpend i gjallë; shëroj të verbrit e lindur dhe të lebrosurit dhe i ngjall të vdekurit me lejen e Allahut; ju tregoj çfarë hani dhe çfarë ruani në shtëpitë tuaja. Sigurisht që te të gjitha këto ka prova për ju, nëse jeni besimtarë të vërtetë.”

“Shkoni, pra, dhe bëni dishepuj nga të gjitha kombet, duke i pagëzuar në emër të Atit, të Birit dhe të Frymës së Shenjtë:”

“Dhe ai u tha atyre: Ju e dini se është e palejueshme për një njeri që është Jud të shoqërohet ose t'i afrohet dikujt të një kombi tjetër; por Perëndia më ka treguar që të mos e quaj asnjë njeri të përgjithshëm ose të papastër.”

“Dhe kur Pjetri u ngjit në Jeruzalem, ata që ishin të rrethprerë u grindën me të, duke thënë: Ti hyre te njerëz të parrethprerë dhe hëngre me ta.”