Përgjigje e shkurtër
Shqyrtojeni Islamin sepse Ai që e krijoi botën ka folur, dhe Kurani është fjala e Tij. Konfuci tregonte stinët si mësimin e heshtur të Qiellit. Kurani tregon shenja të të njëjtit lloj: qiejt, tokën dhe natën që pason ditën. Ai thotë se Ai që i krijoi ka folur gjithashtu, në një Libër që mund të provohet. Islami urdhëron mirësjellje ndaj prindërve dhe mbajtjen e fjalës, dhe e lavdëron dijen. Edhe Konfuci i mësonte këto detyra. Në Islam secila është urdhër i Allahut (﷾), dhe çdo njeri i jep llogari Atij për të. Aty ku ritet e vjetra u bënin flijime shpirtrave dhe të vdekurve, Islami e mban të gjithë adhurimin vetëm për Allahun (﷾). Islami është një mënyrë e plotë jetese, me besimin, adhurimin, familjen dhe karakterin bashkë. Lexojeni Kuranin, dhe provojeni.
Shpjegimi i plotë
Çfarë tha Konfuci për heshtjen e Qiellit
Konfuci (Kongzi) tha njëherë se do të parapëlqente të mos fliste. Dishepulli i tij Zigong pyeti çfarë do të kishin atëherë nxënësit për të shënuar. (Legge e shkruan emrin Tsze-kung. James Legge është përkthyesi i shekullit të nëntëmbëdhjetë që përdor kjo faqe.) Konfuci u përgjigj me një pyetje: a flet Qielli? Ai tregoi katër stinët dhe të gjitha gjërat që rriten. Në Analektet, Qielli (Tian, ose T'ien në shkrimin e Legge-s) është fuqia më e lartë. Për Konfucin, ai mëson me rendin e vet dhe jo me fjalë. Analektet (Lunyu) e shënojnë këtë në librin 17, kapitullin 19, të shkruar 17.19.
“Mjeshtri tha: ‘Do të parapëlqeja të mos flisja.’ Tsze-kungu tha: ‘Nëse ti, Mjeshtër, nuk flet, çfarë do të kemi ne, dishepujt e tu, për të shënuar?’ Mjeshtri tha: ‘A flet Qielli? Katër stinët ndjekin rrugën e tyre dhe të gjitha gjërat prodhohen vazhdimisht, por a thotë Qielli ndonjë gjë?’”
I njëjti lloj shenjash, dhe një Krijues që ka folur
Edhe Kurani tregon rendin e botës. Ai flet për qiejt dhe tokën, dhe për natën dhe ditën që ndjekin njëra-tjetrën, si shenja për njerëzit me mend. Shenja të tilla tregojnë se ka një Krijues, dhe se Ai nuk i krijoi të gjitha këto kot (3:191). Ato nuk i tregojnë njeriut në hollësi si ta adhurojë Atë, apo çfarë do t'i kërkojë Ai në ditën e fundit. Kurani thotë se Allahu (﷾) ka folur gjithashtu. Ai u flet njerëzve me frymëzim, pas perdes, ose duke dërguar një të dërguar. Kurani pohon se është ajo fjalë, dhe fton në provë. Faqja “A e ka përmbushur dikush sfidën e Kuranit për të shkruar një sure si ajo?” e paraqet provën.
“Me të vërtetë, në krijimin e qiejve dhe të Tokës dhe në ndërrimin e natës e të ditës, ka shenja për mendarët, për ata që e përmendin Allahun duke qëndruar në këmbë, ndenjur ose shtrirë dhe që meditojnë për krijimin e qiejve dhe të Tokës (duke thënë:) O Zoti Ynë! Ti nuk i ke krijuar kot këto, lartësuar qofsh (nga çdo e metë)! Prandaj na ruaj nga ndëshkimi i zjarrit.”
“Asnjë njeriu nuk i është dhënë t’i flasë Allahu, përveçse me anë të Frymëzimit ose pas perdes, ose me anën e një Kumtuesi (Engjëlli) të dërguar me lejen e Tij, për të shpallur vullnetin e Tij. Ai, me të vërtetë, është i Lartë dhe i Urtë!”
“Nëse ju dyshoni në atë që ia kemi zbritur robit tonë (Muhamedit a.s.), atëherë hartoni një sure të ngjashme me atë që ia kemi shpallur atij! Thirrni në ndihmë edhe dëshmitarët tuaj (që i adhuroni) në vend të Allahut, nëse jeni të sinqertë.”
Detyra që urdhëron Islami, të cilat i mësonte edhe Konfuci
Konfuci thoshte se devotshmëria birnore, detyra ndaj prindërve, është më shumë se mbajtje. Edhe qentë dhe kuajt mund të japin njëfarë mbajtjeje. Pa nderim, pyeste ai, cili është ndryshimi (2.7)? Kurani urdhëron mirësjellje ndaj prindërve menjëherë pas adhurimit të Allahut (﷾). Thotë t'u flasësh pa asnjë fjalë përbuzjeje, dhe t'u drejtohesh me fjalë respekti. Konfuci thoshte se nuk e dinte si mund të ecte përpara një njeri pa vërtetësi (2.22). Kurani u thotë besimtarëve të përmbushin çdo zotim, sepse për çdo zotim do të pyeten. Analektet hapen me kënaqësinë e të mësuarit (1.1). Kurani i thotë Profetit (ﷺ) t'i kërkojë Zotit të tij t'ia shtojë dijen. Ai pyet nëse janë të barabartë ata që dinë dhe ata që nuk dinë. Në Islam çdo detyrë është urdhër i Allahut (﷾), dhe çdo njeri i jep llogari Atij për të.
“Devotshmëria birnore e sotme do të thotë mbajtja e prindërve. Por edhe qentë dhe kuajt janë të aftë të japin njëfarë mbajtjeje; pa nderim, çfarë e dallon njërën mbajtje nga tjetra?”
“Zoti yt ka urdhëruar, që të mos adhuroni askënd tjetër përveç Atij dhe, që të silleni mirë me prindërit. Nëse njëri prej tyre ose të dy arrijnë pleqërinë te ti, mos u thuaj atyre as “uh!”, mos i kundërshto, por drejtoju atyre me fjalë respekti. Lësho para tyre krahët e përuljes prej mëshirës dhe thuaj: “O Zoti im, mëshiroji ata, ashtu siç më kanë rritur, kur unë isha i vogël!””
“Mjeshtri tha: ‘Nuk e di si mund të ecë përpara një njeri pa vërtetësi. Si mund të vihet në lëvizje një qerre e madhe pa traversën ku mbrehen qetë, ose një qerre e vogël pa pajisjen ku mbrehen kuajt?’”
“Mos iu qasni pasurisë së jetimit, veçse me qëllim të mirë, derisa të arrijë moshën e pjekurisë. Dhe përmbushni zotimet. Me të vërtetë, për zotimet do të jeni përgjegjës.”
“A nuk është e këndshme të mësosh me këmbëngulje dhe zell të vazhdueshëm?”
“I Lartësuar qoftë Allahu, Sunduesi i Vërtetë! Mos nxito për ta lexuar Kuranin para se të përfundojë shpallja e tij dhe thuaj: “O Zoti im, shtoma dijeninë!””
“A mund të krahasohet ai që falet natën, duke bërë sexhde dhe duke qëndruar në këmbë e që ruhet prej jetës tjetër dhe shpreson në mëshirën e Zotit të tij (me jobesimtarin)?! Thuaj: “A janë të barabartë ata që dinë dhe ata që nuk dinë?! Vetëm mendarët i pranojnë këshillat!””
Ku ndryshon Islami: adhurimi vetëm për Allahun (﷾)
Konfuci thoshte se prindërve të vdekur duhet t'u bëhen flijime sipas rregullit të mirësjelljes, domethënë sipas riteve (li). E tha këtë kur u pyet për devotshmërinë birnore (2.5). Analektet shënojnë gjithashtu si u bëheshin flijime të vdekurve dhe shpirtrave, sikur të ishin të pranishëm (3.12). Islami nuk i bën këto flijime. Ai mëson se namazi, kurbani, jeta dhe vdekja i përkasin të gjitha Allahut (﷾), i cili nuk ka ortak. Vendet e adhurimit janë të Allahut (﷾), prandaj askush nuk duhet thirrur bashkë me Të. Kurani thotë se ata që thirren krahas Allahut (﷾) nuk mund t'i përgjigjen lutjes. Shumë familje thonë se këto rite janë kujtim, jo adhurim. Islami e ruan kujtimin. Ai shikon atë që bëhet: flijimi dhe lutja janë vetëm për Allahun (﷾), si do që të quhet riti. Këtu Islami largohet nga ritet. Nderimi që u detyrohet prindërve mbetet: mirësjellje gjatë gjithë jetës së tyre, edhe kur ata e kundërshtojnë besimin e fëmijës së tyre (31:15).
“Që prindërve, kur janë gjallë, t'u shërbehet sipas rregullit të mirësjelljes; që, kur të vdesin, të varrosen sipas rregullit të mirësjelljes; dhe që t'u bëhen flijime sipas rregullit të mirësjelljes.”
“Ai u bënte flijime të vdekurve, sikur të ishin të pranishëm. U bënte flijime shpirtrave, sikur shpirtrat të ishin të pranishëm.”
“Thuaj: “Në të vërtetë, namazi im, kurbani im, jeta ime dhe vdekja ime, i përkasin vetëm Allahut, Zotit të botëve. Ai nuk ka asnjë ortak. Kështu jam urdhëruar dhe unë jam i pari që i nënshtrohem Atij”.”
“Xhamitë i janë kushtuar vetëm Allahut, prandaj mos iu lutni askujt krahas Allahut!”
“Nëse ju u luteni atyre, ata nuk e dëgjojnë lutjen tuaj, por edhe sikur ta dëgjonin, nuk do t’ju përgjigjeshin. Në Ditën e Kiametit, ata do ta mohojnë adhurimin që u bënit atyre. Askush nuk mund të të njoftojë ty (o Muhamed) ashtu si Ai që është i Gjithëdijshëm.”
“Nëse ata orvaten, që të më shoqërosh Mua (në adhurim) diçka, për të cilën ti nuk ke dijeni, mos i dëgjo, por sillu mirë me ata në këtë jetë dhe ndiq rrugën e atij që drejtohet tek Unë me devotshmëri; pastaj, tek Unë do të ktheheni dhe Unë do t’ju lajmëroj për atë që keni bërë.”
| Detyra | Analektet | Kurani |
|---|---|---|
| Prindërit | Mbajtja nuk mjafton pa nderim. | Mirësia ndaj prindërve, menjëherë pas adhurimit të Allahut (﷾). |
| Sinqeriteti | Si mund të ecë përpara një njeri pa sinqeritet? | Përmbushni çdo zotim. |
| Mësimi | Hapet me kënaqësinë e të mësuarit. | Kërkojini Zotit tuaj t'ju shtojë dijen. |
| Flijimi | Prindërve të vdekur dhe shpirtrave, sipas riteve. | Lutja dhe kurbani i përkasin vetëm Allahut (﷾). |
Prindërit që kanë vdekur
Islami nuk thotë se dashuria e një fëmije mbaron me vdekjen. Për një prind që vdiq besimtar, fëmija i lutet Allahut (﷾) për të dhe jep sadaka për të. Profeti (ﷺ) tha se veprat e njeriut marrin fund me vdekjen, përveç tri. Njëra është një fëmijë i mirë që lutet për të. Një burrë pyeti nëse sadakaja e dhënë për nënën e tij, që kishte vdekur papritur, do t'i sillte asaj shpërblimin. Profeti (ﷺ) tha po. Për ata që vdiqën jashtë Islamit, Kurani është i kujdesshëm. Një mysliman nuk i kërkon Allahut (﷾) falje për ta. Ajeti e jep kushtin e vet: “pasi u është bërë e qartë se ata janë banorë të Xhehenemit” (9:113). Ky është një rregull për lutjet e tij. Nuk është vendim për prindërit e askujt. Allahu (﷾) nuk dënon asnjë popull “para se të çojmë të dërguar” (17:15). Ai “nuk dëmton askënd asnjë grimë” (4:40). Asnjë mysliman nuk mund ta shpallë fatin e ndonjë njeriu. Ai i përket vetëm Allahut (﷾). Faqet “Si duhet t'i nderojmë të parët tanë?” dhe “Devotshmëria birnore: a i nderon edhe Islami prindërit?” japin përgjigjen e plotë.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se kur njeriu vdes, veprat e tij marrin fund përveç tri: sadakaja e vazhdueshme, dija nga e cila njerëzit përfitojnë, dhe një fëmijë i mirë që lutet për të.
Aishja transmeton se një burrë i tha Profetit (ﷺ) se nëna e tij kishte vdekur papritur. Ai mendonte se ajo do të kishte dhënë sadaka po të kishte jetuar, dhe pyeti nëse ajo do ta merrte shpërblimin nëse ai jepte sadaka për të. Profeti (ﷺ) tha po.
“Nuk i takon të Dërguarit dhe besimtarëve që të kërkojnë falje për idhujtarët, qofshin këta edhe të afërmit e tyre, pasi u është bërë e qartë se ata janë banorë të Xhehenemit.”
“Kush zgjedh rrugën e drejtë, e ka për veten e vet e kush i largohet asaj, i largohet në dëm të vetvetes dhe askush nuk e merr të keqen e tjetërkujt. Ne nuk dënojmë asnjë popull, para se të çojmë të dërguar!”
“Vërtet, Allahu nuk dëmton askënd asnjë grimë, por, nëse (dikush) bën mirësi, Allahu ia shumëfishon atë dhe i jep shpërblim të madh.”
Një mënyrë e plotë jetese
Islami nuk e mban besimin në një cep të jetës. Kurani i thërret besimtarët ta pranojnë Islamin plotësisht. Thotë se Allahu (﷾) ua ka përsosur fenë dhe ua ka plotësuar dhuntinë e Tij. Islami e bashkon besimin, adhurimin, jetën familjare dhe karakterin në një rrugë, dhe çdo pjesë mbështetet në urdhrin e Allahut (﷾). Faqja “Çfarë është Islami?” e paraqet atë.
“O besimtarë! Pranojeni Islamin me të gjitha rregullat e tij dhe mos shkoni gjurmëve të djallit, se ai është armiku juaj i përbetuar.”
“Sot jua përsosa fenë tuaj, e plotësova dhuntinë Time ndaj jush dhe zgjodha që Islami të jetë feja juaj.”
Çfarë i kërkon Islami lexuesit
Islami kërkon dy gjëra bashkë. Adhuroni vetëm Allahun (﷾), dhe ndiqni Muhamedin (ﷺ). Kurani e quan atë të Dërguarin e Allahut (﷾) dhe vulën e profetëve, të fundit prej tyre. I thotë atij të thotë se është dërguar për të gjithë njerëzit. Ajeti mbaron me thirrjen për të besuar në Allahun (﷾) dhe në të Dërguarin e Tij, dhe për ta ndjekur atë, që të jeni në rrugën e drejtë. Lexoni faqen për sfidën e Kuranit. Lexojeni Kuranin në një përkthim që i besoni. Pastaj pyesni nëse është një mesazh nga Zoti i botëve, i cili ka folur.
“Muhamedi nuk është babai i askujt prej burrave tuaj, por është i Dërguari i Allahut dhe vula e profetëve; Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.”
“Thuaj (o Muhamed): “O njerëz, unë jam i Dërguari i Allahut për të gjithë ju, i Atij që i përket sundimi i qiejve dhe i Tokës. Nuk ka zot tjetër të vërtetë veç Atij; Ai jep jetë dhe vdekje, prandaj besoni në Allahun dhe në të Dërguarin e Tij, Profetin që nuk di shkrim e lexim e që beson në Allahun dhe Fjalët e Tij! Shkoni pas tij, që të jeni në rrugën e drejtë!””
“Nëse ju dyshoni në atë që ia kemi zbritur robit tonë (Muhamedit a.s.), atëherë hartoni një sure të ngjashme me atë që ia kemi shpallur atij! Thirrni në ndihmë edhe dëshmitarët tuaj (që i adhuroni) në vend të Allahut, nëse jeni të sinqertë.”
“Asnjë njeriu nuk i është dhënë t’i flasë Allahu, përveçse me anë të Frymëzimit ose pas perdes, ose me anën e një Kumtuesi (Engjëlli) të dërguar me lejen e Tij, për të shpallur vullnetin e Tij. Ai, me të vërtetë, është i Lartë dhe i Urtë!”
Varg pas vargu
Analektet 17.19 — libri 17, kapitulli 19
“Mjeshtri tha: ‘Do të parapëlqeja të mos flisja.’ Tsze-kungu tha: ‘Nëse ti, Mjeshtër, nuk flet, çfarë do të kemi ne, dishepujt e tu, për të shënuar?’ Mjeshtri tha: ‘A flet Qielli? Katër stinët ndjekin rrugën e tyre dhe të gjitha gjërat prodhohen vazhdimisht, por a thotë Qielli ndonjë gjë?’”
Cituar për
Konfuci e lavdëroi heshtjen e Qiellit. Qielli mëson me stinët dhe nuk thotë asgjë, kështu që një Libër me fjalë nuk shton asgjë.
Përgjigjja
Konfuci vërtet tha se Qielli mëson me stinët e veta. Edhe Kurani i quan shenja qiejt dhe tokën, natën dhe ditën (3:190-191). Shenjat tregojnë një Krijues dhe një qëllim (3:191). Ato nuk thonë në hollësi si ta adhurosh Atë, apo çfarë do të kërkojë Ai në ditën e fundit. Kurani thotë se Allahu (﷾) ka folur gjithashtu: me frymëzim, pas perdes, ose me anë të një të dërguari (42:51).
Ku përfundon — Thënia ka të bëjë me mënyrën si mëson Qielli me stinët. Kurani flet aty ku stinët heshtin, dhe e fton lexuesin ta provojë.
Menci 5A.5 — libri 5, pjesa 1, kapitulli 5, paragrafi 4
“Qielli nuk flet. Ai thjesht e tregoi vullnetin e tij nëpërmjet sjelljes së tij personale dhe mënyrës si i drejtoi punët.”
Cituar për
Menci tha se Qielli nuk flet. Ai e tregoi vullnetin e vet me sjelljen e Shunit dhe me mënyrën si i drejtoi punët. Ne e lexojmë vullnetin e Qiellit në vetë jetën, kështu që nuk na duhet Libër.
Përgjigjja
Menci pajtohet me Konfucin se Qielli nuk flet. E pyetën nëse Qielli ia dha të urtit të lashtë Shun fronin me udhëzime të caktuara, dhe ai tha jo. Sipas leximit të tij, vullneti i Qiellit lexohet më pas, nga sjellja dhe ngjarjet. Por njerëzit i lexojnë të njëjtat ngjarje në mënyra të kundërta. Ngjarjet nuk mund të thonë në hollësi si ta adhurosh Allahun (﷾), apo çfarë do të kërkojë Ai. Kurani thotë se Krijuesi ka folur me fjalë (42:51). Ai pohon se është ajo fjalë, dhe fton në provë (2:23).
Ku përfundon — Leximi i vullnetit të Qiellit nga ngjarjet është një lexim që e bëjnë njerëzit. Kurani pohon se është vetë fjala e Allahut (﷾), dhe mund të provohet.
Shih King, Odet e Mëdha, Dhjetëshja e Wan Wang-ut, oda 7 — Hwang I
Në përkthimin e Legge-s, oda Huang yi (te Legge Hwang I) tregon se si Zoti i lartë vështroi poshtë mbi botë, zgjodhi shtëpinë e Zhou-së për të sunduar dhe i foli mbretit Wen (te Legge Wan). Legge i përkthen fjalët Shangdi dhe Di të odës me “God” (‘Perëndi’). Titulli i Legge-s e përshkruan odën si një tregim të ngritjes së shtëpisë së Zhou-së me hirin e Perëndisë. Në një nga fjalimet, oda e paraqet Perëndinë duke i thënë Wen-it se është i kënaqur me virtytin e tij.
Cituar për
Qielli u ka folur tashmë të urtëve tanë. Në odën Huang yi (Hwang I), Perëndia i flet mbretit Wen dhe i thotë se është i kënaqur me virtytin e tij. Nuk na duhet një profet arab.
Përgjigjja
Kurani pajtohet se Allahu (﷾) i dërgoi një paralajmërues çdo populli (35:24; 16:36). Thotë se nuk e ka treguar historinë e çdo të dërguari (40:78). Oda Huang yi është një poezi në Librin e Odeve (Shijing, Shih King te Legge), një nga klasikët konfucianë më të vjetër. Mbreti Wen (Wan te Legge) ishte babai i mbretit të parë të shtëpisë mbretërore Zhou të Kinës së lashtë. Oda është një poezi për ngritjen e shtëpisë së Zhou-së. Ajo nuk pohon se është një Libër i zbritur një të dërguari, dhe askush nuk mund t'i emërtojë sot paralajmëruesit e Kinës. Kurani pohon se është fjala e Allahut (﷾), dhe fton në provë (2:23). Të dërguarit e mëparshëm erdhën te popujt e tyre. Kurani thotë se Muhamedi (ﷺ) u dërgua për të gjithë njerëzit (34:28), kështu që mesazhi i tij është edhe për Kinën. Një shënim për fjalën: Legge, një misionar i krishterë, i përkthen Shangdi dhe Di të odës si ‘God’ (Perëndi). Kjo faqe nuk thotë se oda flet për Allahun (﷾).
Ku përfundon — Oda tregon se Zoti i lartë e favorizoi mbretin Wen, por ajo nuk është një Libër i zbritur një të dërguari. Kurani pohon se është i tillë, dhe fton në provë.
Analektet 2.5 — libri 2, kapitulli 5
“Që prindërve, kur janë gjallë, t'u shërbehet sipas rregullit të mirësjelljes; që, kur të vdesin, të varrosen sipas rregullit të mirësjelljes; dhe që t'u bëhen flijime sipas rregullit të mirësjelljes.”
Cituar për
Konfuci e llogariste flijimin për prindërit e vdekur si pjesë të devotshmërisë birnore. Ta lësh është mungesë devotshmërie.
Përgjigjja
Konfuci vërtet e vuri në përgjigjen e tij për devotshmërinë birnore. Islami e mban mirësjelljen ndaj prindërve pranë adhurimit të Allahut (﷾) (17:23). Besimtari u rri pranë me drejtësi prindërve që e kundërshtojnë besimin e tij (31:15). Islami e kalon adhurimin, dhe çdo flijim, vetëm tek Allahu (﷾) (6:162-163). Për një prind që vdiq besimtar, fëmija i lutet Allahut (﷾) dhe jep sadaka për të (Muslim 1631; Buhari 1388).
Ku përfundon — Islami e kalon adhurimin vetëm tek Allahu (﷾). Ai e ruan nderimin që u detyrohet prindërve.
Kurani 9:113 — Sureja Et-Teube, ajeti 113
“Nuk i takon të Dërguarit dhe besimtarëve që të kërkojnë falje për idhujtarët, qofshin këta edhe të afërmit e tyre, pasi u është bërë e qartë se ata janë banorë të Xhehenemit.”
Cituar për
Pra, Islami më ndalon të lutem për prindërit dhe gjyshërit e mi, dhe thotë se ata janë në Zjarr.
Përgjigjja
Për ata që vdiqën jashtë Islamit, një mysliman nuk i kërkon Allahut (﷾) falje (9:113). Ky është një rregull për lutjet e tij. Nuk është vendim për prindërit apo gjyshërit tuaj. Ajeti e jep kushtin e vet: “pasi u është bërë e qartë se ata janë banorë të Xhehenemit”. Kurani thotë gjithashtu se Allahu (﷾) nuk dënon asnjë popull “para se të çojmë të dërguar” (17:15). Ai “nuk dëmton askënd asnjë grimë” (4:40). Asnjë mysliman nuk mund ta shpallë fatin e ndonjë njeriu. Ai i përket Allahut (﷾).
Ku përfundon — Islami e thotë hapur rregullin e tij për lutjen, dhe fatin e secilit ia lë një Allahu (﷾) që nuk i bën padrejtësi askujt.
Kurani 2:185 — Sureja El-Bekare, ajeti 185
“Muaji i Ramazanit është ai, në të cilin ka zbritur Kurani, që është udhërrëfyes për njerëzit, plot me shenja të qarta për rrugën e drejtë dhe dallues (i së mirës nga e keqja). Pra, kushdo nga ju që dëshmon këtë muaj, le të agjërojë! Sa i përket atij që është i sëmurë ose gjendet në udhëtim e sipër (le të agjërojë më vonë) aq ditë sa nuk i ka agjëruar. Allahu dëshiron që t’jua lehtësojë dhe jo që t’jua vështirësojë. Ai dëshiron që të plotësoni numrin e ditëve të agjërimit dhe që ta madhëroni Allahun (në fund të agjërimit), për shkak se ju ka drejtuar në rrugë të drejtë e që ta falënderoni Atë.”
Cituar për
Islami kërkon namaz të përditshëm, agjërim dhe një ligj të caktuar. Rruga konfuciane është më e butë.
Përgjigjja
Konfuci nuk e gjykonte një rrugë nga sa e lehtë është: “Ta nënshtrosh veten dhe të kthehesh te mirësjellja, kjo është virtyti i përsosur” (12.1). Kurani thotë se Allahu (﷾) dëshiron lehtësi për njerëzit dhe nuk do t'i vërë në vështirësi (2:185). I sëmuri mund ta zëvendësojë agjërimin më vonë. Thotë gjithashtu se Allahu (﷾) nuk e ngarkon asnjë shpirt me barrë më të madhe se sa mund të mbajë (2:286). Faqja “Çfarë është Islami?” e tregon të gjithë rrugën.
Ku përfundon — Islami kërkon përpjekje të vërtetë, por brenda asaj që mund të mbajë çdo njeri.
Këndvështrime
Një lexues konfucian
Një lexues konfucian mund të thotë disa gjëra. Qielli mëson me rendin e vet. Librat e vjetër tregojnë tashmë se Qielli ka folur. Rruga është tashmë një jetë e plotë. Ritet për prindërit e vdekur janë pjesë e devotshmërisë birnore, dhe janë kujtim, jo adhurim. Disa e gjejnë gjithashtu Islamin shumë kërkues.
Konfuci tha se Qielli mëson me stinët dhe nuk flet (17.19). Nëse Qiellit nuk i duhen fjalë, mua nuk më duhet libër.
Kundërpërgjigje
Le të pranojmë se stinët mësojnë. Ato tregojnë një Krijues dhe një qëllim (3:191), por jo në hollësi si ta adhurosh Atë apo çfarë do të kërkojë Ai. Kurani thotë se Allahu (﷾) flet edhe me anë të të dërguarve (42:51).
Oda Huang yi (Hwang I) thotë se Perëndia i foli mbretit Wen. (‘God’ është fjala e Legge-s për Shangdi dhe Di të odës.) Qielli i ka folur tashmë Kinës, kështu që mua nuk më duhet një profet arab.
Kundërpërgjigje
Vetë Kurani thotë se çdo popull pati një paralajmërues (35:24). Por oda është një poezi për ngritjen e shtëpisë së Zhou-së, jo një Libër i zbritur një të dërguari. Muhamedi (ﷺ) u dërgua për të gjithë njerëzit, kinezë dhe arabë njësoj (34:28). Kurani pohon se është fjala e Allahut (﷾), dhe fton në provë (2:23).
Rruga e Konfucit është tashmë një mënyrë e plotë jetese, me familjen, dijen, ritet dhe qeverisjen.
Kundërpërgjigje
Le të pranojmë se ajo shtrihet në të gjithë jetën. Pyetja është i kujt urdhër është. Islami thotë se e gjithë rruga e tij është urdhër i Allahut (﷾), i zbritur me fjalë që mund të provohen (2:23). Thotë se Allahu (﷾) e ka përsosur atë (5:3; 2:208).
Konfuci e llogariste flijimin për prindërit e vdekur si pjesë të devotshmërisë birnore (2.5), kështu që ta lësh do të ishte mungesë devotshmërie.
Kundërpërgjigje
Konfuci vërtet e llogariste kështu. Islami e ruan nderimin që u detyrohet prindërve, me mirësjellje gjatë gjithë jetës së tyre, edhe kur ata e kundërshtojnë besimin e fëmijës së tyre (31:15). Ai e kalon flijimin dhe adhurimin vetëm tek Allahu (﷾) (6:162-163).
Ritet tona për të vdekurit janë respekt dhe kujtim, jo adhurim.
Kundërpërgjigje
Islami e ruan kujtimin dhe respektin. Ai shikon atë që bëhet, jo emrin që i jepet. Flijimi dhe lutja i përkasin vetëm Allahut (﷾) (6:162-163), dhe askush nuk duhet thirrur bashkë me Të (72:18). Ata që thirren krahas Tij nuk mund t'i përgjigjen lutjes (35:14).
Islami kërkon shumë, me namaz të përditshëm, agjërim dhe një ligj të caktuar. Rruga konfuciane është më e butë.
Kundërpërgjigje
Le të pranojmë se Islami kërkon përpjekje të vërtetë. E kërkonte edhe Konfuci: “Ta nënshtrosh veten dhe të kthehesh te mirësjellja, kjo është virtyti i përsosur” (12.1). Në Islam përpjekja i detyrohet Atij që na krijoi. Allahu (﷾) nuk do vështirësi për njerëzit (2:185), dhe nuk e ngarkon asnjë shpirt përtej fuqisë që ka (2:286).
Pikëpamja islame
Islami thotë se shenjat e botës tregojnë një Krijues të vetëm, se Ai ka folur, dhe se i gjithë adhurimi është i Tij. Ai urdhëron mirësjellje ndaj prindërve dhe mbajtjen e fjalës si urdhra të Allahut (﷾). Ia lë fatin e çdo njeriu Allahut (﷾), dhe është një mënyrë e plotë jetese.
Kurani flet për rendin e qiejve dhe të tokës, dhe për ndërrimin e natës e të ditës. I quan shenja për njerëzit me mend.
Allahu (﷾) u flet gjithashtu njerëzve, me frymëzim, pas perdes, ose duke dërguar një të dërguar.
Islami urdhëron mirësjellje ndaj prindërve pranë adhurimit të Allahut (﷾), dhe përmbushjen e çdo zotimi. Ai e lavdëron dijen dhe lutjen për më shumë dije.
Namazi, kurbani, jeta dhe vdekja janë vetëm për Allahun (﷾), dhe askush nuk duhet thirrur bashkë me Të.
Myslimani nuk i kërkon Allahut (﷾) falje për ata që vdiqën jashtë Islamit (9:113). Askush nuk dënohet para se t'i arrijë një i dërguar (17:15), Allahu (﷾) nuk është kurrë i padrejtë (4:40), dhe asnjë mysliman nuk mund ta shpallë fatin e ndonjë personi të caktuar.
Islami është një mënyrë e plotë jetese, që bashkon besimin, adhurimin, familjen dhe karakterin.
Muhamedi (ﷺ), vula e profetëve, u dërgua për të gjithë njerëzit. Thirrja është për të besuar në Allahun (﷾) dhe në të Dërguarin e Tij, dhe për ta ndjekur atë.