Përgjigje e shkurtër
Jo. Kurani e vendos vetë këtë provë. Thotë se, sikur të kishte ardhur nga dikush tjetër përveç Allahut (﷾), njerëzit do të gjenin në të shumë kundërthënie. Për katërmbëdhjetë shekuj kritikët kanë kërkuar. Kundërshtimet e tyre mbështeten te gramatika arabe, te një mënyrë e vjetër të foluri, te një ajet i shkëputur nga konteksti ose te një ligj i dhënë me faza. Asnjëri nuk e tregon Kuranin duke thënë se diçka ndodhi në një mënyrë dhe, diku tjetër, në mënyrën e kundërt. Bibla ka kundërthënie të tilla. Një libër thotë se mbreti Ahazia filloi të mbretërojë në moshën njëzet e dy vjeç, dhe një tjetër thotë dyzet e dy. Njëri thotë se u vranë dyzet mijë kalorës, dhe tjetri, për të njëjtën betejë, thotë dyzet mijë këmbësorë. Kurani nuk ka asnjë çift si këto. Përgjigjja e Islamit është se kjo është ajo që presim nga fjala e Allahut (﷾).
Shpjegimi i plotë
Prova që vendos Kurani
Kurani u kërkon lexuesve ta shqyrtojnë me kujdes. Thotë se, sikur të ishte prej dikujt tjetër përveç Allahut (﷾), ata do të gjenin në të shumë kundërthënie. Sureja (kapitulli) e tij më e gjatë hapet duke e quajtur Libri në të cilin nuk ka dyshim. Ai e vë origjinën e vet në një provë që mund ta zbatojë çdo lexues.
“A nuk përsiatin ata për Kuranin! Sikur ai të mos ishte prej Allahut, do të gjenin në të shumë kundërthënie.”
“Ky është Libri në të cilin nuk ka dyshim. Ai është udhërrëfyes për të devotshmit,”
U përgjigjet kritikëve të tij në vetë tekstin e tij
Kurani shënon çfarë thanë kundërshtarët e tij dhe u përgjigjet. Kur thanë se një njeri po e mësonte Profetin (ﷺ), ai u përgjigj se ai njeri fliste një gjuhë të huaj. Kur thanë se ishte trillim, i sfidoi të sillnin një sure të ngjashme me të. Ai jep gjithashtu numrin e engjëjve mbi Xhehenem. Në ajetin pasardhës thotë se numri u caktua si sprovë, që ata që dyshojnë të pyesin çfarë do të thotë.
“Ne e dimë mirë që ata thonë: “Atë e mëson një njeri”! Por ai për të cilin flasin, flet në gjuhën e të huajve, kurse ky (Kurani) është në gjuhën e qartë arabe.”
“Nëse ata thonë: “Ai (Muhamedi) e ka trilluar atë (Kuranin)”, thuaju: “Atëherë, sillni një sure të ngjashme me të dhe thirrni (në ndihmë) kë të mundeni, përveç Allahut, nëse thoni të vërtetën.””
“Atij i rrinë roje nëntëmbëdhjetë (engjëj). Ne kemi bërë rojtarë të zjarrit vetëm engjëjt dhe numrin e tyre e kemi bërë sprovë (objekt polemikash) për jobesimtarët, me qëllim që të binden ata që u është dhënë Libri e t’u shtohet besimi atyre që besojnë; që të mos dyshojnë ata që u është dhënë Libri dhe besimtarët e vërtetë dhe që të thonë ata që kanë sëmundjen e dyshimit në zemër dhe jobesimtarët: “Ç’ka dashur të thotë Allahu me këtë shembull?” Kështu, Allahu lë në humbje atë që do dhe çon në rrugë të drejtë atë që do. Askush tjetër, përveç Tij, nuk e di numrin e ushtrisë së Zotit tënd. Ky është vetëm një përkujtesë për njerëzit.”
Si duket një kundërthënie e vërtetë
Mbretërit dhe Kronikat janë dy libra të Dhiatës së Vjetër që tregojnë historinë e mbretërve të Izraelit dhe të Judës. Mbretërit thotë se Ahazia, një mbret i Judës, ishte njëzet e dy vjeç kur filloi të mbretërojë. Kronikat thonë dyzet e dy, gjë që do ta bënte më të moshuar se vetë babai i tij. Samueli thotë se Davidi vrau njerëzit e shtatëqind qerreve dhe dyzet mijë kalorës. Kronikat, duke treguar të njëjtën betejë, thonë shtatë mijë burra që luftonin me qerre dhe dyzet mijë këmbësorë. Mateu thotë se Juda, dishepulli që e tradhtoi Jezusin, u var. Veprat e Apostujve thonë se ai ra me kokë poshtë dhe u ça në mes, dhe se e bleu vetë arën. Mateu thotë se e blenë priftërinjtë. Çdo çift është dy pohime për një ngjarje, në një Bibël, që nuk mund të jenë të dyja të vërteta. As Mateu, as Veprat e Apostujve nuk thonë se litari u këput. Kjo shtohet për t'i bërë të përputhen, dhe prapë mbetet pyetja kush e bleu arën. Të krishterët përgjigjen se priftërinjtë e blenë me paratë e tij. Por Veprat e Apostujve nuk përmendin asnjë prift: thonë “Ky, pra, bleu një arë”. Asnjë njohje e hebraishtes nuk i bën të përputhen.
“Ahazia ishte njëzet e dy vjeç kur filloi të mbretërojë, dhe mbretëroi një vit në Jeruzalem. Nëna e tij quhej Athalia, bija e Omrit, mbretit të Izraelit.”
“Ahazia ishte dyzet e dy vjeç kur filloi të mbretërojë, dhe mbretëroi një vit në Jeruzalem. Edhe nëna e tij quhej Athalia, bija e Omrit.”
“Ishte tridhjetë e dy vjeç kur filloi të mbretërojë, dhe mbretëroi tetë vjet në Jeruzalem, dhe iku pa lënë keqardhje. Megjithatë e varrosën në qytetin e Davidit, por jo në varret e mbretërve.”
“Por Sirët ikën para Izraelit; dhe Davidi vrau njerëzit e shtatëqind qerreve të Sirëve dhe dyzet mijë kalorës, dhe goditi Shobakun, komandantin e ushtrisë së tyre, që vdiq atje.”
“Por Sirët ikën para Izraelit; dhe Davidi vrau nga Sirët shtatë mijë burra që luftonin me qerre dhe dyzet mijë këmbësorë, dhe vrau Shofakun, komandantin e ushtrisë.”
“Dhe ai i hodhi monedhat e argjendit në tempull, u largua, shkoi e u var.”
“Dhe, pasi u këshilluan, blenë me to arën e poçarit, për të varrosur të huajt.”
“Ky, pra, bleu një arë me shpërblimin e paudhësisë, dhe duke rënë me kokë poshtë, u ça në mes dhe të gjitha të përbrendshmet e tij u derdhën jashtë.”
Kundërshtimet, një nga një
Kurani 19:28 — Sureja Merjem, ajeti 28
“O motra e Harunit! Babai yt nuk ka qenë njeri i keq, as nëna jote nuk ka qenë grua e shthurur.”
Cituar për
Kurani e quan Marinë “motra e Harunit”, duke e ngatërruar me Miriamin, që jetoi më shumë se një mijë vjet më parë.
Përgjigjja
Të krishterët e Nexhranit, një qytet në Arabinë jugore, ia bënë këtë pyetje el-Mugire ibn Shubes, një sahabi, gjatë jetës së Profetit (ﷺ). Ai ia çoi Profetit (ﷺ), i cili u përgjigj se njerëzit u vinin fëmijëve të tyre emrat e profetëve dhe të njerëzve të drejtë para tyre. ‘Motra e’ në gjuhët semite, si arabishtja dhe hebraishtja, do të thotë edhe prejardhje. Luka e quan Elizabetën “nga bijat e Aaronit”.
Ku përfundon — Një shprehje për prejardhjen, e shpjeguar nga vetë Profeti (ﷺ).
Kurani 41:9-12 — Sureja Fussilet, ajeti 9-12
“Thuaj: “Vallë, a me të vërtetë ju e mohoni Atë, i cili e ka krijuar Tokën në dy ditë dhe sajoni zota të barabartë me Atë?!” Ai është Zoti i botëve! Ai krijoi në Tokë male të palëvizshme që ngrihen lart, e bekoi atë dhe përcaktoi në të furnizimin (për banorët) e saj me masë për katër ditë; ky është shpjegimi për të gjithë ata që pyesin. Pastaj Ai iu kthye qiellit, që ishte në gjendje mjegullie e i tha atij dhe Tokës: “Ejani të dy me hir a me pahir!”. Ata u përgjigjën: “Erdhëm me gjithë dëshirë e të bindur!” Ai krijoi shtatë qiej në dy ditë dhe çdo qielli i caktoi detyrat e tij. Qiellin më të afërm Ne e zbukuruam me yje të shkëlqyer dhe i vumë roja. Ky është urdhri i të Plotfuqishmit dhe të Gjithëdijshmit.”
Cituar për
Dy ditë për tokën, katër për furnizimin e saj dhe dy për qiejt bëjnë tetë ditë, por Kurani diku tjetër thotë gjashtë.
Përgjigjja
Komentuesit klasikë i lexojnë katër ditët e ajetit 10 si një shumë të vazhdueshme që përfshin dy ditët e ajetit 9. Një ndërtues mund të thotë se muret zgjatën dy ditë dhe gjithë shtëpia katër. Edhe dy ditë për qiejt bëjnë gjashtë, numrin që Kurani jep kudo tjetër.
Ku përfundon — Një çështje e numërimit arab, jo një kundërthënie.
Kurani 5:116 — Sureja El-Maide, ajeti 116
“Pastaj Allahu do të thotë (në Ditën e Gjykimit): “O Isa, i biri i Merjemes! Ti ishe ai që u the njerëzve: Adhuromëni mua dhe nënën time si zota krahas Allahut”?! Isai do të thotë: Qofsh i lartësuar dhe i lavdëruar! Mua nuk më takon të them diçka, për të cilën nuk kam aspak të drejtë! Po ta kisha thënë ndonjëherë, Ti me siguri do ta dije. Ti e di çfarë ka në shpirtin tim, po unë nuk e di çfarë ka në Veten Tënde. Vetëm Ti i di të gjitha të fshehtat.”
Cituar për
Kurani mendon se Trinia është Perëndia, Jezusi dhe Maria.
Përgjigjja
Ajeti nuk është një përkufizim i Trinisë. Është një pyetje që i bëhet Jezusit në Ditën e Gjykimit, nëse ai u tha njerëzve ta adhuronin atë dhe nënën e tij. Disa njerëz e adhuronin vërtet Marinë. Epifani, një peshkop i shekullit të katërt, shkroi kundër grave në provincën romake të Arabisë që i bënin asaj ofrime.
Ku përfundon — Ajeti flet për atë që bënë njerëzit, dhe disa njerëz e bënë.
Kurani 2:106 — Sureja El-Bekare, ajeti 106
“Për çdo varg (Kurani) që Ne e shfuqizojmë apo që e bëjmë të harrohet, Ne sjellim ndonjë tjetër më të mirë ose të ngjashëm me të. A nuk e di ti se Allahu është i Fuqishëm për (të bërë) çdo gjë?!”
Cituar për
Nëse Allahu e zëvendëson një ajet me një më të mirë, Ai duhet të ketë ndryshuar mendje.
Përgjigjja
Ajo që zëvendësohet është gjithmonë një dispozitë, kurrë një fakt për Allahun (﷾), profetët apo Jetën tjetër. Një populli iu dha ligji me faza, ashtu si një mjek e ndryshon dozën ndërsa pacienti shërohet. Dhiata e Re bën të njëjtën gjë. Letra drejtuar Hebrenjve, një nga letrat e saj, e quan besëlidhjen e parë (marrëveshjen e Perëndisë me Izraelin) të vjetër dhe gati të zhduket.
Ku përfundon — Një ligj i dhënë me faza, gjë që e bën edhe Bibla.
Kurani 70:4 — Sureja El-Mearixh, ajeti 4
“Tek Ai ngjiten engjëjt dhe Shpirti (Xhebraili), në një ditë që zgjat sa pesëdhjetë mijë vjet.”
Cituar për
Një ajet e bën një Ditë të Allahut një mijë vjet dhe një tjetër pesëdhjetë mijë, kështu që Kurani kundërshton veten.
Përgjigjja
Të dy ajetet përshkruajnë dy gjëra të ndryshme. Ajeti 32:5 flet për çështjet që drejton Allahu (﷾) dhe që ngjiten tek Ai, në një Ditë gjatësia e së cilës është një mijë vjet sipas llogaritjes sonë. Ajeti 70:4 flet për ngjitjen e engjëjve dhe të Shpirtit, në një pasazh për Ditën e Gjykimit. Dy ngjarjeve të ndryshme u jepen dy masa të ndryshme. Mbretërit dhe Kronikat, përkundrazi, japin dy numra për një ngjarje: moshën e Ahazias.
Ku përfundon — Ngjarje të ndryshme me masa të ndryshme, jo dy numra për një gjë.
Kurani 18:86 — Sureja El-Kehf, ajeti 86
“Kur arriti në vendin e perëndimit të diellit, pa se ai po ulej në një burim të zi balte dhe në afërsi të tij gjeti një popull. Ne thamë: “O Dhulkarnejn, mund t’i ndëshkosh ata ose mund t’u bësh mirë atyre.””
Cituar për
Kurani thotë se dielli perëndon në një burim me baltë.
Përgjigjja
Ajeti thotë se Dhulkarnejni, një sundimtar për të cilin tregon Kurani dhe që udhëtoi larg, e pa diellin duke perënduar në një ujë të errët. Ai tregon çfarë pa një udhëtar në skajin perëndimor të tokës. Këto janë fjalët që do t'i përdorte kushdo në një breg në mbrëmje.
Ku përfundon — Një përshkrim i asaj që u pa, jo një pohim për diellin.
Kurani 86:6-7 — Sureja Et-Tarik, ajeti 6-7
“është krijuar prej një lëngu që hidhet e që del ndërmjet shtyllës kurrizore dhe brinjëve.”
Cituar për
Kurani thotë se fara e burrit krijohet midis shtyllës kurrizore dhe brinjëve.
Përgjigjja
Ajeti thotë nga ku del lëngu, jo cili organ e prodhon. Fjala e tij sulb do të thotë shtylla kurrizore ose ijët. Kurani e përdor të njëjtën fjalë për bijtë e vetë burrit: ‘bijtë që dalin nga ijët tuaja’ (4:23).
Ku përfundon — Një përshkrim i thjeshtë, jo një pohim se cili organ e prodhon lëngun.
Kurani 74:30-31 — Sureja El-Muddethir, ajeti 30-31
“Atij i rrinë roje nëntëmbëdhjetë (engjëj). Ne kemi bërë rojtarë të zjarrit vetëm engjëjt dhe numrin e tyre e kemi bërë sprovë (objekt polemikash) për jobesimtarët, me qëllim që të binden ata që u është dhënë Libri e t’u shtohet besimi atyre që besojnë; që të mos dyshojnë ata që u është dhënë Libri dhe besimtarët e vërtetë dhe që të thonë ata që kanë sëmundjen e dyshimit në zemër dhe jobesimtarët: “Ç’ka dashur të thotë Allahu me këtë shembull?” Kështu, Allahu lë në humbje atë që do dhe çon në rrugë të drejtë atë që do. Askush tjetër, përveç Tij, nuk e di numrin e ushtrisë së Zotit tënd. Ky është vetëm një përkujtesë për njerëzit.”
Cituar për
Nëntëmbëdhjetë engjëj mbi Xhehenem është një numër i rastësishëm.
Përgjigjja
Ajeti pasardhës thotë se numri u caktua si sprovë, që ata që dyshojnë të pyesin çfarë do të thotë Allahu (﷾) me të. Kurani e parashikon kundërshtimin brenda pasazhit që e ngre atë.
Ku përfundon — Kundërshtimi është parashikuar dhe i është dhënë përgjigje në tekst.
Kurani 2:29 — Sureja El-Bekare, ajeti 29
“Është Ai që për ju ka krijuar çdo gjë që ka në Tokë. Pastaj, i është drejtuar qiellit dhe e ka rregulluar, duke e bërë atë shtatë qiej. Ai është i Dijshëm për çdo gjë.”
Cituar për
Kurani 2:29 e paraqet tokën të krijuar para qiejve, por 79:27-30 e paraqet qiellin të ndërtuar së pari dhe tokën të shtrirë më pas. Kjo është një kundërthënie.
Përgjigjja
Ibn Abbasi u pyet pikërisht për këtë çift. Ai tha se Allahu (﷾) e krijoi tokën, pastaj qiejt, dhe pas kësaj e shtriu tokën. Shtrirja ishte nxjerrja e ujërave dhe e kullotave të saj, siç thotë 79:31. Fjala ‘pastaj’ mund të rendisë edhe tregimin, jo ngjarjet, siç shënon Ibn Kethiri. Krijimi i tokës dhe shtrirja e saj janë dy veprime, kështu që ajetet përshkruajnë gjëra të ndryshme.
Ku përfundon — Njëri ajet flet për krijimin e tokës, tjetri për shtrirjen e saj. Një sahabi i lexoi së bashku në brezin e Profetit (ﷺ).
| Kundërshtimi | Përgjigjja | Mbi çfarë mbështetet |
|---|---|---|
| Gjashtë ditë krijimi, apo tetë? (41:9-12) | Katër ditët e ajetit 10 përfshijnë dy të parat, ashtu si një ndërtues mund të thotë se muret morën dy ditë dhe e gjithë shtëpia katër. Kudo tjetër Kurani jep gjashtë. | Gramatika arabe |
| Maria e quajtur ‘motra e Harunit’ (19:28) | Vetë Profeti (ﷺ) e shpjegoi: njerëzit u vinin fëmijëve të tyre emrat e profetëve dhe të njerëzve të drejtë të mëparshëm. | Një mënyrë e vjetër të foluri |
| A e bën 5:116 Marinë pjesë të Trinisë? | Është një pyetje drejtuar Jezusit për atë që bënë njerëzit. Një peshkop i krishterë shënon njerëz në Arabi që e adhuronin Marinë. | Konteksti |
| A e ndryshoi Allahu (﷾) mendjen? (2:106) | Zëvendësohen vetëm rregullat, kurrë faktet për Allahun (﷾), profetët apo Jetën tjetër. Vetë Dhiata e Re e nxjerr nga përdorimi një besëlidhje të tërë (Hebrenjve 8:13). | Një ligj i dhënë me faza |
| Pse nëntëmbëdhjetë engjëj mbi Xhehenemin? (74:30) | Ajeti pasues thotë se numri u caktua si sprovë, që dyshuesit të pyesin çfarë do të thotë. | Përgjigjur në vetë tekstin |
Në Bibël, dy numra përshkruajnë të njëjtën ngjarje: Mbretërit thonë se Ashazia filloi të mbretërojë në moshën njëzet e dy vjeç, Kronikat në dyzet e dy. Asnjë nga këto kundërshtime nuk është i këtij lloji.
Këndvështrime
Krahas Biblës
Kundërshtimet ndaj Kuranit kanë të bëjnë me gramatikën, shprehjet dhe kontekstin. Kundërshtimet ndaj Biblës janë çifte pohimesh që nuk mund të jenë të dyja të vërteta.
Mbretërit dhe Kronikat e japin moshën e Ahazias kur hipi në fron si njëzet e dy dhe dyzet e dy.
Samueli dhe Kronikat nuk pajtohen për të njëjtën betejë. Njëri ka dyzet mijë kalorës dhe tjetri dyzet mijë këmbësorë. Njëri ka njerëzit e shtatëqind qerreve dhe tjetri shtatë mijë burra që luftonin me qerre.
Kritikët vënë dy numra të Kuranit krah njëri-tjetrit, si një mijë engjëjt e 8:9 dhe tre mijë të 3:124. Ajetet përshkruajnë gjëra të ndryshme. Komentuesit i lexojnë si ndihmë të premtuar me faza, ose në beteja të ndryshme. Te Mbretërit dhe Kronikat të dy numrat përshkruajnë të njëjtën ngjarje.
Pikëpamja islame
Kurani është fjala e Allahut (﷾), e dhënë Profetit (ﷺ). Prandaj është i lirë nga kundërthëniet, siç thotë për veten. Çdo kundërshtim i ngritur kundër tij ka një përgjigje nga arabishtja, nga konteksti ose nga shpjegimi i vetë Profetit (ﷺ).
Kurani e jep lirinë e tij nga kundërthëniet si provë se vjen nga Allahu (﷾).
Te Kurani 41:9-12 katër ditët përfshijnë dy të parat, kështu që shuma është gjashtë, siç e shpjegojnë komentuesit.
Vetë Profeti (ﷺ) e shpjegoi “motra e Harunit”: njerëzit u vinin fëmijëve të tyre emrat e profetëve dhe të njerëzve të drejtë të mëparshëm.
Kurani 5:116 është një pyetje drejtuar Jezusit për atë që bënë njerëzit. Një peshkop i krishterë shënon njerëz në Arabi që e adhuronin Marinë.
Në Kuran zëvendësohen vetëm dispozitat, kurrë faktet për Allahun (﷾), profetët apo Jetën tjetër. Vetë Dhiata e Re e nxjerr nga përdorimi një besëlidhje të tërë.
Kurani e parashikon kundërshtimin për nëntëmbëdhjetë engjëjt në vetë ajetin pasardhës.