A e lejon Bibla një burrë të ketë më shumë se një grua?

“Kështu Saraj, gruaja e Abramit, mori Hagarin, shërbëtoren e saj egjiptase, pasi Abrami kishte banuar dhjetë vjet në vendin e Kanaanit, dhe ia dha Abramit, burrit të saj, që të bëhej gruaja e tij.”

“Jakobi bëri kështu dhe e plotësoi javën me atë; pastaj Labani i dha për grua bijën e tij Rakelën.”

“Kështu ajo i dha për grua Bilhahun, shërbëtoren e saj, dhe Jakobi hyri tek ajo.”

“Kur Lea pa se kishte pushuar së linduri, mori Zilpën, shërbëtoren e saj, dhe ia dha për grua Jakobit.”

“Gedeoni pati shtatëdhjetë bij të lindur prej tij, sepse kishte shumë gra.”

“Pasi erdhi nga Hebroni, Davidi mori konkubina dhe gra të tjera nga Jerusalemi; dhe Davidit i lindën djem dhe vajza të tjera.”

“Roboami e donte Maakahun, bijën e Absalomit, më tepër se tërë gratë dhe konkubinat e tij (sepse mori tetëmbëdhjetë gra dhe gjashtëdhjetë konkubina, dhe pati njëzet e tetë bij dhe gjashtëdhjetë bija).”

“Por Abijahu u bë i fuqishëm, mori katërmbëdhjetë gra dhe pati njëzet e dy bij dhe gjashtëmbëdhjetë bija.”

“Joasi bëri atë që është e drejtë në sytë e ZOTIT gjatë gjithë kohës që jetoi prifti Jehojada. Jehojada mori për të dy gra, dhe ai pati bij dhe bija.”

“Ai pati shtatëqind gra princesha dhe treqind konkubina; dhe gratë e tij ia kthyen zemrën. Kështu, kur Salomoni u plak, gratë e tij ia kthyen zemrën nga perëndi të tjera; dhe zemra e tij nuk qe plotësisht e kushtuar ZOTIT, Perëndisë së tij, siç kishte qenë zemra e Davidit, atit të tij.”

“Të dhashë shtëpinë e zotit tënd dhe gratë e zotit tënd në gji, të dhashë shtëpinë e Izraelit dhe të Judës; dhe sikur kjo të ishte pak, do të të kisha dhënë edhe gjëra të tjera.”

“Në qoftë se ai merr një grua tjetër, nuk do t'i pakësojë asaj ushqimin, veshjen dhe të drejtën bashkëshortore.”

“Në qoftë se një burrë ka dy gra, njërën të dashur dhe tjetrën të urryer, dhe të dyja, e dashura dhe e urryera, i kanë lindur fëmijë, dhe në qoftë se djali i parëlindur është i së urryerës,”

“As nuk do të shumojë gratë për vete, që zemra e tij të mos largohet; as nuk do të shumojë tepër argjendin dhe arin për vete.”

“Dhe ai, duke u përgjigjur, u tha atyre: A nuk keni lexuar se ai që i krijoi në fillim i krijoi mashkull dhe femër, dhe tha: Prandaj njeriu do ta lërë babanë dhe nënën dhe do të bashkohet me gruan e tij, dhe të dy do të jenë një mish i vetëm? Kështu ata nuk janë më dy, por një mish i vetëm. Atë, pra, që Perëndia e ka bashkuar, njeriu të mos e ndajë.”

“Peshkopi, pra, duhet të jetë i paqortueshëm, burrë i një gruaje të vetme, vigjilent, i matur, i rregullt, mikpritës, i aftë për të mësuar;”

“Dhjakët le të jenë burra të një gruaje të vetme, që i drejtojnë mirë fëmijët dhe shtëpitë e tyre.”

“Në qoftë se ndonjë është i paqortueshëm, burrë i një gruaje të vetme, që ka fëmijë besimtarë, të cilët nuk paditen për shthurje dhe nuk janë të pabindur.”

“Por, për t'iu shmangur kurvërisë, secili burrë le ta ketë gruan e vet dhe secila grua le ta ketë burrin e vet.”

I pyetur nëse një burrë mund të merrte më shumë se një grua, Luteri u përgjigj se nuk mund ta ndalonte, sepse nuk e kundërshton Shkrimin, megjithëse nuk dëshironte ta shihte këtë praktikë të futur mes të krishterëve.

Luteri, Melanktoni dhe Buceri nënshkruan një këshillë me shkrim për landgrafin Filip të Hesenit, një princ protestant, duke e lejuar të merrte një grua të dytë ndërsa gruaja e parë ishte gjallë, dhe duke kërkuar që të mbahej sekret. Ajo që ligji i Moisiut e lejonte në martesë, shkruan ata, nuk ndalohej në Ungjill. Filipi u martua me Margarethe von der Saale më 4 mars 1540.

Rava vendos se një burrë mund të martohet me shumë gra me kusht që t'i mbajë, dhe Dijetarët shtojnë këshillën që një burrë të mos martohet me më shumë se katër, që secila grua të marrë pjesën që i takon prej tij.

Shpjegon se ligji biblik dhe talmudik i lejonte një burri më shumë se një grua; se ndalimi i poligamisë që i atribuohet Rabenu Gershomit të Majncit, rreth vitit 1000, i detyronte hebrenjtë e Gjermanisë dhe të Francës veriore; dhe se bashkësitë hebraike në vendet myslimane, që nuk e pranuan ndalimin, vazhduan ta lejonin.

“Nëse keni frikë se nuk bëni drejtësi ndaj jetimeve, atëherë, martohuni me ato gra që ju pëlqejnë: me dy, me tri apo me katër; e, nëse frikësoheni se nuk do të jeni të drejtë ndaj të gjithave njësoj, atëherë mjaftohuni me një grua ose me atë që e keni në pushtetin tuaj. Në këtë mënyrë do t’i ruheni padrejtësisë më lehtë.”

“Ju nuk do të mund të silleni drejt midis grave tuaja, edhe sikur të dëshironi. Andaj, mos anoni krejtësisht vetëm nga njëra, duke e lënë tjetrën si të varur. Nëse ju i përmirësoni marrëdhëniet dhe ruheni nga padrejtësia, ta dini se Allahu është vërtet Falës dhe Mëshirëplotë.”

“Dhe jepuni me gjithë zemër grave tuaja dhuratën e kurorëzimit. Në qoftë se ato ju falin me dëshirën e vet diçka prej asaj (dhurate), pranojeni atë pa frikë dhe me kënaqësi!”