A e drejton Perëndia botën?

“Ai drejton çdo çështje, prej qiellit deri në Tokë, pastaj ato kthehen tek Ai në ditën, gjatësia e së cilës është një mijë vjet sipas llogaritjes suaj.”

“Vërtet që Zoti juaj është Allahu, i Cili i krijoi qiejt dhe Tokën për gjashtë ditë, pastaj u ngrit mbi Fron, duke drejtuar çdo gjë. S’ka ndërmjetës tek Ai, përveçse me lejen e Tij. Ky është Allahu, Zoti juaj, andaj adhurojeni Atë! Vallë, a nuk po mendoni?!”

“Me të vërtetë, Allahu mban ekuilibrin e qiejve dhe të Tokës, që të mos shkatërrohen. Kur ato nisin të shkatërrohen, askush nuk mund t’i mbrojë, pos Tij. Me të vërtetë, Ai është i Butë dhe Falës (i gjynaheve).”

“Allahu! Nuk ka zot tjetër (që meriton adhurimin) përveç Tij, të Gjallit, të Përjetshmit, Mbajtësit të gjithçkaje! Atë nuk e kaplon as dremitja, as gjumi! Atij i përket gjithçka që gjendet në qiej dhe gjithçka që gjendet në Tokë. Kush mund të ndërhyjë tek Ai për ndokënd pa lejen e Tij? Ai di çdo gjë që ka ndodhur përpara dhe çdo gjë që do të ndodhë pas njerëzve, kurse ata nuk mund të përvetësojnë asgjë nga Dituria e Tij, përveçse aq sa Ai dëshiron. Kursi-u i Tij shtrihet mbi qiejt dhe Tokën dhe Ai nuk e ka të rëndë t’i ruajë ato. Ai është i Larti, Madhështori!”

“Lavdërimi qoftë për Allahun, krijuesin e qiejve dhe Tokës, i Cili i ka bërë engjëjt të dërguar me nga dy, tre dhe katër krahë. Ai shton në krijim çfarë të dojë. Allahu, me të vërtetë, është i pushtetshëm për çdo gjë.”

“dhe për ata që i rregullojnë punët!”

“Ata thonë: “I Gjithëmëshirshmi ka për Vete një bir (prej engjëjve)”. Qoftë i lavdëruar Ai dhe i lartësuar! Jo, ata (engjëjt) janë robër të nderuar. Ata nuk flasin para (Fjalës së) Tij dhe veprojnë me Urdhrin e Tij. Ai e di se ç’ka para tyre (ç’kanë vepruar) dhe ç’ka pas tyre (çfarë do të veprojnë), ndërsa ata ndërmjetësojnë vetëm për atë me të cilin Ai është i kënaqur, e prej frikës së Tij qëndrojnë me nderim dhe frikë (se mos i ndëshkon).”

“O ju, që besoni! Ruani veten dhe familjet tuaja nga zjarri, lënda djegëse e të cilit janë njerëzit dhe gurët. Atë e mbikëqyrin engjëj të fuqishëm e të ashpër, të cilët kurrë nuk i kundërshtojnë urdhrat e Allahut, por i zbatojnë menjëherë ato.”

Abdurrahman ibn Aufi e pyeti Aishen si e niste Profeti (ﷺ) namazin e tij kur ngrihej natën. Ajo tha se e niste duke iu lutur Allahut si Zotit të Xhibrilit, Mikailit dhe Israfilit, Krijuesit të qiejve dhe të tokës, Njohësit të së padukshmes dhe të së dukshmes, që gjykon midis robërve të Tij për atë ku ata ndryshojnë. Pastaj i kërkonte Allahut ta udhëzonte te e vërteta aty ku njerëzit nuk pajtoheshin, sepse Allahu udhëzon kë të dojë në rrugën e drejtë.

“Thuaju (o Muhamed) atyre që janë armiq të Xhebrailit, se ai e ka zbritur Kuranin në zemrën tënde me lejen e Allahut, si vërtetues të librave të shenjtë të mëparshëm dhe si udhërrëfyes e lajm të mirë për besimtarët.”

“Kush është armik i Allahut, i engjëjve të Tij, i të dërguarve të Tij, i Xhebrailit dhe Mikailit, ta dijë se Allahu është armik i jobesimtarëve.”

“Nuk ka dyshim se ky (Kuran) është Shpallja e Zotit të botëve. Atë e zbriti Shpirti i besueshëm (Xhebraili) në zemrën tënde (o Muhamed) që të jesh nga ata që paralajmërojnë. E zbriti në gjuhën e qartë arabe.”

Një enciklopedi e besimit islam i rendit detyrat e engjëjve me provat e tyre. Xhibrili sjell shpalljen (2:97; 26:192-195). Shumë dijetarë thonë se Mikaili është përgjegjës për shiun dhe e drejton atë kudo që urdhëron Allahu; hadithi që ata përmendin ka rezerva nga dijetarët. Ibn el-Kajjimi shkroi se Xhibrili u caktua të sjellë shpalljen, jetën e zemrave dhe të shpirtrave, dhe Mikaili shiun, jetën e tokës, të bimëve dhe të kafshëve. El-Kurtubiu dhe Ibn Haxheri raportojnë pajtimin e dijetarëve se Israfili do t'i fryjë Surit (39:68), megjithëse asnjë hadith i saktë nuk e thotë këtë. Engjëlli që merr shpirtrat është Engjëlli i Vdekjes (32:11); nuk ka asnjë provë të shëndoshë se emri i tij është Azrail. Esh-Shinkitiu shpjegon se marrja e shpirtrave i atribuohet Allahut (39:42), Engjëllit të Vdekjes (32:11) dhe engjëjve (16:32) pa kundërthënie: askush nuk vdes veçse me lejen e Allahut, Engjëlli i Vdekjes është urdhëruar të marrë shpirtrat, dhe engjëj të tjerë e ndihmojnë.

“Kur do t’i fryhet Surit, do të vdesin të gjithë ata që gjenden në qiej dhe në Tokë, përveç atyre që do Allahu; pastaj do të fryhet për të dytën herë në Sur dhe ata përnjëherë do të ngjallen e do të presin.”

“Thuaju: “Shpirtin do t’jua marrë engjëlli i vdekjes, i cili është caktuar për ju, e pastaj do të ktheheni te Zoti juaj”.”

“Allahu ua merr shpirtrat atyre që u ka ardhur çasti i vdekjes dhe atyre që nuk kanë vdekur, por që janë në gjumë. Pastaj Ai ndal shpirtin e atij që i është caktuar vdekja, ndërsa të tjerëve ua lë deri në një kohë të caktuar. Me të vërtetë, këto janë shenja për njerëzit që mendojnë.”

“Ai është Sunduesi mbi robërit e Vet. Ai ju dërgon rojtarë (engjëj) të cilët, kur ndonjërit nga ju i vjen vdekja, ia marrin shpirtin, duke mos bërë kurrfarë lëshimi. Pastaj të gjithë do të kthehen tek Allahu, Zoti tyre i vërtetë. Vetëm Atij i takon të gjykojë dhe Ai është më i shpejtë në llogari.”

“Thuaju: “Shpirtin do t’jua marrë engjëlli i vdekjes, i cili është caktuar për ju, e pastaj do të ktheheni te Zoti juaj”.”

“Çdo shpirt vdes vetëm me vendimin e Allahut, në kohë të caktuar. Kush dëshiron mirësitë e kësaj bote, Ne do t’i japim atij prej saj, ndërsa kush dëshiron shpërblimin e botës tjetër, Ne do t’i japim atij prej saj. Ne do t’i shpërblejmë mirënjohësit.”

Një enciklopedi e besimit islam i rendit detyrat e engjëjve me provat e tyre. Xhibrili sjell shpalljen (2:97; 26:192-195). Shumë dijetarë thonë se Mikaili është përgjegjës për shiun dhe e drejton atë kudo që urdhëron Allahu; hadithi që ata përmendin ka rezerva nga dijetarët. Ibn el-Kajjimi shkroi se Xhibrili u caktua të sjellë shpalljen, jetën e zemrave dhe të shpirtrave, dhe Mikaili shiun, jetën e tokës, të bimëve dhe të kafshëve. El-Kurtubiu dhe Ibn Haxheri raportojnë pajtimin e dijetarëve se Israfili do t'i fryjë Surit (39:68), megjithëse asnjë hadith i saktë nuk e thotë këtë. Engjëlli që merr shpirtrat është Engjëlli i Vdekjes (32:11); nuk ka asnjë provë të shëndoshë se emri i tij është Azrail. Esh-Shinkitiu shpjegon se marrja e shpirtrave i atribuohet Allahut (39:42), Engjëllit të Vdekjes (32:11) dhe engjëjve (16:32) pa kundërthënie: askush nuk vdes veçse me lejen e Allahut, Engjëlli i Vdekjes është urdhëruar të marrë shpirtrat, dhe engjëj të tjerë e ndihmojnë.

“Njeriu ka përcjellës (engjëj), para tij dhe pas tij, që e mbikëqyrin atë me urdhrin e Allahut. Me të vërtetë, Allahu nuk e ndryshon gjendjen e një populli, derisa ata të ndryshojnë ç’kanë në vetvete. Kur Ai dëshiron ta ndëshkojë një popull, askush nuk mund ta pengojë Atë; dhe ata, përveç Tij, s’kanë asnjë ndihmës.”

“ndonëse mbi ju ka rojtarë (që ju vëzhgojnë), shënues të nderuar, që dinë gjithçka që bëni.”

Enes ibn Maliku transmeton se Profeti (ﷺ) tha se Allahu cakton një engjëll mbi çdo mitër. Engjëlli thotë: O Zot, një pikë; o Zot, një droçkë; o Zot, një copë mishi. Kur Allahu do ta plotësojë krijimin e tij, engjëlli pyet nëse është mashkull apo femër, fatkeq apo i lumtur, dhe cila do të jetë risku dhe jetëgjatësia e tij. E gjithë kjo shkruhet ndërsa fëmija është ende në barkun e nënës së tij.

“Engjëjt do të rrinë skajeve të tij, kurse tetë prej tyre do të mbajnë Fronin e Zotit tënd.”

Aishja e pyeti Profetin (ﷺ) nëse kishte njohur ndonjë ditë më të vështirë se Uhudi. Ai përmendi ditën kur ia paraqiti thirrjen e tij Ibn Abd Jalilit, një prijësi të Taifit, dhe u refuzua. Ndërsa largohej i pikëlluar, erdhi Xhibrili me Engjëllin e Maleve, i cili ofroi t'i rrëzonte dy malet e mëdha mbi ata që e kishin refuzuar. Profeti nuk pranoi dhe tha se shpresonte që pasardhësit e tyre do ta adhuronin vetëm Allahun.

“O njerëz! Ju jeni të varfër e nevojtarë për Allahun, kurse Allahu s’ka nevojë për asgjë dhe është i Denjë për çdo lavd.”

“Allahu! Nuk ka zot tjetër (që meriton adhurimin) përveç Tij, të Gjallit, të Përjetshmit, Mbajtësit të gjithçkaje! Atë nuk e kaplon as dremitja, as gjumi! Atij i përket gjithçka që gjendet në qiej dhe gjithçka që gjendet në Tokë. Kush mund të ndërhyjë tek Ai për ndokënd pa lejen e Tij? Ai di çdo gjë që ka ndodhur përpara dhe çdo gjë që do të ndodhë pas njerëzve, kurse ata nuk mund të përvetësojnë asgjë nga Dituria e Tij, përveçse aq sa Ai dëshiron. Kursi-u i Tij shtrihet mbi qiejt dhe Tokën dhe Ai nuk e ka të rëndë t’i ruajë ato. Ai është i Larti, Madhështori!”

“ZOTI e ka vendosur fronin e tij në qiej dhe mbretëria e tij sundon mbi gjithçka. Bekojeni ZOTIN, ju engjëj të tij, të fuqishëm në forcë, që zbatoni urdhërimet e tij, duke iu bindur zërit të fjalës së tij.”

“Ata thonë: “I Gjithëmëshirshmi ka për Vete një bir (prej engjëjve)”. Qoftë i lavdëruar Ai dhe i lartësuar! Jo, ata (engjëjt) janë robër të nderuar. Ata nuk flasin para (Fjalës së) Tij dhe veprojnë me Urdhrin e Tij. Ai e di se ç’ka para tyre (ç’kanë vepruar) dhe ç’ka pas tyre (çfarë do të veprojnë), ndërsa ata ndërmjetësojnë vetëm për atë me të cilin Ai është i kënaqur, e prej frikës së Tij qëndrojnë me nderim dhe frikë (se mos i ndëshkon).”

“Sa engjëj ka në qiej, ndërmjetësimi i të cilëve nuk bën asnjë dobi, veçse pasi të japë leje Allahu, për kë të dojë e të pëlqejë Vetë!”

Abdurrahman ibn Aufi e pyeti Aishen si e niste Profeti (ﷺ) namazin e tij kur ngrihej natën. Ajo tha se e niste duke iu lutur Allahut si Zotit të Xhibrilit, Mikailit dhe Israfilit, Krijuesit të qiejve dhe të tokës, Njohësit të së padukshmes dhe të së dukshmes, që gjykon midis robërve të Tij për atë ku ata ndryshojnë. Pastaj i kërkonte Allahut ta udhëzonte te e vërteta aty ku njerëzit nuk pajtoheshin, sepse Allahu udhëzon kë të dojë në rrugën e drejtë.