A e përshkruajnë saktë Puranat hindu tokën dhe qiellin?

“Sfera e diellit ndodhet njëqind mijë ligë larg tokës; dhe ajo e hënës në një largësi të barabartë nga dielli. Në të njëjtën largësi mbi hënën ndodhet orbita e të gjitha yjësive hënore. Planeti Budha (Merkuri) është dyqind mijë ligë mbi stacionet hënore.”

“Një rrëfim i ngjashëm për vendndodhjet dhe largësitë e planetëve gjendet në Padma, Kurma dhe Vaju Purana. Bhagavata ka një a dy ndryshime, por ato nuk kanë rëndësi të madhe.”

“(Në një largësi prej) një laksha jozhanash mbi diellin shihet hëna; në dy dyjavë ajo shijon një samvatsara të diellit, në dy ditë e një çerek një muaj, dhe në një ditë një paksha të diellit; ndonjëherë shpejtësia e saj bëhet më e madhe se ajo e diellit.”

“Shtatë kontinentet e mëdha ishullore janë Xhambu, Plaksha, Shalmali, Kusha, Krauncha, Shaka dhe Pushkara: dhe secili prej tyre rrethohet nga shtatë dete të mëdha; deti i ujit të kripur (Lavana), i lëngut të kallamit të sheqerit (Ikshu), i verës (Sura), i gjalpit të shkrirë (Sarpi), i kosit (Dadhi), i qumështit (Dugdha) dhe i ujit të ëmbël (Xhala). Xhambu-dvipa është në qendër të të gjithave këtyre: dhe në qendër të këtij kontinenti është mali i artë Meru. Lartësia e Merusë është tetëdhjetë e katër mijë jozhana; dhe thellësia e tij nën sipërfaqen e tokës është gjashtëmbëdhjetë mijë.”

“Vendi që shtrihet në veri të oqeanit dhe në jug të maleve me borë quhet Bharata, sepse atje banonin pasardhësit e Bharatës. Ka një shtrirje prej nëntë mijë ligësh, dhe është vendi i veprave, si pasojë e të cilave njerëzit shkojnë në qiell ose fitojnë çlirimin.”

“Në këtë mënyrë shtatë kontinentet ishullore rrethohen njëri pas tjetrit nga shtatë oqeanet, dhe çdo oqean dhe kontinent ka përkatësisht dyfishin e shtrirjes së atij që i paraprin.”

“Në pesë dvipat, o brahman i nderuar, nga Plaksha te Shaka, gjatësia e jetës është pesë mijë vjet, dhe merita fetare ndahet ndër kastat dhe rendet e ndryshme të popullit. Kastat quhen Arjaka, Kuru, Vivasa dhe Bhavi, që u përgjigjen përkatësisht brahmanit, kshatriut, vaishjas dhe shudrës.”

“Gjeografia e Puranave gjendet në shumicën e këtyre veprave; dhe në të gjitha tiparet kryesore, shtatë dvipat, shtatë detet, ndarjet e Xhambu-dvipës, vendndodhja dhe shtrirja e Merusë, dhe nënndarjet e Bharatës, është e njëjtë.”

Hëna është mesatarisht 238.855 milje (384.400 kilometra) larg Tokës. Dielli, i vetmi yll i sistemit diellor, është rreth 93 milionë milje (150 milionë kilometra) larg Tokës, pra rreth 390 herë më larg se Hëna.

“Sfera e diellit ndodhet njëqind mijë ligë larg tokës; dhe ajo e hënës në një largësi të barabartë nga dielli. Në të njëjtën largësi mbi hënën ndodhet orbita e të gjitha yjësive hënore. Planeti Budha (Merkuri) është dyqind mijë ligë mbi stacionet hënore.”

“(Në një largësi prej) një laksha jozhanash mbi diellin shihet hëna; në dy dyjavë ajo shijon një samvatsara të diellit, në dy ditë e një çerek një muaj, dhe në një ditë një paksha të diellit; ndonjëherë shpejtësia e saj bëhet më e madhe se ajo e diellit.”

“Në këtë mënyrë shtatë kontinentet ishullore rrethohen njëri pas tjetrit nga shtatë oqeanet, dhe çdo oqean dhe kontinent ka përkatësisht dyfishin e shtrirjes së atij që i paraprin.”

“Një rreth brenda vezës së Brahmës quhet orbita e eterit (vjoman): brenda saj është rrotullimi i yjësive (bha); dhe po ashtu, me radhë, njëri poshtë tjetrit, rrotullohen Saturni, Jupiteri, Marsi, dielli, Venusi, Merkuri dhe hëna; poshtë, njëri pas tjetrit, të Përsosurit (siddha), Zotëruesit e Dijes (vidjadhara) dhe retë.”

“Siç e kanë përmendur dijetarët që gëzojnë ndihmën e Zotit, eklipsi i hënës është hyrja e saj në hijen e tokës, dhe eklipsi i diellit qëndron në atë që hëna e mbulon dhe e fsheh diellin prej nesh.”

“Disa njerëz mendojnë se eklipsi nuk shkaktohet nga Koka. Kjo, megjithatë, është një ide e marrë, sepse në fakt është ai që eklipson, dhe shumica e banorëve të botës thonë se është Koka që eklipson. Veda, që është fjala e Zotit nga goja e Brahmanit, thotë se Koka eklipson, po ashtu libri Smriti, i kompozuar nga Manu, dhe Samhita, e kompozuar nga Garga, biri i Brahmanit. Përkundrazi, Varahamihira, Shrisheni, Arjabhata dhe Vishnuçandra mbajnë se eklipsi nuk shkaktohet nga Koka, por nga hëna dhe hija e tokës, në kundërshtim të drejtpërdrejtë me të gjithë (me shumicën e njerëzve), dhe nga armiqësia ndaj dogmës së sapopërmendur.”

“Pse, pasi ke thënë fjalë të tilla, fillon pastaj të llogaritësh diametrin e hënës për të shpjeguar se si ajo e eklipson diellin, dhe diametrin e hijes së tokës për të shpjeguar se si ajo e eklipson hënën? Pse i llogarit të dy eklipset në përputhje me teorinë e atyre heretikëve, dhe jo sipas pikëpamjeve të atyre me të cilët e mendon të drejtë të pajtohesh?”

“Sepse ai ishte një nga brahmanët që lexonin në Puranat e tyre se dielli është më poshtë se hëna, dhe që prandaj kanë nevojë për një kokë që e kafshon diellin që ai të eklipsohet”

Varahamihira jetoi nga rreth viti 505 deri më 587 e.s. Brahmagupta e shkroi Brahmasphutasiddhantën e tij më 628 e.s. El-Biruniu, duke shkruar më 1030, e vendosi Varahamihirën 526 vjet para kohës së vet, rreth vitit 504 e.s.

“Hindusët e kanë marrë fenë e tyre përmes shpalljes së tyre, Vedave. Ata mbajnë se Vedat janë pa fillim dhe pa mbarim. Mund t'i tingëllojë qesharake këtij auditori se si një libër mund të jetë pa fillim apo mbarim. Por me Vedat nuk nënkuptohen libra. Ato nënkuptojnë thesarin e grumbulluar të ligjit shpirtëror të zbuluar nga persona të ndryshëm në kohë të ndryshme. Ashtu si ligji i gravitetit ekzistonte para zbulimit të tij, dhe do të ekzistonte edhe sikur gjithë njerëzimi ta harronte, kështu edhe me ligjet që qeverisin botën shpirtërore. Marrëdhënia morale, etike dhe shpirtërore midis shpirtit dhe shpirtrave dhe midis shpirtrave individualë dhe Atit të të gjithë shpirtrave ishte aty para zbulimit të tyre dhe do të mbetej edhe sikur t'i harronim. Zbuluesit e këtyre ligjeve quhen rishi, dhe ne i nderojmë si qenie të përsosura, dhe jam i gëzuar t'i them këtij auditori se disa nga më të mirët e tyre ishin gra.”

Dajananda Sarasvati, themeluesi i Arja Samaxhit, argumenton në botimin e dytë të rishikuar të Satjarth Prakash-it, një libër që i kushton edhe një kapitull sulmit ndaj Kuranit, se asnjë varg i Vedave nuk flet për thirrjen e Zotit në një figurë, për ta ngjallur atë apo për ta adhuruar; vargjet që recitohen për këto rite, thotë ai, vijnë nga Tantrat, jo nga Vedat. Mendimit se një perëndi hyn në figurë kur thirret me mantra dhe largohet kur mbaron riti, ai i përgjigjet se Zoti, që i mbush të gjitha gjërat, as nuk vjen, as nuk shkon. Ai e lexon Jaxhur Vedën 32.3 (na tasja pratima asti) dhe refrenin e Kena Upanishadit si ndalim të adhurimit të figurave, i quan Tantrat dhe Puranat që e urdhërojnë atë në kundërshtim me Vedat, dhe mohon se adhurimi i figurave është hap i parë drejt Zotit.

“Katër Veda, Riku, Jaxhusi, Samani dhe Atharvani, u ndanë; Itihasat dhe Puranat u caktuan si Veda e Pestë.”

“I urti i fuqishëm kompozoi për të mirën supreme të botës këtë Purana të bekuar, në kulm të dobishme për mirëqenien, që përmban një regjistër të veprave të Atij lavdërimi i të Cilit e shpërndan errësirën e mendjes, dhe që pretendon barazi shkalle me Vedat për sa i përket dijes shpirtërore.”

“Sfera e diellit ndodhet njëqind mijë ligë larg tokës; dhe ajo e hënës në një largësi të barabartë nga dielli. Në të njëjtën largësi mbi hënën ndodhet orbita e të gjitha yjësive hënore. Planeti Budha (Merkuri) është dyqind mijë ligë mbi stacionet hënore.”

“Në pesë dvipat, o brahman i nderuar, nga Plaksha te Shaka, gjatësia e jetës është pesë mijë vjet, dhe merita fetare ndahet ndër kastat dhe rendet e ndryshme të popullit. Kastat quhen Arjaka, Kuru, Vivasa dhe Bhavi, që u përgjigjen përkatësisht brahmanit, kshatriut, vaishjas dhe shudrës.”

“A nuk e shihni se si Allahu i ka krijuar shtatë qiejt njëri mbi tjetrin, dhe në ta e ka bërë Hënën dritë, kurse Diellin e ka bërë fener?”

“Ne jua kemi zbukuruar qiellin më të afërm me yje të shkëlqyeshme dhe i kemi bërë ato si predha për të larguar djajtë, për të cilët kemi përgatitur dënimin me zjarr.”

I shpjegon llambat si planetet dhe yjet e palëvizshëm të vendosur në qiellin më të afërt. Thotë se ‘i kemi bërë ato si predha’ u referohet llambave si lloj, jo vetë llambave, sepse djajtë nuk qëllohen me yjet që janë në qiell, por me flakë që bien poshtë tyre, të cilat mund të jenë marrë prej tyre; dhe Allahu e di më mirë.

Ebu Dherri transmeton se në perëndim të diellit Profeti (ﷺ) e pyeti nëse e dinte ku shkon dielli, dhe ai u përgjigj se Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më mirë. Ai tha: shkon derisa bie në sexhde nën Fron dhe kërkon leje, dhe leja i jepet. Do të vijë një kohë kur sexhdja e tij nuk do të pranohet dhe leja nuk do t'i jepet. Do t'i thuhet të kthehet nga erdhi, dhe do të lindë nga vendi ku perëndon. Ai tha se ky është kuptimi i Kuranit 36:38.

Ebu Dherri transmeton se një ditë Profeti (ﷺ) i pyeti shokët e tij nëse e dinin ku shkon dielli. Ata thanë se Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më mirë. Ai tha: ecën derisa arrin vendqëndrimin e tij nën Fron dhe bie në sexhde, dhe qëndron kështu derisa t'i thuhet të ngrihet dhe të kthehet nga erdhi. Kthehet dhe lind në mëngjes nga vendi i lindjes së tij, dhe e njëjta gjë ndodh përsëri. Pastaj ecën, dhe njerëzit nuk shohin asgjë të pazakontë në të, derisa arrin atë vendqëndrim nën Fron. I thuhet të ngrihet dhe të lindë nga vendi ku perëndon, dhe ai do të lindë nga vendi i perëndimit të tij. Pastaj pyeti nëse e dinin kur do të jetë kjo. Është, tha ai, kur besimi nuk do t'i sjellë dobi një shpirti që nuk besoi më parë, apo që nuk fitoi të mira me besimin e tij: fjalët e Kuranit 6:158.

“Thuaj: “Askush, përveç Allahut, në qiell apo në Tokë, nuk i di të fshehtat dhe as nuk do ta dijë se kur do të ringjallet”.”

“As Dielli nuk mund ta arrijë Hënën e as nata nuk mund t’ia kalojë ditës; të gjitha lundrojnë në orbitat e veta.”

“Allahu është Ai, i Cili krijoi natën dhe ditën, Diellin dhe Hënën; e të gjitha këto lundrojnë në gjithësi.”

“Dielli dhe Hëna ndjekin rrugën e caktuar.”

“Ai e ka bërë Diellin burim drite, kurse Hënën e ka bërë të shkëlqejë, duke i caktuar asaj fazat, që ju të dini numrin e viteve dhe njehsimin e kohës. Allahu i krijoi këto vetëm me të vërtetën. Ai ua shpjegon shenjat e Tij njerëzve që kuptojnë.”

El-Mugire ibn Shube transmeton se dielli u eklipsua ditën kur vdiq Ibrahimi, djali i Profetit (ﷺ), dhe njerëzit thanë se ishte eklipsuar për shkak të vdekjes së Ibrahimit. Profeti tha se dielli dhe hëna nuk eklipsohen për vdekjen apo lindjen e askujt dhe u tha të falen e ta thërrasin Allahun kur shohin një eklips.

“Ndër shenjat e Tij janë nata dhe dita, si dhe Dielli dhe Hëna. Mos bëni sexhde as për Diellin, as për Hënën, por, nëse jeni adhurues të Atij, bëni sexhde për Allahun i Cili i ka krijuar ato!”