Përgjigje e shkurtër
Jo. Gjuha juaj, mbiemri i familjes dhe respekti për të moshuarit mbeten. Mbeten edhe lidhjet me prindërit dhe të afërmit, takimet familjare të Vitit të Ri, zarfet e kuqe dhe ushqimi kinez, i bërë hallall (i lejuar për myslimanët). Kurani e llogarit shumëllojshmërinë e gjuhëve ndër shenjat e Allahut (﷾) (30:22). Ai thotë se njeriu më i nderuar është më i devotshmi, jo ndonjë komb (49:13). Disa gjëra ndryshojnë, dhe është e drejtë t'i përmendim. Myslimani nuk ha mish derri, nuk pi alkool dhe nuk luan bixhoz, qoftë me mahjong, me letra apo me çdo gjë tjetër. Ai nuk bën ofertime dhe nuk djeg temjan në tempuj apo para pllakave të të parëve. Detyra juaj ndaj prindërve mbetet si urdhër i Allahut (﷾), edhe nëse ata nuk bëhen kurrë myslimanë (31:15). Myslimanët kinezfolës, hui-t, kanë jetuar kështu për shekuj. Islami është një mënyrë e plotë jetese, dhe kujdesi për familjen është pjesë e saj.
Shpjegimi i plotë
Çfarë mbetet
Islami nuk ju kërkon të pushoni së qeni kinez, apo të bëheni arab. Kurani e llogarit shumëllojshmërinë e gjuhëve dhe të ngjyrave ndër shenjat e Allahut (﷾) (30:22). Thotë se Allahu (﷾) i bëri njerëzit popuj e fise “për ta njohur njëri tjetrin” (49:13). Pra, gjuha dhe mbiemri juaj mbeten tuajat. Mbetet edhe kuzhina kineze, e bërë hallall, që do të thotë e lejuar ashtu si e përcakton Islami. Kurani u thotë besimtarëve të hanë nga të mirat që u ka dhënë Allahu (﷾), dhe ta falënderojnë (2:172). Myslimani e fillon ushqimin me emrin e Allahut (﷾), siç i mësoi Profeti (ﷺ) një djali në tryezën e tij. Takimi familjar i Vitit të Ri mbetet. Zarfet e kuqe janë dhurata me para, dhe dhuratat janë pjesë e jetës myslimane: Profeti (ﷺ) i pranonte dhuratat dhe jepte në këmbim. Dhurata mbetet, por Islami nuk beson se një ngjyrë apo një numër sjell fat. Myslimani e kërkon fatin e mirë tek Allahu (﷾) (65:3). Mbetet gjithashtu respekti për të moshuarit.
“Ndërmjet shenjave të Tij janë krijimi i qiejve e i Tokës dhe shumëllojshmëria e gjuhëve dhe e ngjyrave (racave) tuaja. Pa dyshim, në këtë ka shenja për ata që dinë.”
“O njerëz! Në të vërtetë, Ne ju krijuam ju prej një mashkulli dhe një femre dhe ju bëmë popuj e fise, për ta njohur njëri tjetrin. Më i nderuari prej jush tek Allahu është ai që i frikësohet më shumë Atij. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm dhe për Atë asgjë nuk është e fshehtë.”
“O besimtarë! Hani nga ushqimet e lejuara që ju kemi dhënë dhe, nëse jeni adhurues të Allahut, falënderojeni Atë!”
Omer ibn Ebi Seleme transmeton se, si djalë nën kujdesin e Profetit (ﷺ), dora e tij endej nëpër pjatë ndërsa hante. Profeti (ﷺ) i tha të përmendte emrin e Allahut, të hante me dorën e djathtë dhe të hante nga pjesa e pjatës më afër tij. Ai thotë se këtë e ruajti që atëherë e tutje.
Aishja transmeton se Profeti (ﷺ) i pranonte dhuratat dhe jepte diçka në këmbim.
“dhe do t’i japë risk prej nga nuk e pret. Allahu i mjafton kujtdo që mbështetet tek Ai. Allahu e përmbush me siguri vendimin e Tij dhe për çdo gjë Ai ka caktuar masë.”
Detyra juaj ndaj prindërve mbetet
Familjet kineze prej kohësh mendojnë se nderimi i prindërve vjen i pari. Në kinezisht kjo është xiao (devotshmëria birnore), dashuria, respekti dhe kujdesi i një fëmije për prindërit. Islami e ruan këtë detyrë, dhe e bën urdhër të Allahut (﷾). Kurani e vë mirësinë ndaj prindërve pranë adhurimit të Allahut (﷾), në një fjali (17:23). Ndalon edhe një fjalë përbuzjeje ndaj tyre në pleqëri. Detyra nuk mbaron nëse ata nuk janë myslimanë. Nëse e shtyjnë fëmijën t'i shoqërojë ortakë Allahut (﷾) në adhurim, ai nuk u bindet në këtë. E megjithatë Kurani i thotë: “sillu mirë me ata në këtë jetë” (31:15). Profeti (ﷺ) i tha Esmasë t'i mbante marrëdhëniet e mira me nënën e saj, që ishte ende idhujtare. Faqja “Devotshmëria birnore: a i nderon edhe Islami prindërit?” e shtjellon këtë plotësisht.
“Zoti yt ka urdhëruar, që të mos adhuroni askënd tjetër përveç Atij dhe, që të silleni mirë me prindërit. Nëse njëri prej tyre ose të dy arrijnë pleqërinë te ti, mos u thuaj atyre as “uh!”, mos i kundërshto, por drejtoju atyre me fjalë respekti. Lësho para tyre krahët e përuljes prej mëshirës dhe thuaj: “O Zoti im, mëshiroji ata, ashtu siç më kanë rritur, kur unë isha i vogël!””
“Nëse ata orvaten, që të më shoqërosh Mua (në adhurim) diçka, për të cilën ti nuk ke dijeni, mos i dëgjo, por sillu mirë me ata në këtë jetë dhe ndiq rrugën e atij që drejtohet tek Unë me devotshmëri; pastaj, tek Unë do të ktheheni dhe Unë do t’ju lajmëroj për atë që keni bërë.”
“Ne e kemi urdhëruar njeriun, që të sillet mirë me prindërit e vet dhe: “Nëse ata të nxisin ty që të më shoqërosh Mua (në adhurim) atë, për të cilin ti nuk di asgjë, atëherë mos i dëgjo ata.” Tek Unë do të ktheheni të gjithë e do t’ju lajmëroj për gjithçka që keni bërë.”
Esma, e bija e Ebu Bekrit, transmeton se nëna e saj, që ishte ende idhujtare (mushrike), erdhi ta vizitonte gjatë jetës së Profetit (ﷺ), duke shpresuar në mirësinë e së bijës. Esma e pyeti Profetin (ﷺ) nëse duhej t'i mbante marrëdhëniet e mira me nënën e saj. Ai tha po: mbaji marrëdhëniet e mira me nënën tënde.
Çfarë ndryshon, e thënë qartë
Është e drejtë të thuhet çfarë ndryshon. Së pari, ushqimi dhe pija. Kurani ndalon “mishin e derrit” (2:173), ndaj myslimani nuk ha mish derri. Ndalon dehësit (5:90), dhe Profeti (ﷺ) tha se çdo dehës është i ndaluar. Pra, myslimani nuk pi verë, birrë apo baijiu (pije alkoolike kineze), cilado qoftë rasti. Së dyti, bixhozi. I njëjti ajet ndalon “pijet alkoolike, bixhozi” (5:90), ndaj myslimani nuk luan bixhoz, qoftë me mahjong, me letra apo me çdo gjë tjetër. Së treti, adhurimi. Lutja, ofertimet dhe përkulja në adhurim janë vetëm për Allahun (﷾) (72:18; 6:162). Pra, myslimani nuk djeg temjan dhe nuk bën ofertim në një tempull apo para një pllake të të parëve. Ai i lë jashtë pjesët fetare të festave. Një shembull është ofertimi për Perëndinë e Kuzhinës (Zao Jun, perëndia e vatrës së shtëpisë) para Vitit të Ri. Asgjë nga këto nuk ka të bëjë me të qenit kinez. Çdo rregull është i njëjtë për myslimanët e çdo kombi.
“Me të vërtetë, Allahu ju ka ndaluar të hani kafshën e ngordhur, gjakun e derdhur, mishin e derrit dhe mishin që nuk është therur në emër të Allahut. Por kushdo që detyrohet nga nevoja të hajë ndonjë gjë prej këtyre, pa dashur të bëjë gjynah dhe pa e kaluar kufirin, nuk do të fajësohet. Vërtet, Allahu është Falës i madh dhe Mëshirëplotë.”
“O besimtarë! Me të vërtetë, pijet alkoolike, bixhozi, idhujt dhe shigjetat e fallit janë vepra të ndyta nga punët e djallit. Prandaj, largohuni nga këto, me qëllim që të shpëtoni!”
Ibn Omeri transmeton se Profeti (ﷺ) tha se çdo dehës është hamr (verë) dhe çdo dehës është i ndaluar, dhe se kush pi verë në këtë botë dhe vdes i varur prej saj, pa u penduar, nuk do ta pijë atë në Jetën tjetër.
“Xhamitë i janë kushtuar vetëm Allahut, prandaj mos iu lutni askujt krahas Allahut!”
“Thuaj: “Në të vërtetë, namazi im, kurbani im, jeta ime dhe vdekja ime, i përkasin vetëm Allahut, Zotit të botëve. Ai nuk ka asnjë ortak. Kështu jam urdhëruar dhe unë jam i pari që i nënshtrohem Atij”.”
Përshkruan si e nderonin familjet në Fuzhou perëndinë e kuzhinës. Në mbrëmjen e ditës së 23-të ose të 24-t të muajit të dymbëdhjetë, para Vitit të Ri, ata vendosnin ushqim, çaj, qirinj dhe temjan para figurës së tij, dhe i zoti i shtëpisë gjunjëzohej dhe përkulej. Besohej se perëndia e kuzhinës ngjitej në Qiell dhe raportonte për sjelljen e familjes gjatë vitit.
Gjuha juaj dhe mbiemri juaj
Ushqimi kinez, i bërë hallall
Ribashkimi i Vitit të Ri dhe zarfet e kuqe
Respekti për të moshuarit dhe detyra juaj ndaj prindërve
Mishi i derrit dhe alkooli
Bixhozi, në mahxhong, letra apo çdo gjë tjetër
Temjani dhe ofertat në një tempull apo para një pllake të të parëve
Të parët tuaj
Shumë lexues pyesin së pari për të parët e familjes. Islami e ruan kujtimin dhe ndryshon kërkesën. Myslimani mund t'i vizitojë ende varret e familjes, t'i pastrojë, dhe t'i kujtojë të vdekurit dhe vdekjen e vet. Ai qëndron afër njerëzve që i donin prindërit e tij. Ajo që lë është lutja dhe ofertimet për të vdekurit, sepse adhurimi i takon vetëm Allahut (﷾) (72:18). Për një prind që vdiq besimtar, fëmija i lutet Allahut (﷾) për të. Myslimani nuk i kërkon Allahut (﷾) falje për një të afërm që vdiq jashtë Islamit (9:113). Ajeti e jep kushtin e vet: “pasi u është bërë e qartë se ata janë banorë të Xhehenemit”. Ky është rregull për lutjet e tij, jo vendim për dikë. Allahu (﷾) nuk dënon askënd “para se të çojmë të dërguar” (17:15). Dhe “Allahu nuk dëmton askënd asnjë grimë” (4:40). Asnjë mysliman nuk mund ta shpallë fatin e ndonjë personi të caktuar. Faqja “Si duhet t'i nderojmë të parët tanë?” e shpjegon këtë me kujdes.
“Xhamitë i janë kushtuar vetëm Allahut, prandaj mos iu lutni askujt krahas Allahut!”
“Nuk i takon të Dërguarit dhe besimtarëve që të kërkojnë falje për idhujtarët, qofshin këta edhe të afërmit e tyre, pasi u është bërë e qartë se ata janë banorë të Xhehenemit.”
“Kush zgjedh rrugën e drejtë, e ka për veten e vet e kush i largohet asaj, i largohet në dëm të vetvetes dhe askush nuk e merr të keqen e tjetërkujt. Ne nuk dënojmë asnjë popull, para se të çojmë të dërguar!”
“Vërtet, Allahu nuk dëmton askënd asnjë grimë, por, nëse (dikush) bën mirësi, Allahu ia shumëfishon atë dhe i jep shpërblim të madh.”
Pyetje që varen nga rasti
Disa çështje nuk zgjidhen me një përgjigje të shkurtër. Njëra është pjesëmarrja në urimet e festave. Tjetra është shkuarja me familjen në tempull në Vitin e Ri. Tjetra është një përkulje përshëndetjeje para të moshuarve në Vitin e Ri. Tjetra është një varrim familjar i mbajtur në tempull. Tjetra është një vakt familjar ku në tryezë ka mish derri apo alkool. Parimi është i njëjtë në secilën: adhurimi është vetëm për Allahun (﷾), dhe lidhjet familjare e mirësia ruhen (72:18; 31:15). Si zbatohet varet nga çfarë bëhet dhe çfarë nënkuptohet. Kjo faqe jep informacion të përgjithshëm dhe asnjë vendim për to. Për situatën tuaj, pyesni një dijetar të kualifikuar. Ndihmon të pyesni dikë që njeh edhe Islamin edhe jetën familjare kineze.
“Xhamitë i janë kushtuar vetëm Allahut, prandaj mos iu lutni askujt krahas Allahut!”
“Nëse ata orvaten, që të më shoqërosh Mua (në adhurim) diçka, për të cilën ti nuk ke dijeni, mos i dëgjo, por sillu mirë me ata në këtë jetë dhe ndiq rrugën e atij që drejtohet tek Unë me devotshmëri; pastaj, tek Unë do të ktheheni dhe Unë do t’ju lajmëroj për atë që keni bërë.”
Myslimanët kinezfolës
Hui-t janë myslimanë kinezë, dhe shumica flasin kinezisht si gjuhë amtare. Shumë nga të parët e tyre erdhën nga jashtë dhe flisnin arabisht ose persisht. Me kalimin e kohës familjet e tyre filluan të flisnin kinezisht. Gjatë shekujve familjet e tyre u bënë pjesë e jetës kineze duke e ruajtur besimin e tyre. Kjo tregon se një njeri mund të jetojë si të dyja. Nuk është arsyeja për t'u bërë mysliman. Faqja “Si erdhi Islami në Kinë?” tregon historinë.
I përshkruan hui-t si myslimanët kinezfolës të Kinës: kryesisht folës të kinezishtes, megjithëse disa grupe të vogla mes tyre përdorin gjuhë të tjera. Thotë se gjatë gjithë kohës së Tangut, dhe veçanërisht nën Songun (960-1279), firmat tregtare myslimane mbanin shtëpi pak a shumë të përhershme ose agjentë në Chang'an, Quanzhou, Hangzhou, Kaifeng, Yangzhou dhe Guangzhou. Thotë se këta tregtarë i ruajtën gjuhët e tyre dhe duhet ta kenë mësuar kinezishten për tregjet.
Përgjigjja e Islamit: një mënyrë e plotë jetese, me jetën familjare brenda saj
Islami ju kërkon të ndryshoni kë adhuroni, jo kush është populli juaj. Mesazhi i tij nuk ishte kurrë për një komb. Kurani i thotë Profetit (ﷺ) të thotë: “O njerëz, unë jam i Dërguari i Allahut për të gjithë ju” (7:158). E quan atë të dërguar “për të gjithë njerëzimin” (34:28). Islami është një din, një mënyrë e plotë jetese: besimi, adhurimi, familja dhe karakteri së bashku. Kurani thotë: “Pranojeni Islamin me të gjitha rregullat e tij” (2:208), dhe se Allahu (﷾) e ka përsosur këtë mënyrë jetese (5:3). Faqja “Çfarë është Islami?” e tregon në një vend. Islami nuk ju kërkon ta besoni fjalën e tij pa provë. Kurani ju fton ta provoni (2:23). E quan Muhamedin (ﷺ) Vula e Profetëve, i fundit prej tyre (33:40). Lexojeni, dhe pyesni nëse është nga Zoti i botëve. Kurani ju tregon si ta trajtoni familjen tuaj gjatë rrugës (31:15).
“Thuaj (o Muhamed): “O njerëz, unë jam i Dërguari i Allahut për të gjithë ju, i Atij që i përket sundimi i qiejve dhe i Tokës. Nuk ka zot tjetër të vërtetë veç Atij; Ai jep jetë dhe vdekje, prandaj besoni në Allahun dhe në të Dërguarin e Tij, Profetin që nuk di shkrim e lexim e që beson në Allahun dhe Fjalët e Tij! Shkoni pas tij, që të jeni në rrugën e drejtë!””
“Ne të kemi dërguar ty (o Muhamed) vetëm si sjellës të lajmit të mirë dhe paralajmërues për të gjithë njerëzimin, por shumica e njerëzve nuk dinë.”
“O besimtarë! Pranojeni Islamin me të gjitha rregullat e tij dhe mos shkoni gjurmëve të djallit, se ai është armiku juaj i përbetuar.”
“Sot jua përsosa fenë tuaj, e plotësova dhuntinë Time ndaj jush dhe zgjodha që Islami të jetë feja juaj.”
“Nëse ju dyshoni në atë që ia kemi zbritur robit tonë (Muhamedit a.s.), atëherë hartoni një sure të ngjashme me atë që ia kemi shpallur atij! Thirrni në ndihmë edhe dëshmitarët tuaj (që i adhuroni) në vend të Allahut, nëse jeni të sinqertë.”
“Muhamedi nuk është babai i askujt prej burrave tuaj, por është i Dërguari i Allahut dhe vula e profetëve; Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.”
“Nëse ata orvaten, që të më shoqërosh Mua (në adhurim) diçka, për të cilën ti nuk ke dijeni, mos i dëgjo, por sillu mirë me ata në këtë jetë dhe ndiq rrugën e atij që drejtohet tek Unë me devotshmëri; pastaj, tek Unë do të ktheheni dhe Unë do t’ju lajmëroj për atë që keni bërë.”
Pikë për pikë
Kurani 49:13 — Sureja El-Huxhurat, ajeti 13
“O njerëz! Në të vërtetë, Ne ju krijuam ju prej një mashkulli dhe një femre dhe ju bëmë popuj e fise, për ta njohur njëri tjetrin. Më i nderuari prej jush tek Allahu është ai që i frikësohet më shumë Atij. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm dhe për Atë asgjë nuk është e fshehtë.”
Cituar për
Islami është fe arabe. Të bëhesh mysliman do të thotë të bëhesh arab.
Përgjigjja
Kurani thotë se Allahu (﷾) i bëri njerëzit popuj e fise “për ta njohur njëri tjetrin”. Më i nderuari është më i devotshmi (49:13). Profeti (ﷺ) u dërgua për të gjithë njerëzit (7:158). Selmani, një nga Sahabët e tij, ishte pers. Profeti (ﷺ) tha se burra nga populli i Selmanit do ta arrinin besimin edhe sikur ai të ishte aq larg sa Pleiadat, një grup yjesh.
Ku përfundon — Islami kërkon një adhurim, jo një komb.
Kurani 12:2 — Sureja Jusuf, ajeti 2
“Ne e zbritëm këtë Kuran në gjuhën arabe, për ta kuptuar ju.”
Cituar për
Myslimanët falen në arabisht, ndaj një mysliman kinez heq dorë nga gjuha e vet para Allahut.
Përgjigjja
Kurani u zbrit në arabisht (12:2), ndaj myslimanët e çdo kombi recitojnë të njëjtat fjalë të tij në namaz. Kjo e mban një Libër të njëjtë për të gjithë. Jashtë namazit, myslimani e thërret Allahun (﷾) në kinezisht apo në çdo gjuhë, në çdo kohë. Allahu (﷾) thotë: “i përgjigjem lutjeve të lutësit, kur ai më lutet Mua” (2:186). Kurani e llogarit shumëllojshmërinë e gjuhëve ndër shenjat e Allahut (﷾) (30:22).
Ku përfundon — Një Libër recitohet me fjalët në të cilat u shpall. Çdo gjuhë mbetet ndër shenjat e Allahut (﷾).
Kurani 5:90 — Sureja El-Maide, ajeti 90
“O besimtarë! Me të vërtetë, pijet alkoolike, bixhozi, idhujt dhe shigjetat e fallit janë vepra të ndyta nga punët e djallit. Prandaj, largohuni nga këto, me qëllim që të shpëtoni!”
Cituar për
Një pije dhe një lojë mahjong me para në Vitin e Ri janë të padëmshme. Një fe që i ndalon është kundër kulturës kineze.
Përgjigjja
Rregulli ka të bëjë me pijen dhe bixhozin, jo me një popull (5:90). Ajeti pasardhës jep arsyen: djalli “me pije alkoolike dhe me bixhoz kërkon që të fusë midis jush armiqësi e urrejtje” (5:91). Ato i largojnë gjithashtu njerëzit nga përmendja e Allahut (﷾) dhe nga namazi. Myslimanët e parë ishin arabë, dhe vera ishte pjesë e jetës së tyre. Kur u ndalua, vera e një shtëpie në Medinë u derdh dhe rrodhi nëpër rrugë (Buhari 2464). Profeti (ﷺ) tha se çdo dehës është hamr (verë), dhe çdo dehës është i ndaluar (Muslim 2003).
Ku përfundon — Të njëjtat rregulla i lidhin myslimanët e çdo kombi, arabët të parët.
Kurani 31:15 — Sureja Llukman, ajeti 15
“Nëse ata orvaten, që të më shoqërosh Mua (në adhurim) diçka, për të cilën ti nuk ke dijeni, mos i dëgjo, por sillu mirë me ata në këtë jetë dhe ndiq rrugën e atij që drejtohet tek Unë me devotshmëri; pastaj, tek Unë do të ktheheni dhe Unë do t’ju lajmëroj për atë që keni bërë.”
Cituar për
Prindërit e mi do ta shohin si tradhti ndaj familjes.
Përgjigjja
Islami e urdhëron fëmijën të sillet mirë me prindërit me drejtësi dhe kujdes, edhe nëse ata nuk janë myslimanë (31:15). Profeti (ﷺ) i tha Esmasë t'i mbante marrëdhëniet e mira me nënën e saj (Buhari 2620). Ebu Hurejra i kërkoi Profetit (ﷺ) të lutej që Allahu (﷾) ta udhëzonte nënën e tij, dhe ajo u bë myslimane (Muslim 2491). Fëmija mysliman qëndron afër, mbetet i mirë dhe lutet për udhëzimin e prindërve të tij.
Ku përfundon — Të bëhesh mysliman nuk e mbaron detyrën e fëmijës ndaj prindërve. E bën atë detyrë urdhër të Allahut (﷾).
Kurani 33:5 — Sureja El-Ahzab, ajeti 5
“Thërritini të birësuarit sipas etërve të tyre! Kjo është më e drejtë në sytë e Allahut. Në qoftë se nuk e dini emrin e etërve të tyre, konsiderojini ata si vëllezërit tuaj të besimit dhe si të mitur nën tutelën tuaj. Nuk është gjynah nëse gaboni, por është gjynah, kur zemrat tuaja bëjnë faj me qëllim. Allahu është Falës dhe Mëshirëplotë.”
Cituar për
Nëse fëmija im bëhet mysliman, askush nuk do të ndezë temjan për ne. Vargu i familjes sonë mbaron.
Përgjigjja
Vargu vazhdon. Myslimani e mban mbiemrin e familjes së babait: Kurani thotë: “Thërritini të birësuarit sipas etërve të tyre” (33:5). Fëmijët e tij janë nipërit dhe mbesat tuaja. Për sa kohë të jetoni, ai duhet të sillet mirë me ju me drejtësi dhe kujdes (31:15). Ai mund t'i vizitojë varret e familjes dhe t'i kujtojë ata që shkuan përpara. Ajo që lë është temjani dhe ofertimet, sepse adhurimi i takon vetëm Allahut (﷾) (72:18).
Ku përfundon — Emri, vargu dhe dashuria vazhdojnë. Adhurimi i takon vetëm Allahut (﷾).
Këndvështrime
Tradita kineze: kultura dhe familja shkojnë bashkë
Për shumë familje kineze, ritet e Vitit të Ri, pllaka e të parëve dhe vizita në tempull janë pjesë e të qenit kinez. Janë gjithashtu pjesë e të qenit fëmijë i mirë. Të largohesh prej tyre mund të duket si largim nga familja.
Të qenit kinez do të thotë t'i mbash ritet e familjes. Kush i lë ato nuk është më plotësisht kinez.
Kundërpërgjigje
Islami nuk e mat askënd me ritet e një kombi, arab apo kinez. Më i nderuari është më i devotshmi (49:13). Gjuha juaj, mbiemri, lidhjet familjare dhe takimi i Vitit të Ri mbeten, dhe gjuhët janë ndër shenjat e Allahut (﷾) (30:22). Ajo që ndryshon është adhurimi, i cili i takon vetëm Allahut (﷾), për myslimanët e çdo kombi (72:18).
Ofertimet dhe temjani në Vitin e Ri janë zakon dhe mirësjellje, jo adhurim.
Kundërpërgjigje
Islami shikon veprimin, jo emrin që i jepet. Një ofertim apo temjan që i jepet një perëndie apo të vdekurve është adhurim. Kurani thotë: “namazi im, kurbani im, jeta ime dhe vdekja ime, i përkasin vetëm Allahut” (6:162).
Prindërit e mi do të ndihen të refuzuar nëse bëhem mysliman. Një fëmijë i mirë nuk i lëndon prindërit e tij.
Kundërpërgjigje
Islami nuk i kërkon askujt t'i lërë prindërit. Ai duhet të sillet mirë me ta me drejtësi dhe kujdes (31:15). Profeti (ﷺ) i tha Esmasë t'i mbante marrëdhëniet e mira me nënën e saj idhujtare (Buhari 2620).
Kritikët: Islami e ndan të konvertuarin nga populli i tij
Disa kritikë thonë se të bëhesh mysliman do të thotë të marrësh zakone arabe dhe ta lësh pas popullin dhe familjen tënde.
Islami është fe arabe. Një kinez që bëhet mysliman merr kulturën arabe dhe falet në arabisht.
Kundërpërgjigje
Kurani u zbrit në arabisht (12:2), ndaj të gjithë myslimanët recitojnë të njëjtat fjalë në namaz. Kjo nuk e bën askënd arab. Më i nderuari është më i devotshmi, nga cilido komb (49:13).
Islami e ndan të konvertuarin nga familja e tij: ai nuk mund të trashëgojë as nga prindërit.
Kundërpërgjigje
Rregulli është i vërtetë: myslimani nuk trashëgon nga jomyslimani, as jomyslimani nga myslimani (Buhari 6764). Ai ka të bëjë me trashëgiminë, dhe vlen në të dy drejtimet. Dhuratat dhe mirësia nuk ndërpriten: Omeri i dërgoi një dhuratë vëllait të tij që ende nuk ishte mysliman (Buhari 2619; 60:8). Një dhuratë e bërë në jetë nuk është trashëgimi, dhe nuk ndërpritet.
Pikëpamja islame
Një mysliman kinez e ruan gjuhën, mbiemrin, familjen, ushqimin e bërë hallall dhe respektin për të moshuarit. Detyra e tij ndaj prindërve mbetet si urdhër i Allahut (﷾). Ajo që ndryshon është e qartë: pa mish derri, pa alkool dhe pa bixhoz, dhe i gjithë adhurimi i takon vetëm Allahut (﷾).
Gjuhët dhe ngjyrat janë ndër shenjat e Allahut (﷾). Kombet u bënë që njerëzit ta njohin njëri-tjetrin, dhe më i nderuari tek Ai është më i devotshmi.
Kurani urdhëron mirësi ndaj prindërve pranë adhurimit të Allahut (﷾). Fëmija nuk u bindet prindërve që e shtyjnë t'i shoqërojë ortakë Allahut (﷾), e megjithatë sillet mirë me ta me drejtësi.
Kurani ndalon mishin e derrit, dehësit dhe bixhozin, për myslimanët e çdo kombi.
Lutja, ofertimet dhe përkulja në adhurim i takojnë vetëm Allahut (﷾).
Profeti (ﷺ) u dërgua për të gjithë njerëzit, dhe Islami është një mënyrë e plotë jetese.