Përgjigje e shkurtër
Islami mëson se asnjë hajmali apo copë letre nuk mund të sjellë fat ose ta largojë të keqen. E mira dhe e keqja vijnë vetëm nga Allahu (﷾). Kurani thotë: “Nëse nga Allahu të godet ndonjë fatkeqësi, atëherë askush përveç Tij nuk mund të të shpëtojë” (6:17). Në një faltore, vizitorët mund të marrin një omamori, një hajmali të vogël për siguri ose sukses. Shumë tërheqin edhe një omikuji, një letër fati, në Vitin e Ri. Dëshira pas të dyjave është e mirë: një familje e sigurt dhe një vit i mbarë. Islami ia drejton atë dëshirë vetë Allahut (﷾). Një mysliman i kërkon Allahut (﷾) mbrojtje në lutje dhe mbështetet tek Ai: “Allahu i mjafton kujtdo që mbështetet tek Ai” (65:3). Para një zgjedhjeje, ai nuk tërheq letër. Ai fal një lutje të shkurtër për udhëzim (istihare), pastaj vepron dhe ia lë përfundimin Allahut (﷾).
Shpjegimi i plotë
Kush e dërgon të mirën dhe të keqen?
Islami fillon me një pyetje të thjeshtë: kush vendos çfarë na ndodh? Kurani përgjigjet se vetëm Allahu (﷾). “Nëse nga Allahu të godet ndonjë fatkeqësi, atëherë askush përveç Tij nuk mund të të shpëtojë”. Nëse Ai dërgon lumturi, Ai ka fuqi mbi çdo gjë. Pra, asnjë send nuk ka fuqi të vetën për të sjellë fat ose për ta larguar të keqen. Kurani thotë gjithashtu: “Allahu i mjafton kujtdo që mbështetet tek Ai”. Profeti (ﷺ) lavdëroi shtatëdhjetë mijë nga ndjekësit e tij që do të hyjnë në Xhenet pa llogari. Ata nuk marrin ogure të këqija dhe mbështeten te Zoti i tyre. El-Buhariu e vendosi atë thënie nën të njëjtin ajet.
“Nëse nga Allahu të godet ndonjë fatkeqësi, atëherë askush përveç Tij nuk mund të të shpëtojë. E, nëse të dhuron ndonjë mirësi, dije se vetëm Ai është i Fuqishëm për çdo gjë.”
“dhe do t’i japë risk prej nga nuk e pret. Allahu i mjafton kujtdo që mbështetet tek Ai. Allahu e përmbush me siguri vendimin e Tij dhe për çdo gjë Ai ka caktuar masë.”
Ibn Abbasi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se shtatëdhjetë mijë nga ndjekësit e tij do të hyjnë në Xhenet pa llogari. Ata janë ata që nuk u kërkojnë të tjerëve fjalë shërimi (rukje), nuk marrin ogure të këqija dhe mbështeten te Zoti i tyre. El-Buhariu e vendosi atë në një kapitull me titull ajetin: kush mbështetet tek Allahu, Ai i mjafton (65:3).
Çfarë janë omamori dhe omikuji
Omamori-t janë hajmali të vogla, zakonisht një qeskë stofi, që jepen në faltore dhe mbahen mbi vete. Enciklopedia e Shintos thotë se llojet kryesore janë për mbrojtje nga sëmundja dhe fatkeqësia, sigurinë e shtëpisë, lindjen e sigurt dhe sigurinë në trafik. Ajo i përshkruan hajmalitë e tilla si simbolike të një qenieje shpirtërore ose të fuqisë së saj, dhe si kërkesa për ndihmë hyjnore. Omikuji-t janë letra fati. E njëjta enciklopedi i quan një formë fallimi, që përdoret për të marrë një vendim ose për të mësuar fatin e një plani. Ajo thotë se letra ka për qëllim të pyesë gjykimin e kamit. Kamitë janë fuqitë e shenjta që nderon Shinto, dhe priftërinjtë e Shintos thonë se ato nuk janë ‘perëndi’ në kuptimin perëndimor. Letra jep një shkallë, si daikichi (shumë me fat), me parashikime për dashurinë, paratë, udhëtimet dhe më shumë. Letrat e mira merren në shtëpi, dhe të këqijat shpesh lidhen në oborrin e faltores.
Enciklopedia e Shintos i përshkruan shinsatsu-të si hajmali që jepen në faltore, simbolike të një qenieje shpirtërore ose të fuqisë së saj. Më të mëdhatë vendosen në kamidana ose ngulen mbi porta dhe dyer. Mamorifuda-t, omamori-t, zakonisht janë qeska të vogla prej brokadi ose stofi të zbukuruar që mbahen mbi vete. Llojet kryesore janë për mbrojtje nga sëmundja dhe fatkeqësia, sigurinë e shtëpisë, lindjen e sigurt, sigurinë në trafik dhe mbrojtjen nga fati i keq. Shumë prej tyre mbahen mbi trup si kërkesa personale për ndihmë hyjnore.
Enciklopedia e Shintos e përshkruan omikuji-n (edhe mikuji) si një formë fallimi që përdoret për të marrë vendime ose për të mësuar fatin e një sipërmarrjeje. Ajo thotë se fjala kuji ka dy kuptime: përdorimin e rastësisë për të dhënë një vendim të paanshëm, dhe pyetjen e vullnetit hyjnor kur gjykimi i kamit mendohet i nevojshëm. Mikuji është kuptimi i dytë. Forma më e zakonshme në faltore sot është tërheqja e një shkopi nga një cilindër dhe marrja e fatit ose e poezisë së shtypur që i përgjigjet. Një përshkrim i pamjeve të artikullit shton se letrat me mesazh të mirë merren në shtëpi, dhe ato që parashikojnë një përfundim të keq shpesh lidhen në pemë ose litarë në oborrin e faltores.
Enciklopedia e Shintos thotë se omikuji-t janë fate prej letre që tërhiqen nga një kuti në faltore, dhe se të rriturit dhe fëmijët njësoj shpresojnë për një me fat. Letra e hapur jep një nga disa shkallë, si daikichi (shumë me fat) dhe kichi (me fat). Ajo mund të japë edhe parashikime për dashurinë, gjërat e humbura, paratë, udhëtimet, lindjen dhe çështje të tjera.
Një hajmali dhe besimi i zemrës
Shqetësimi i Islamit për një hajmali është se ku shkon besimi i zemrës. Një hajmali e mbajtur për siguri e mëson zemrën të mbështetet te diçka tjetër përveç Allahut (﷾). Profeti (ﷺ) mësonte mbështetjen vetëm tek Allahu (﷾). Në një udhëtim ai dërgoi një lajmëtar me një urdhër: asnjë gjerdan prej spangoje, apo ndonjë gjerdan, të mos lihej në qafën e një deveje. Çdo njëri duhej prerë. Maliku, një dijetar i hershëm i Medinës që e përcolli transmetimin, dha arsyen e vet. Ai mendonte se gjerdanët vareshin kundër syrit të keq. Pra, sipas tij, urdhri ishte kundër mbështetjes te një hajmali.
Ibn Abbasi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se shtatëdhjetë mijë nga ndjekësit e tij do të hyjnë në Xhenet pa llogari. Ata janë ata që nuk u kërkojnë të tjerëve fjalë shërimi (rukje), nuk marrin ogure të këqija dhe mbështeten te Zoti i tyre. El-Buhariu e vendosi atë në një kapitull me titull ajetin: kush mbështetet tek Allahu, Ai i mjafton (65:3).
Ebu Beshir el-Ensariu transmeton se në një nga udhëtimet e Profetit (ﷺ), Profeti (ﷺ) dërgoi një lajmëtar me urdhrin që asnjë gjerdan prej spangoje, apo ndonjë gjerdan, të mos lihej në qafën e një deveje: çdo njëri duhej prerë.
Ebu Beshir el-Ensariu transmeton urdhrin e Profetit (ﷺ) që asnjë gjerdan prej spangoje, apo ndonjë gjerdan, të mos lihej në qafën e një deveje pa u prerë. Maliku, i cili e përcolli transmetimin, tha: mendoj se kjo ishte për shkak të syrit të keq.
Si kërkon mbrojtje një mysliman
Islami nuk i kërkon askujt të heqë dorë nga dëshira për të qenë i sigurt. Ai ia jep asaj dëshire adresën. Allahu (﷾) thotë në Kuran se Ai është afër dhe i përgjigjet lutjes së çdokujt që i lutet. Pra, një mysliman i kërkon Atij drejtpërdrejt, për një udhëtim, një lindje apo një provim. Çdo natë Profeti (ﷺ) lexonte tri suret e fundit të Kuranit në duart e tij të bashkuara si grusht. Pastaj i fërkonte duart mbi trupin e vet. Dy nga ato sure kërkojnë mbështetje te Zoti i agimit dhe te Zoti i njerëzve. Mbrojtja i kërkohet Allahut (﷾) me fjalë, nuk vendoset në një send.
“Kur robërit e Mi (besimtarë) të pyesin për Mua, (thuaju se) Unë jam afër, i përgjigjem lutjeve të lutësit, kur ai më lutet Mua. Prandaj, le t’i përgjigjen thirrjes Sime dhe le të më besojnë Mua, për të qenë në rrugë të drejtë.”
Aishja transmeton se çdo natë, kur Profeti (ﷺ) shkonte në shtrat, i bashkonte duart si grusht, lexonte suren el-Ihlas, suren el-Felek dhe suren en-Nas, dhe frynte në to. Pastaj i fërkonte duart mbi aq pjesë të trupit sa mundte, duke filluar nga koka, fytyra dhe pjesa e përparme e trupit. Këtë e bënte tri herë.
“Thuaj: “Kërkoj mbështetje te Zoti i agimit, që të më mbrojë nga sherri i gjithçkaje që Ai ka krijuar dhe nga sherri i natës, kur kaplon terri dhe nga sherri i falltarëve, që fryjnë në nyje (duke bërë magji) dhe nga sherri i smirëziut, kur vepron me smirë.””
“Thuaj: “Kërkoj mbështetje te Zoti i njerëzve, Sundimtari i njerëzve, i Adhuruari (i vetëm me të drejtë) i njerëzve, nga sherri i djallit cytës që fshihet (pasi cyt) e që hedh dyshime në gjokset e njerëzve, (qoftë ai djall) prej xhindeve apo njerëzve!””
Një letër fati dhe e fshehta
Profeti (ﷺ) i fshiu bestytnitë e popullit të vet. Ai tha se nuk ka adva, nuk ka tijare, nuk ka hame dhe nuk ka Sefer. Tijare është marrja e ogureve nga fluturimi i zogjve. Shumë dijetarë e shpjegojnë advan si sëmundjen që përhapet me fuqinë e vet, pavarësisht nga Allahu (﷾). E shpjegojnë hamen si kukuvajkën e marrë si shenjë vdekjeje, dhe Seferin si muajin e konsideruar fatkeq. Një letër fati pretendon të tregojë si do të shkojë një vit ose një plan. Kurani thotë se askush nuk di çfarë do të fitojë nesër, dhe se dija e plotë është tek Allahu (﷾). Në vend të ogureve Profetit (ﷺ) i pëlqente një fjalë e mirë. Një fjalë shpresëdhënëse e ngre zemrën dhe nuk pretendon të dijë asgjë.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se nuk ka adva, nuk ka tijare (ogure të këqija nga zogjtë), nuk ka hame dhe nuk ka Sefer. Shumë dijetarë e shpjegojnë advan si sëmundjen që përhapet me fuqinë e vet, pavarësisht nga Allahu, hamen si kukuvajkën e marrë si shenjë vdekjeje, dhe Seferin si muajin e konsideruar fatkeq.
“Pa dyshim, vetëm Allahu e di Orën e caktuar. Ai e zbret shiun dhe e di ç’ka në barkun e shtatzënës. Asnjë njeri nuk di ç’do të fitojë nesër dhe askush nuk di se në ç’vend do të vdesë. Me të vërtetë, Allahu është i Gjithëdijshëm dhe Njohës i çdo gjëje.”
Enesi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se nuk ka adva dhe nuk ka tijare, por se atij i pëlqente fali. Kur e pyetën çfarë ishte fali, ai tha: një fjalë e mirë.
Para një zgjedhjeje: lutja për udhëzim
Islami jep një mënyrë për t'u përballur me një zgjedhje pa tërhequr letër. Profeti (ﷺ) ua mësonte shokëve të tij lutjen për udhëzim (istihare) për çdo çështje. Njeriu fal dy rekate namaz. Pastaj i kërkon Allahut (﷾) me dijen dhe fuqinë e Tij, sepse Allahu (﷾) di dhe ai nuk di. Nëse çështja është e mirë për të, i kërkon Allahut (﷾) ta bëjë të ndodhë. Nëse është e keqe, i kërkon Allahut (﷾) ta largojë dhe t'i japë të mirën kudo që të jetë. Lutja i kërkon vetë Allahut (﷾) dhe nuk parashikon asgjë. Kurani i thotë gjithashtu Profetit (ﷺ) të këshillohet me të tjerët, dhe pastaj, kur të ketë vendosur, të mbështetet tek Allahu (﷾).
Xhabiri transmeton se Profeti (ﷺ) ua mësonte shokëve të tij lutjen për udhëzim (istihare) në çdo çështje, ashtu siç ua mësonte suret e Kuranit. Kush ka ndër mend të bëjë diçka, fal dy rekate përtej atyre të detyrueshme. Pastaj i kërkon Zotit me dijen dhe fuqinë e Tij, sepse Zoti mundet e ai nuk mundet, Zoti di e ai nuk di, dhe Zoti e di të fshehtën. Nëse Zoti e di se çështja është e mirë për të në fenë e tij, në jetesën e tij dhe në përfundimin e saj, i kërkon Zotit t'ia caktojë. Nëse Zoti e di se është e keqe për të, i kërkon Zotit ta largojë prej tij dhe t'i caktojë të mirën kudo që të jetë.
“Në saje të mëshirës së Allahut, u solle butësisht me ta (o Muhamed). Sikur të ishe i ashpër dhe i vrazhdë, ata do të largoheshin prej teje. Prandaj falua atyre gabimin, kërkoi falje Allahut për ata dhe këshillohu me ata për çështje të ndryshme. Kur të vendosësh për diçka, mbështetu tek Allahu. Vërtet, Allahu i do ata që mbështeten tek Ai.”
“dhe do t’i japë risk prej nga nuk e pret. Allahu i mjafton kujtdo që mbështetet tek Ai. Allahu e përmbush me siguri vendimin e Tij dhe për çdo gjë Ai ka caktuar masë.”
| Zakoni | Për çfarë shërben | Rruga e Islamit |
|---|---|---|
| Omamori | Mbrojtje: shëndeti, shtëpia, lindja e fëmijës, trafiku. | Kërkojini Vetë Allahut (﷾), ashtu si Profeti (ﷺ) recitonte tri suret e fundit të Kuranit çdo natë. |
| Omikuji, për vitin | Për të mësuar si do të shkojë një vit apo një plan. | Askush nuk e di çfarë sjell e nesërmja; një fjalë shpresëdhënëse mirëpritet. |
| Omikuji, për një vendim | Për të kërkuar gjykimin e kamit. | Namazi për udhëzim, këshilla e mirë, pastaj mbështetja tek Allahu (﷾). |
Dëshira për një vit të mbarë
Në Vitin e Ri, shumë familje vizitojnë një faltore dhe shpresojnë për një vit të sigurt dhe të lumtur. Kjo shpresë është e mirë, dhe Kurani i jep fjalë. Ai lavdëron ata që thonë: “Zoti ynë, na jep të mira në këtë botë, na jep të mira në botën tjetër”. Islami është një mënyrë e plotë jetese (din), jo vetëm një besim. Ai i formëson bashkë namazin, familjen, ushqimin dhe karakterin, dhe çdo shpresë e vendos tek Allahu (﷾). Kurani ju fton ta lexoni me kujdes dhe të shihni nëse qëndron i qëndrueshëm. Ai e quan Muhamedin (ﷺ) të Dërguarin e Allahut (﷾) për të gjithë njerëzit dhe vulën e profetëve. Lexojeni, dhe pyesni nëse vjen nga Ai që dërgon çdo të mirë.
“Por ka dhe të tjerë që thonë: “Zoti ynë, na jep të mira në këtë botë, na jep të mira në botën tjetër dhe na ruaj nga dënimi i Zjarrit (të Xhehenemit)!””
“A nuk përsiatin ata për Kuranin! Sikur ai të mos ishte prej Allahut, do të gjenin në të shumë kundërthënie.”
“Thuaj (o Muhamed): “O njerëz, unë jam i Dërguari i Allahut për të gjithë ju, i Atij që i përket sundimi i qiejve dhe i Tokës. Nuk ka zot tjetër të vërtetë veç Atij; Ai jep jetë dhe vdekje, prandaj besoni në Allahun dhe në të Dërguarin e Tij, Profetin që nuk di shkrim e lexim e që beson në Allahun dhe Fjalët e Tij! Shkoni pas tij, që të jeni në rrugën e drejtë!””
“Muhamedi nuk është babai i askujt prej burrave tuaj, por është i Dërguari i Allahut dhe vula e profetëve; Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.”
Pesë përgjigje të sqaruara
Sahih el-Buhari 5740 — Kitab et-Tibb (Mjekësia), hadithi 5740
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se ndikimi i syrit të keq është i vërtetë, dhe ndaloi tatuazhin.
Cituar për
Profeti (ﷺ) tha se syri i keq është i vërtetë, dhe shumë myslimanë mbajnë rruaza ose hajmali kundër tij. Pra, edhe myslimanët kanë hajmali.
Përgjigjja
Syri i keq është i vërtetë, tha Profeti (ﷺ) (Buhari 5740). Islami e di për të vetëm sepse Allahu (﷾) ia mësoi Profetit të Tij (ﷺ), jo duke lexuar shenja në sende. Si çdo e keqe, ai vjen vetëm me lejen e Allahut (﷾), dhe vetëm Ai e largon (6:17). Mbrojtja që mësoi ai ishte lutja dhe fjalët e Kuranit për kërkimin e mbështetjes, të lexuara çdo natë (Buhari 5017). Ai i bëri të priteshin gjerdanët prej spangoje nga qafat e deveve (Buhari 3005). Maliku mendonte se ato vareshin kundër syrit të keq (Muslim 2115). Disa myslimanë varin ose mbajnë ajete të shkruara. Ajo që mësoi vetë Profeti (ﷺ) ishte t'i lexosh dhe t'i kërkosh Allahut (﷾). Një rruazë nuk është nga mësimi i tij, dhe Islami matet me mësimin e tij.
Ku përfundon — Në Islam, mbrojtja i kërkohet Allahut (﷾) me fjalë. Ajo nuk është kurrë një fuqi e vendosur në një send.
Sahih el-Buhari 6472 — Kitab er-Rikak (Zbutja e zemrës), hadithi 6472
Ibn Abbasi transmeton se Profeti (ﷺ) tha se shtatëdhjetë mijë nga ndjekësit e tij do të hyjnë në Xhenet pa llogari. Ata janë ata që nuk u kërkojnë të tjerëve fjalë shërimi (rukje), nuk marrin ogure të këqija dhe mbështeten te Zoti i tyre. El-Buhariu e vendosi atë në një kapitull me titull ajetin: kush mbështetet tek Allahu, Ai i mjafton (65:3).
Cituar për
Hadithi juaj lavdëron ata që nuk kërkojnë rukje, megjithatë myslimanët përdorin rukje. Cila është?
Përgjigjja
Profeti (ﷺ) i lejoi fjalët e shërimit që nuk përmbajnë adhurim të diçkaje krahas Allahut (Muslim 2200). Ai u tha njerëzve t'i kërkonin kundër syrit të keq (Buhari 5738). Pra, hadithi i të shtatëdhjetë mijëve nuk i ndalon ato. Ai lavdëron njerëz besimi i të cilëve tek Allahu (﷾) është aq i plotë sa nuk u kërkojnë të tjerëve as atë. Marrja e ogureve është tjetër çështje. Atë ai e hodhi poshtë plotësisht (Buhari 5757).
Ku përfundon — Fjalët e shërimit drejtuar Allahut (﷾) lejohen; oguret hidhen poshtë. Të dyja mësojnë mbështetjen vetëm tek Allahu (﷾).
Sahih el-Buhari 6382 — Kitab ed-Deavat (Lutjet), hadithi 6382
Xhabiri transmeton se Profeti (ﷺ) ua mësonte shokëve të tij lutjen për udhëzim (istihare) në çdo çështje, ashtu siç ua mësonte suret e Kuranit. Kush ka ndër mend të bëjë diçka, fal dy rekate përtej atyre të detyrueshme. Pastaj i kërkon Zotit me dijen dhe fuqinë e Tij, sepse Zoti mundet e ai nuk mundet, Zoti di e ai nuk di, dhe Zoti e di të fshehtën. Nëse Zoti e di se çështja është e mirë për të në fenë e tij, në jetesën e tij dhe në përfundimin e saj, i kërkon Zotit t'ia caktojë. Nëse Zoti e di se është e keqe për të, i kërkon Zotit ta largojë prej tij dhe t'i caktojë të mirën kudo që të jetë.
Cituar për
Istihareja është thjesht një omikuji islame: pyet, pastaj pret një shenjë.
Përgjigjja
Lutja i kërkon Allahut (﷾), me dijen dhe fuqinë e Tij, ta sjellë të mirën dhe ta largojë të keqen. Nuk tërhiqet asnjë letër dhe nuk lexohet asnjë shkallë. Njeriu nuk pret një ëndërr apo një shenjë. Ai merr këshillë, vendos dhe mbështetet tek Allahu (﷾) (3:159). Çfarëdo që të ndodhë pastaj, ai i ka kërkuar Atij që di, dhe e pranon atë që cakton Allahu (﷾).
Ku përfundon — Istihareja i kërkon Allahut (﷾) të zgjedhë. Ajo nuk lexon fat dhe nuk jep parashikim.
Kurani 31:15 — Sureja Llukman, ajeti 15
“Nëse ata orvaten, që të më shoqërosh Mua (në adhurim) diçka, për të cilën ti nuk ke dijeni, mos i dëgjo, por sillu mirë me ata në këtë jetë dhe ndiq rrugën e atij që drejtohet tek Unë me devotshmëri; pastaj, tek Unë do të ktheheni dhe Unë do t’ju lajmëroj për atë që keni bërë.”
Cituar për
Nëna ime më dha një omamori nga dashuria. A duhet ta hedh?
Përgjigjja
Dashuria e saj është e vërtetë, dhe Islami urdhëron mirësjellje ndaj prindërve edhe nëse ata nuk janë myslimanë (31:15). Falënderojeni për kujdesin e saj. Besimi juaj për sigurinë tuaj shkon tek Allahu (﷾) (65:3). Çfarë të bëni me vetë sendin është një pyetje personale. Kjo faqe jep vetëm informacion të përgjithshëm. Për rastin tuaj, pyesni një dijetar të kualifikuar.
Ku përfundon — Dashuria për prindërit mbetet dhe rritet. Besimi shkon tek Allahu (﷾), dhe rastet personale shkojnë te një dijetar i kualifikuar.
Encyclopedia of Shinto: Shinsatsu, Mamorifuda
Enciklopedia e Shintos i përshkruan shinsatsu-të si hajmali që jepen në faltore, simbolike të një qenieje shpirtërore ose të fuqisë së saj. Më të mëdhatë vendosen në kamidana ose ngulen mbi porta dhe dyer. Mamorifuda-t, omamori-t, zakonisht janë qeska të vogla prej brokadi ose stofi të zbukuruar që mbahen mbi vete. Llojet kryesore janë për mbrojtje nga sëmundja dhe fatkeqësia, sigurinë e shtëpisë, lindjen e sigurt, sigurinë në trafik dhe mbrojtjen nga fati i keq. Shumë prej tyre mbahen mbi trup si kërkesa personale për ndihmë hyjnore.
Cituar për
Hajmalitë funksionojnë. Unë mbajta një, dhe u ruajta.
Përgjigjja
Siguria është një dhuratë, dhe Kurani thotë se çdo mirësi që kemi është nga Allahu (﷾) (16:53). Shumë njerëz ruhen pa asnjë hajmali. Një mysliman nuk i atribuon as lutjes së vet një fuqi të vetën. Ai i kërkon Allahut (﷾), i cili është afër dhe e dëgjon këdo që i lutet (2:186). Përfundimi i përket Allahut (﷾) (6:17). Pra, ai e falënderon Allahun (﷾) për sigurinë, jo një send.
Ku përfundon — Çdo mirësi është nga Allahu (﷾), kështu që falënderimi për sigurinë shkon tek Ai.
Këndvështrime
Shinto: hajmalitë dhe letrat e fatit
Në faltore, omamori-t jepen për mbrojtje, dhe omikuji-t tërhiqen për të pyetur gjykimin e kamit ose për të mësuar fatin e një plani. Shumë njerëz i mbajnë këto zakone si pjesë të Vitit të Ri dhe të jetës familjare.
Një omamori është shenjë e fuqisë së një kami, dhe mbajtja e saj është një kërkesë për ndihmën e kamit.
Kundërpërgjigje
Mbrojtja është e vërtetë, dhe vjen vetëm nga Allahu (﷾): askush përveç Tij nuk mund ta largojë fatkeqësinë (6:17). Ai është afër dhe i përgjigjet kujtdo që i lutet (2:186).
Një omikuji pyet gjykimin e kamit për një çështje, kështu që është një lloj lutjeje.
Kundërpërgjigje
Islami i kërkon vetë Allahut (﷾), në lutjen për udhëzim (Buhari 6382). Ajo lutje nuk lexon asnjë fat. Ajo i kërkon Allahut (﷾) të zgjedhë të mirën, sepse askush nuk e di të nesërmen përveç Tij (31:34).
Unë blej omamori si zakon, dhe nuk besoj vërtet tek to.
Kundërpërgjigje
Atëherë nuk humbet asgjë nëse e lini besimin e zemrës të shkojë aty ku i takon. Kush mbështetet tek Allahu (﷾), Allahu (﷾) i mjafton (65:3).
Një letër fati në Vitin e Ri është argëtim i padëmshëm.
Kundërpërgjigje
Një zakon e mëson zemrën se ku të kërkojë siguri dhe sukses. Profeti (ﷺ) lavdëroi ata që nuk marrin ogure dhe mbështeten te Zoti i tyre (Buhari 6472). Një fjalë e mirë jep shpresë pa parashikim (Buhari 5776).
Një letër e keqe lidhet dhe lihet në faltore, kështu që zakoni vetëm ndihmon.
Kundërpërgjigje
Islami nuk lë fare fat për t'u frikësuar. Profeti (ﷺ) tha se oguri është vetëm një ndjenjë, dhe nuk duhet ta largojë askënd nga ajo që kishte ndër mend të bënte (Muslim 537).
Pikëpamja islame
E mira dhe e keqja vijnë vetëm nga Allahu (﷾), kështu që asnjë hajmali apo letër nuk sjell fat ose e largon të keqen. Një mysliman i kërkon Allahut (﷾) mbrojtje, i kërkon udhëzimin e Tij para një zgjedhjeje dhe mbështetet tek Ai për përfundimin. Islami është një mënyrë e plotë jetese që çdo shpresë e vendos tek Allahu (﷾).
Nëse Allahu (﷾) e godet dikë me fatkeqësi, askush përveç Tij nuk mund ta largojë. Kush mbështetet tek Ai, Ai i mjafton.
Profeti (ﷺ) lavdëroi ata që nuk marrin ogure të këqija dhe mbështeten te Zoti i tyre.
Profeti (ﷺ) i mohoi bestytnitë e popullit të vet: advan, tijaren, hamen dhe Seferin.
Ai urdhëroi që gjerdanët prej spangoje të priteshin nga qafat e deveve; Maliku mendonte se ato vareshin kundër syrit të keq.
Mbrojtja i kërkohet Allahut (﷾) me lutje dhe me fjalët e Kuranit. Profeti (ﷺ) e bënte këtë çdo natë.
Para një zgjedhjeje, një mysliman fal lutjen për udhëzim (istihare), merr këshillë dhe pastaj mbështetet tek Allahu (﷾).
Kurani fton për lexim të kujdesshëm, dhe Muhamedi (ﷺ), Profeti i fundit, u dërgua për të gjithë njerëzit.