Përgjigje e shkurtër
Jo. Kurani e quan Shejtanin armikun e hapur të njerëzimit, dhe gjithçka që mëson punon kundër tij. Ndalon adhurimin e çdo gjëje tjetër përveç Allahut (﷾), mëkatin që Shejtani e dëshiron më shumë. U thotë lexuesve të tij të mos ndjekin gjurmët e tij, dhe të kërkojnë mbrojtjen e Allahut (﷾) prej tij para se të lexojnë. Thotë se nuk e zbritën të këqijtë: nuk u takon atyre, dhe as nuk do të mundnin. Jezusi dha të njëjtën përgjigje kur u akuzua se i dëbonte demonët me anë të princit të demonëve. Nëse Satani dëbon Satanin, tha ai, mbretëria e tij nuk mund të qëndrojë. Sahabët e Profetit (ﷺ) e panë engjëllin Xhibril të vinte, në trajtën e një njeriu, për t'u mësuar fenë e tyre. Një mesazh që i kthen njerëzit nga Shejtani te Allahu (﷾) i vetëm nuk është vepër e Shejtanit.
Shpjegimi i plotë
Çfarë do të donte Shejtani, dhe çfarë mëson Kurani
Qëllimi i Shejtanit, si në Bibël ashtu edhe në Kuran, është t'i largojë njerëzit nga Allahu (﷾). Kurani bën të kundërtën në çdo hap. E quan Shejtanin armik dhe u thotë lexuesve ta trajtojnë si të tillë. Thotë se Allahu (﷾) u tha bijve të Ademit të mos e adhurojnë Shejtanin. I paralajmëron të mos ndjekin gjurmët e tij, sepse ai urdhëron atë që është e turpshme dhe e gabuar. U thotë të kërkojnë mbrojtjen e Allahut (﷾) nga Shejtani para se të lexojnë vetë Kuranin. Kapitulli i tij i fundit është një lutje për mbrojtje nga cytësi që fshihet. Një libër i shkruar nga Shejtani do të ishte një libër kundër vetvetes.
“Me të vërtetë, djalli është armik për ju, andaj vështrojeni si armik! Ai vetëm i josh ithtarët e vet, që të bëhen shokë të zjarrit të përflakur.”
“Vallë, a nuk ju kam urdhëruar, o bijtë e Ademit, që të mos e adhuroni djallin, se ai është vërtet armik i hapët juaji,”
“O besimtarë! Mos ndiqni gjurmët e djallit! Kush ndjek gjurmët e djallit, do të nxitet nga ai të bëjë vepra të këqija e të shëmtuara. Sikur të mos ishte mirësia e Allahut ndaj jush dhe mëshira e Tij, askush nga ju nuk do të ishte pastruar kurrë (prej gjynaheve); Allahu pastron atë që dëshiron Vetë. Allahu i dëgjon të gjitha dhe i di të gjitha.”
“Kur dëshiron të lexosh Kuranin, kërko mbrojtjen e Allahut kundër djallit të mallkuar,”
“Thuaj: “Kërkoj mbështetje te Zoti i njerëzve, Sundimtari i njerëzve, i Adhuruari (i vetëm me të drejtë) i njerëzve, nga sherri i djallit cytës që fshihet (pasi cyt) e që hedh dyshime në gjokset e njerëzve, (qoftë ai djall) prej xhindeve apo njerëzve!””
| Shejtani | Kurani |
|---|---|
| I largon njerëzit nga Allahu (﷾) | Allahu (﷾) u tha bijve të Ademit të mos e adhurojnë Shejtanin |
| Urdhëron të turpshmen dhe të keqen | Mos ndiqni gjurmët e tij |
| Armiku i njerëzimit | Trajtojeni si armik |
| Pëshpëritësi që fshihet | Kërkoni mbrojtje tek Allahu (﷾) prej tij, madje para se të recitoni Kuranin |
Një libër i shkruar nga Shejtani do të ishte një libër kundër vetvetes.
Jezusi dha të njëjtën përgjigje
Kur Jezusi i dëbonte demonët, farisenjtë thanë se e bënte me anë të Beelzebubit, princit të demonëve. Jezusi u përgjigj se çdo mbretëri e përçarë kundër vetvetes shkatërrohet. Nëse Satani dëbon Satanin, tha ai, ai është përçarë kundër vetvetes, pra si mund të qëndrojë mbretëria e tij? Kurani e dëbon Shejtanin në çdo hap: ndalon idhujt, i thërret njerëzit të adhurojnë vetëm Allahun (﷾), dhe e quan Shejtanin armikun e tyre. Një i krishterë që e pranon përgjigjen e Jezusit e ka edhe përgjigjen e kësaj akuze.
“Por farisenjtë, kur e dëgjuan, thanë: Ky nuk i dëbon demonët, veçse me anë të Beelzebubit, princit të demonëve. Dhe Jezusi, duke i ditur mendimet e tyre, u tha atyre: Çdo mbretëri e përçarë kundër vetvetes shkretohet; dhe çdo qytet a shtëpi e përçarë kundër vetvetes nuk do të qëndrojë. Dhe nëse Satani dëbon Satanin, ai është përçarë kundër vetvetes; si do të qëndrojë, pra, mbretëria e tij?”
“Por në qoftë se unë i dëboj demonët me anë të Frymës së Perëndisë, atëherë mbretëria e Perëndisë ka ardhur te ju.”
I njohur nga frytet e tij
Jezusi tha se profetët e rremë njihen nga frytet e tyre. Fryti i Kuranit në Arabinë e shekullit të 7-të ishte fundi i adhurimit të idhujve, i varrosjes së foshnjave vajza të gjalla dhe i pijes e i bixhozit, dhe fillimi i namazit të përditshëm, i agjërimit dhe i bamirësisë për të varfrit. I solli njerëzit të nderonin Jezusin dhe Marinë dhe të adhuronin vetëm Zotin e Ibrahimit. Këto nuk janë frytet që Jezusi tha se do ta shënonin një profet të rremë.
“Ruhuni nga profetët e rremë, të cilët vijnë te ju të veshur si dele, por përbrenda janë ujqër grabitqarë. Do t'i njihni nga frytet e tyre. A mblidhet rrush nga ferrat, ose fiq nga murrizat? Kështu çdo pemë e mirë jep fryte të mira, por pema e keqe jep fryte të këqija. Një pemë e mirë nuk mund të japë fryte të këqija, as një pemë e keqe nuk mund të japë fryte të mira. Çdo pemë që nuk jep fryt të mirë pritet dhe hidhet në zjarr. Prandaj do t'i njihni nga frytet e tyre.”
“kur foshnja e varrosur për së gjalli të pyetet për çfarë faji ishte vrarë;”
“O besimtarë! Me të vërtetë, pijet alkoolike, bixhozi, idhujt dhe shigjetat e fallit janë vepra të ndyta nga punët e djallit. Prandaj, largohuni nga këto, me qëllim që të shpëtoni!”
“Ai (Isai në djep) tha: Unë jam rob i Allahut. Ai më ka dhënë Librin (Ungjillin), më ka bërë profet”
“(Kujto) kur engjëjt thanë: O Merjeme! Allahu të ka zgjedhur, të ka pastruar dhe të ka parapëlqyer ty mbi të gjitha gratë e botës.”
Çfarë thotë Kurani për shpirtrat e këqij
Kurani i përgjigjet vetë akuzës. Thotë se nuk e zbritën të këqijtë: as nuk u takon atyre, as nuk do të mundnin, dhe janë mbajtur larg madje edhe nga dëgjimi i tij. Engjëlli që e solli u pa. Në një transmetim të njohur, një i huaj me rroba shumë të bardha, pa asnjë shenjë udhëtimi mbi të, u ul para Profetit (ﷺ) dhe e pyeti për Islamin, besimin dhe përsosmërinë në adhurim. Më pas Profeti (ﷺ) i tha Omerit se ai ishte Xhibrili, që kishte ardhur t'u mësonte fenë e tyre.
“Atë (Kuran) nuk e kanë zbritur djajtë. Jo vetëm që kjo s’u takon atyre, por as nuk kanë fuqi të bëjnë një si ai. Në të vërtetë, ata mënjanohen nga të dëgjuarit (e Shpalljes).”
Omer ibn el-Hattabi transmeton se një i huaj me rroba shumë të bardha erdhi dhe e pyeti Profetin (ﷺ) për Islamin, besimin dhe përsosmërinë në adhurim, e pastaj për Orën. Profeti tha se i pyeturi nuk dinte më shumë se pyetësi, dhe dha dy shenja të saj: një robëreshë do të lindë zonjën e saj dhe do të shihni barinj zbathur, keq të veshur e në mjerim që garojnë mes tyre në ngritjen e ndërtesave të larta. Më pas Profeti i tha Omerit se i huaji ishte engjëlli Xhibril, që kishte ardhur t'u mësonte fenë e tyre.
Përgjigjet, dhe përgjigjja ndaj tyre
Kurani 22:52 — Sureja El-Haxh, ajeti 52
“Ne nuk kemi sjellë para teje (o Muhamed) asnjë të dërguar e asnjë profet që djalli të mos i ndërhynte në leximin e tij (nga shpallja). Por Allahu e zhdukte ndërhyrjen e djallit dhe më pas i forconte shpalljet e Veta. Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë.”
Cituar për
Vetë Kurani pranon se Shejtani hidhte fjalë në atë që lexonin profetët. Ai ajet u shpall për shkak të vargjeve satanike.
Përgjigjja
Ajeti thotë të kundërtën e asaj që i duhet akuzës. Thotë se Allahu (﷾) e zhduk çfarëdo që hedh Shejtani dhe i forcon shenjat e Veta. Sipas vetë rrëfimit të kritikëve, fjalët u hoqën dhe sureja vazhdoi t'i quante hyjneshat vetëm emra. Kjo është Kurani që e mund Shejtanin, jo Shejtani që shkruan Kuranin. Dhe vetë historia nuk ka zinxhir të saktë: Ibn Kethiri e gjeti çdo version të këputur.
Ku përfundon — Edhe ajeti që citojnë kritikët thotë se Allahu (﷾) i zhduk fjalët e Shejtanit dhe i mban të Vetat.
Ahmed, Before Orthodoxy (2017)
Një studim i transmetimeve për ngjarjen e të ashtuquajturave ‘vargje satanike’. Ahmed argumenton se shumë historianë dhe komentues myslimanë të dy shekujve të parë e përcollën historinë pa e parë si problem, dhe se dija myslimane e mëvonshme arriti ta hedhë poshtë.
Cituar për
Një studiues i Harvardit tregoi se vetë myslimanët e hershëm e besonin historinë e vargjeve satanike.
Përgjigjja
Shahab Ahmed tregoi se shumë historianë të hershëm e përcollën historinë, dhe se dijetarët e mëvonshëm e hodhën poshtë. Arsyeja e kritikëve të hadithit ishin zinxhirët: siç vuri re Ibn Kethiri, asnjëri nuk arrin saktësisht te një dëshmitar okular. Transmetimi i saktë i skenës, te el-Buhariu, nuk ka asnjë lavdërim për idhujt. Një transmetim peshohet nga zinxhiri i tij, jo nga sa herë u kopjua.
Ku përfundon — Historia u përcoll nga disa historianë të hershëm, por nuk ka zinxhir të saktë, dhe transmetimi i saktë i skenës nuk e përmban.
Sahih el-Buhari 4862 — Kitab et-Tefsir (Komenti profetik i Kuranit), hadithi 4862
Ibn Abbasi transmeton se Profeti (ﷺ) ra në sexhde kur mbaroi së lexuari suren en-Nexhm, dhe të gjithë myslimanët dhe idhujtarët, xhindet dhe njerëzit, ranë në sexhde bashkë me të.
Cituar për
El-Buhariu thotë se edhe idhujtarët ranë në sexhde. Pse do ta bënin, përveçse nëse zotat e tyre sapo ishin lavdëruar?
Përgjigjja
Transmetimi nuk jep asnjë arsye, dhe nuk thotë se zotat e tyre u lavdëruan. Sureja mbaron me një urdhër për të rënë në sexhde para Allahut (﷾). E njëjta sure, e lexuar para tyre, i quan hyjneshat e tyre vetëm emra. Çfarëdo që t'i ketë shtyrë atë ditë, fjalët që dëgjuan i dënonin idhujt e tyre.
Ku përfundon — Transmetimi i saktë shënon sexhden, jo ndonjë lavdërim për idhujt.
Ligji i Përtërirë 18:20 — Tevrati (Ligji), kapitulli 18, vargu 20
“Por profeti që guxon të flasë në emrin tim një fjalë që unë nuk e kam urdhëruar ta thotë, ose që flet në emër të perëndive të tjera, ai profet do të vdesë.”
Cituar për
Sipas kësaj historie Profeti (ﷺ) nuk e kalon provën e vetë Biblës: një profet që flet në emër të perëndive të tjera duhet të vdesë (Ligji i Përtërirë 18:20).
Përgjigjja
Akuza qëndron ose bie bashkë me historinë, dhe historia nuk ka zinxhir të saktë. Profeti (ﷺ) e kaloi gjithë misionin e tij duke i thirrur njerëzit larg pikërisht atyre idhujve, te Allahu (﷾) i vetëm. Sureja në fjalë i quan hyjneshat vetëm emra, dhe fillon duke thënë se ai nuk flet sipas dëshirës së vet. Er-Raziu vuri në dukje se lavdërimi i idhujve më vonë në të njëjtën sure do t'i kishte treguar ato fjalë, dhe Kuranin, të rreme në vend. Asgjë në Kuran nuk flet në emër të një zoti tjetër.
Ku përfundon — Ai nuk foli kurrë në emër të zotave të tjerë: akuza mbështetet te një histori pa zinxhir të saktë.
Ibn Kethiri, Tefsiri, për Kuranin 22:52
Ibn Kethiri shënon se shumë komentues tregojnë, te ky ajet, historinë e krilave (el-garanik), lavdërimin e idhujve që thuhet se u tha gjatë sures en-Nexhm. Ai thotë se këto transmetime vijnë të gjitha me zinxhirë mursel, të këputur para se të arrijnë te një dëshmitar okular, dhe se ai nuk mendon se ndonjëri prej tyre mund të quhet i saktë.
Cituar për
Asnjë mysliman nuk do të shpikte një histori që e turpëron Profetin (ﷺ). Pra duhet të jetë e vërtetë.
Përgjigjja
Sikleti është vetëm një udhërrëfyes i përafërt për historianët: nuk mund ta bëjë të vërtetë një transmetim kur zinxhiri i tij dështon. Dijetarët myslimanë e dinin se disa njerëz shpiknin transmetime, prandaj e peshonin çdo transmetim nga zinxhiri i tij, dhe ky nuk ka zinxhir të saktë. Dhe për ata që e tregonin, historia nuk mbaronte me turp. Mbaronte me Allahun (﷾) që i zhdukte fjalët e Shejtanit dhe e ruante Profetin e Tij (ﷺ) (22:52). Dijetarët e mëvonshëm e hodhën poshtë, dhe er-Raziu e quajti të rreme dhe të sajuar, kundër Kuranit, Sunetit dhe arsyes.
Ku përfundon — Një histori nuk është e vërtetë sepse është e sikletshme; kjo bie për shkak të zinxhirëve të saj.
Corpus Coranicum
Një projekt kërkimor afatgjatë që boton fotografi dhe përshkrime të dorëshkrimeve të hershme të Kuranit nga biblioteka anembanë botës, me rezultatet e radiokarbonit aty ku ekzistojnë, që kushdo t'i krahasojë me tekstin e shtypur ajet për ajet.
Cituar për
Vargjet satanike dikur ishin pjesë e Kuranit dhe më vonë u hoqën.
Përgjigjja
Asnjë kopje e Kuranit, e hershme apo e vonë, nuk i ka. Madje edhe historia i paraqet të tërhequra, jo të mbajtura kurrë si shpallje. Fjala e tyre kryesore, garanik (krila), nuk gjendet askund në Kuran. Dhe lavdërimi i idhujve shkon kundër gjithë sures: tre ajete më vonë i quan ata vetëm emra që idhujtarët dhe etërit e tyre i sajuan.
Ku përfundon — Asnjë dorëshkrim i Kuranit nuk i përmban ato fjalë.
Këndvështrime
Një frymë jo nga Perëndia
Disa shkrimtarë të krishterë thonë se fryma që i foli Muhamedit (ﷺ) nuk ishte nga Perëndia. Thonë se ishte një frymë mashtruese, sepse Kurani mohon që Jezusi është Biri i Perëndisë.
Letra e parë e Gjonit jep një provë për frymët. Një frymë që nuk rrëfen se Jezu Krishti ka ardhur në mish, thotë ajo, nuk është nga Perëndia. Është fryma e antikrishtit. Kurani mohon që Jezusi është Biri i Perëndisë, prandaj nuk e kalon këtë provë.
Kundërpërgjigje
Prova që jep Gjoni është nëse një frymë rrëfen se Jezu Krishti ka ardhur në mish. Kurani e quan atë Krishtin, Mesihun, të lindur nga Maria, dhe thotë se ai dhe nëna e tij hanin ushqimin e tyre të përditshëm. Sipas fjalëve të vetë provës, Kurani e rrëfen këtë.
Historitë e hershme myslimane tregojnë një histori se Shejtani njëherë futi fjalë në leximin e Profetit (ﷺ). Fjalët lavdëronin hyjneshat pagane, dhe quhen ‘vargjet satanike’.
Kundërpërgjigje
Çdo zinxhir i asaj historie këputet para se të arrijë te një dëshmitar okular, siç vuri re Ibn Kethiri, dhe kritikët e hadithit e hodhën poshtë. Transmetimi i saktë i asaj skene i tregon të gjithë duke rënë në sexhde në fund të sures en-Nexhm, pa asnjë lavdërim për idhujt. Dhe sureja i quan ato hyjnesha vetëm emra.
Pavli shkroi: “edhe sikur ne, ose një engjëll nga qielli, t'ju predikonte një ungjill tjetër nga ai që ju kemi predikuar, qoftë i mallkuar” (Galatasve 1:8). Engjëlli i Muhamedit (ﷺ) solli një ungjill tjetër.
Kundërpërgjigje
Pavli e shkroi këtë në një mosmarrëveshje me ndjekës të tjerë të Jezusit. Në kapitullin pasues thotë se kur erdhën njerëz “nga ana e Jakobit”, madje edhe Pjetri u tërhoq nga ngrënia me johebrenjtë (2:12). Pra mallkimi ishte drejtuar ndaj një ungjilli që e mbanin besimtarë të tjerë. Pavli thotë se ungjillin e vet nuk e mori nga asnjë njeri, por vetëm me zbulesë (1:11-12). Jezusi dha një provë tjetër: “Do t'i njihni nga frytet e tyre”. Dhe e përmendi urdhërimin e parë: “Zoti, Perëndia ynë, është i vetmi Zot” (Marku 12:29). Kurani sjell po atë urdhërim të parë.
Pikëpamja islame
Kurani erdhi nga Allahu (﷾) nëpërmjet engjëllit Xhibril. E quan Shejtanin armikun e njerëzimit dhe i kthen njerëzit prej tij te adhurimi i Allahut (﷾) të vetëm, që është e kundërta e veprës së Shejtanit.
Kurani e quan Shejtanin armik, që duhet trajtuar si i tillë.
Kurani u thotë lexuesve të tij të kërkojnë mbrojtjen e Allahut (﷾) nga Shejtani para se ta lexojnë.
Kurani thotë se nuk e zbritën të këqijtë, dhe se ata nuk do të mundnin.
Jezusi u përgjigj se një Satan që dëbon Satanin do të ishte përçarë kundër vetvetes.
Kurani u soll nga engjëlli Xhibril prej Allahut (﷾).