Përgjigje e shkurtër
Kurani nuk e thotë këtë. I thotë Nuhut të ngarkojë në anije “nga çdo lloj gjallese nga një çift”. Nuk jep asnjë përmasë për arkën dhe asnjë numër për kafshët. Fjala e tij kull, ‘çdo’ ose ‘gjithë’, shpesh do të thotë çdo gjë e llojit që është në pamje. Thotë se Nuhu u dërgua te populli i vet dhe se ata që e hodhën poshtë u mbytën. Shumica e dijetarëve të hershëm e lexuan përmbytjen si të përfshirë gjithë tokën. Të tjerë e lexuan si të përfshirë tokën e popullit të Nuhut. Fjalët e Kuranit nuk e zgjidhin çështjen. Pra çdo specie në tokë e ngjeshur në një anije është një lexim, jo diçka që Kurani e thotë qartë.
Shpjegimi i plotë
Çfarë thotë Kurani
Kurani e tregon historinë e Nuhut shumë herë. Allahu (﷾) i tha: “Ndërto anijen nën Sytë (mbikëqyrjen) dhe udhëzimin Tonë”. Kur erdhi përmbytja, tha: “Ngarko në anije nga çdo lloj gjallese nga një çift, familjen tënde”. Kurani nuk jep asnjë përmasë për arkën. Nuk jep asnjë numër kafshësh. Thotë se Nuhu u dërgua “te populli i tij” për t'i paralajmëruar. Thotë se Allahu (﷾) mbyti “ata që i mohuan shpalljet Tona”. Kur uji u tërhoq, arka u ndal në malin al Xhudij.
“Ndërto anijen nën Sytë (mbikëqyrjen) dhe udhëzimin Tonë dhe mos m’u drejto më për ata që janë keqbërës! Ata, me siguri, do të fundosen.”
“Kur arriti urdhri Ynë e uji nisi të gufojë nga sipërfaqja e tokës, Ne i thamë: “Ngarko në anije nga çdo lloj gjallese nga një çift, familjen tënde - përveç atyre kundër të cilëve ka qenë fjala e dënimit - dhe besimtarët!” Por shumë të paktë ishin ata që i kishin besuar atij!”
“Ne e dërguam Nuhun te populli i tij dhe i thamë: “Paralajmëroje popullin tënd para se t’i vijë një dënim i dhembshëm!””
“Ata e quajtën gënjeshtar Nuhun. Kështu që Ne shpëtuam me anë të barkës atë dhe të gjithë njerëzit që ishin me të, ndërsa ata që i mohuan shpalljet Tona, i fundosëm. Ata qenë vërtet një popull i verbër.”
“Më pas, një zë thirri: “O Tokë, gëlltit ujin tënd dhe ti, o qiell, ndaloje (shiun)!” Dhe uji u tërhoq e u plotësua urdhri (i Allahut). Ndërsa anija u ndal në malin al Xhudij dhe u tha: “Larguar qofshin keqbërësit (nga mëshira e Allahut)!””
Nga çdo lloj nga dy, mashkull e femër
Nuhu u dërgua te populli i tij
Madhësia e anijes
Numri i kafshëve
Çdo lloj në tokë
‘Çdo’ nuk duhet të thotë çdo specie
Fjala arabe kull, ‘çdo’ ose ‘gjithë’, shpesh do të thotë çdo gjë e llojit që është në pamje. Të njëjtat fjalë arabe vijnë te 23:27, ku Kurani thotë: “prej çdo lloj gjallese nga një çift”, dhe Yusuf Ali shkruan ‘pairs of every species’ (çifte të çdo specieje). Fjala atje është përsëri kull. Kurani thotë për mbretëreshën e Sebës: “Ajo zotëronte çdo gjë”. Ibn Kethiri shpjegon: gjithçka që i duhet një sunduesi të fuqishëm. Thotë se një erë “shkatërron çdo gjë”, megjithatë shtëpitë e tyre qëndruan ende. Pra “nga çdo lloj gjallese nga një çift” nuk kërkon vetvetiu çdo specie në tokë.
“Dhe Ne i shpallëm atij: Ndërto anijen nën Sytë (mbikëqyrjen) dhe frymëzimin Tonë e, kur të vijë urdhri Ynë e të vërshojë uji nga furra, ngarko në anije prej çdo lloj gjallese nga një çift dhe familjen tënde, përveç atyre që janë dënuar të humbasin, dhe mos M’u drejto për ata që kanë bërë të këqija se ata, me të vërtetë, do të fundosen.”
“Kur arriti urdhri Ynë e uji nisi të gufojë nga sipërfaqja e tokës, Ne i thamë: “Ngarko në anije nga çdo lloj gjallese nga një çift, familjen tënde - përveç atyre kundër të cilëve ka qenë fjala e dënimit - dhe besimtarët!” Por shumë të paktë ishin ata që i kishin besuar atij!”
“Kam parë një grua që sundonte popullin (e atij qyteti). Ajo zotëronte çdo gjë dhe kishte një fron madhështor.”
Shpjegon se ‘çdo gjë’ që iu dha mbretëreshës së Sebës do të thotë: gjithë lehtësitë e kësaj bote që mund t'i duhen një monarku të fuqishëm.
“që, me urdhrin e Allahut, shkatërron çdo gjë. E në mëngjes u panë vetëm shtëpitë e tyre të zbrazëta; ja, kështu e ndëshkojmë Ne popullin keqbërës.”
Shpjegon erën që ‘shkatërron çdo gjë’ si shkatërrim të çdo pjese të tokës së tyre që normalisht mund të shkatërrohej; më pas nuk u pa asgjë përveç banesave të tyre.
Si e kanë lexuar dijetarët përmbytjen
Ibn Kethiri, komentuesi i shekullit të 14-të, thotë se Nuhut iu tha të marrë një çift nga çdo lloj krijese me shpirt. Disa, transmeton ai, shtuan bimët. Ibn Atijje, një komentues i Spanjës së shekullit të 12-të, transmeton dy mendime. Një grup tha se përmbytja mbyti vetëm një pjesë të tokës, tokën e popullit të Nuhut. Shumica tha se mbyti gjithë tokën e banuar. Ibn Atijje e mendoi këtë kuptimin më të thjeshtë. Pra dijetarët myslimanë i kanë mbajtur të dyja mendimet. Vetë Kurani nuk e zgjidh çështjen.
Allahu e urdhëroi Nuhun të marrë në anije një çift nga çdo lloj krijese që ka shpirt. Disa thanë se kjo përfshinte edhe krijesa të tjera, si çifte bimësh, mashkull e femër.
Transmeton dy mendime për përmbytjen. Një grup tha se përmbytja mbyti vetëm një pjesë të tokës, pjesën që i përkiste popullit të Nuhut. Një grup tjetër, shumica, tha se mbyti gjithë tokën e banuar. Ibn Atijje e çmon këtë mendim të dytë kuptimin e dukshëm, sepse Nuhu ndërtoi anijen dhe dërgoi një zog të shihte nëse uji ishte tërhequr.
Lutja e Nuhut dhe toka
Dy ajete lexohen shpesh si përmbytje mbi gjithë botën. Nuhu u lut: “mos lër mbi tokë asnjë femohues” (71:26). Dhe Allahu (﷾) thotë se “i lamë në jetë vetëm pasardhësit e tij” (37:77). Në përkthimin anglisht të Yusuf Ali, fjalët ‘on this earth’ (në këtë tokë) janë të vetat, në kllapa. Fjala arabe për tokë te 71:26, al-ard, mund të nënkuptojë edhe vendin që është në pamje. Krerët e Faraonit thonë se Musai kërkon “t’ju nxjerrë nga toka juaj” (7:110). Faraoni “madhështohej në Tokë” (28:4). Të dyja përdorin të njëjtën fjalë, ard. Pra lutja e Nuhut mund të flasë për tokën e popullit të vet. Shumica e dijetarëve të hershëm prapë mbajtën se përmbytja përfshiu gjithë tokën. Fjalët e Kuranit lejojnë të dyja leximet.
“Dhe Nuhu tha: O Zoti im, mos lër mbi tokë asnjë femohues,”
“i lamë në jetë vetëm pasardhësit e tij”
“i cili kërkon t’ju nxjerrë nga toka juaj! Atëherë, çfarë na këshilloni?”
“Me të vërtetë që Faraoni madhështohej në Tokë dhe banorët e saj i kishte përçarë në grupe; disa prej tyre i përndiqte, ua vriste fëmijët meshkuj, ndërsa femrat ua linte gjallë. Ai ka qenë vërtet keqbërës.”
Transmeton dy mendime për përmbytjen. Një grup tha se përmbytja mbyti vetëm një pjesë të tokës, pjesën që i përkiste popullit të Nuhut. Një grup tjetër, shumica, tha se mbyti gjithë tokën e banuar. Ibn Atijje e çmon këtë mendim të dytë kuptimin e dukshëm, sepse Nuhu ndërtoi anijen dhe dërgoi një zog të shihte nëse uji ishte tërhequr.
Këndvështrime
Leximi i kritikëve
Kritikët thonë se një anije nuk mund të mbante një çift të çdo specieje në tokë, prandaj historia nuk mund të jetë e vërtetë.
Asnjë anije nuk mund të mbante një çift të çdo specieje në tokë.
Kundërpërgjigje
Kurani nuk jep as përmasë as numër, dhe “nga çdo lloj gjallese nga një çift” nuk duhet të nënkuptojë çdo specie në tokë. Disa dijetarë e lexojnë përmbytjen si të përfshirë vetëm tokën e popullit të Nuhut.
Pikëpamja islame
Kurani thotë se Nuhu ngarkoi në anije “nga çdo lloj gjallese nga një çift”. Nuk jep as përmasë as numër, dhe fjala e tij për ‘çdo’ nuk duhet të nënkuptojë çdo specie në tokë. Dijetarët e kanë lexuar përmbytjen si botërore dhe si vendore.
Kurani i thotë Nuhut të ngarkojë “nga çdo lloj gjallese nga një çift” dhe nuk jep asnjë përmasë për arkën e asnjë numër kafshësh.
Kull shpesh do të thotë çdo gjë e llojit që është në pamje, jo çdo gjë pa përjashtim.
Dijetarët klasikë ishin në mospajtim: shumica e lexuan përmbytjen si të përfshirë tokën e banuar, një grup e lexoi si të përfshirë tokën e popullit të Nuhut.