A është gabim të lutesh para figurave të Jezusit dhe të Marisë?

“Mos bëj për vete asnjë shëmbëlltyrë të gdhendur, as asnjë përfytyrim të asaj që është lart në qiell, a poshtë në tokë, a në ujërat nën tokë: mos u përkul para tyre dhe mos u shërbe atyre: sepse unë, ZOTI, Perëndia yt, jam një Perëndi xheloz, që dënoj paudhësinë e etërve mbi bijtë deri në brezin e tretë dhe të katërt të atyre që më urrejnë;”

“Mos bëni idhuj për vete, mos ngrini shëmbëlltyra të gdhendura as shtylla të shenjta, dhe mos vendosni në vendin tuaj asnjë gur të gdhendur për t'u përkulur para tij, sepse unë jam ZOTI, Perëndia juaj.”

“Shëmbëlltyrat e gdhendura të perëndive të tyre do t'i digjni në zjarr; mos dëshiro argjendin ose arin që është mbi to dhe mos e merr për vete, që të mos biesh në lak, sepse është një gjë e neveritshme për ZOTIN, Perëndinë tënd.”

“Prandaj kini shumë kujdes për veten tuaj, sepse nuk patë asnjë lloj figure ditën që ZOTI ju foli në Horeb nga mesi i zjarrit; që të mos korruptoheni dhe të mos bëni për vete një shëmbëlltyrë të gdhendur, përfytyrimin e ndonjë figure, shëmbëlltyrën e një mashkulli ose të një femre, shëmbëlltyrën e ndonjë kafshe që është mbi tokë, shëmbëlltyrën e ndonjë zogu me krahë që fluturon në ajër, shëmbëlltyrën e ndonjë gjëje që zvarritet mbi tokë, shëmbëlltyrën e ndonjë peshku që është në ujërat nën tokë; dhe që, kur ngre sytë drejt qiellit dhe sheh diellin, hënën dhe yjet, gjithë ushtrinë e qiellit, të mos tërhiqesh t'i adhurosh dhe t'u shërbesh atyre, që ZOTI, Perëndia yt, ua ka ndarë të gjithë popujve nën gjithë qiellin.”

“Idhujt e tyre janë argjend dhe ar, vepër e duarve të njeriut. Kanë gojë, por nuk flasin; kanë sy, por nuk shohin; kanë veshë, por nuk dëgjojnë; kanë hundë, por nuk nuhasin; kanë duar, por nuk prekin; kanë këmbë, por nuk ecin; dhe me fytin e tyre nuk nxjerrin asnjë tingull. Si ata janë ata që i bëjnë, dhe kushdo që ka besim tek ata.”

“Pastaj do t'i shërbejë njeriut për të djegur: ai merr prej tij dhe ngrohet; po, e ndez dhe pjek bukë; po, bën një perëndi dhe e adhuron; bën prej tij një shëmbëlltyrë të gdhendur dhe bie përmbys para saj. Një pjesë të tij e djeg në zjarr; me një pjesë të tij ha mish; pjek një të pjekur dhe ngopet; po, ngrohet dhe thotë: Ah, u ngroha, e pashë zjarrin. Dhe me pjesën që mbetet bën një perëndi, shëmbëlltyrën e tij të gdhendur; bie përmbys para saj, e adhuron, i lutet dhe thotë: Më çliro, sepse ti je perëndia im.”

“Ata derdhin ar nga qeseja dhe peshojnë argjend me peshore, paguajnë një argjendar dhe ai bën prej tij një perëndi; pastaj bien përmbys dhe adhurojnë. E ngrenë mbi supe, e mbartin dhe e vendosin në vendin e tij, dhe ai qëndron aty; nga vendi i tij nuk lëviz; po, dikush i thërret, por ai nuk mund të përgjigjet as nuk e shpëton nga fatkeqësia e tij.”

“Atëherë Jezusi i tha: Largohu, Satan, sepse është shkruar: Adhuro Zotin, Perëndinë tënd, dhe shërbeji vetëm atij.”

“Perëndia është Frymë, dhe ata që e adhurojnë duhet ta adhurojnë në frymë dhe në të vërtetë.”

“Dhe pasi shkoi pak më tutje, ra me fytyrë përdhe dhe lutej duke thënë: O Ati im, në qoftë e mundur, le të largohet prej meje kjo kupë; megjithatë jo si dua unë, por si do ti.”

“Ejani, të adhurojmë dhe të përulemi, të gjunjëzohemi përpara ZOTIT që na ka bërë.”

“Djem të vegjël, ruhuni nga idhujt. Amen.”

Mëson se koncili i shtatë ekumenik, Nikea II në vitin 787, e mbrojti nderimin e ikonave të Krishtit, Marisë, engjëjve dhe shenjtorëve kundër ikonoklastëve. Mban se ky nderim nuk e shkel urdhërimin kundër idhujve, sepse nderi që i jepet një figure kalon te personi që ajo paraqet, dhe se është një nderim plot respekt, jo adhurimi që i takon vetëm Perëndisë.

“Dhe do të bësh dy kerubinë prej ari; do t'i bësh prej ari të rrahur, në të dy skajet e pajtuesit.”

“Dhe ZOTI i tha Moisiut: Bëj një gjarpër të zjarrtë dhe vëre mbi një shtizë; dhe do të ndodhë që kushdo që është kafshuar, kur ta shikojë, do të jetojë. Dhe Moisiu bëri një gjarpër prej bronzi dhe e vuri mbi një shtizë; dhe ndodhi që, kur një gjarpër kishte kafshuar ndonjë njeri, kur ai shikonte gjarprin prej bronzi, jetonte.”

“I cili është shëmbëlltyra e Perëndisë së padukshëm, i parëlinduri i çdo krijese;”

Duke i mbrojtur ikonat nga akuza se nuk janë sipas Shkrimit, Gjoni pyet ku flet Dhiata e Vjetër apo Ungjilli për Trininë, për njëqenësinë, për një Hyjni ose për tre persona me këto fjalë, dhe argumenton se Kisha mban shumë gjëra nga tradita e pashkruar, mes tyre edhe figurat.

Një katekizëm protestant i reformuar. Ai mëson se Perëndia nuk mund dhe nuk duhet të përfytyrohet në asnjë mënyrë, dhe se figurat e krijesave nuk mund të bëhen as të mbahen për t'i adhuruar apo për t'i shërbyer Perëndisë përmes tyre. I pyetur nëse figurat mund të lejohen në kisha si libra për të paditurit, përgjigjet jo: të krishterët nuk duhet të jenë më të urtë se Perëndia, i cili e mëson popullin e Tij me predikimin e Fjalës së Tij, jo me figura memece.

“Këto (janë urdhërimet). Për atë që nderon ritet e shenjta të Allahut, do të jetë më mirë te Zoti i tij. Ju janë lejuar bagëtitë, përveç atyre që ju janë thënë (se janë të ndaluara). Andaj, largohuni prej ndotësisë së idhujve dhe largohuni prej fjalëve të rreme. Përuluni plotësisht para Allahut me sinqeritet, duke mos i shoqëruar asgjë Atij (në adhurim). Kush i shoqëron Allahut diçka (në adhurim), i ngjan atij që bie nga qielli e që e rrëmben zogu ose i ngjan atij që stuhia e erës e ka hedhur në një vend të largët e të humbur.”

“Pastaj Allahu do të thotë (në Ditën e Gjykimit): “O Isa, i biri i Merjemes! Ti ishe ai që u the njerëzve: “Adhuromëni mua dhe nënën time si zota krahas Allahut”?! Isai do të thotë: Qofsh i lartësuar dhe i lavdëruar! Mua nuk më takon të them diçka, për të cilën nuk kam aspak të drejtë! Po ta kisha thënë ndonjëherë, Ti me siguri do ta dije. Ti e di çfarë ka në shpirtin tim, po unë nuk e di çfarë ka në Veten Tënde. Vetëm Ti i di të gjitha të fshehtat. Unë nuk u kam thënë asgjë tjetër, përveç asaj që më ke urdhëruar Ti: Adhuroni Allahun, Zotin tim dhe Zotin tuaj!” Kam qenë dëshmitar, për sa kohë që kam jetuar midis tyre dhe, qëkurse më more mua, vetëm Ti ishe mbikëqyrës i tyre. Ti je Dëshmitar për çdo gjë.”

“Ndër shenjat e Tij janë nata dhe dita, si dhe Dielli dhe Hëna. Mos bëni sexhde as për Diellin, as për Hënën, por, nëse jeni adhurues të Atij, bëni sexhde për Allahun i Cili i ka krijuar ato!”

Aishja transmeton se Umu Habibja dhe Umu Selemja i treguan Profetit (ﷺ) për një kishë që kishin parë në Etiopi me figura në të. Ai tha se kur vdiste një njeri i drejtë mes atyre njerëzve, ata ndërtonin një vend adhurimi mbi varrin e tij dhe vendosnin ato figura në të, dhe se ata do të ishin krijesat më të këqija tek Allahu në Ditën e Ringjalljes.

“Ne të pamë ty (Muhamed) që vazhdimisht drejtoje shikimin nga qielli. Mirë pra, Ne do të të kthejmë ty nga kibla që të kënaq ty. Prandaj, ktheje fytyrën tënde nga Xhamia e Shenjtë (Qabeja)! Dhe kudo që të gjendeni, kthejeni fytyrën tuaj nga ajo anë! Pa dyshim, ata që u është dhënë Libri (Teurati), e dinë se drejtimi nga Qabeja është e vërteta prej Zotit të tyre. Allahu nuk është i pakujdesshëm ndaj punëve që ata bëjnë.”

“Disa mendjelehtë (nga ithtarët e Librit) do të thonë: “Ç’i ktheu ata prej kiblës së tyre?” Thuaju: “Të Allahut janë Lindja dhe Perëndimi. Ai udhëzon kë të dojë në rrugën e drejtë”.”

“Kujtoni kur Ne e bëmë Qabenë vend grumbullimi dhe sigurie për njerëzit, duke thënë “Bëjeni vendin e Ibrahimit si vend faljeje!” Ne i urdhëruam Ibrahimin dhe Ismailin: “Pastrojeni Shtëpinë Time (Qabenë) për ata që e vizitojnë, që rrinë aty për adhurim dhe që falen duke u përkulur dhe përulur”.”

“Ndër shenjat e Tij janë nata dhe dita, si dhe Dielli dhe Hëna. Mos bëni sexhde as për Diellin, as për Hënën, por, nëse jeni adhurues të Atij, bëni sexhde për Allahun i Cili i ka krijuar ato!”

El-Bera ibn Azibi transmeton se pasi arriti në Medinë, Profeti (ﷺ) u fal drejt Jeruzalemit gjashtëmbëdhjetë ose shtatëmbëdhjetë muaj, derisa drejtimi i namazit u kthye nga Qabeja.

Abis ibn Rebia transmeton se Omeri erdhi te Guri i Zi dhe e puthi. Omeri tha se e dinte që ishte një gur që as nuk dëmtonte, as nuk sillte dobi, dhe se po të mos e kishte parë Profetin (ﷺ) duke e puthur, nuk do ta kishte puthur.

Për fjalët e Omerit drejtuar Gurit të Zi, Ibn Haxheri citon et-Taberiun: Omeri e tha këtë sepse njerëzit sapo e kishin lënë adhurimin e idhujve. Kishte frikë se të paditurit do të mendonin se prekja e Gurit ishte nderimi i disa gurëve që arabët e praktikonin para Islamit. Donte që njerëzit ta dinin se ai e prekte për ta ndjekur Profetin (ﷺ), jo sepse Guri sjell dobi ose dëm vetvetiu, siç besonin paganët për idhujt e tyre. Komenti shton se fjalët e Omerit e hedhin poshtë idenë, të mbajtur nga disa njerëz të paditur, se Guri i Zi ka një veti të veçantë të vetën.