Përgjigje e shkurtër
Jo. Islami mëson se çdo fëmijë lind i pastër. Profeti (ﷺ) tha se çdo fëmijë lind mbi fitren, besimin natyror në një Zot të vetëm. Ademi dhe Havaja mëkatuan, u penduan dhe u falën, prandaj asnjë faj nuk kaloi te fëmijët e tyre. Kurani thotë se askush nuk mbart barrën e tjetrit. Edhe profetët e vetë Biblës thonë të njëjtën gjë: biri nuk do të mbajë paudhësinë e atit. Jezusi tha se mbretëria e Perëndisë u përket fëmijëve të vegjël. U tha burrave të rritur të bëhen si ata. Ai nuk do ta thoshte këtë për njerëz që lindin fajtorë. Mëkati fillestar është një doktrinë e Kishës, e nxjerrë nga Pavli, një misionar i krishterë i shekullit të parë, dhe jo nga Jezusi. Përgjigjja e Islamit është se çdo fëmijë fillon i pastër.
Shpjegimi i plotë
Çfarë thotë doktrina e mëkatit fillestar
Kishat perëndimore, katolike dhe shumica e atyre protestante, mësojnë se i gjithë njerëzimi e trashëgon mëkatin e Ademit. Sipas këtij mësimi askush nuk lind i pastër. Thonë se vetëm vdekja e Krishtit e heq mëkatin. Ajo merret me anë të besimit dhe, për shumë kisha, me anë të pagëzimit, ritit të larjes së kishës. Këtë e mbështetin te Pavli, një misionar i krishterë i shekullit të parë, i cili shkroi se mëkati hyri në botë nëpërmjet një njeriu. E mbështetin gjithashtu te rrëfimi i Davidit në Psalmet se ai u ngjiz në mëkat.
“Prandaj, ashtu si nëpërmjet një njeriu të vetëm mëkati hyri në botë, dhe vdekja nëpërmjet mëkatit; dhe kështu vdekja kaloi mbi të gjithë njerëzit, sepse të gjithë mëkatuan:”
“Ja, unë u formova në paudhësi dhe nëna ime më ngjizi në mëkat.”
Çdo fëmijë lind mbi fitren
Profeti (ﷺ) tha se çdo fëmijë lind mbi fitren. Tha se fetë janë ato që prindërit shtojnë më pas. E krahasoi me një kafshë që lind e plotë, pa asnjë pjesë të prerë. Kurani e quan fitren natyrën mbi të cilën Allahu (﷾) i krijoi njerëzit. Pra një fëmijë lind i pastër, pa asnjë faj të Ademit mbi të.
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se çdo fëmijë lind mbi fitren, besimin e vërtetë, dhe janë prindërit e tij që e bëjnë hebre, të krishterë ose magjus, ashtu si një kafshë lind një të vogël të plotë: a shihni ndonjë prej tyre të lindur të gjymtuar?
Ebu Hurejra transmeton se Profeti (ﷺ) tha se çdo fëmijë lind mbi fitren (prirjen natyrore për ta adhuruar vetëm Allahun), dhe janë prindërit e tij që e bëjnë hebre, të krishterë ose magjus, ashtu si një kafshë lind një të vogël të plotë, pa asnjë shenjë. Pastaj Ebu Hurejra lexoi Kuranin 30:30.
“Drejtohu me përkushtim në fenë e pastër monoteiste, natyrën fillestare, në të cilën Allahu i ka krijuar njerëzit. S’ka ndryshim të krijimit të Allahut. Kjo është feja e drejtë, por shumica e njerëzve nuk e dinë.”
Ademi dhe Havaja u penduan dhe u falën
Në Kuran Ademi dhe gruaja e tij hëngrën të dy. Të dy rrëfyen se i kishin bërë padrejtësi vetes, dhe të dy kërkuan mëshirë. Ademi mori fjalë nga Zoti i tij. Allahu (﷾) ia pranoi pendimin dhe i dha udhëzim. Mëkati u fal, prandaj nuk mbeti asnjë faj për t'u përcjellë.
“Ata thanë: “O Zoti ynë! Ne e kemi futur veten në gjynah, prandaj, nëse Ti nuk na fal dhe nuk na mëshiron, ne vërtet që do të jemi nga të humburit”.”
“Ademi mësoi disa fjalë (se si të kërkonte falje) nga Zoti i tij, kështu që Ai ia pranoi pendimin. Sigurisht, Ai i pranon shumë pendimet, Ai është Mëshirëploti.”
“Kështu, ata të dy, (Ademi dhe Havaja), hëngrën nga ajo pemë e u ndërgjegjësuan për lakuriqësinë e tyre, prandaj nisën të mbulohen me gjethet e Xhenetit. Ademi nuk e zbatoi urdhrin e Zotit të vet, kështu që devijoi (nga rruga e drejtë). Pastaj, Zoti i tij e zgjodhi atë, ia pranoi pendimin, e udhëzoi”
Askush nuk mbart mëkatin e tjetrit
Kurani e thotë rregullin më shumë se një herë. Gabimet e një shpirti llogariten vetëm kundër tij, dhe askush që mbart barrë nuk mund ta mbartë barrën e tjetrit.
“Thuaj: A mos vallë do të kërkoj unë tjetër zot, përveç Allahut, kur Ai është Zoti i gjithçkaje? Kushdo që bën diçka, punon për vete dhe askush nuk ngarkohet me barrën e tjetrit. Pastaj të gjithë do të ktheheni te Zoti juaj dhe Ai do t’ju tregojë për kundërshtitë që kishit mes jush.”
“Asnjë shpirt i ngarkuar nuk do të mbartë barrën e tjetrit. Nëse i ngarkuari rëndë thërret dikë që t’ia mbartë, nuk do t’i merret asgjë nga barra, edhe sikur të jetë i afërt. Në të vërtetë, ti paralajmëron vetëm ata që i frikësohen Zotit të tyre në fshehtësi dhe që falin namazin. Kush e pastron veten (nga gjynahet), në të vërtetë e ka për dobinë e vet, ndërsa kthimi është tek Allahu.”
Profetët e Biblës mësojnë të njëjtin rregull
Ligji i Moisiut ndalon që fëmijët të dënohen me vdekje për mëkatin e etërve të tyre. Jeremia, një profet i shekullit të 7-të p.e.s., thotë se secili do të vdesë për paudhësinë e vet. Paudhësi do të thotë keqbërje. Ezekieli, një profet i shekullit të 6-të p.e.s., e thotë më qartë se të gjithë: biri nuk do të mbajë paudhësinë e atit. Jezusi thotë se Biri i njeriut do t'i shpërblejë secilit sipas veprave të tij. Ligji i Përtërirë 24:16, Jeremia, Ezekieli dhe Jezusi pajtohen me Kuranin. Mëkati fillestar qëndron kundër tyre.
“Etërit nuk do të dënohen me vdekje për bijtë, as bijtë nuk do të dënohen me vdekje për etërit: secili do të dënohet me vdekje për mëkatin e vet.”
“Por secili do të vdesë për paudhësinë e vet: çdo njeriu që ha rrushin e papjekur do t'i mpihen dhëmbët.”
“Shpirti që mëkaton, ai do të vdesë. Biri nuk do të mbajë paudhësinë e atit dhe ati nuk do të mbajë paudhësinë e birit; drejtësia e të drejtit do të jetë mbi të, dhe ligësia e të ligut do të jetë mbi të.”
“Sepse Biri i njeriut do të vijë në lavdinë e Atit të tij me engjëjt e tij; dhe atëherë do t'i shpërblejë secilit sipas veprave të tij.”
| Burimi | Çfarë thotë |
|---|---|
| Ligji i Moisiut | Fëmijët nuk vriten për mëkatin e etërve të tyre |
| Jeremia | Secili do të vdesë për paudhësinë e vet |
| Ezekieli | Biri nuk do të mbajë paudhësinë e atit |
| Jezusi | Çdo njeri shpërblehet sipas veprave të tij |
| Kurani | Asnjë mbartës barre nuk mbart barrën e tjetrit |
| Mëkati fillestar, në kishat perëndimore | I gjithë njerëzimi trashëgon mëkatin e Adamit |
Jezusi i mbajti fëmijët si model
Kur dishepujt i larguan fëmijët, Jezusi u zemërua. Ai tha se mbretëria e Perëndisë u përket të tillëve. U tha burrave të rritur se, në qoftë se nuk bëhen si fëmijët e vegjël, nuk do të hyjnë në mbretërinë e qiejve. Askush nuk u thotë të rriturve të bëhen si njerëz që mbartin një faj që do t'i dënonte.
“Por Jezusi, kur e pa këtë, u zemërua shumë dhe u tha atyre: Lërini fëmijët e vegjël të vijnë tek unë dhe mos i pengoni, sepse e të tillëve është mbretëria e Perëndisë.”
“Dhe tha: Në të vërtetë po ju them: Në qoftë se nuk ktheheni dhe nuk bëheni si fëmijët e vegjël, nuk do të hyni në mbretërinë e qiejve.”
Varg pas vargu
Romakëve 5:12 — kapitulli 5, vargu 12
“Prandaj, ashtu si nëpërmjet një njeriu të vetëm mëkati hyri në botë, dhe vdekja nëpërmjet mëkatit; dhe kështu vdekja kaloi mbi të gjithë njerëzit, sepse të gjithë mëkatuan:”
Cituar për
Mëkati i Ademit kaloi te i gjithë njerëzimi, prandaj çdo njeri lind mëkatar.
Përgjigjja
Këto janë fjalët e Pavlit, jo të Jezusit. Te vargu 19 Pavli thotë se shumë u bënë mëkatarë nëpërmjet mosbindjes së një njeriu. Pra ai vërtet mëson se vepra e Ademit i bëri të tjerët mëkatarë. Pikërisht këtë e ndalojnë Ligji dhe Profetët. “Biri nuk do të mbajë paudhësinë e atit” (Ezekieli 18:20). “Secili do të dënohet me vdekje për mëkatin e vet” (Ligji i Përtërirë 24:16). Jezusi tha se secili shpërblehet sipas veprave të veta.
Ku përfundon — Çfarëdo që të ketë pasur parasysh Pavli, Moisiu, Ezekieli dhe Jezusi e bëjnë çdo shpirt të japë llogari vetëm për veprat e veta, prandaj një i porsalindur nuk mund ta mbartë fajin e Ademit.
Psalmet 51:5 — Shkrimet (Ketuvim), kapitulli 51, vargu 5
“Ja, unë u formova në paudhësi dhe nëna ime më ngjizi në mëkat.”
Cituar për
Davidi thotë se u ngjiz në mëkat, prandaj mëkati është i pranishëm që nga çasti i ngjizjes.
Përgjigjja
Ky është rrëfimi i vetë Davidit për mëkatin e tij, i derdhur në pikëllim. Nuk thotë asgjë për Ademin dhe asgjë për ndonjë fëmijë tjetër. Një rresht nga një lutje pendimi nuk mund ta përmbysë rregullin e qartë të Ligjit dhe të Profetëve. Ai rregull është se çdo shpirt mban vetëm paudhësinë e vet.
Ku përfundon — Vargu përshkruan pikëllimin e një penduari, jo një ligj se çdo fëmijë lind fajtor.
Këndvështrime
Krishterimi kryesor
Kisha katolike dhe shumica e kishave protestante mësojnë se të gjithë njerëzit e trashëgojnë mëkatin e Ademit dhe lindin nën të. Vdekja e Krishtit është ilaçi, që merret me anë të besimit dhe, sipas mësimit katolik, me anë të pagëzimit.
Pavli mëson se mëkati hyri në botë nëpërmjet një njeriu, Ademit, dhe se vdekja kaloi mbi të gjithë njerëzit.
Kundërpërgjigje
Këto janë fjalët e Pavlit, jo të Jezusit. Pavli vërtet mëson se vepra e Ademit i bëri të tjerët mëkatarë. Por Ezekieli dhe Ligji thonë se biri nuk e mban paudhësinë e atit, dhe Jezusi tha se secili shpërblehet për veprat e veta.
Davidi rrëfen se u formua në paudhësi dhe u ngjiz në mëkat, gjë që të krishterët e lexojnë si mëkat të pranishëm që nga ngjizja.
Kundërpërgjigje
Ky është rrëfimi i vetë Davidit për mëkatin e tij, i bërë në pikëllim. Nuk thotë asgjë për Ademin apo për ndonjë fëmijë tjetër. Një rresht i një lutjeje pendimi nuk mund ta përmbysë rregullin se çdo shpirt mban vetëm paudhësinë e vet.
Pikëpamja islame
Çdo fëmijë lind i pastër, mbi fitren. Ademi dhe Havaja u falën, dhe secili jep llogari vetëm për veprat e veta. Këtë e mësoi Profeti (ﷺ), dhe profetët e vetë Biblës pajtohen.
Profeti (ﷺ) mësoi se çdo fëmijë lind mbi fitren. Tha se prindërit e bëjnë fëmijën hebre, të krishterë ose magjus (zoroastrian).
Kurani mëson se Allahu (﷾) i krijoi njerëzit mbi një natyrë besimi që nuk mund të ndryshohet.
Kurani thotë se Ademi dhe gruaja e tij u penduan dhe se Allahu (﷾) ia pranoi pendimin Ademit duke e falur.
Kurani thotë se askush nuk ngarkohet me barrën e tjetrit.
Ligji i Përtërirë, Jeremia dhe Ezekieli thonë se fëmijët nuk vdesin për paudhësinë e etërve të tyre, as nuk e mbajnë atë.
Jezusi tha se mbretëria u përket fëmijëve të vegjël dhe u tha të rriturve të bëhen si ata. Kjo nuk përputhet me besimin se fëmijët lindin fajtorë.