Sa vjeçe ishte Aishja kur u martua me Profetin (ﷺ)?

Aishja transmeton se Profeti (ﷺ) u martua me të kur ajo ishte gjashtë vjeçe, se martesa u plotësua kur ajo ishte nëntë, dhe se ajo pastaj jetoi me të nëntë vjet.

Aishja transmeton se Profeti (ﷺ) u martua me të në gjashtë vjeç (shtatë në një transmetim), se u soll në shtëpinë e tij në nëntë, dhe se ishte tetëmbëdhjetë vjeçe kur ai vdiq.

Aishja transmeton se Profeti (ﷺ) u fejua me të kur ajo ishte gjashtë vjeçe. Pas shpërnguljes në Medinë ajo u sëmur dhe u shërua; pastaj nëna e saj Umu Rumani erdhi ta merrte, gratë e ensarëve e bekuan dhe e përgatitën, dhe nëna e saj ia dorëzoi Profetit kur ishte nëntë vjeçe.

Aishja e pyeti Profetin (ﷺ) nëse grave duhet t'u kërkohet pëlqimi për martesë. Ai tha po; dhe kur ajo tha se një e virgjër mund të jetë shumë e turpshme për të folur, ai tha se heshtja e saj është pëlqimi i saj.

Hansa bint Hidami, e cila kishte qenë e martuar më parë, transmeton se babai i saj e martoi kundër dëshirës së saj, prandaj ajo shkoi te Profeti (ﷺ), dhe ai e shpalli martesën të pavlefshme.

En-Neveviu jep vendimin e Malikut, esh-Shafiut dhe Ebu Hanifes se gruaja i dorëzohet burrit vetëm kur është e aftë të përballojë marrëdhënien, gjë që ndryshon nga vajza në vajzë dhe nuk caktohet nga një moshë, dhe e quan këtë mendimin e saktë.

“Vërini në provë jetimët, derisa të bëhen për martesë! Nëse vëreni se janë pjekur, atëherë jepuani pasurinë e tyre! Mos nxitoni në shpenzimin e pasurisë së tyre në mënyrë të panevojshme dhe para se ata të rriten! Kush është pasanik, le të përmbahet në marrjen e pasurisë së tyre e, në qoftë se është i varfër, le të harxhojë prej saj aq sa është e arsyeshme dhe e drejtë. Kur t’ua dorëzoni pasurinë e tyre, bëjeni këtë në prani të dëshmitarëve. Allahu është i mjaftueshëm si llogaritës.”

“Mos iu qasni pasurisë së jetimit, veçse me qëllim të mirë, derisa të arrijë moshën e pjekurisë. Dhe përmbushni zotimet. Me të vërtetë, për zotimet do të jeni përgjegjës.”

E ngriti moshën minimale të martesës në Angli dhe Uells nga gjashtëmbëdhjetë në tetëmbëdhjetë vjeç, në fuqi nga 27 shkurti 2023, dhe e bëri vepër penale të shtyjë dikë nën tetëmbëdhjetë vjeç të lidhë martesë, përfshirë një ceremoni fetare që nuk është ligjërisht detyruese.

Ebu Musai transmeton se Profeti (ﷺ) tha se nuk ka martesë pa kujdestar.

Në komentin e tij që mbyll këtë kapitull, et-Tirmidhiu thotë se njerëzit e dijes nga Sahabët e Profetit (ﷺ) dhe brezi pas tyre vepronin sipas kësaj dhe thoshin se nuk ka martesë pa dëshmitarë, dhe se dijetarët e hershëm nuk kishin mospajtim për këtë. (Transmetimet e kapitullit nuk merren për bazë këtu; ky është pohimi i et-Tirmidhiut për praktikën.)

Pas vdekjes së Hatixhes, Hauleh bint Hakimi ia propozoi Profetit (ﷺ) Aishen për grua. Ebu Bekri shkoi fillimisht te Mutim ibn Adiu, i cili e kishte kërkuar Aishen për djalin e tij; gruaja e Mutimit kundërshtoi se kjo lidhje mund ta çonte djalin e saj në Islam, marrëveshja e mëparshme ra, dhe Ebu Bekri pastaj ia dha Aishen për grua Profetit.

Profeti (ﷺ) i tha Aishes se, para se të martohej me të, ajo i ishte treguar dy herë në ëndërr, e mbartur nga një engjëll në një copë mëndafshi, dhe ai i tha vetes: nëse kjo është nga Allahu, do të ndodhë.

Kur Profeti (ﷺ) i kërkoi Ebu Bekrit dorën e Aishes, Ebu Bekri tha se ishte vëllai i Profetit. Profeti u përgjigj se ishin vëllezër në fenë e Allahut dhe në Librin e Tij, dhe se ajo ishte e lejuar për t'u martuar me të.

Amr ibn el-Asi e pyeti Profetin (ﷺ) se kush ishte njeriu më i dashur për të. Ai tha Aishja; dhe ndër burrat, babai i saj.

Pas vdekjes së Hatixhes, Hauleh bint Hakimi ia propozoi Profetit (ﷺ) Aishen për grua. Ebu Bekri shkoi fillimisht te Mutim ibn Adiu, i cili e kishte kërkuar Aishen për djalin e tij; gruaja e Mutimit kundërshtoi se kjo lidhje mund ta çonte djalin e saj në Islam, marrëveshja e mëparshme ra, dhe Ebu Bekri pastaj ia dha Aishen për grua Profetit.

“O i Dërguar! Thuaju grave tuaja: “Nëse dëshironi jetën e kësaj bote dhe shkëlqimin e saj, ejani, unë do t’ju lë të kënaqeni për ca kohë dhe do t’ju lëshoj si është më mirë. Por, nëse dëshironi Allahun, të Dërguarin e Tij dhe botën tjetër, dijeni se Allahu ka përgatitur shpërblim të madh për ato prej jush që bëjnë vepra të mira.””

Kur Allahu e urdhëroi Profetin (ﷺ) t'u jepte grave të tij zgjedhjen ta linin, ai filloi me Aishen dhe i tha të mos përgjigjej derisa të këshillohej me prindërit. Ajo u përgjigj se nuk kishte nevojë të këshillohej me ta: ajo zgjodhi Allahun, të Dërguarin e Tij dhe Shtëpinë e Jetës tjetër.

Aishja e pyeti Profetin (ﷺ), si shëmbëlltyrë, nëse do ta kulloste devenë e tij te një pemë nga e cila ishte ngrënë tashmë apo te një e paprekur, dhe ai zgjodhi të paprekurën. Transmetuesi shpjegon se ajo donte të thoshte që Profeti nuk ishte martuar me asnjë të virgjër tjetër përveç saj.

I atribuon Aishes 2.210 hadithe, 174 prej tyre te el-Buhariu dhe te Muslimi bashkë, thotë se nuk njeh asnjë grua në umet, apo ndër gratë përgjithësisht, më të ditur se ajo, dhe e jep moshën e saj në vdekje gjashtëdhjetë e tre vjeç e disa muaj.

El-Esvedi e pyeti Aishen se çfarë bënte Profeti (ﷺ) në shtëpi. Ajo tha se ai merrej me shërbimin e familjes së tij, dhe kur vinte koha e namazit dilte të falej.

Në sëmundjen e tij të fundit Profeti (ﷺ) pyeste vazhdimisht se ku do të ishte të nesërmen, duke pritur radhën e Aishes. Gratë e tij e lanë të qëndronte me të, dhe ai vdiq në shtëpinë e saj me kokën mbështetur në gjoksin e saj.

Kur muhaxhirët dhe ensarët nuk u pajtuan se kur bëhet i detyrueshëm gusli, Ebu Musai shkoi ta pyeste Aishen. Ajo i tha se kishte ardhur te dikush që e dinte, dhe i dha vendimin e Profetit (ﷺ).

Sad ibn Hishami e pyeti Aishen për moralin e Profetit (ﷺ). Ajo e pyeti nëse nuk e lexonte Kuranin, dhe tha se morali i Profetit ishte Kurani.

Shënon se nxënësi i Aishes, Mesruku, u betua se i kishte parë Sahabët e mëdhenj të Profetit (ﷺ) duke e pyetur atë për pjesët e trashëgimisë.

I atribuon Aishes 2.210 hadithe, 174 prej tyre te el-Buhariu dhe te Muslimi bashkë, thotë se nuk njeh asnjë grua në umet, apo ndër gratë përgjithësisht, më të ditur se ajo, dhe e jep moshën e saj në vdekje gjashtëdhjetë e tre vjeç e disa muaj.

Profeti (ﷺ) i tha Aishes se e kuptonte kur ajo ishte e kënaqur me të dhe kur ishte e mërzitur: e kënaqur, ajo betohej në Zotin e Muhamedit; e mërzitur, në Zotin e Ibrahimit. Ajo u përgjigj se edhe atëherë linte jashtë vetëm emrin e tij.

Aishja transmeton se gjatë një udhëtimi bëri gara vrapimi me Profetin (ﷺ) dhe e mundi. Më vonë, kur ishte shtuar në peshë, vrapuan përsëri dhe fitoi ai, dhe ai tha: kjo është për atë.

Aishja transmeton se Profeti (ﷺ) qëndronte te dera e shtëpisë së saj, duke e mbuluar me mantelin e tij, që ajo të shihte disa etiopianë duke treguar mjeshtërinë e tyre me heshta.

Aishja transmeton se, kur ishte me menstruacione, pinte nga një enë dhe ia jepte Profetit (ﷺ), dhe ai e vinte gojën aty ku e kishte vënë ajo dhe pinte; dhe ajo hante nga një kockë dhe ai bënte të njëjtën gjë.

Aishja thotë se nuk ishte xheloze për asnjë nga gratë e Profetit (ﷺ) aq sa për Hatixhen, të cilën nuk e kishte parë kurrë, sepse ai fliste aq shpesh për të.

Paraqet të drejtën angleze: një vajzë mund të fejohet ose të jepet për martesë në moshën shtatë vjeç, ka të drejtë për pajë të vejushës në nëntë, dhe në dymbëdhjetë mund ta pranojë ose ta refuzojë një martesë. Një martesë e bërë nën atë moshë nuk ishte e pavlefshme, por e paplotë, për t'u konfirmuar ose refuzuar kur ajo të arrinte atë moshë.

Historia klasike e së drejtës së hershme angleze: në të drejtën mesjetare të martesës një fëmijë shtatëvjeçar mund të jepte pëlqimin për fejesë, mosha për bashkëshortësi konsiderohej dymbëdhjetë vjeç për vajzat dhe katërmbëdhjetë për djemtë, dhe prindërit shpesh i fejonin fëmijët edhe më të vegjël.

E bëri të pavlefshme çdo martesë në të cilën njëra palë është nën gjashtëmbëdhjetë vjeç. Para tij, e drejta angleze i lejonte një vajzës të martohej në dymbëdhjetë vjeç dhe një djali në katërmbëdhjetë.

E ngriti moshën minimale të martesës në Angli dhe Uells nga gjashtëmbëdhjetë në tetëmbëdhjetë vjeç, në fuqi nga 27 shkurti 2023, dhe e bëri vepër penale të shtyjë dikë nën tetëmbëdhjetë vjeç të lidhë martesë, përfshirë një ceremoni fetare që nuk është ligjërisht detyruese.

Ligji i Kishës Katolike e cakton moshën minimale për një martesë të vlefshme në gjashtëmbëdhjetë vjeç për burrin dhe katërmbëdhjetë vjeç për gruan.

“Të bëra të shumohesh si filizi i fushës; ti u rrite, u bëre e madhe dhe arrite bukurinë më të madhe: gjinjtë e tu u formuan dhe flokët të rritën, por ishe lakuriq dhe e zhveshur. Kur kalova pranë teje dhe të shikova, ja, koha jote ishte koha e dashurisë; unë shtriva mbi ty cepin e mantelit tim dhe mbulova lakuriqësinë tënde; po, t'u betova dhe lidha një besëlidhje me ty, thotë Zoti, ZOTI, dhe ti u bëre imja.”

“Josia ishte tetë vjeç kur filloi të mbretërojë dhe mbretëroi tridhjetë e një vjet në Jeruzalem. Nëna e tij quhej Jedidah, bijë e Adajahut nga Boskathi.”

“Jehoahazi ishte njëzet e tre vjeç kur filloi të mbretërojë dhe mbretëroi tre muaj në Jeruzalem. Nëna e tij quhej Hamutal, bijë e Jeremias nga Libnahu.”

“Jehojakimi ishte njëzet e pesë vjeç kur filloi të mbretërojë dhe mbretëroi njëmbëdhjetë vjet në Jeruzalem. Nëna e tij quhej Zebudah, bijë e Pedajahut nga Rumahu.”

“Ata thonë: “Këto janë vetëm ëndrra të turbullta! Ose ai i ka trilluar ato. Madje ai është poet. Le të na sjellë një mrekulli, ashtu si i kanë sjellë të dërguarit e parë!””

“Kur dëgjojnë Kuranin, mohuesit sa nuk të hanë me shikimet e tyre dhe thonë: “Ai është vërtet i marrë!””

Një histori se si myslimanët dhe jomyslimanët kanë shkruar jetën e Profetit (ﷺ). Ajo tregon se kritikët e krishterë para epokës moderne i sulmonin martesat e tij kryesisht për numrin e tyre, dhe se mosha e Aishes u bë akuzë qendrore vetëm në shekullin e njëzetë.