Shuajbi (paqja qoftë mbi të) ishte një profet i Allahut (﷾), i dërguar te populli i Medjenit. Kurani e quan një nga vëllezërit e tyre: ai vinte nga mesi i tyre. Mesazhi i tij kishte dy pjesë që shkojnë bashkë. Adhuroni vetëm Allahun (﷾), dhe jini të ndershëm dhe të drejtë në mënyrën si silleni me njerëzit.
Kurani e tregon historinë e tij në disa vende, më plotësisht në suret el-Earaf, Hud dhe esh-Shuara. Ky udhëzues ndjek atë që thotë. Është historia ashtu siç e tregon Islami.
Me një shikim
- Ai u dërgua te Medjeni, një popull të cilit i përkiste vetë.
- Ai i thirri ta adhuronin vetëm Allahun (﷾), dhe të matnin e të peshonin saktë.
- Ai nuk kërkoi shpërblim. Shpërblimi i tij, tha ai, ishte te Zoti i botëve.
- Ata e kërcënuan se do ta dëbonin, dhe thanë se vetëm familja e tij i ndalonte ta vrisnin me gurë.
- Ai iu mbështet Allahut (﷾) dhe u kërkoi t’i ktheheshin Atij.
- Allahu (﷾) e shpëtoi Shuajbin dhe besimtarët. Ata që e refuzuan i kapi një britmë e fuqishme.
- Populli i tij
Populli i Medjenit është larguar nga Allahu (﷾), dhe ata masin e peshojnë mangut. Kurani 11:84Kurani 7:85
- Thirrja
Shuajbi i thërret ta adhurojnë vetëm Allahun (﷾), dhe të masin e të peshojnë saktë. Kurani 7:85Kurani 29:36
- Kërcënimet
Prijësit e kërcënojnë se do ta dëbojnë atë dhe besimtarët nga qyteti. Kurani 7:88Kurani 11:91
- Përgjigjja e tij
Ai i mbështetet Allahut (﷾), u kërkon të kërkojnë falje, dhe u thotë të presin derisa të vendosë Allahu (﷾). Kurani 7:87Kurani 11:88Kurani 11:90
- Fundi
Allahu (﷾) e shpëton Shuajbin dhe besimtarët. Keqbërësit i kap një britmë e fuqishme. Kurani 11:94Kurani 7:91
- Lamtumira
Shuajbi largohet prej tyre, pasi ua ka përcjellë mesazhet e Allahut (﷾) dhe i ka këshilluar mirë. Kurani 7:93
Kurani nuk jep data për jetën e Shuajbit, prandaj këto janë hapat e historisë së tij.
Një vëlla i dërguar te Medjeni
Sa herë që Kurani tregon historinë e Shuajbit, jep të njëjtën pamje. Ai është një i dërguar nga mesi i popullit, që i thërret te një Zot dhe te ndershmëria në marrëdhënie. Në suren el-Earaf, thirrja e tij fillon: Kurani 7:85–93Kurani 11:84–95Kurani 26:176–191Kurani 29:36–37
O populli im! Adhuroni Allahun! Ju nuk keni zot tjetër përveç Tij. Me të vërtetë, ju ka ardhur provë e qartë nga Zoti juaj, prandaj matni dhe peshoni saktë, mos u hani hakun njerëzve dhe mos bëni ngatërresa në tokë, pasi të jetë vënë rregulli në të. Kjo është më mirë për ju, nëse jeni besimtarë!
(Kurani 7:85)
Pjesa e parë është mesazhi që solli çdo profet: adhuroni vetëm Allahun (﷾). Pjesa e dytë ishte për tregun. Ata duhej të matnin plotë dhe të peshonin drejt, dhe të mos u merrnin njerëzve atë që u takonte. Shuajbi i bashkoi të dyja: ndershmëria me njerëzit është pjesë e besimit tek Allahu (﷾). Kurani 11:85Kurani 26:181–183
Ai i paralajmëroi edhe kundër dhunës. Disa prej tyre uleshin në çdo rrugë, duke kërcënuar ata që besonin dhe duke u përpjekur t’i largonin nga rruga e Allahut (﷾). Ai ua kujtoi se Allahu (﷾) i kishte bërë të shumtë, kur kishin qenë pak. Kurani 7:86
Si çdo profet, ai nuk kërkoi asgjë për vete. Në suren esh-Shuara, ai u flet banorëve të Ejkës (më shumë për ta më poshtë). U thotë se është një i dërguar i besueshëm, dhe thotë: Kurani 26:176–178
Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.
(Kurani 26:180)
Kërcënime dhe një përgjigje e qetë
Populli i tij refuzoi. E pyetën me tallje nëse namazi i tij i thoshte se ata duhej ta linin atë që adhuronin etërit e tyre. E pyetën nëse i thoshte se duhej të pushonin së bëri si të donin me pasurinë e tyre. Thanë se nuk kuptonin shumë nga ajo që thoshte, dhe se po të mos ishte familja e tij, do ta kishin vrarë me gurë. Kurani 11:87Kurani 11:91
Ata kërcënuan gjithashtu atë dhe besimtarët: largohuni nga qyteti ynë, ose kthehuni në rrugët tona. Dhe e paralajmëruan popullin e tyre se kushdo që e ndiqte Shuajbin do të shkatërrohej. Kurani 7:88Kurani 7:90
Shuajbi nuk iu përgjigj kërcënimit me kërcënim. I pyeti nëse familja e tij vlente për ta më shumë se Allahu (﷾). U tha se nuk do të bënte atë që ua ndalonte atyre, dhe se donte vetëm të mirën e tyre: Kurani 11:92Kurani 11:88
Unë dëshiroj vetëm të përmirësoj atë që mundem. Ndërsa suksesi im varet vetëm nga Allahu. Tek Ai mbështetem dhe Atij i drejtohem.
(Kurani 11:88)
Të ktheheshin në fenë e tyre pasi Allahu (﷾) i kishte shpëtuar besimtarët prej saj, tha ai, do të ishte të shpifnin gënjeshtra kundër Allahut (﷾). Besimtarët dhe mohuesit duhej të prisnin me durim derisa Allahu (﷾) të gjykonte mes tyre. Dhe u lut: Kurani 7:87Kurani 7:89
O Zoti ynë, gjyko drejt midis nesh dhe popullit tonë! Ti je Gjykatësi më i mirë
(Kurani 7:89)
Gjatë gjithë kësaj kohe, dera mbeti e hapur. Ai ua kujtoi popujt e mëparshëm që i kishin mohuar të dërguarit e tyre. U tha të mos linin që grindja me të t’i shtynte të mëkatonin në të njëjtën mënyrë. Pastaj i ftoi të ktheheshin: Kurani 11:89
Kërkoni falje nga Zoti juaj e kthehuni me pendim tek Ai. Me të vërtetë, Zoti im është Mëshirëplotë dhe gjithë dashuri.”
(Kurani 11:90)
Fundi i Medjenit
Shuajbi i kishte thirrur, i kishte paralajmëruar dhe u kishte dhënë kohë. Në fund erdhi vendimi i Allahut (﷾), dhe Kurani na tregon kush u shpëtua:
Kur erdhi urdhri Ynë, Ne e shpëtuam me mëshirën Tonë Shuajbin dhe ata që i besuan atij
(Kurani 11:94)
Ata që e kishin mohuar i kapi britma e fuqishme dhe një tërmet. Në mëngjes ata ishin shtrirë të vdekur në shtëpitë e tyre, sikur të mos kishin jetuar e lulëzuar kurrë atje. Për banorët e Ejkës, Kurani thotë se i kapi dënimi i një dite me re të errët që i mbuloi. Dijetarët kanë mendime të ndryshme nëse ata ishin i njëjti popull me Medjenin apo një popull fqinj. Kurani nuk jep më shumë hollësi. Kurani 11:94Kurani 11:95Kurani 7:91Kurani 29:37Kurani 26:176Kurani 26:189
Shuajbi u largua prej tyre dhe tha: Kurani 7:93
O populli im, unë ju solla shpalljet e Zotit tim e ju këshillova, prandaj pse të hidhërohem për popullin e pafe?!
(Kurani 7:93)
Kurani e mbyll historinë me një shenjë për këdo që e lexon: Kurani 26:190
Sigurisht, në këtë ka këshillë, por shumica e tyre nuk janë besimtarë, Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.
(Kurani 26:190–191)
Si e tregon Bibla ndryshe
Shuajbi nuk gjendet qartë në Bibël. Madiani, forma biblike e emrit Medjen, del në disa libra të Biblës, mes tyre te Eksodi, dhe pikat për krahasim janë të pakta. Myslimanët besojnë se Allahu (﷾) ia shpalli Tevratin Musait, dhe Inxhilin Isait: Ungjillin që predikoi vetë Jezusi gjatë jetës së tij. Inxhili nuk është Dhiata e Re. Katër Ungjijtë e Dhiatës së Re, Mateu, Marku, Luka dhe Gjoni, u shkruan nga të tjerë, dekada pasi Jezusi u ngrit lart. Asnjëri prej tyre nuk e përmend autorin e vet: emrat u vunë më vonë. Dhe Tevrati që kemi sot nuk është pikërisht ashtu si u shpall. Prandaj aty ku Bibla e tregon një histori njësoj si Kurani, e besojmë. Aty ku ndryshon nga Kurani apo e kundërshton, nuk e besojmë. Aty ku Kurani nuk thotë asgjë, as e besojmë as e mohojmë, siç mësoi Profeti (ﷺ). Ja ndryshimet kryesore, me vargjet. Kurani 5:48Kurani 5:46Nga cili prej katër Ungjijve predikoi Jezusi?Kush i shkroi Ungjijtë?Sahih al-Bukhari 4485Si duhet ta lexojë një mysliman Biblën?
Emri. Emri Shuajb nuk gjendet në Bibël, dhe Bibla nuk tregon për një profet të dërguar te Madiani me këtë mesazh. Exodus 2:15 (KJV)
Jetro. Te Eksodi, Moisiu ikën nga Egjipti dhe “banoi në vendin e Madianit”, ku martohet me një bijë të “priftit të Madianit”. Eksodi e quan këtë prift Jetro, dhe gjithashtu Reuel. Disa shkrimtarë të mëvonshëm e njësuan Shuajbin me këtë njeri, dhe dijetarët kanë pasur mendime të ndryshme për këtë. Kurani nuk e thotë. Njeriun që Musai takoi në Medjen e quan vetëm “shumë plak”, dhe nuk e përmend kurrë me emër. Historia e vetë Musait tregohet në udhëzuesin e tij. Exodus 2:16–21 (KJV)Exodus 3:1 (KJV)Kurani 28:23Musai
Peshat e ndershme. Edhe Bibla mëson ndershmërinë në tregti: “Peshorja e rreme është e neveritshme për Zotin, por pesha e saktë i pëlqen”. Është i njëjti urdhër që Kurani i jep Medjenit: “matni dhe peshoni saktë”. Proverbs 11:1 (KJV)Deuteronomy 25:13–15 (KJV)Kurani 7:85
Çfarë mund të mësojmë
Mesazhi i Shuajbit kishte të bënte me dy marrëdhënie: me Allahun (﷾), dhe me njerëzit e tjerë.
- Adhurimi dhe ndershmëria shkojnë bashkë. Shuajbi e thirri popullin e vet vetëm tek Allahu (﷾) dhe, në të njëjtën frymë, të matnin e të peshonin saktë. Besimi duket në mënyrën si sillemi me njerëzit. Kurani 7:85
- Mos fitoni në kurriz të të tjerëve. Matja mangut dhe kërcënimet nëpër rrugë ishin mënyra e Medjenit. Shuajbi u tha të mos bënin ngatërresa në tokë. Kurani 7:86Kurani 11:85
- Qëndroni të patundur nën presion. E kërcënuan se do ta dëbonin. Ai u përgjigj se i mbështetej Allahut (﷾), dhe se suksesi i tij mund të vinte vetëm prej Tij. Kurani 7:88Kurani 7:89Kurani 11:88
- Duajeni të mirën e njerëzve që i thërrisni. Shuajbi nuk kërkoi shpërblim. Ai donte përmirësimin e tyre, sa mundej, dhe nuk pushoi kurrë së ftuari t’i ktheheshin Allahut (﷾). Kurani 26:180Kurani 11:88Kurani 11:90
- Allahu (﷾) i shpëton ata që i mbështeten Atij. Me mëshirën e Vet Ai e shpëtoi Shuajbin dhe besimtarët, dhe asgjë në Medjen nuk mund ta ndalonte. Kurani 11:94
Allahu (﷾) është “i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë”, dhe thirrja e Shuajbit ishte mëshirë deri në fund: kërkojini falje Zotit tuaj dhe kthehuni tek Ai. Kjo thirrje është e hapur për këdo tani. Kurani 26:191Kurani 11:90