Jawapan ringkas
NIV, sebuah Bible Inggeris moden, meninggalkan ratusan frasa dan enam belas ayat yang terdapat dalam King James Version (KJV). Ayat-ayat seperti Kisah Rasul-rasul 8:37 hanya muncul dalam nota kakinya. Ia mencetak dua petikan penuh dengan nota bahawa manuskrip-manuskrip terawal tidak mengandunginya. Ia ialah dua belas ayat terakhir Markus dan kisah perempuan yang tertangkap berzina. Ia juga membuang kata-kata seperti “melalui darah-Nya” dan baris penutup Doa Bapa Kami, “Kerana Engkaulah yang empunya kerajaan”. Tiga belas daripada pengguguran ini terdapat dalam Wahyu, kitab yang melaknat sesiapa yang menambah kepada kata-katanya atau mengurangkan daripadanya. Orang Kristian berbalah tentang Bible manakah yang betul. Bagaimanapun, penyalin telah mengubah teks itu: KJV mencetak kata-kata yang tiada dalam salinan tertua, atau Bible moden meninggalkan firman Tuhan. Jawapan Islam: Tuhan menurunkan al-Quran dan berjanji untuk memeliharanya.
Penjelasan penuh
Dua petikan yang dipersoalkan
Markus 16:9-20 ialah dua belas ayat terakhir Markus. Yohanes 7:53-8:11 ialah kisah perempuan yang tertangkap berzina. King James Version mencetak kedua-duanya sebagai kitab suci. NIV mencetak kedua-duanya dengan nota bahawa manuskrip-manuskrip terawal, iaitu kitab-kitab purba yang disalin dengan tangan, tidak mengandunginya. Para sarjana melaporkan bahawa tiada satu pun terdapat dalam dua Bible Yunani tertua yang hampir lengkap. Mereka juga melaporkan bahawa kisah perempuan yang berzina itu muncul di tempat-tempat yang berbeza dalam manuskrip-manuskrip yang mengandunginya.
“Setelah Yesus bangkit pada pagi-pagi hari pertama minggu itu, Dia mula-mula menampakkan diri kepada Maria Magdalena, yang daripadanya Dia telah mengusir tujuh syaitan.”
“Maka apabila mereka terus bertanya kepada-Nya, Dia bangkit berdiri, dan berkata kepada mereka, Sesiapa di antara kamu yang tidak berdosa, biarlah dia yang pertama melemparkan batu kepada perempuan ini.”
NIV mencetak Markus 16:9-20 secara berasingan, dengan nota bahawa manuskrip-manuskrip terawal dan beberapa saksi purba lain tidak mempunyai ayat-ayat ini (1984: ‘manuskrip-manuskrip awal yang paling boleh dipercayai dan saksi-saksi purba yang lain’). NIV Study Bible menambah bahawa wujud keraguan yang serius sama ada ayat-ayat itu milik Markus, kerana ia tiada dalam manuskrip-manuskrip awal yang penting dan berbeza dari segi perbendaharaan kata, gaya dan teologi, dan bahawa Injil itu mungkin berakhir pada 16:8 atau penutup asalnya hilang.
Tentang Markus 16:9-20, melaporkan bahawa dua belas ayat terakhir tiada dalam dua Bible Yunani tertua yang sebahagian besarnya masih ada, Codex Sinaiticus dan Codex Vaticanus, dan dalam saksi-saksi awal yang lain; bahawa Eusebius dan Jerome menyatakan ayat-ayat itu tiada dalam hampir semua salinan Yunani yang mereka ketahui; bahawa sesetengah manuskrip membawa satu penutup lain yang lebih pendek sebagai gantinya; dan menyimpulkan bahawa Injil itu sebagaimana yang kita terima daripada bukti yang paling awal berakhir pada 16:8.
Tentang kisah perempuan yang tertangkap berzina (Yohanes 7:53-8:11), melaporkan bahawa ia tiada dalam papirus-papirus awal (P66 dan P75), dalam Codex Sinaiticus dan Codex Vaticanus dan saksi-saksi awal yang lain, dan bahawa manuskrip-manuskrip yang membawanya meletakkannya di tempat yang berlainan: selepas Yohanes 7:52, selepas Yohanes 7:36, di akhir Yohanes, atau selepas Lukas 21:38. Menyimpulkan bahawa ia bukan sebahagian daripada Injil Yohanes yang asal.
Enam belas ayat dipindahkan ke nota kaki
Enam belas ayat King James Version hanya muncul dalam NIV sebagai nota kaki. Salah satunya ialah pengakuan pegawai Habsyah dalam Kisah Rasul-rasul 8:37 bahawa Yesus Kristus ialah Anak Allah. Manuskrip-manuskrip tertua tidak mengandunginya.
New International Version mengeluarkan enam belas ayat yang terdapat dalam King James Version daripada teks utamanya dan hanya memberikannya dalam nota kaki: Matius 17:21, 18:11 dan 23:14; Markus 7:16, 9:44, 9:46, 11:26 dan 15:28; Lukas 17:36 dan 23:17; Yohanes 5:4; Kisah Rasul-rasul 8:37, 15:34, 24:7 dan 28:29; dan Roma 16:24. Ia mencetak Markus 16:9-20 dan Yohanes 7:53-8:11 dengan nota bahawa manuskrip-manuskrip terawal tidak mempunyainya. Ia menamatkan Doa Bapa Kami pada Matius 6:13 tanpa ‘kerana Engkaulah yang empunya kerajaan, dan kuasa, dan kemuliaan, selama-lamanya. Amin’, sambil mencatat bahawa hanya sesetengah manuskrip lewat yang menambahnya. Pada Kolose 1:14 ia membaca ‘penebusan, iaitu pengampunan dosa’, tanpa ‘melalui darah-Nya’. Dalam Wahyu ia tidak mempunyai tiga belas perkataan atau frasa yang terdapat dalam King James Version, pada 1:8, 1:11 (dua kali), 5:14, 11:1, 11:17, 14:12, 15:2, 16:5, 16:7, 16:14, 19:1 dan 21:24.
“Dan Filipus berkata, Jika engkau percaya dengan segenap hatimu, engkau boleh. Lalu dia menjawab dan berkata, Aku percaya bahawa Yesus Kristus ialah Anak Allah.”
Tentang Kisah Rasul-rasul 8:37, menilai ayat itu sebagai tambahan kemudian. Ia tiada dalam saksi-saksi yang tertua, antaranya papirus 45 dan 74 dan kodeks Sinaiticus, Alexandrinus, Vaticanus dan Ephraemi, dan tiada sebab seorang penyalin akan membuangnya jika ia asli. Dia mencadangkan bahawa satu pengakuan iman yang digunakan semasa pembaptisan ditulis di tepi halaman dan kemudian disalin ke dalam teks.
Kata-kata yang hilang di dalam ayat
Ratusan frasa yang lebih kecil berbeza. Pujian penutup Doa Bapa Kami tiada dalam Matius NIV. “Melalui darah-Nya” terdapat dalam Kolose 1:14 King James dan tiada dalam World English Bible yang domain awam. Kata-kata King James tentang tiga saksi di syurga dalam 1 Yohanes 5:7 tiada langsung dalam teks moden. Dalam 1 Timotius 3:16 King James berbunyi “Allah dinyatakan dalam daging”. Revised Version tahun 1881 dan Bible-bible moden selepasnya berbunyi ‘Dia yang’ atau ‘Dia’.
“Dan janganlah membawa kami ke dalam pencobaan, tetapi lepaskanlah kami daripada yang jahat: Kerana Engkaulah yang empunya kerajaan, dan kuasa, dan kemuliaan, selama-lamanya. Amin.”
New International Version mengeluarkan enam belas ayat yang terdapat dalam King James Version daripada teks utamanya dan hanya memberikannya dalam nota kaki: Matius 17:21, 18:11 dan 23:14; Markus 7:16, 9:44, 9:46, 11:26 dan 15:28; Lukas 17:36 dan 23:17; Yohanes 5:4; Kisah Rasul-rasul 8:37, 15:34, 24:7 dan 28:29; dan Roma 16:24. Ia mencetak Markus 16:9-20 dan Yohanes 7:53-8:11 dengan nota bahawa manuskrip-manuskrip terawal tidak mempunyainya. Ia menamatkan Doa Bapa Kami pada Matius 6:13 tanpa ‘kerana Engkaulah yang empunya kerajaan, dan kuasa, dan kemuliaan, selama-lamanya. Amin’, sambil mencatat bahawa hanya sesetengah manuskrip lewat yang menambahnya. Pada Kolose 1:14 ia membaca ‘penebusan, iaitu pengampunan dosa’, tanpa ‘melalui darah-Nya’. Dalam Wahyu ia tidak mempunyai tiga belas perkataan atau frasa yang terdapat dalam King James Version, pada 1:8, 1:11 (dua kali), 5:14, 11:1, 11:17, 14:12, 15:2, 16:5, 16:7, 16:14, 19:1 dan 21:24.
“Di dalam Dia kita beroleh penebusan melalui darah-Nya, iaitu pengampunan dosa:”
“di dalam Dia kita beroleh penebusan kita, iaitu pengampunan dosa-dosa kita.”
“Kerana ada tiga yang memberi kesaksian di syurga, iaitu Bapa, Firman, dan Roh Kudus: dan ketiga-tiganya ini satu.”
“Kerana ada tiga yang memberi kesaksian:”
Tentang 1 Yohanes 5:7-8, melaporkan bahawa kata-kata tentang Bapa, Firman dan Roh Kudus tiada dalam setiap manuskrip Yunani yang diketahui kecuali lapan manuskrip yang lewat, empat daripadanya menulisnya di tepi halaman sebagai tambahan kemudian; bahawa tiada bapa gereja Yunani yang memetiknya; dan bahawa setiap terjemahan purba kecuali bahasa Latin tidak mempunyainya.
“Dan tidak dapat disangkal bahawa besarlah rahsia kesalehan itu: Allah dinyatakan dalam daging, dibenarkan dalam Roh, dilihat oleh malaikat-malaikat, diberitakan kepada bangsa-bangsa lain, dipercayai di dunia, diangkat dalam kemuliaan.”
English Revised Version (1881) dan American Standard Version (1901), kedua-duanya domain awam, mengikut manuskrip yang lebih tua. Kedua-duanya memulakan baris itu dengan ‘He who was manifested in the flesh’ (Dia yang dinyatakan dalam daging) dan tidak mempunyai perkataan ‘God’ (Allah).
King James Version dan Bible moden seperti NIV tidak mengatakan perkara yang sama. Ayat-ayat penuh ada dalam satu dan tiada dalam yang lain.
Jika King James betul?
Maka Bible moden meninggalkan firman Allah (﷾).
Jika Bible moden betul?
Maka King James mencetak kata-kata yang tiada dalam salinan-salinan tertua, seperti tiga saksi di syurga dalam 1 Yohanes 5:7.
Yang mana sekalipun, para penyalin telah mengubah teks Bible.
Perubahan di dalam kitab yang melarangnya
Wahyu berakhir dengan laknat ke atas sesiapa yang menambah kepada kata-katanya atau mengurangkan daripadanya. Dalam King James Version Yesus berkata “Akulah Alfa dan Omega, yang pertama dan yang terakhir” dalam 1:11. Tuhan berkata “yang awal dan yang akhir” dalam 1:8. World English Bible tidak mempunyai kedua-dua frasa itu pada ayat-ayat tersebut. Amsal melarang menambahi firman Tuhan. Ulangan melarang kedua-duanya, menambahi dan mengurangi perintah TUHAN yang disampaikan oleh Musa.
“Kerana aku bersaksi kepada setiap orang yang mendengar kata-kata nubuat kitab ini, Jika seseorang menambah sesuatu kepada perkara-perkara ini, Allah akan menambahkan kepadanya malapetaka-malapetaka yang tertulis dalam kitab ini: Dan jika seseorang mengurangkan sesuatu daripada kata-kata kitab nubuat ini, Allah akan mengambil bahagiannya daripada kitab kehidupan, dan daripada kota yang kudus, dan daripada perkara-perkara yang tertulis dalam kitab ini.”
“Akulah Alfa dan Omega, yang awal dan yang akhir, firman Tuhan, yang ada, dan yang sudah ada, dan yang akan datang, Yang Maha Kuasa.”
““Akulah Alfa dan Omega,” firman Tuhan Allah, “yang ada dan yang sudah ada dan yang akan datang, Yang Maha Kuasa.””
“Katanya, Akulah Alfa dan Omega, yang pertama dan yang terakhir: dan, Apa yang engkau lihat, tuliskanlah dalam sebuah kitab, dan kirimkanlah kepada tujuh jemaat yang berada di Asia; kepada Efesus, dan kepada Smirna, dan kepada Pergamus, dan kepada Tiatira, dan kepada Sardis, dan kepada Filadelfia, dan kepada Laodikia.”
“katanya, “Apa yang engkau lihat, tuliskanlah dalam sebuah kitab dan kirimkanlah kepada tujuh jemaat: kepada Efesus, Smirna, Pergamus, Tiatira, Sardis, Filadelfia, dan kepada Laodikia.””
“Jangan menambahi firman-Nya, supaya engkau tidak ditegur-Nya, dan dianggap pendusta.”
“Janganlah kamu menambahi perkataan yang kuperintahkan kepadamu dan janganlah kamu menguranginya, supaya kamu berpegang pada perintah TUHAN, Allahmu, yang kusampaikan kepadamu.”
Apa yang dikatakan al-Quran tentang perkara ini
Al-Quran bercakap tentang orang yang menulis Kitab dengan tangan mereka sendiri dan berkata “Ini ialah dari sisi Allah”. Ia juga bercakap tentang orang lain yang membacakan kata-kata sebagai kitab suci yang bukan daripada Tuhan. Ia berkata tentang dirinya sendiri bahawa Tuhan menurunkannya dan akan memeliharanya.
“Kecelakaan besar bagi orang-orang yang menulis Kitab Taurat dengan tangan mereka (lalu mengubah Kalam Allah dengan rekaan-rekaan mereka), kemudian mereka berkata: “Ini ialah dari sisi Allah”, supaya mereka dengan perbuatan itu dapat membeli keuntungan dunia yang sedikit. Maka kecelakaan besar bagi mereka disebabkan apa yang ditulis oleh tangan mereka, dan kecelakaan besar bagi mereka dari apa yang mereka usahakan itu.”
“Dan sesungguhnya, di antara mereka (Ahli Kitab itu) ada (Ketua-ketua ugamanya) yang memutar-mutar lidahnya semasa membaca Kitab Taurat (dengan mengubah maknanya), supaya kamu menyangkanya sebahagian dari Kitab Taurat padahal ia bukanlah dari Kitab itu. Dan mereka pula berkata: “(bahawa) ia adalah (datangnya) dari sisi Allah”, padahal ia bukanlah dari sisi Allah; dan mereka pula tergamak berkata dusta terhadap Allah sedang mereka mengetahui (bahawa mereka adalah berdusta).”
“Sesungguhnya Kamilah yang menurunkan Al-Quran, dan Kamilah yang memelihara dan menjaganya.”
Satu demi satu
Ulasan Teks bagi Perjanjian Baru Yunani (A Textual Commentary on the Greek New Testament, edisi ke-2, 1994), tentang Markus 16:9-20
Tentang Markus 16:9-20, melaporkan bahawa dua belas ayat terakhir tiada dalam dua Bible Yunani tertua yang sebahagian besarnya masih ada, Codex Sinaiticus dan Codex Vaticanus, dan dalam saksi-saksi awal yang lain; bahawa Eusebius dan Jerome menyatakan ayat-ayat itu tiada dalam hampir semua salinan Yunani yang mereka ketahui; bahawa sesetengah manuskrip membawa satu penutup lain yang lebih pendek sebagai gantinya; dan menyimpulkan bahawa Injil itu sebagaimana yang kita terima daripada bukti yang paling awal berakhir pada 16:8.
Dipetik untuk
Tiada apa-apa yang dibuang. Manuskrip-manuskrip tertua tidak pernah mengandungi kata-kata ini. Bible-bible moden memulihkan naskhah asal.
Jawapan
Maka selama berabad-abad gereja membaca, mencetak dan mengkhutbahkan sebagai firman Tuhan kata-kata yang tiada dalam salinan-salinan tertua. King James Version masih berbuat demikian. Itulah perkara yang dilarang oleh Wahyu dan Amsal.
Kesimpulannya — Menurut jawapan ini, gereja membaca sebagai firman Tuhan, selama berabad-abad, kata-kata yang tiada dalam salinan-salinan tertua.
1 Yohanes 5:7 — pasal 5, ayat 7 (KJV)
“Kerana ada tiga yang memberi kesaksian di syurga, iaitu Bapa, Firman, dan Roh Kudus: dan ketiga-tiganya ini satu.”
Dipetik untuk
Tiada doktrin yang bergantung kepada ayat-ayat yang dipertikaikan. Setiap ajaran masih terdapat di tempat lain.
Jawapan
Soalannya bukan sama ada sesuatu doktrin kekal tetapi sama ada firman Tuhan dipelihara. Yesus berkata manusia hidup dengan setiap firman Tuhan. Kata-kata dalam 1 Yohanes 5:7 berkata bahawa Bapa, Firman dan Roh Kudus ialah satu. Dalam Bible King James ia ayat Triniti yang paling jelas. Ia hanya terdapat dalam lapan manuskrip Yunani yang lewat, empat daripadanya ditulis di tepi halaman. Tiada bapa gereja Yunani yang memetiknya.
Kesimpulannya — Walaupun tiada doktrin yang hilang, kata-kata yang tiada dalam salinan tertua dicetak sebagai firman Tuhan selama berabad-abad.
Perspektif
Kristian teks moden
Bible-bible moden mengikut manuskrip-manuskrip yang tertua dan terbaik. Kata-kata yang hilang itu tiada dalam manuskrip-manuskrip yang tertua dan terbaik. Meninggalkannya memulihkan apa yang ditulis oleh para penulis pertama, dan tiada ajaran iman yang hilang.
Manuskrip-manuskrip Yunani tertua tidak mengandungi penghujung Markus dan kisah perempuan yang berzina. Maka, kata mereka, Bible-bible moden betul menandakannya.
Sanggahan
Manuskrip-manuskrip tertua memang tidak mengandungi petikan-petikan ini, dan itu diakui. Tetapi King James Version mencetaknya sebagai kitab suci selama berabad-abad, dan orang Kristian masih berselisih tentang Bible manakah yang betul. Maka selama berabad-abad gereja membaca sebagai firman Tuhan apa yang tiada dalam salinan-salinan tertua.
Kristian King James sahaja
Tuhan berjanji untuk memelihara setiap perkataan. King James Version, daripada Received Text, memeliharanya, dan Bible-bible moden telah memotong firman Tuhan.
Yesus berkata manusia hidup dengan setiap firman yang keluar dari mulut Allah. Maka Bible yang membuang perkataan telah kehilangan firman Tuhan.
Sanggahan
Yesus memang berkata manusia hidup dengan setiap firman Tuhan, dan itu diakui. Tetapi King James Version mempunyai kata-kata dalam 1 Yohanes 5:7 yang hanya terdapat dalam lapan manuskrip Yunani yang lewat. Tiada bapa gereja Yunani yang memetiknya. Janji tentang setiap perkataan tidak dapat menunjuk kepada kata-kata yang tidak pernah diketahui oleh gereja Yunani.
Perspektif Islam
Kedua-dua pihak Kristian mengakui bahawa penyalin telah mengubah teks itu. Sama ada kata-kata yang tiada dalam salinan tertua dicetak sebagai firman Tuhan selama berabad-abad, atau firman Tuhan ditinggalkan. Al-Quran diturunkan dan dipelihara, sebagaimana yang disampaikan oleh Nabi (ﷺ).
NIV memindahkan enam belas ayat yang dicetak oleh King James Version sebagai kitab suci ke nota kaki. Ia menandakan dua petikan penuh sebagai tiada dalam manuskrip-manuskrip terawal.
Bible-bible domain awam di laman ini berbeza perkataan demi perkataan. Contohnya ialah “melalui darah-Nya” dalam Kolose 1:14 dan “Alfa dan Omega” dalam Wahyu 1:11.
Wahyu melaknat sesiapa yang menambah kepada kata-katanya atau mengurangkan daripadanya. Namun teksnya sendiri berbeza antara King James dan Bible-bible moden.
Teks mana pun yang betul, penyalin telah mengubah kata-kata, yang dilarang oleh Amsal dan Ulangan.
Al-Quran berkata sesetengah orang menulis kitab suci dengan tangan mereka sendiri dan menyebutnya daripada Tuhan. Ia berkata Tuhan akan memelihara al-Quran.