Jawapan ringkas
Al-Quran menceritakan seekor semut yang memberi amaran kepada semut-semut lain apabila tentera Sulaiman menghampiri. Ia menyuruh mereka masuk ke sarang mereka, supaya tentera itu tidak memijak mereka tanpa menyedarinya. Kisah ini menunjukkan semut sebagai satu masyarakat yang sebenar. Mereka mempunyai rumah, seekor semut memberi amaran kepada yang lain, dan koloni itu bertindak atas amaran itu. Kajian moden tentang semut sepadan dengan gambaran ini. Mereka membina sarang dengan bilik-bilik, dan semut yang berada dalam bahaya mengeluarkan bau amaran yang disambut oleh rakan-rakan sesarangnya dalam beberapa saat. Sulaiman tersenyum mendengar kata-katanya dan berdoa supaya bersyukur kepada Tuhan. Al-Quran berkata setiap binatang dan burung hidup dalam umat-umat seperti kita, dan kisah ini menunjukkan satu daripadanya. Dalam Islam, koloni semut ialah satu masyarakat yang mempunyai nilainya sendiri.
Penjelasan penuh
Kisahnya
Al-Quran menceritakan bagaimana tentera Sulaiman sampai ke sebuah lembah semut. Seekor semut menyuruh yang lain masuk ke sarang mereka. Dengan itu, katanya, tentera itu tidak akan memijak mereka tanpa menyedarinya. Sulaiman tersenyum mendengar kata-katanya dan memohon kepada Tuhan supaya menjadikannya bersyukur.
“(Maralah angkatan itu) hingga apabila mereka sampai ke “Waadin-Naml”, berkatalah seekor semut: “Wahai sekalian semut, masuklah ke sarang kamu masing-masing, jangan Sulaiman dan tenteranya memijak serta membinasakan kamu, sedang mereka tidak menyedari”.”
“Maka tersenyumlah Nabi Sulaiman mendengar kata-kata semut itu, dan berdoa dengan berkata:“ Wahai Tuhanku, ilhamkanlah daku supaya tetap bersyukur akan nikmatMu yang Engkau kurniakan kepadaku dan kepada ibu bapaku, dan supaya aku tetap mengerjakan amal soleh yang Engkau redai; dan masukkanlah daku - dengan limpah rahmatMu - dalam kumpulan hamba-hambaMu yang soleh”.”
Bagaimana semut sebenarnya hidup
Manusia sejak lama melihat semut bergegas ke sana ke mari dan menyimpan makanan. Butiran tentang cara sebuah koloni berfungsi datang daripada entomologi moden, iaitu kajian saintifik tentang serangga. Semut hidup dalam sarang yang dibina, dengan ruang-ruang bagi anak-anak mereka dan bagi simpanan. Mereka memberi isyarat antara satu sama lain melalui bau dan sentuhan. Semut yang menghadapi bahaya mengeluarkan bau amaran. Rakan-rakan sesarangnya bertindak balas dalam beberapa saat.
Huraian saintifik piawai tentang semut, yang dianugerahi Hadiah Pulitzer. Ia menggambarkan koloni yang hidup dalam sarang binaan dengan ruang-ruang berasingan untuk anak-anak dan untuk simpanan, dan isyarat-isyarat kimia yang digunakan oleh semut untuk berkomunikasi. Antaranya ialah isyarat amaran: seekor semut yang menghadapi bahaya mengeluarkan bau yang memberi amaran kepada rakan-rakan sesarangnya, yang bertindak balas dalam beberapa saat.
Apa yang terkandung dalam ayat itu
Dalam satu ayat, al-Quran memberikan semut-semut itu sarang untuk dimasuki dan amaran yang disampaikan daripada seekor semut kepada yang lain. Ia juga menunjukkan sebuah koloni yang bertindak atas amaran itu bersama-sama. Amaran itu tepat: bahayanya ialah dipijak oleh tentera yang tidak menyedari mereka. Ayat itu tidak menerangkan bagaimana amaran itu disampaikan. Ia hanya berkata satu amaran diberikan, dan kajian tentang semut bersetuju bahawa semut memberi amaran antara satu sama lain. Kata-kata semut itu menyebut Sulaiman dan tenteranya, dan al-Quran tidak membentangkannya sebagai sains tentang semut. Sulaiman mendengarnya dan bersyukur kepada Tuhan atas nikmat-nikmat-Nya kepadanya. Sejurus sebelumnya, dia berkata dia telah diajar bahasa burung dan diberi sedikit daripada segala sesuatu.
“(Maralah angkatan itu) hingga apabila mereka sampai ke “Waadin-Naml”, berkatalah seekor semut: “Wahai sekalian semut, masuklah ke sarang kamu masing-masing, jangan Sulaiman dan tenteranya memijak serta membinasakan kamu, sedang mereka tidak menyedari”.”
Huraian saintifik piawai tentang semut, yang dianugerahi Hadiah Pulitzer. Ia menggambarkan koloni yang hidup dalam sarang binaan dengan ruang-ruang berasingan untuk anak-anak dan untuk simpanan, dan isyarat-isyarat kimia yang digunakan oleh semut untuk berkomunikasi. Antaranya ialah isyarat amaran: seekor semut yang menghadapi bahaya mengeluarkan bau yang memberi amaran kepada rakan-rakan sesarangnya, yang bertindak balas dalam beberapa saat.
“Dan Nabi Sulaiman mewarisi (pangkat kenabian dan kerajaan) Nabi Daud; dan (setelah itu) Nabi Sulaiman berkata: “Wahai umat manusia, kami telah diajar mengerti bahasa pertuturan burung, dan kami telah diberikan serba sedikit dari tiap-tiap sesuatu (yang diperlukan); sesungguhnya yang demikian ini adalah limpah kurnia (dari Allah) yang jelas nyata”.”
“Maka tersenyumlah Nabi Sulaiman mendengar kata-kata semut itu, dan berdoa dengan berkata:“ Wahai Tuhanku, ilhamkanlah daku supaya tetap bersyukur akan nikmatMu yang Engkau kurniakan kepadaku dan kepada ibu bapaku, dan supaya aku tetap mengerjakan amal soleh yang Engkau redai; dan masukkanlah daku - dengan limpah rahmatMu - dalam kumpulan hamba-hambaMu yang soleh”.”
| Perkara | Al-Quran 27:18 | Kajian tentang semut |
|---|---|---|
| Tempat tinggal | Semut-semut disuruh masuk ke tempat tinggal mereka. | Semut tinggal dalam sarang yang dibina, dengan ruang bagi anak-anak dan simpanan mereka. |
| Amaran | Seekor semut memberi amaran kepada yang lain. | Semut yang bertemu bahaya melepaskan bau amaran. |
| Bertindak bersama | Koloni itu bertindak atas amaran tersebut. | Rakan-rakan sarangnya bertindak balas dalam beberapa saat. |
Umat-umat seperti kamu
Al-Quran berkata setiap binatang dan burung hidup dalam umat-umat seperti manusia. Nabi (ﷺ) menceritakan tentang seorang nabi terdahulu yang ditegur Allah (﷾) kerana membakar sarang semut. Allah (﷾) berfirman dia telah membinasakan satu umat yang bertasbih kepada-Nya. Dalam Islam koloni semut ialah satu masyarakat yang mempunyai nilainya sendiri.
“Dan tidak seekor pun binatang yang melata di bumi, dan tidak seekor pun burung yang terbang dengan kedua sayapnya, melainkan mereka umat-umat seperti kamu. Tiada Kami tinggalkan sesuatu pun di dalam kitab Al-Quran ini; kemudian mereka semuanya akan dihimpunkan kepada Tuhan mereka (untuk dihisab dan menerima balasan).”
Abu Hurairah meriwayatkan bahawa Nabi (ﷺ) menceritakan tentang seorang nabi terdahulu yang digigit seekor semut lalu membakar sarang semut itu. Allah kemudian mewahyukan teguran kepadanya: kerana seekor semut menggigitmu, engkau telah membakar satu umat daripada umat-umat yang bertasbih kepada Allah.
Perspektif
Perspektif Islam
Al-Quran membentangkan semut-semut sebagai satu masyarakat yang mempunyai sarang, amaran yang disampaikan daripada seekor kepada yang lain, dan tindakan bersama. Kajian tentang semut bersetuju dengan gambaran ini. Nabi (ﷺ) mengajar bahawa koloni semut ialah satu umat yang bertasbih kepada Allah (﷾).
Al-Quran menggambarkan seekor semut memberi amaran kepada koloninya supaya masuk ke sarang mereka. Jika tidak, tentera Sulaiman mungkin memijak mereka tanpa menyedarinya.
Semut hidup dalam sarang yang dibina dengan ruang-ruang. Mereka memberi amaran antara satu sama lain tentang bahaya dengan bau amaran, dan rakan-rakan sesarang yang berdekatan bertindak balas dalam beberapa saat.
Al-Quran membentangkan Sulaiman mendengar semut itu sebagai antara nikmat Tuhan kepadanya. Dia telah diajar bahasa burung dan diberi sedikit daripada segala sesuatu.
Al-Quran mengajar bahawa binatang dan burung hidup dalam umat-umat seperti manusia.
Nabi (ﷺ) menceritakan Allah (﷾) menegur seorang nabi kerana membakar sarang semut. Allah (﷾) menyebutnya satu umat yang bertasbih kepada-Nya.