Jawapan ringkas
Tidak. Tiada ayat dalam teks asal yang menyatakan bahawa Tuhan itu tiga peribadi dalam satu wujud. Malah perkataan ‘Triniti’ pun tiada dalam Bible. Sarjana-sarjana Katolik yang berpegang pada doktrin itu mengakuinya. Kitab-kitab suci Ibrani mengajar berulang kali bahawa Tuhan itu esa, dan tiada nabi yang mengajarkan tiga peribadi. Yesus menyebut “Tuhan Allah kita ialah Tuhan yang esa” sebagai yang pertama daripada semua perintah. Ayat-ayat yang menyebut Bapa, Anak dan Roh bersama-sama tidak pernah menyatakan yang tiga itu satu Tuhan. Satu-satunya ayat yang menyatakan Triniti secara terang ialah 1 Yohanes 5:7 dalam King James Version. Ia ditambahkan lama selepas surat itu ditulis, dan kebanyakan Bible moden meninggalkannya. Perkataan itu mula-mula muncul kira-kira tahun 180 M, dan doktrin itu hanya dimuktamadkan pada abad keempat. Islam berpegang pada apa yang diajarkan para nabi. Al-Quran menyatakan dengan jelas: “janganlah kamu mengatakan: ‘(Tuhan itu) tiga’”.
Penjelasan penuh
Apa yang diakui karya-karya rujukan dan sarjana Kristian
Encyclopaedia Britannica menyatakan bahawa baik perkataan mahupun doktrin yang jelas itu tidak terdapat dalam Perjanjian Baru. Malah Catholic Encyclopedia, yang mempertahankan doktrin itu, menyatakan Kitab Suci tidak mempunyai satu perkataan bagi ketiga-tiga peribadi itu bersama. Edmund Fortman ialah seorang paderi Jesuit (ahli sebuah ordo keagamaan Katolik) yang sendiri berpegang pada doktrin itu dan menulis sejarahnya. Dia menulis bahawa Perjanjian Baru tidak memberikan ajaran yang jelas tentang tiga peribadi yang setara dalam satu Tuhan.
Menyatakan bahawa baik perkataan Triniti mahupun doktrin yang jelas itu tidak terdapat dalam Perjanjian Baru, dan bahawa doktrin itu berkembang secara beransur-ansur selama beberapa abad, dan hanya mencapai rumusan yang mantap, iaitu satu zat dalam tiga oknum, pada abad ke-4.
Sebuah karya rujukan Katolik yang mempertahankan doktrin itu menyatakan bahawa Kitab Suci belum mempunyai satu istilah tunggal yang menamakan ketiga-tiga oknum ilahi itu bersama; bahawa perkataan Yunani trias mula-mula muncul dalam tulisan Theophilus dari Antiokhia kira-kira tahun 180 M; dan bahawa perkataan Latin trinitas muncul kemudian dalam tulisan Tertullian.
Seorang ahli sejarah doktrin dari kalangan Jesuit, yang sendiri seorang penganut Triniti, menulis bahawa para penulis Perjanjian Baru tidak memberikan doktrin Triniti yang rasmi atau yang dirumuskan, dan tiada ajaran yang jelas bahawa dalam satu Tuhan terdapat tiga oknum ilahi yang setara. Dia berpendapat bahawa mereka memberikan idea-idea yang daripadanya doktrin kemudian itu dibina.
Satu Tuhan, berulang kali
Taurat, lima kitab pertama Bible, memberikan Israel akidahnya: TUHAN itu esa. Para nabi mengulanginya. Selain daripada-Nya tiada Allah (﷾). Tiada Allah (﷾) dibentuk sebelum-Nya atau sesudah-Nya. Satu Allah (﷾) yang menciptakan kita semua. Apabila Yesus ditanya tentang perintah yang pertama, dia memetik akidah yang sama dan tidak menambah apa-apa kepadanya.
“Dengarlah, hai Israel: TUHAN Allah kita, TUHAN itu esa:”
“Beginilah firman TUHAN, Raja Israel, dan Penebusnya, TUHAN semesta alam: Akulah yang terdahulu, dan Akulah yang terkemudian; dan selain daripada-Ku tiada Allah.”
“Kamulah saksi-saksi-Ku, demikianlah firman TUHAN, dan hamba-Ku yang telah Kupilih: supaya kamu mengetahui dan percaya kepada-Ku, dan memahami bahawa Akulah Dia: sebelum Aku tiada Allah dibentuk, dan sesudah Aku tiada akan ada lagi.”
“Bukankah kita sekalian mempunyai satu bapa? Bukankah satu Allah yang menciptakan kita? Mengapakah kita berkhianat seorang terhadap saudaranya, dengan menajiskan perjanjian nenek moyang kita?”
“Yesus menjawabnya, Hukum yang pertama daripada semua hukum ialah, Dengarlah, hai Israel; Tuhan Allah kita ialah Tuhan yang esa:”
Yesus mempunyai Tuhan
Yesus berkata kepada Iblis bahawa Tuhan sahaja yang patut disembah. Dia berkata penyembah-penyembah yang benar menyembah Bapa. Dalam Injil Yohanes, selepas apa yang digambarkannya sebagai kebangkitan, dia menyebut “Allah-Ku dan Allahmu”. Dia yang mempunyai Tuhan, dan menyebut-Nya “Allah-Ku”, bukan Tuhan itu.
“Lalu Yesus berkata kepadanya, Enyahlah engkau, Iblis: kerana ada tertulis, Engkau hendaklah menyembah Tuhan Allahmu, dan hanya kepada-Nya sahaja engkau berbakti.”
“Tetapi saatnya akan tiba, dan sudah tiba sekarang, apabila penyembah-penyembah yang benar akan menyembah Bapa dalam roh dan kebenaran: kerana Bapa mencari penyembah-penyembah yang demikian.”
“Yesus berkata kepadanya, Jangan sentuh Aku; kerana Aku belum naik kepada Bapa-Ku: tetapi pergilah kepada saudara-saudara-Ku, dan katakanlah kepada mereka, Aku naik kepada Bapa-Ku dan Bapamu; dan kepada Allah-Ku dan Allahmu.”
Akidah Paulus: satu Allah, iaitu Bapa
Paulus, seorang mubaligh Kristian abad pertama, memberikan akidah ini: “satu Allah, iaitu Bapa” dan “satu Tuhan Yesus Kristus”. Itu dua, dan hanya satu daripadanya Tuhan. Dia menulis tentang “Satu Allah dan Bapa bagi semua”. Dia juga menulis tentang satu Allah (﷾) dan satu pengantara, “manusia Kristus Yesus”. Yesus sendiri menyebut Bapa “satu-satunya Allah yang benar”.
“Tetapi bagi kita hanya ada satu Allah, iaitu Bapa, yang daripada-Nya segala sesuatu, dan kita untuk Dia; dan satu Tuhan Yesus Kristus, yang oleh-Nya segala sesuatu, dan kita oleh Dia.”
“Satu Allah dan Bapa bagi semua, yang mengatasi semua, dan melalui semua, dan di dalam kamu semua.”
“Kerana ada satu Allah, dan satu pengantara antara Allah dan manusia, iaitu manusia Kristus Yesus;”
“Dan inilah hidup yang kekal, iaitu supaya mereka mengenal Engkau, satu-satunya Allah yang benar, dan Yesus Kristus yang telah Engkau utus.”
Ayat-ayat yang menyebut tiga bersama-sama
Orang Kristian menunjuk kepada dua ayat. Satu ialah perintah pembaptisan dalam Matius 28:19. Satu lagi ialah berkat dalam 2 Korintus 13:14. Kedua-duanya menyebut Bapa, Anak dan Roh Kudus bersama-sama. Orang Kristian membacanya sebagai satu Tuhan dalam tiga peribadi. Kedua-duanya dijawab ayat demi ayat di bawah.
“Oleh itu pergilah, dan ajarlah semua bangsa, baptislah mereka dalam nama Bapa, dan Anak, dan Roh Kudus:”
“Kasih karunia Tuhan Yesus Kristus, dan kasih Allah, dan persekutuan Roh Kudus, menyertai kamu semua. Amin.”
Satu-satunya ayat yang menyatakannya telah ditambah
Hanya satu ayat dalam Bible yang menyatukan Bapa, Firman dan Roh Kudus sebagai ‘satu’: 1 Yohanes 5:7 dalam King James Version. Bruce Metzger, seorang sarjana terkemuka teks Yunani Perjanjian Baru, menunjukkan dua perkara. Kata-kata itu tiada dalam setiap manuskrip Yunani (teks Yunani yang disalin dengan tangan) kecuali lapan manuskrip yang lewat. Dan tiada penulis Yunani awal yang memetiknya. World English Bible, seperti kebanyakan versi moden, meninggalkannya.
“Kerana ada tiga yang memberi kesaksian di syurga, iaitu Bapa, Firman, dan Roh Kudus: dan ketiga-tiganya ini satu.”
“Kerana ada tiga yang memberi kesaksian: Roh, air, dan darah; dan ketiga-tiganya sepakat sebagai satu.”
Tentang 1 Yohanes 5:7-8, melaporkan bahawa kata-kata tentang Bapa, Firman dan Roh Kudus tiada dalam setiap manuskrip Yunani yang diketahui kecuali lapan manuskrip yang lewat, empat daripadanya menulisnya di tepi halaman sebagai tambahan kemudian; bahawa tiada bapa gereja Yunani yang memetiknya; dan bahawa setiap terjemahan purba kecuali bahasa Latin tidak mempunyainya.
Teks-teks bukti yang biasa tidak menyatakannya
Apabila orang Kristian berhujah untuk Triniti mereka biasanya memetik Yohanes 1:1 dan 1:18, Yohanes 8:58, Kisah Rasul-rasul 20:28, Roma 9:5 dan Ibrani 1:8. Setiap satunya dibaca sebagai menyebut Yesus Tuhan, atau sebagai bercakap tentang Tuhan dan Yesus. Tiada satu pun yang menyatakan bahawa Bapa, Anak dan Roh Kudus ialah satu Tuhan. Maka karya-karya rujukan yang menerima doktrin itu pun menyatakan ia tidak diajarkan secara jelas dalam Perjanjian Baru. Malah kata-kata Kisah Rasul-rasul 20:28 pun tidak pasti. Salinan-salinan Yunani berbeza antara ‘jemaat Allah’ dan ‘jemaat Tuhan’. Metzger mencatat bahawa kata-kata terakhirnya boleh bermaksud ‘dengan darah Milik-Nya sendiri’, iaitu Anak-Nya sendiri. Jika dibaca begitu, ayat itu memisahkan Allah (﷾) dan Anak.
“Pada mulanya adalah Firman, dan Firman itu bersama-sama dengan Allah, dan Firman itu ialah Allah.”
“Tiada seorang pun yang pernah melihat Allah pada bila-bila masa; Anak yang tunggal, yang berada di pangkuan Bapa, Dialah yang menyatakan-Nya.”
“Yesus berkata kepada mereka, Sesungguhnya, sesungguhnya Aku berkata kepadamu, Sebelum Abraham wujud, Aku ada.”
“Oleh itu jagalah dirimu, dan seluruh kawanan, yang di atasnya Roh Kudus telah menjadikan kamu penilik, untuk menggembalakan jemaat Allah, yang telah dibeli-Nya dengan darah-Nya sendiri.”
“Mereka itulah keturunan nenek moyang, dan daripada merekalah, menurut daging, Kristus datang, yang mengatasi segala sesuatu, Allah yang terpuji selama-lamanya. Amin.”
“Tetapi kepada Anak Dia berkata, Takhta-Mu, ya Allah, kekal selama-lamanya: tongkat kebenaran ialah tongkat kerajaan-Mu.”
Tentang Kisah Rasul-rasul 20:28, menerangkan bahawa manuskrip Yunani terbahagi antara ‘jemaat Allah’ dan ‘jemaat Tuhan’, dengan salinan lain membaca ‘Tuhan dan Allah’. Sambil mengekalkan ‘Allah’, dia mencatat bahawa kata-kata penutupnya boleh dibaca ‘dengan darah Milik-Nya sendiri’, satu gelaran bagi Kristus, sehingga perkataan seperti ‘Anak’ difahami: Allah memperoleh jemaat itu dengan darah Anak-Nya sendiri.
Menyatakan bahawa baik perkataan Triniti mahupun doktrin yang jelas itu tidak terdapat dalam Perjanjian Baru, dan bahawa doktrin itu berkembang secara beransur-ansur selama beberapa abad, dan hanya mencapai rumusan yang mantap, iaitu satu zat dalam tiga oknum, pada abad ke-4.
Bilakah perkataan dan doktrin itu tiba
Perkataan Yunani trias (kumpulan tiga) mula-mula muncul dalam tulisan Theophilus dari Antiokhia, seorang uskup Kristian, kira-kira tahun 180 M. Perkataan Latin trinitas mula-mula muncul dalam tulisan Tertullian, seorang penulis Kristian awal, pada awal abad ketiga. Golongan Ebionit, satu kumpulan Kristian Yahudi yang awal, berpegang bahawa Yesus seorang manusia dan bukan Tuhan. Eusebius, seorang ahli sejarah gereja abad keempat, menyatakan satu lagi kumpulan daripada mereka menerima kelahirannya daripada anak dara. Konsili Nicea, satu perhimpunan para uskup gereja, mengisytiharkan pada tahun 325 bahawa Anak ‘sezat’ dengan Bapa. Ia menentang Arius, seorang paderi Iskandariah, yang mengajar bahawa Anak mempunyai permulaan. Pertikaian itu tidak berakhir di situ. Pengikut-pengikut Arius meneruskan pertikaian itu selama berdekad-dekad. Pada tahun 357 satu konsili uskup bersidang di Sirmium, sebuah kota Rom di Serbia hari ini. Ia menentang rumusan Nicea. Ia melarang perkataan ‘zat’ kerana ia tiada dalam Kitab Suci. Konsili itu juga mengisytiharkan Bapa lebih besar daripada Anak. Konsili Konstantinopel pada tahun 381 akhirnya memuktamadkan doktrin itu.
Sebuah karya rujukan Katolik yang mempertahankan doktrin itu menyatakan bahawa Kitab Suci belum mempunyai satu istilah tunggal yang menamakan ketiga-tiga oknum ilahi itu bersama; bahawa perkataan Yunani trias mula-mula muncul dalam tulisan Theophilus dari Antiokhia kira-kira tahun 180 M; dan bahawa perkataan Latin trinitas muncul kemudian dalam tulisan Tertullian.
Menyatakan bahawa baik perkataan Triniti mahupun doktrin yang jelas itu tidak terdapat dalam Perjanjian Baru, dan bahawa doktrin itu berkembang secara beransur-ansur selama beberapa abad, dan hanya mencapai rumusan yang mantap, iaitu satu zat dalam tiga oknum, pada abad ke-4.
Irenaeus melaporkan bahawa Cerinthus mengajarkan bahawa Yesus dilahirkan daripada Yusuf dan Maria seperti manusia lain, dan bahawa Kristus turun ke atasnya ketika dia dibaptis. Dia berkata golongan Ebionit berpegang pada pandangan yang serupa tentang Tuhan, hanya menggunakan Injil Matius, menolak Paulus sebagai orang yang murtad daripada hukum Taurat, dan memelihara hukum Taurat serta adat-adatnya.
Eusebius berkata golongan Ebionit menganggap Yesus sebagai manusia biasa, yang dibenarkan hanya kerana kebajikannya yang lebih tinggi. Satu kumpulan lain daripada mereka menerima kelahirannya daripada anak dara tetapi tetap menafikan bahawa dia telah wujud sebelum kelahirannya sebagai Tuhan.
Akidah itu bermula: ‘Kami percaya kepada satu Tuhan, Bapa Yang Maha Kuasa, pencipta segala yang kelihatan dan yang tidak kelihatan’. Konsili itu mengakui Anak sebagai diperanakkan daripada Bapa, Tuhan yang benar daripada Tuhan yang benar, dan ‘sezat’ (homoousios) dengan Bapa, dan mengutuk mereka yang berkata ada suatu masa ketika dia tidak wujud.
Socrates mencatat penaakulan Arius, seorang presbiter di Iskandariah: jika Bapa memperanakkan Anak, Anak mempunyai permulaan, jadi ada suatu masa ketika Anak tidak wujud.
Sejarah pertikaian Arius dari tahun 318 hingga 381. Berhujah bahawa ia bukan pembelaan satu ortodoksi yang sudah mantap terhadap ajaran sesat, tetapi satu pencarian yang di dalamnya doktrin gereja tentang Tuhan dibentuk, dan hanya mencapai bentuk akhirnya pada tahun 381.
Satu konsili uskup di Sirmium pada tahun 357, yang menentang rumusan Nicea, tiga puluh dua tahun selepas Nicea, memutuskan bahawa perkataan ‘zat’ (ousia), dan oleh itu rumusan Nicea ‘sezat’, tidak boleh digunakan langsung, kerana ia tidak terkandung dalam Kitab Suci ilahi. Ia juga mengisytiharkan bahawa tiada sesiapa dapat meragui bahawa Bapa lebih besar daripada Anak, dengan memetik kata-kata Yesus ‘Dia yang mengutus Aku lebih besar daripada Aku’.
Konsili itu mengakui Roh Kudus sebagai Tuhan dan Pemberi kehidupan, yang keluar dari Bapa, dan yang bersama Bapa dan Anak disembah dan dimuliakan.
- Sekitar 180 M
Perkataan itu mula-mula muncul
Perkataan Yunani trias, sekumpulan tiga, mula-mula muncul dalam tulisan Theophilus dari Antiokhia.
- Awal abad ke-3
Perkataan Latin
Perkataan Latin trinitas mula-mula muncul dalam tulisan Tertullian.
- 325
Nicaea
Satu majlis uskup mengisytiharkan Anak sezat dengan Bapa, menentang Arius.
- 357
Sirmium
Satu majlis lain melarang perkataan zat dan mengisytiharkan Bapa lebih besar daripada Anak.
- 381
Konstantinopel
Satu majlis akhirnya memutuskan doktrin itu.
Doktrin itu diputuskan lebih tiga abad selepas Isa. Tiada nabi yang mengajarkannya.
Pengakuan seorang bapa gereja sendiri
Yohanes dari Damsyik ialah seorang penulis Kristian abad kelapan. Dia mempertahankan ikon (gambar-gambar suci) terhadap tuduhan bahawa ia tiada dalam Kitab Suci. Dia menjawab bahawa perkataan ‘Triniti’, ‘sezat’ dan ‘dua tabiat’ juga tiada dalam Kitab Suci. Dia percaya maknanya ada di situ. Tetapi dia mengakui perkataan-perkataan itu tiada.
Menjawab tuduhan bahawa ikon tiada dalam Kitab Suci, bapa gereja abad ke-8 Yohanes dari Damsyik membalas bahawa perkataan ‘Triniti’, ‘sezat’, ‘tiga oknum’ dan ‘dua tabiat’ Kristus juga tidak terdapat dalam Perjanjian Lama atau Injil. Dia berpendapat bahawa maknanya terkandung dalam Kitab Suci dan telah ditakrifkan oleh bapa-bapa gereja.
Sebuah ensiklopedia tentang jalan ke Nicea
Encyclopedia Americana (1956) menyatakan bahawa agama Kristian lahir daripada agama Yahudi, dan bahawa agama Yahudi sangat Unitarian: ia berpegang bahawa Tuhan itu satu. Ia menyatakan jalan dari Yerusalem ke Nicea “hampir tidak lurus”. Kepercayaan kepada Triniti pada abad keempat, simpulnya, tidak mencerminkan dengan tepat ajaran Kristian awal tentang Tuhan. Ia satu penyimpangan daripada ajaran itu.
Menyatakan bahawa agama Kristian berasal daripada agama Yahudi, dan bahawa agama Yahudi sangat Unitarian, berpegang bahawa Tuhan itu satu. Ia berkata jalan dari Yerusalem ke Nicea hampir tidak lurus, dan bahawa fahaman Triniti abad ke-4 tidak mencerminkan dengan tepat ajaran Kristian awal tentang sifat Tuhan tetapi merupakan penyimpangan daripadanya.
Seorang ahli teologi Katolik tentang mengapa umat Islam menolaknya
Hans Küng ialah seorang ahli teologi Katolik abad ke-20. Dia menulis bahawa umat Islam, seperti orang Yahudi, tidak dapat menerima Triniti. Ia menarik garisan antara satu Tuhan dan tiga ‘hipostasis’ (perkataan Yunani bagi tiga peribadi itu). Ia melakukannya dengan istilah yang diambil daripada bahasa Suryani (satu bentuk bahasa Aram yang digunakan gereja-gereja timur), Yunani dan Latin. Dia berkata umat Islam mendapati semuanya permainan kata-kata. Dia menyuarakan soalan mereka: mengapa menambah apa-apa kepada keesaan Tuhan yang hanya boleh mencairkannya?
Ahli teologi Katolik Hans Küng menulis bahawa orang Islam, seperti orang Yahudi, tidak dapat menerima idea Triniti. Pembezaan yang dibuatnya antara satu Tuhan dan tiga hipostasis, dalam istilah yang diambil daripada bahasa Suryani, Yunani dan Latin, mengelirukan orang Islam dan bukannya menerangkan, dan mereka mendapati semuanya permainan kata-kata. Dia menyuarakan soalan mereka: mengapa menambah apa-apa kepada keesaan dan keunikan Tuhan yang hanya boleh mencairkan atau membatalkannya?
Tiada apa yang ditambah kepada keesaan Tuhan
Jawapan kepada soalan Küng ialah tiada sesiapa yang mengambil akidahnya daripada para nabi pernah berbuat demikian. Musa memberikan Israel akidahnya: Tuhan Allah kita ialah Tuhan yang esa. Yesus menyebut kata-kata itu yang pertama daripada semua perintah. Al-Quran menyatakan perkara yang sama dalam empat ayat yang tidak boleh ditambah apa-apa. Tambahan-tambahan itu datang daripada manusia, bukan daripada mana-mana nabi.
“Dengarlah, hai Israel: TUHAN Allah kita, TUHAN itu esa:”
“Yesus menjawabnya, Hukum yang pertama daripada semua hukum ialah, Dengarlah, hai Israel; Tuhan Allah kita ialah Tuhan yang esa:”
“Katakanlah (wahai Muhammad): “(Tuhanku) ialah Allah Yang Maha Esa; Allah Yang menjadi tumpuan sekalian makhluk untuk memohon sebarang hajat; Ia tiada beranak, dan Ia pula tidak diperanakkan; Dan tidak ada sesiapapun yang serupa denganNya”.”
Ajaran manusia, dan keputusan al-Quran
Yesus memetik Yesaya terhadap mereka yang “mengajarkan perintah manusia sebagai ajaran”. Sesuatu ajaran bukan ajaran manusia kerana perkataannya baharu. Ia ajaran manusia apabila tiada nabi yang mengajarkannya. Tiada nabi yang mengajar bahawa Tuhan itu tiga peribadi, dan tiada ayat dalam teks asal yang menyatakannya. Al-Quran menyuruh orang Kristian jangan melampaui batas dalam agama mereka: “janganlah kamu mengatakan: ‘(Tuhan itu) tiga’”, kerana Allah (﷾) itu esa.
“Tetapi sia-sialah mereka menyembah Aku, kerana mereka mengajarkan perintah manusia sebagai ajaran.”
“Wahai Ahli kitab (Yahudi dan Nasrani)! Janganlah kamu melampaui batas dalam perkara ugama kamu, dan janganlah kamu mengatakan sesuatu terhadap Allah melainkan yang benar; sesungguhnya Al Masih Isa ibni Maryam itu hanya seorang pesuruh Allah dan Kalimah Allah yang telah disampaikanNya kepada Maryam, dan (ia juga tiupan) roh daripadaNya. Maka berimanlah kamu kepada Allah dan Rasul-rasulNya, dan janganlah kamu mengatakan: “(Tuhan itu) tiga”. Berhentilah (daripada mengatakan yang demikian), supaya menjadi kebaikan bagi kamu. Hanyasanya Allah ialah Tuhan Yang Maha Esa, Maha Suci Allah daripada mempunyai anak. Bagi Allah jualah segala yang ada di langit dan yang ada di bumi. Dan cukuplah menjadi Pengawal (Yang Mentadbirkan sekalian makhlukNya).”
“Demi sesungguhnya telah kafirlah orang-orang yang berkata: “Bahawasanya Allah ialah salah satu dari tiga tuhan”. Padahal tiada Tuhan (yang berhak disembah) melainkan Tuhan yang Maha Esa. Dan jika mereka tidak berhenti dari apa yang mereka katakan itu, sudah tentu orang-orang yang kafir dari antara mereka akan dikenakan azab seksa yang tidak terperi sakitnya.”
Ayat demi ayat
1 Yohanes 5:7 — pasal 5, ayat 7 (KJV)
“Kerana ada tiga yang memberi kesaksian di syurga, iaitu Bapa, Firman, dan Roh Kudus: dan ketiga-tiganya ini satu.”
Dipetik untuk
1 Yohanes 5:7 menyatakan secara terang bahawa Bapa, Firman dan Roh Kudus “ketiga-tiganya ini satu”.
Jawapan
Kata-kata itu tiada dalam setiap manuskrip Yunani kecuali lapan manuskrip yang lewat. Tiada penulis Yunani gereja awal yang memetiknya, walaupun dalam perdebatan abad keempat tentang Triniti. Kebanyakan Bible moden, seperti World English Bible, meninggalkannya.
Kesimpulannya — Satu-satunya ayat yang menyatakan Triniti bukan sebahagian daripada surat yang asal.
Matius 28:19 — pasal 28, ayat 19
“Oleh itu pergilah, dan ajarlah semua bangsa, baptislah mereka dalam nama Bapa, dan Anak, dan Roh Kudus:”
Dipetik untuk
Pembaptisan “dalam nama” (satu nama) Bapa, Anak dan Roh Kudus menunjukkan tiga peribadi yang ialah satu Tuhan.
Jawapan
Menyebut tiga bersama-sama tidak menjadikan mereka satu wujud. Paulus memesankan Timotius “di hadapan Allah, dan Tuhan Yesus Kristus, dan malaikat-malaikat pilihan”. Tiada sesiapa menyimpulkan bahawa para malaikat itu Tuhan. ‘Nama’ yang tunggal juga tidak menjadikan satu wujud. Yakub meminta supaya “nama nenek moyangku Abraham dan Ishak” disebut pada budak-budak itu. Kitab Wahyu menunjukkan pengikut-pengikut Anak Domba dengan “nama-Nya dan nama Bapa-Nya” di dahi mereka: dua nama bersebelahan. Dalam Kisah Rasul-rasul, orang ramai dibaptis hanya dalam nama Yesus. Ahli sejarah Gregory Riley mencatat bahawa tiada pengarang Perjanjian Baru yang menerangkan bagaimana Bapa, Anak dan Roh berhubung antara satu sama lain dari segi zat.
Kesimpulannya — Ayat itu menyebut tiga; ia tidak menyatakan mereka setara, atau satu Tuhan.
2 Korintus 13:14 — pasal 13, ayat 14
“Kasih karunia Tuhan Yesus Kristus, dan kasih Allah, dan persekutuan Roh Kudus, menyertai kamu semua. Amin.”
Dipetik untuk
Berkat itu menyatukan Yesus, Allah dan Roh Kudus, maka Paulus menganggap mereka satu Tuhan.
Jawapan
Ayat itu sendiri memisahkan mereka: “Kasih karunia Tuhan Yesus Kristus, dan kasih Allah”. Paulus menyebut Yesus di sisi Allah (﷾), bukan sebagai Allah. Akidahnya menyatakan perkara yang sama: “satu Allah, iaitu Bapa” dan “satu Tuhan Yesus Kristus”.
Kesimpulannya — Berkat yang menyebut Yesus di samping Allah (﷾) memisahkan mereka.
Perspektif
Kristian arus perdana
Orang Kristian berkata perkataan itu tiada dalam Bible, tetapi doktrinnya ada. Kitab Suci mengajarkan satu Tuhan. Ia menyebut Bapa, Anak dan Roh sebagai Tuhan, dan ia menyebut ketiga-tiganya bersama-sama. Konsili-konsili Nicea dan Konstantinopel merumuskannya dengan kata-kata.
Matius 28:19 menyebut Bapa, Anak dan Roh Kudus di bawah satu nama. Orang Kristian membacanya sebagai satu Tuhan dalam tiga peribadi.
Sanggahan
Menyebut tiga bersama-sama tidak menjadikan mereka satu wujud. Paulus memesankan Timotius “di hadapan Allah, dan Tuhan Yesus Kristus, dan malaikat-malaikat pilihan”, dan tiada sesiapa menyangka para malaikat itu Tuhan. Satu ‘nama’ juga tidak menjadikan satu wujud: Yakub meminta supaya “nama nenek moyangku Abraham dan Ishak” disebut pada cucu-cucunya. Seperti yang dicatat ahli sejarah Gregory Riley, tiada penulis Perjanjian Baru yang menerangkan bagaimana yang tiga itu berhubung dari segi zat.
Doktrin itu tidak dinyatakan dalam satu ayat tetapi dihimpunkan daripada banyak petikan.
Sanggahan
Sesuatu doktrin boleh dihimpunkan daripada banyak petikan. Tetapi tentang siapa Tuhan, Bible memberikan satu akidah yang jelas, “Tuhan Allah kita ialah Tuhan yang esa”, yang diberikan Yesus sebagai perintah pertama. Petikan-petikan yang dihimpunkan orang Kristian tidak pernah menyatakan bahawa yang tiga itu satu Tuhan, dan satu-satunya ayat yang menyatakannya, 1 Yohanes 5:7, ditambahkan kemudian.
Ahli-ahli sejarah doktrin
Perkataan dan rumusan itu datang selepas Bible. Perkataan itu muncul kira-kira tahun 180 M, dan rumusannya ditetapkan oleh konsili-konsili gereja pada tahun 325 dan 381, selepas pertikaian yang panjang.
Perkataan trias mula-mula muncul dalam tulisan Theophilus dari Antiokhia kira-kira tahun 180 M, dan trinitas dalam tulisan Tertullian selepasnya.
Baik perkataan Triniti mahupun doktrin yang jelas itu tidak terdapat dalam Perjanjian Baru. Doktrin itu mencapai bentuknya yang mantap pada abad keempat.
Encyclopedia Americana (1956) menilai bahawa kepercayaan kepada Triniti pada abad keempat ialah penyimpangan daripada ajaran Kristian awal tentang Tuhan. Ajaran itu datang daripada kepercayaan agama Yahudi yang sangat Unitarian.
Pada tahun 357 satu konsili uskup di Sirmium, yang menentang rumusan Nicea, memutuskan bahawa perkataan ‘zat’ tidak boleh digunakan. Mereka berkata ia tiada dalam Kitab Suci. Konsili itu juga mengisytiharkan Bapa lebih besar daripada Anak.
Perspektif Islam
Allah (﷾) Maha Esa, seperti yang diajarkan setiap nabi, daripada Musa hingga Isa hingga Muhammad (ﷺ). Triniti ialah ajaran manusia yang tidak diajarkan oleh mana-mana nabi, dan al-Quran menyebutnya melampaui batas.
Kitab-kitab suci Ibrani mengajar bahawa Tuhan itu esa dan tiada Allah (﷾) selain-Nya.
Yesus memberikan akidah satu Tuhan sebagai perintah pertama dan tidak menambah Anak atau Roh kepadanya.
Akidah Paulus menyebut satu Allah, iaitu Bapa, dan satu Tuhan, iaitu Yesus Kristus.
Satu-satunya ayat yang menyatakan Triniti secara terang, 1 Yohanes 5:7, ialah tambahan kemudian kepada teks.
Ayat-ayat yang biasa dipetik untuk menunjukkan Yesus itu Tuhan tidak pernah menyatakan bahawa tiga peribadi ialah satu Tuhan. Contohnya ialah Yohanes 1:1, Kisah Rasul-rasul 20:28, Roma 9:5 dan Ibrani 1:8.
Kisah Rasul-rasul 20:28 berbeza-beza dalam salinan-salinan Yunani. Kata-kata penutupnya boleh dibaca sebagai ‘darah Anak-Nya sendiri’, yang memisahkan Allah (﷾) dan Anak.
Seorang ahli teologi Katolik terkemuka menulis bahawa umat Islam mendapati pembezaan-pembezaan Triniti satu permainan kata-kata yang mencairkan keesaan Tuhan.
Tiada apa yang ditambah kepada keesaan Tuhan oleh Musa, oleh Isa, yang menyebutnya perintah pertama, atau oleh al-Quran. Tambahan-tambahan itu datang daripada manusia, bukan daripada mana-mana nabi.
Isa mengecam perbuatan mengajarkan perintah manusia sebagai ajaran.
Al-Quran melarang mengatakan “(Tuhan itu) tiga” dan mengajar bahawa Allah (﷾) ialah Tuhan Yang Maha Esa.