Jawapan ringkas
Ya. Manuskrip al-Quran yang tertua berbunyi sebagaimana al-Quran berbunyi hari ini. Dua helai di University of Birmingham ditentukan tarikhnya melalui karbon pada tahun 2015, kemungkinan besar antara tahun 568 dan 645 M. Nabi (ﷺ) hidup dari kira-kira tahun 570 hingga 632. Selain perkara kecil ejaan, teksnya ialah teks hari ini. Salinan-salinan awal yang lain berbeza daripada teks hari ini hanya dari segi ejaan, penomboran ayat dan sesekali kesilapan penyalin. Ia termasuk sebuah kodeks (kitab salinan tangan) yang besar di Istanbul, dan helaian-helaian awal di Paris dan Berlin. Tiada satu pun yang mempunyai surah atau ayat yang tiada dalam al-Quran hari ini. Satu kulit di Sanaa mempunyai teks yang lebih lama yang telah dipadam di bawah teks hari ini. Ia berbeza dari segi perkataan-perkataan kecil, susunan surah, sepasang ayat yang bertukar tempat dan satu ayat yang tiada. Para penyuntingnya menilainya sebagai mushaf peribadi seorang sahabat, dan teks hari ini lebih setia. Ini sesuai dengan janji al-Quran bahawa Allah (﷾) akan memeliharanya.
Penjelasan penuh
Helaian Birmingham
Dua helai dalam koleksi University of Birmingham membawa sebahagian daripada tiga surah. Ia ditulis dalam tulisan Hijazi awal, satu gaya tulisan Arab yang lama. Penentuan tarikh radiokarbon pada tahun 2015 meletakkan kulit itu, dengan kebarangkalian kira-kira 95 peratus, antara tahun 568 dan 645 M. Julat itu bertindih dengan hayat Nabi (ﷺ), yang wafat pada tahun 632. Ujian itu menentukan tarikh kulit binatang, bukan tulisannya. Tulisan datang selepas kulit itu dibuat, maka helaian itu sesuai dengan salinan dari zaman Nabi (ﷺ) atau tidak lama selepasnya. Tulisan padanya berbunyi sebagaimana petikan-petikan yang sama berbunyi dalam mana-mana al-Quran bercetak hari ini.
Dua helai kulit yang membawa sebahagian Surah 18 hingga 20 dalam tulisan Hijazi awal. Pada tahun 2015 Oxford Radiocarbon Accelerator Unit menentukan tarikh kulit itu antara tahun 568 dan 645 M, dengan kebarangkalian 95.4 peratus, satu tempoh yang meliputi hayat Nabi (ﷺ) (kira-kira 570-632). Selain beberapa perkara kecil ejaan, teks pada helaian itu ialah teks surah-surah tersebut sebagaimana yang ada dalam al-Quran hari ini.
- Cadbury Research Library, Universiti Birmingham
Salinan-salinan awal yang lain
Kodeks yang besar di Muzium Istana Topkapi telah diterbitkan sepenuhnya. Ia telah disemak perkataan demi perkataan dengan teks piawai. Perbezaannya ialah dari segi ejaan dan kesilapan penyalin, seperti satu huruf atau perkataan yang tertinggal secara tidak sengaja. Mana-mana kitab salinan tangan mempunyai perkara seperti ini. Kodeks itu mempunyai surah-surah yang sama, dengan ayat-ayat dalam susunan yang sama. Kodeks awal yang disimpan di Tashkent, yang pernah dikaitkan dengan Uthman, juga membawa teks piawai. Gambar helaian-helaian awal di Paris, Berlin dan tempat lain diterbitkan dalam talian. Maka sesiapa sahaja boleh menyemaknya dengan al-Quran bercetak.
Satu faksimili penuh kodeks al-Quran awal yang besar yang disimpan di Muzium Istana Topkapi, Istanbul, dengan satu kajian yang membandingkan teksnya perkataan demi perkataan dengan teks cetak piawai. Perbezaan yang disenaraikannya ialah perbezaan ejaan dan kesilapan penyalin. Surah-surahnya dan susunan ayat di dalamnya ialah sama dengan teks piawai.
Satu projek penyelidikan jangka panjang yang menerbitkan gambar dan huraian manuskrip al-Quran awal dari perpustakaan di seluruh dunia, dengan keputusan radiokarbon di mana ada, supaya sesiapa sahaja boleh membandingkannya dengan teks cetak ayat demi ayat.
Palimpsest Sanaa
Palimpsest ialah manuskrip yang tulisan pertamanya telah dipadam dan ditulis semula di atasnya. Satu yang ditemui di Sanaa, ibu negara Yaman, mempunyai dua lapisan. Teks atas ialah al-Quran piawai. Di bawahnya ada teks yang lebih lama yang telah dipadam yang berbeza dari segi perkataan dan frasa kecil. Para sarjana yang menyuntingnya berhujah bahawa ia mushaf peribadi seorang sahabat. Sumber-sumber Islam berkata mushaf jenis itu wujud sebelum Uthman membuat salinan piawainya. Dalam setiap surah teks bawah mempunyai ayat-ayat yang sama dalam susunan yang sama, dengan dua pengecualian. Sepasang ayat bertukar tempat, dan satu ayat yang hampir mengulangi ayat lain tiada. Surah-surahnya dalam susunan yang berbeza. Para penyuntingnya menyimpulkan bahawa teks piawai lebih setia kepada Nabi (ﷺ).
Satu kajian tentang palimpsest Sanaa (Sanaa 1), sebuah manuskrip yang teks pertamanya yang telah dipadam terletak di bawah teks piawai yang kemudian. Sehelai daripadanya ditentukan tarikhnya melalui radiokarbon, dengan kebarangkalian yang tinggi, sebelum tahun 671 M. Para pengarang berhujah bahawa teks bawah yang dipadam itu ialah mushaf seorang sahabat daripada jenis yang menurut sumber-sumber Islam awal wujud sebelum mushaf piawai Uthman, dan bahawa bukti itu menyokong riwayat bahawa teks piawai itu berasal daripada Uthman. Mereka menyimpulkan bahawa teks piawai itu menghasilkan semula bacaan Nabi (ﷺ) dengan lebih setia daripada teks bawah.
Satu edisi dan kajian tentang teks bawah Sanaa 1. Perbezaannya dengan teks piawai kebanyakannya varian kecil dalam perkataan dan frasa, daripada jenis yang dilaporkan oleh sumber-sumber awal bagi mushaf para sahabat sendiri. Dalam setiap surah, teks bawah yang masih ada mempunyai ayat-ayat yang sama dengan teks piawai, dalam susunan yang sama, dengan dua pengecualian: ayat 20:31-32 bertukar tempat, dan ayat 9:85 (yang hampir mengulangi 9:55) tiada. Susunan surah-surahnya berbeza.
Mengapa salinan-salinan itu bersesuaian
Al-Quran berkata Allah (﷾) akan memeliharanya. Zaid bin Thabit, jurutulis Nabi (ﷺ), mengumpulkannya dalam satu jilid dalam tempoh dua tahun selepas Nabi (ﷺ) wafat. Dia menggunakan kepingan-kepingan bertulis dan orang yang menghafalnya. Kurang daripada dua puluh tahun selepas Nabi (ﷺ) wafat, khalifah Uthman menyuruh jilid itu disalin dan dihantar ke setiap wilayah. Manuskrip-manuskrip itu ialah apa yang dijangka daripada sejarah tersebut.
“Sesungguhnya Kamilah yang menurunkan Al-Quran, dan Kamilah yang memelihara dan menjaganya.”
Zaid bin Thabit meriwayatkan bahawa selepas ramai penghafal al-Quran terbunuh di Yamamah, Abu Bakar memintanya mengumpulkan al-Quran dalam satu jilid, sambil mengingatkannya bahawa dia dahulu menulis wahyu untuk Rasulullah. Zaid mengumpulkannya daripada kepingan-kepingan bertulis dan daripada hafalan orang, dan naskhah yang siap itu berpindah daripada Abu Bakar kepada Umar dan kemudian kepada Hafsah.
Anas meriwayatkan bahawa Huzaifah bin al-Yaman, yang bimbang melihat bagaimana tentera Syam dan Iraq berselisih dalam bacaan al-Quran, menggesa Uthman menyelamatkan umat sebelum mereka berselisih tentang Kitab mereka sebagaimana orang Yahudi dan Kristian. Uthman meminjam lembaran-lembaran yang telah dikumpulkan yang disimpan oleh Hafsah, menyuruh Zaid bin Thabit dan tiga orang lelaki Quraisy menyalinnya, sambil memberitahu ketiga-tiga mereka bahawa di mana sahaja mereka berselisih dengan Zaid hendaklah mereka menulis dalam dialek Quraisy, yang dengannya al-Quran diturunkan, mengembalikan lembaran-lembaran itu kepada Hafsah, menghantar satu salinan ke setiap wilayah, dan memerintahkan agar semua bahan bertulis al-Quran yang lain dibakar.
- Semasa hayat baginda
Dihafal dan ditulis
Al-Quran dihafal dan ditulis semasa Nabi (ﷺ) masih hidup.
- Dalam masa 2 tahun
Dikumpulkan dalam satu jilid
Zaid bin Thabit, penulis wahyu Nabi, mengumpulkannya dalam satu jilid daripada catatan-catatan bertulis dan daripada orang-orang yang menghafalnya. Dia tidak menambah apa-apa daripadanya sendiri.
- Dalam masa 20 tahun
Disalin untuk setiap wilayah
Uthman, pemimpin ketiga selepas Nabi, menyuruh jilid itu disalin dan dihantar ke setiap wilayah.
- Helaian tertua
Helaian Birmingham
Satu ujian umur saintifik (pentarikhan radiokarbon) meletakkan kulitnya antara 568 dan 645, julat yang bertindih dengan hayat Nabi. Kata-katanya sama dengan petikan-petikan yang dibaca dalam mana-mana al-Quran bercetak hari ini.
- Salinan awal
Istanbul dan Tashkent
Salinan-salinan awal yang besar yang disimpan di Istanbul dan Tashkent membawa teks yang sama. Di mana ia berbeza, ia dalam ejaan atau kesilapan penyalin, jenis yang terdapat dalam mana-mana kitab yang disalin dengan tangan.
- Hari ini
Tiada nota kaki seperti itu
Tiada al-Quran bercetak yang membawa nota yang mengatakan salinan-salinan tertua tidak mempunyai sesuatu petikan, kerana salinan-salinan tertua tidak memberikan sebab bagi nota seperti itu.
Al-Quran mengatakan Allah (﷾) akan memeliharanya. Manuskrip-manuskrip itu ialah apa yang dijangkakan oleh sejarah itu.
Perbandingan dengan salinan-salinan Bible
Banyak Bible moden membawa nota yang berkata manuskrip yang tertua tidak mempunyai petikan-petikan tertentu, seperti dua belas ayat terakhir Markus. Tiada al-Quran bercetak yang membawa nota seperti itu. Salinan-salinan awal teks piawai berbeza daripadanya hanya dari segi ejaan dan kesilapan penyalin.
Tentang Markus 16:9-20, melaporkan bahawa dua belas ayat terakhir tiada dalam dua Bible Yunani tertua yang sebahagian besarnya masih ada, Codex Sinaiticus dan Codex Vaticanus, dan dalam saksi-saksi awal yang lain; bahawa Eusebius dan Jerome menyatakan ayat-ayat itu tiada dalam hampir semua salinan Yunani yang mereka ketahui; bahawa sesetengah manuskrip membawa satu penutup lain yang lebih pendek sebagai gantinya; dan menyimpulkan bahawa Injil itu sebagaimana yang kita terima daripada bukti yang paling awal berakhir pada 16:8.
Dakwaan para pengkritik
Manuskrip al-Quran Birmingham (Mingana 1572a)
Dua helai kulit yang membawa sebahagian Surah 18 hingga 20 dalam tulisan Hijazi awal. Pada tahun 2015 Oxford Radiocarbon Accelerator Unit menentukan tarikh kulit itu antara tahun 568 dan 645 M, dengan kebarangkalian 95.4 peratus, satu tempoh yang meliputi hayat Nabi (ﷺ) (kira-kira 570-632). Selain beberapa perkara kecil ejaan, teks pada helaian itu ialah teks surah-surah tersebut sebagaimana yang ada dalam al-Quran hari ini.
Dipetik untuk
Kulit Birmingham mungkin lebih tua daripada Muhammad (ﷺ), kerana julat tarikhnya bermula pada tahun 568 M. Maka teks itu mungkin lebih tua daripada baginda.
Jawapan
Ujian itu menentukan tarikh kulit binatang, bukan tulisannya. Tulisan datang selepas kulit itu dibuat. Julat itu juga meliputi seluruh hayat Nabi (ﷺ). Helaian itu membawa sebahagian daripada tiga surah sebagaimana al-Quran memilikinya hari ini.
Kesimpulannya — Tarikh itu ialah tarikh kulit, bukan tulisan, maka ia tidak dapat menunjukkan bahawa teks itu lebih tua daripada Nabi (ﷺ).
Kajian-kajian al-Quran (Quranic Studies, 1977)
Berhujah bahawa al-Quran mencapai bentuknya yang tetap dan kanonik hanya secara beransur-ansur, selama kira-kira dua abad, dan tidak dimuktamadkan sehingga sekitar akhir abad ke-8 M.
Dipetik untuk
Al-Quran tidak ditetapkan sehingga kira-kira dua abad selepas Muhammad (ﷺ).
Jawapan
Penentuan tarikh radiokarbon sejak itu telah meletakkan helaian Birmingham antara tahun 568 dan 645 M. Ia meletakkan sehelai daripada kulit Sanaa, dengan kebarangkalian yang tinggi, sebelum tahun 671 M. Helaian Birmingham membawa teks hari ini. Kulit Sanaa membawa surah-surah yang sama, dengan ayat-ayatnya hampir selalu dalam susunan yang sama. Teori itu dibina sebelum keputusan-keputusan ini wujud.
Kesimpulannya — Bukti fizikal menunjukkan teks hari ini digunakan dalam abad pertama Islam, maka teori asal usul yang lewat itu gagal.
San'a' 1 dan Asal Usul al-Quran (2012)
Satu edisi dan kajian tentang teks bawah Sanaa 1. Perbezaannya dengan teks piawai kebanyakannya varian kecil dalam perkataan dan frasa, daripada jenis yang dilaporkan oleh sumber-sumber awal bagi mushaf para sahabat sendiri. Dalam setiap surah, teks bawah yang masih ada mempunyai ayat-ayat yang sama dengan teks piawai, dalam susunan yang sama, dengan dua pengecualian: ayat 20:31-32 bertukar tempat, dan ayat 9:85 (yang hampir mengulangi 9:55) tiada. Susunan surah-surahnya berbeza.
Dipetik untuk
Teks yang dipadam pada palimpsest Sanaa menunjukkan al-Quran yang lebih awal dan berbeza.
Jawapan
Para penyuntingnya berhujah bahawa teks bawah itu berasal daripada mushaf peribadi seorang sahabat. Ia daripada jenis yang wujud sebelum salinan piawai Uthman, tepat jenis salinan yang menurut sumber-sumber Islam wujud dan ditarik balik. Perbezaannya kebanyakannya perkataan dan frasa kecil dalam ayat-ayat yang sama. Surah-surahnya datang dalam susunan yang berbeza. Ada juga sepasang ayat yang bertukar tempat, dan satu ayat yang tiada yang hampir mengulangi ayat lain. Para penyuntingnya sendiri menyimpulkan bahawa teks piawai lebih setia kepada bacaan Nabi (ﷺ).
Kesimpulannya — Teks bawah Sanaa mengesahkan riwayat Islam tentang bagaimana teks itu dipiawaikan. Ia tidak menunjukkan al-Quran yang berbeza.
Corpus Coranicum
Satu projek penyelidikan jangka panjang yang menerbitkan gambar dan huraian manuskrip al-Quran awal dari perpustakaan di seluruh dunia, dengan keputusan radiokarbon di mana ada, supaya sesiapa sahaja boleh membandingkannya dengan teks cetak ayat demi ayat.
Dipetik untuk
Manuskrip-manuskrip yang tertua mempunyai sedikit titik. Banyak huruf Arab berkongsi satu bentuk, maka tiada sesiapa dapat mengetahui bagaimana teks itu mula-mula dibaca.
Jawapan
Memang benar bahawa salinan-salinan yang paling awal hanya menandakan sebahagian titik yang membezakan huruf-huruf yang sama bentuknya. Sesiapa sahaja dapat melihatnya dalam gambar di Corpus Coranicum, sebuah arkib manuskrip awal dalam talian. Tetapi al-Quran tidak pernah dipelihara dengan dakwat sahaja. Namanya bermaksud bacaan, dan ia dihafal dan didengar dengan suara lebih daripada dibaca. Al-Quran menyebut dirinya “ayat-ayat keterangan yang jelas nyata, yang terpelihara di dalam dada orang-orang yang berilmu” (29:49). Salinan bertulis membantu orang yang sudah mengetahui kata-katanya. Di mana sesuatu perkataan tanpa titik boleh dibaca dengan lebih daripada satu cara, hanya bacaan-bacaan tertentu yang dibaca. Setiap satu mesti sesuai dengan salinan-salinan Uthman, betul dari segi bahasa Arab dan datang melalui rantaian qari yang sahih daripada Nabi (ﷺ). Satu kajian terperinci tentang dua bacaan yang dibaca hari ini, Hafs dan Warsh, mendapati bahawa hampir semua perbezaannya terletak pada baris dan titik. Sangat sedikit yang membawa perbezaan sebenar kepada makna.
Kesimpulannya — Titik yang tiada tidak meninggalkan kata-kata itu kepada tekaan. Hafalan membawanya, dan setiap bacaan diketahui melalui rantaiannya.
Perspektif
Teori asal usul yang lewat
Satu aliran pengkritik pada tahun 1970-an berhujah bahawa al-Quran terbentuk secara perlahan, lama selepas Nabi (ﷺ).
John Wansbrough, seorang sarjana yang menulis pada tahun 1970-an, berhujah bahawa teks tetap al-Quran muncul selama kira-kira dua abad. Dia meletakkannya sekitar akhir abad kelapan.
Sanggahan
Wansbrough menulis sebelum ujian radiokarbon. Ujian itu menentukan tarikh helaian Birmingham, yang membawa teks hari ini, antara tahun 568 dan 645 M. Sehelai daripada kulit Sanaa ditentukan tarikhnya, dengan kebarangkalian yang tinggi, sebelum tahun 671 M. Itu juga jauh lebih awal daripada akhir abad kelapan.
Perspektif Islam
Al-Quran dihafal dan ditulis semasa hayat Nabi (ﷺ), dikumpulkan tidak lama selepas baginda wafat, dan disalin untuk setiap wilayah. Manuskrip-manuskrip yang tertua sesuai dengan riwayat itu.
Helaian Birmingham, yang kulitnya bertarikh antara tahun 568 dan 645 M, membawa teks al-Quran hari ini.
Kodeks Topkapi, apabila dibandingkan perkataan demi perkataan, berbeza daripada teks piawai hanya dari segi ejaan dan kesilapan penyalin.
Teks bawah Sanaa berasal daripada mushaf seorang sahabat daripada jenis yang wujud sebelum salinan Uthman. Para penyuntingnya menilai teks piawai lebih setia.
Teks itu dikumpulkan daripada tulisan dan hafalan dalam tempoh dua tahun selepas Nabi (ﷺ) wafat. Di bawah Uthman ia disalin untuk setiap wilayah.
Persamaan manuskrip-manuskrip itu menunaikan janji al-Quran bahawa Allah (﷾) akan memeliharanya.