Jawapan ringkas
Ya. Nabi (ﷺ) bersabda setiap anak dilahirkan di atas fitrah, iaitu keadaan semula jadi yang mengenal Tuhan. Ibu bapanyalah yang menjadikan anak itu Yahudi, Kristian atau Majusi (penganut Zoroaster). Sesetengah ateis berkata seorang bayi tidak mempunyai kepercayaan, maka kepercayaan mesti diajar. Bayi yang baru lahir tidak dapat menyatakan sebarang kepercayaan dengan kata-kata. Tetapi fitrah ialah satu tabiat yang terarah kepada Tuhan, dan kajian terhadap kanak-kanak kecil mendapati kecenderungan yang serupa dengannya. Di Oxford, Olivera Petrovich bertanya kepada kanak-kanak prasekolah British dan Jepun bagaimana benda-benda semula jadi wujud, dan kebanyakan mereka berkata seorang pembuat yang membuatnya. Budaya Jepun tidak mengajar tentang satu Tuhan pencipta, namun kanak-kanak itu menjawab dengan cara yang sama. Satu projek Oxford yang lebih besar, dengan lebih daripada 40 kajian di 20 negara, mendapati bahawa manusia secara semula jadi cenderung mempercayai tuhan-tuhan dan kehidupan selepas mati. Kepercayaan ialah titik permulaan seorang anak. Agamanya ditambah kemudian.
Penjelasan penuh
Apa yang disabdakan Nabi (ﷺ)
Nabi (ﷺ) bersabda bahawa setiap anak dilahirkan di atas fitrah, tabiat semula jadi untuk mengenal dan menyembah Tuhan semata-mata. Baginda bersabda bahawa ibu bapanyalah yang menjadikan anak itu Yahudi, Kristian atau Majusi (penganut Zoroaster). Baginda mengumpamakannya dengan seekor haiwan yang melahirkan anak yang sempurna. Tiada yang dilahirkan dengan telinga yang terpotong. Itu dilakukan kepadanya kemudian. Abu Hurairah, seorang sahabat Nabi (ﷺ), meriwayatkan hadis ini (riwayat tentang apa yang disabdakan Nabi (ﷺ)). Kemudian dia membaca ayat al-Quran tentang fitrah. Dakwaan itu jelas. Seorang anak dilahirkan dengan keimanan kepada Tuhan yang satu sebagai tabiat semula jadinya. Agama-agama dunia ditambah kemudian.
Abu Hurairah meriwayatkan bahawa Nabi (ﷺ) bersabda setiap anak dilahirkan di atas fitrah (tabiat semula jadi yang diberikan Allah kepada manusia), dan ibu bapanyalah yang menjadikannya Yahudi, Kristian atau Majusi, sebagaimana seekor haiwan dilahirkan dalam keadaan sempurna. Abu Hurairah kemudian membaca al-Quran 30:30.
Abu Hurairah meriwayatkan bahawa Nabi (ﷺ) bersabda setiap anak dilahirkan di atas fitrah (tabiat semula jadi untuk menyembah Allah semata-mata), dan ibu bapanyalah yang menjadikannya Yahudi, Kristian atau Majusi, sebagaimana seekor haiwan melahirkan anak yang sempurna tanpa cacat. Abu Hurairah kemudian membaca al-Quran 30:30.
Abu Hurairah meriwayatkan bahawa Nabi (ﷺ) bersabda tiada seorang anak pun dilahirkan melainkan di atas fitrah (tabiat semula jadi yang diberikan Allah kepada manusia), dan ibu bapanyalah yang menjadikannya Yahudi, Kristian atau Majusi.
“(Setelah jelas kesesatan syirik itu) maka hadapkanlah dirimu (engkau dan pengikut-pengikutmu, wahai Muhammad) ke arah ugama yang jauh dari kesesatan; (turutlah terus) ugama Allah, iaitu ugama yang Allah menciptakan manusia (dengan keadaan bersedia dari semulajadinya) untuk menerimanya; tidaklah patut ada sebarang perubahan pada ciptaan Allah itu; itulah ugama yang betul lurus, tetapi kebanyakan manusia tidak mengetahui.”
Perjanjian yang dibuat sebelum lahir
Al-Quran berkata Tuhan mengeluarkan zuriat anak-anak Adam dan menjadikan mereka bersaksi bahawa Dia Tuhan mereka. Ini supaya tiada sesiapa dapat berkata pada Hari Kiamat bahawa mereka tidak pernah tahu. Dan mereka juga tidak dapat berkata bahawa mereka hanya mengikut bapa-bapa mereka. Inilah sebabnya pengetahuan tentang Tuhan terdapat dalam setiap jiwa.
“Dan (ingatlah wahai Muhammad) ketika Tuhanmu mengeluarkan zuriat anak-anak Adam (turun-temurun) dari (tulang) belakang mereka, dan Ia jadikan mereka saksi terhadap diri mereka sendiri, (sambil Ia bertanya dengan firmanNya): “Bukankah Aku tuhan kamu?” Mereka semua menjawab: “Benar (Engkaulah Tuhan kami), kami menjadi saksi”. Yang demikian supaya kamu tidak berkata pada hari kiamat kelak: “Sesungguhnya kami adalah lalai (tidak diberi peringatan) tentang (hakikat tauhid) ini”. Atau supaya kamu tidak mengatakan:“ Sesungguhnya ibu bapa kamilah yang melakukan syirik dahulu sedang kami ialah keturunan (mereka) yang datang kemudian daripada mereka. Oleh itu, patutkah Engkau (wahai Tuhan kami) hendak membinasakan kami disebabkan perbuatan orang-orang yang sesat itu?””
Apa yang ditemui oleh para penyelidik
Para penyelidik telah mengkaji bagaimana kanak-kanak kecil berfikir tentang asal usul benda-benda. Olivera Petrovich di Oxford menunjukkan kepada kanak-kanak prasekolah British dan Jepun objek semula jadi dan objek buatan manusia. Dia bertanya bagaimana objek-objek itu wujud. Kebanyakan mereka berkata benda semula jadi dibuat oleh seorang pembuat, bukan oleh manusia. Kanak-kanak Jepun paling penting. Budaya mereka tidak mengajar tentang satu Tuhan pencipta, namun mereka menjawab dengan cara yang sama. Satu projek Oxford yang lebih besar, Projek Kognisi, Agama dan Teologi, menjalankan lebih daripada 40 kajian di 20 negara. Ia diketuai oleh Justin Barrett, seorang ahli psikologi, dan Roger Trigg, seorang ahli falsafah. Ia menyimpulkan bahawa manusia secara semula jadi cenderung mempercayai tuhan-tuhan dan kehidupan selepas mati. Barrett menamakan bukunya tentang kepercayaan kanak-kanak Born Believers (Dilahirkan Beriman).
Melaporkan satu program penyelidikan Oxford dengan kanak-kanak dan orang dewasa British dan Jepun. Apabila ditunjukkan objek semula jadi dan objek buatan manusia serta ditanya bagaimana objek itu wujud, kanak-kanak prasekolah kebanyakannya berkata benda semula jadi dibuat oleh seorang pembuat dan bukan oleh manusia. Kanak-kanak Jepun juga berbuat demikian, walaupun budaya mereka tidak mengajarkan kepercayaan kepada satu Tuhan Pencipta.
Satu projek University of Oxford bernilai £1.9 juta yang mengandungi lebih daripada 40 kajian di 20 negara, meliputi masyarakat yang beragama dan yang tidak beragama. Ia menyimpulkan bahawa manusia secara semula jadi cenderung untuk mempercayai tuhan-tuhan dan kehidupan selepas mati.
Berhujah daripada psikologi perkembangan bahawa kanak-kanak kecil secara semula jadi cenderung mempercayai tuhan pencipta dan melihat tujuan dalam alam semula jadi, sehingga kepercayaan agama timbul hampir pasti daripada tabiat manusia yang biasa.
Apa yang ditunjukkan dan tidak ditunjukkan oleh penyelidikan itu
Hujah ini tidak bergantung kepada satu kajian psikologi, dan seorang Muslim tidak memerlukan kajian untuk mempercayai sesuatu hadis. Penyelidikan itu tidak membuktikan bahawa Tuhan wujud. Ia juga bercakap tentang tuhan-tuhan secara umum, sedangkan hadis itu menyebut Tuhan yang satu. Yang dikongsi oleh kedua-duanya ialah bahawa kepercayaan datang dahulu. Sesetengah ateis berkata bayi yang baru lahir tiada kepercayaan langsung, maka ketidakpercayaan datang dahulu. Itu benar dalam satu segi: bayi yang baru lahir tiada kepercayaan yang dapat dinyatakannya dengan kata-kata. Al-Quran mengatakan perkara yang sama, bahawa Tuhan mengeluarkan manusia dari perut ibu mereka ketika mereka tidak mengetahui sesuatu pun (16:78). Fitrah bukan pelajaran yang dipelajari. Ia satu tabiat yang terarah kepada Tuhan. Kajian-kajian itu mendapati bahawa kanak-kanak kecil cenderung melihat seorang pembuat di sebalik benda-benda semula jadi. Projek yang lebih besar itu mendapati bahawa manusia secara semula jadi cenderung mempercayai tuhan-tuhan dan kehidupan selepas mati. Berdasarkan bukti ini, kepercayaan kepada seorang pembuat ialah titik permulaan yang semula jadi, dan berpaling daripadanya datang kemudian. Ini sesuai dengan apa yang disabdakan Nabi (ﷺ) empat belas abad yang lalu. Ia bertentangan dengan dakwaan bahawa kepercayaan hanya diajar.
Satu projek University of Oxford bernilai £1.9 juta yang mengandungi lebih daripada 40 kajian di 20 negara, meliputi masyarakat yang beragama dan yang tidak beragama. Ia menyimpulkan bahawa manusia secara semula jadi cenderung untuk mempercayai tuhan-tuhan dan kehidupan selepas mati.
Abu Hurairah meriwayatkan bahawa Nabi (ﷺ) bersabda setiap anak dilahirkan di atas fitrah (tabiat semula jadi yang diberikan Allah kepada manusia), dan ibu bapanyalah yang menjadikannya Yahudi, Kristian atau Majusi, sebagaimana seekor haiwan dilahirkan dalam keadaan sempurna. Abu Hurairah kemudian membaca al-Quran 30:30.
Melaporkan satu program penyelidikan Oxford dengan kanak-kanak dan orang dewasa British dan Jepun. Apabila ditunjukkan objek semula jadi dan objek buatan manusia serta ditanya bagaimana objek itu wujud, kanak-kanak prasekolah kebanyakannya berkata benda semula jadi dibuat oleh seorang pembuat dan bukan oleh manusia. Kanak-kanak Jepun juga berbuat demikian, walaupun budaya mereka tidak mengajarkan kepercayaan kepada satu Tuhan Pencipta.
Berhujah daripada psikologi perkembangan bahawa kanak-kanak kecil secara semula jadi cenderung mempercayai tuhan pencipta dan melihat tujuan dalam alam semula jadi, sehingga kepercayaan agama timbul hampir pasti daripada tabiat manusia yang biasa.
“Dan Allah mengeluarkan kamu dari perut ibu kamu dengan keadaan tidak mengetahui sesuatupun; dan dia mengurniakan kepada kamu pendengaran dan penglihatan serta hati akal fikiran); supaya kamu bersyukur.”
Dilahirkan dalam dosa?
Ramai orang Kristian mengikut Augustine, seorang guru Gereja abad keempat dan kelima, dan mengajar dosa asal. Inilah kepercayaan bahawa setiap anak dilahirkan dengan menanggung dosa dan kesalahan Adam. Mereka menunjuk kepada kata-kata Paulus bahawa dosa masuk ke dalam dunia melalui satu orang, dan maut menjalar kepada semua orang. Mereka juga menunjuk kepada kata-kata Daud, seorang raja Israel purba, bahawa dia dikandung dalam dosa.
“Oleh itu, sebagaimana dosa telah masuk ke dalam dunia oleh satu orang, dan maut oleh dosa; demikianlah maut telah menjalar kepada semua orang, kerana semua orang telah berbuat dosa:”
“Lihatlah, dalam kesalahan aku diperanakkan; dan dalam dosa aku dikandung ibuku.”
Dilahirkan suci, bukan dilahirkan bersalah
Islam mengajar bahawa seorang anak tidak dilahirkan dalam dosa tetapi terarah kepada Tuhannya. Al-Quran berkata seseorang yang memikul dosa tidak memikul dosa orang lain. Alkitab Ibrani mengatakan perkara yang sama melalui nabi Yehezkiel: anak tidak akan menanggung kesalahan bapanya. Setiap jiwa bertanggungjawab atas amalannya sendiri, dan setiap anak bermula di atas fitrah.
“Katakanlah: (Sesudah aku mentauhidkan Allah dan berserah diri kepadaNya) patutkah aku mencari Tuhan selain Allah, padahal Dia lah Tuhan bagi tiap-tiap sesuatu? Dan tiadalah (kejahatan) yang diusahakan oleh tiap-tiap seorang melainkan orang itulah sahaja yang menanggung dosanya; dan seseorang yang boleh memikul tidak akan memikul dosa perbuatan orang lain (bahkan dosa usahanya sahaja); kemudian kepada Tuhan kamulah tempat kamu kembali, lalu Ia menerangkan kepada kamu akan apa yang kamu berselisihan padanya.”
“Orang yang berbuat dosa, dialah yang akan mati. Anak tidak akan menanggung kesalahan bapanya, dan bapa tidak akan menanggung kesalahan anaknya: kebenaran orang benar akan tetap padanya, dan kefasikan orang fasik akan tetap padanya.”
Abu Hurairah meriwayatkan bahawa Nabi (ﷺ) bersabda setiap anak dilahirkan di atas fitrah (tabiat semula jadi untuk menyembah Allah semata-mata), dan ibu bapanyalah yang menjadikannya Yahudi, Kristian atau Majusi, sebagaimana seekor haiwan melahirkan anak yang sempurna tanpa cacat. Abu Hurairah kemudian membaca al-Quran 30:30.
| Pandangan | Anak ketika lahir |
|---|---|
| Sesetengah ateis | Tidak mempunyai kepercayaan, jadi kepercayaan mesti diajar. |
| Ramai orang Kristian, mengikut Augustine | Membawa dosa dan kesalahan Adam. |
| Kajian | Cenderung melihat pembuat di sebalik benda-benda alam. |
| Islam | Lahir di atas fitrah, menghadap kepada Allah (﷾), dan tidak bersalah atas dosa orang lain. |
Perspektif
Kepercayaan dipelajari, bukan dibawa sejak lahir
Ramai orang yang tidak beragama berpendapat bahawa kanak-kanak tidak dilahirkan dengan mempercayai apa-apa. Kepercayaan kepada tuhan-tuhan, kata mereka, tumbuh daripada harapan dan ketakutan manusia. Ibu bapa dan masyarakat kemudian mewariskannya.
Hume berhujah bahawa agama mula-mula datang daripada harapan dan ketakutan manusia tentang apa yang berlaku dalam kehidupan. Kanak-kanak mempelajarinya daripada orang di sekeliling mereka.
Sanggahan
Penyelidikan menunjuk ke arah yang bertentangan. Satu projek Oxford menjalankan lebih daripada 40 kajian di 20 negara, sama ada yang beragama atau yang tidak beragama. Ia mendapati bahawa manusia secara semula jadi cenderung mempercayai tuhan-tuhan dan kehidupan selepas mati. Petrovich mendapati bahawa kanak-kanak prasekolah British dan Jepun kebanyakannya berkata benda semula jadi dibuat oleh seorang pembuat. Ini benar walaupun di tempat yang budayanya tidak mengajar tentang Tuhan pencipta.
Hindu: jiwa lama dalam tubuh baharu
Ajaran Hindu berpendapat bahawa seorang anak bukan jiwa yang baharu. Diri itu telah hidup sebelum ini. Ia masuk ke dalam tubuh baharu seperti seorang lelaki memakai pakaian baharu, dan ia membawa bersamanya akibat perbuatan-perbuatannya yang lalu.
Seorang lelaki menanggalkan pakaian lama dan memakai pakaian baharu. Begitu juga diri dalam tubuh menanggalkan tubuh-tubuh lama dan masuk ke dalam tubuh-tubuh baharu.
Sanggahan
Tiada kanak-kanak yang mengingati kehidupan lalu, dan Nabi (ﷺ) mengajar sesuatu yang lebih mudah. Setiap anak dilahirkan di atas fitrah, keadaan semula jadi yang diberikan Tuhan kepada manusia, dan ibu bapanyalah yang mengubahnya. Al-Quran berkata bahawa sebelum mereka dilahirkan, anak-anak Adam ditanya “Bukankah Aku tuhan kamu?” dan menjawab “Benar (Engkaulah Tuhan kami), kami menjadi saksi”. Maka seorang anak memulakan hidupnya dengan mengenal Tuhannya, bukan dengan membayar hutang.
Buddha: dilahirkan dalam kejahilan dan keinginan
Buddha mengajar bahawa makhluk-makhluk datang ke setiap kehidupan dengan diselubungi kejahilan dan dibelenggu keinginan. Mereka membawanya daripada satu kitaran kelahiran semula yang tiada permulaan yang diketahui. Maka seorang anak tidak dilahirkan dengan mengenal Tuhan.
Makhluk-makhluk mengembara dari satu kehidupan ke kehidupan yang lain, diselubungi kejahilan dan dibelenggu keinginan. Dan tiada titik permulaannya yang dapat ditemui.
Sanggahan
Nabi (ﷺ) mengajar titik permulaan yang bertentangan. Setiap anak dilahirkan di atas fitrah, sihat dan sempurna, dan didikanlah yang mengubahnya. Penyelidikan bersetuju bahawa kanak-kanak kecil secara semula jadi melihat dunia sebagai sesuatu yang dibuat. Petrovich mendapati bahawa kanak-kanak prasekolah Jepun pun, dalam budaya yang tidak mengajar tentang pencipta, kebanyakannya berkata benda semula jadi dibuat oleh seorang pembuat.
Shinto: manusia tidak berdosa secara semula jadi
Guru-guru Shinto berkata manusia tidak berdosa secara semula jadi, dan biasanya tiada idea tentang dosa asal. Kekotoran datang kemudian, dan dibersihkan dengan upacara penyucian.
Manusia tidak berdosa secara semula jadi; tiada dosa asal.
Sanggahan
Islam bersetuju: tiada anak yang dilahirkan dengan menanggung dosa orang lain, dan tiada jiwa yang memikul beban orang lain. Islam menambah bahawa anak itu dilahirkan dengan mengenal Tuhannya. Petrovich mendapati bahawa kanak-kanak prasekolah Jepun, dalam budaya yang tidak mengajar tentang satu pencipta, kebanyakannya berkata benda semula jadi dibuat oleh seorang pembuat.
Tao: dilahirkan dalam kesederhanaan semula jadi
Tao Te Ching mengajar bahawa manusia bermula dalam kesederhanaan semula jadi, bersatu dengan Tao. Kebaikan hati, kebenaran dan peraturan hanya datang apabila Tao hilang.
Apabila Tao Agung tidak lagi dipatuhi, kebaikan hati dan kelakuan yang benar menjadi popular. Maka keadaan semula jadi datang sebelum segala ajaran.
Sanggahan
Islam bersetuju bahawa seseorang bermula dalam keadaan semula jadi, iaitu fitrah, dan bahawa didikan mengubahnya. Tetapi fitrah tidak kosong. Al-Quran menyebutnya acuan yang di atasnya Tuhan menciptakan manusia, dan Nabi (ﷺ) bersabda setiap anak dilahirkan di atasnya. Penyelidikan di 20 negara mendapati bahawa manusia secara semula jadi cenderung mempercayai tuhan-tuhan.
Konfusius: tabiat manusia cenderung kepada kebaikan
Mencius mengajar bahawa tabiat manusia cenderung kepada kebaikan, seperti air mengalir ke bawah. Kebaikan hati, kelakuan yang benar, adab dan kebijaksanaan tidak dimasukkan ke dalam diri kita dari luar, katanya. Xunzi tidak bersetuju. Dia berkata tabiat kita mesti dibentuk oleh guru-guru dan upacara.
Kebajikan, kebenaran, kesopanan dan pengetahuan tidak dimasukkan ke dalam diri kita dari luar; kita dilengkapi dengannya.
Sanggahan
Islam bersetuju bahawa rasa benar dan salah dibawa sejak lahir. Al-Quran berkata jiwa itu telah diilhamkan jalan yang membawanya kepada kejahatan dan jalan yang membawanya kepada takwa. Mencius sendiri berkata bahawa sesiapa yang mengenal tabiatnya sendiri mengenal Langit. Dan Nabi (ﷺ) bersabda setiap anak dilahirkan di atas fitrah, yang mengenal Tuhannya.
Tradisi Cina: agama ialah adat keluarga
Kebanyakan orang di China berkata mereka tidak beragama, namun kebanyakannya memelihara adat keluarga, seperti menziarahi kubur nenek moyang mereka. Menurut pandangan ini, seorang anak tidak dilahirkan dengan sesuatu agama. Ia membesar mengikut cara keluarganya.
Agama bukan sesuatu yang dibawa oleh seorang anak sejak lahir. Ia adat keluarga, yang dipelihara walaupun oleh orang yang berkata mereka tidak beragama.
Sanggahan
Nabi (ﷺ) mengatakan tepat perkara ini tentang didikan: setiap anak dilahirkan di atas fitrah, dan ibu bapanyalah yang memberinya jalan yang lain. Adat datang kemudian. Mengetahui bahawa ada Pencipta datang dahulu. Petrovich mendapati bahawa kanak-kanak prasekolah, walaupun dalam budaya yang tidak mengajar tentang pencipta, kebanyakannya berkata benda semula jadi dibuat oleh seorang pembuat.
Kristian
Banyak gereja, mengikut Augustine, mengajar bahawa setiap anak dilahirkan dengan dosa asal yang diwarisi daripada Adam.
Paulus menulis bahawa dosa masuk ke dalam dunia melalui satu orang dan maut menjalar kepada semua orang.
Sanggahan
Paulus memang berkata bahawa oleh ketidaktaatan satu orang ramai orang telah menjadi orang berdosa (Roma 5:19). Tetapi Roma 5:12 sendiri berkata maut menjalar kepada semua orang “kerana semua orang telah berbuat dosa”. Hukum Musa memutuskan bahawa tiada sesiapa yang dihukum mati kerana dosa orang lain (Ulangan 24:16). Yehezkiel dan al-Quran mengatakan perkara yang sama tentang beban setiap jiwa.
Daud berkata dia dilahirkan dalam kesalahan dan dikandung dalam dosa.
Sanggahan
Andaikan Daud mengatakan ini tentang dirinya sendiri. Dia sedang mengakui dosanya sendiri dalam doa memohon keampunan, bukan mengajar bahawa setiap bayi bersalah. Alkitab Ibrani berkata dengan jelas bahawa anak tidak akan menanggung kesalahan bapanya (Yehezkiel 18:20).
Perspektif Islam
Setiap anak dilahirkan di atas fitrah, dengan mengenal Tuhan, sebagaimana yang diajarkan Nabi (ﷺ). Agama ditambah melalui didikan. Tiada anak yang dilahirkan dengan menanggung dosa orang lain, dan penyelidikan moden menunjukkan kepercayaan sebagai titik permulaan yang semula jadi.
Nabi Muhammad (ﷺ) bersabda setiap anak dilahirkan di atas fitrah, iman semula jadi. Ibu bapanyalah yang menjadikannya Yahudi, Kristian atau Majusi.
Setiap manusia membawa pengetahuan semula jadi tentang Tuhan daripada perjanjian yang diambil daripada anak-anak Adam.
Petrovich mendapati bahawa kanak-kanak prasekolah British dan Jepun kebanyakannya berkata benda semula jadi dibuat oleh seorang pembuat, bukan oleh manusia. Ini termasuk kanak-kanak daripada budaya yang tidak mengajar tentang satu Tuhan pencipta.
Satu projek Oxford menjalankan lebih daripada 40 kajian di 20 negara. Ia mendapati bahawa manusia secara semula jadi cenderung mempercayai tuhan-tuhan dan kehidupan selepas mati.
Tiada anak yang mewarisi dosa orang lain; setiap jiwa hanya memikul bebannya sendiri.