Краток одговор
Не. Приказната за жената фатена во прељуба, Јован 7:53 до 8:11, ја нема во најраните папирусни преписи на Јован. Ја нема во двете најстари зачувани грчки Библии, Синајскиот кодекс и Ватиканскиот кодекс. Ниту еден зачуван грчки препис од пред околу 400 година н.е. не ја содржи. Подоцнежните преписи што ја носат не можат да се согласат каде оди. Повеќето ја ставаат по Јован 7:52, некои на друго место во Јован, а неколку во Лука. Тоа е белег на приказна без утврден дом. Современите Библии, меѓу нив и Новата меѓународна верзија, го велат тоа во белешка. Сепак „нека прв фрли камен на неа“ сè уште се чита како Божји збор. Одговорот на исламот е дека самиот Бог го спуштил Куранот и ветил дека ќе го чува.
Целосно објаснување
Приказната како што ја печати Библијата на кралот Џејмс
Библијата на кралот Џејмс ја печати приказната како дел од Јован без белешка. Книжниците (мажи што го препишувале и поучувале Законот) и фарисеите (еврејска група строга кон Законот) доведуваат кај Исус жена фатена во прељуба. Прашуваат што треба да се направи според Мојсеевиот закон. Тој одговара дека оној што е без грев треба прв да фрли камен. Ја испраќа со зборовите „оди и не греши повеќе“.
“И книжниците и фарисеите доведоа кај Него една жена фатена во прељуба; и откако ја поставија во средината, Му рекоа: Учителе, оваа жена беше фатена во прељуба, на самото дело. А Мојсеј во законот ни заповеда таквите да се каменуваат: а Ти што велиш?”
“А кога тие продолжија да Го прашуваат, Тој се исправи и им рече: Кој од вас е без грев, нека прв фрли камен на неа.”
“Таа рече: Никој, Господи. А Исус ѝ рече: Ни Јас не те осудувам: оди и не греши повеќе.”
Што покажуваат најстарите ракописи
Приказната ја нема во најраните папируси на Јован (преписи на хартија направена од трска). Ја нема ни во Синајскиот кодекс и Ватиканскиот кодекс, две рачно препишани грчки Библии од четвртиот век. Научникот на Новиот завет Роберт М. Грант забележува дека ниту еден зачуван ракопис од пред крајот на четвртиот век не ја содржи. Ниту еден грчки толкувач не ја третира како дел од Јован до дванаесеттиот век. Дури и тогаш тој забележува дека точните преписи ја немаат. Латинските писатели ја знаеле приказната од крајот на четвртиот век, кога преписите на Јован почнале да ја носат.
За приказната за жената фатена во прељуба (Јован 7:53-8:11) известува дека ја нема во раните папируси (P66 и P75), во Синајскиот кодекс и Ватиканскиот кодекс и во други рани сведоци, и дека ракописите што ја имаат ја ставаат на различни места: по Јован 7:52, по Јован 7:36, на крајот на Јован, или по Лука 21:38. Заклучува дека таа не била дел од изворното Евангелие според Јован.
Во главата за текстуалната критика ги наведува пасусите каде што текстуалната измена може да се докаже. За жената фатена во прељуба: таа не му припаѓа на Евангелието според Јован; стои во подоцнежниот византиски текст, обично како Јован 7:53-8:11, но понекогаш по Јован 7:36 или 21:24, а во мала група ракописи по Лука 21:38; ниеден ракопис пред крајот на четвртиот век не ја содржи. За Марко 16:9-20 и небесните сведоци од 1 Јованово 5:7: и тие не се дел од она што го напишале нивните автори. Грант додава дека таквите додатоци ѝ припаѓаат на историјата на Црквата, а не на Новиот завет.
Додава дека пасусот го нема и во раните сириски и коптски преводи; дека ниеден грчки црковен отец пред Евтимиј Зигабен во дванаесеттиот век не го коментира пасусот, а самиот Евтимиј вели дека точните преписи го немаат; дека неговиот стил и речник значително се разликуваат од остатокот на Јован; и дека го прекинува текот меѓу Јован 7:52 и 8:12. Мецгер го смета за дел од усно предание што кружело во делови од западната црква, а подоцна било вметнато на различни места. Додава дека описот ги има сите белези на историска вистина.
Приказна без утврден дом
Подоцнежните ракописи што ја носат приказната ја ставаат на различни места. Некои ја ставаат по Јован 7:52, некои по Јован 7:36, некои на крајот на Јован, а некои по Лука 21:38. Лука 21:37-38 го прикажува Исус како ноќева на Маслиновата Гора и народот како доаѓа рано кај него во храмот. Тоа многу точно одговара на почетните редови на приказната, и таму една група ракописи ја става приказната. Пасус што преписите го ставаат на различни места не бил утврден дел од ниту едно евангелие.
За приказната за жената фатена во прељуба (Јован 7:53-8:11) известува дека ја нема во раните папируси (P66 и P75), во Синајскиот кодекс и Ватиканскиот кодекс и во други рани сведоци, и дека ракописите што ја имаат ја ставаат на различни места: по Јован 7:52, по Јован 7:36, на крајот на Јован, или по Лука 21:38. Заклучува дека таа не била дел од изворното Евангелие според Јован.
Во главата за текстуалната критика ги наведува пасусите каде што текстуалната измена може да се докаже. За жената фатена во прељуба: таа не му припаѓа на Евангелието според Јован; стои во подоцнежниот византиски текст, обично како Јован 7:53-8:11, но понекогаш по Јован 7:36 или 21:24, а во мала група ракописи по Лука 21:38; ниеден ракопис пред крајот на четвртиот век не ја содржи. За Марко 16:9-20 и небесните сведоци од 1 Јованово 5:7: и тие не се дел од она што го напишале нивните автори. Грант додава дека таквите додатоци ѝ припаѓаат на историјата на Црквата, а не на Новиот завет.
“А Исус отиде на Маслиновата Гора. И рано наутро пак дојде во храмот, и сиот народ дојде кај Него; и Тој седна и ги поучуваше.”
“А дење поучуваше во храмот; а ноќе излегуваше и ноќеваше на гората што се вика Маслинова. И сиот народ доаѓаше рано наутро кај Него во храмот, за да Го слуша.”
| Место | Во кои преписи |
|---|---|
| Никаде | Најраните папируси на Јован, Синајскиот кодекс и Ватиканскиот кодекс |
| По Јован 7:52 | Повеќето подоцнежни преписи |
| По Јован 7:36 | Некои |
| На крајот од Јован | Некои |
| По Лука 21:38 | Една група преписи |
Шевот во Јован
Без приказната, Јован продолжува право. Фарисеите му велат на Никодим дека од Галилеја не се појавува пророк, а веднаш следува „Тогаш Исус пак им проговори“. Приказната го прекинува тој тек. Нејзиниот стил и речник исто така се разликуваат од остатокот на Јован.
“Тие одговорија и му рекоа: Зарем и ти си од Галилеја? Испитај и види: зашто од Галилеја не се појавува пророк.”
“И секој си отиде во својата куќа.”
“Тогаш Исус пак им проговори, велејќи: Јас сум светлината на светот: кој Ме следи нема да оди во темнина, туку ќе ја има светлината на животот.”
Додава дека пасусот го нема и во раните сириски и коптски преводи; дека ниеден грчки црковен отец пред Евтимиј Зигабен во дванаесеттиот век не го коментира пасусот, а самиот Евтимиј вели дека точните преписи го немаат; дека неговиот стил и речник значително се разликуваат од остатокот на Јован; и дека го прекинува текот меѓу Јован 7:52 и 8:12. Мецгер го смета за дел од усно предание што кружело во делови од западната црква, а подоцна било вметнато на различни места. Додава дека описот ги има сите белези на историска вистина.
Што велат христијанските Библии денес
Новата меѓународна верзија го одвојува пасусот. Нејзината белешка вели дека најраните ракописи го немаат и дека некои го ставаат на друго место, во Јован или во Лука. Научниците што го утврдиле ова се христијански текстуални критичари (научници што ги споредуваат старите преписи). Фактите за ракописите не се спорни. Огромното мнозинство од овие научници заклучуваат дека приказната не била дел од Евангелието по Јован како што било првично напишано.
NIV го печати Јован 7:53-8:11 одвоено од остатокот на Јован, со белешка дека најраните ракописи и многу други древни сведоци го немаат (1984: „најраните и најсигурните ракописи и другите древни сведоци“). Белешката од 2011 додава дека неколку ракописи ги ставаат стиховите, целосно или делумно, по Јован 7:36, Јован 21:25, Лука 21:38 или Лука 24:53.
За приказната за жената фатена во прељуба (Јован 7:53-8:11) известува дека ја нема во раните папируси (P66 и P75), во Синајскиот кодекс и Ватиканскиот кодекс и во други рани сведоци, и дека ракописите што ја имаат ја ставаат на различни места: по Јован 7:52, по Јован 7:36, на крајот на Јован, или по Лука 21:38. Заклучува дека таа не била дел од изворното Евангелие според Јован.
Книга што Бог ветил дека ќе ја чува
Куранот предупредува против оние што пишуваат книга со своите раце, а потоа велат дека е од Бога. Вели дека самиот Бог го спуштил Куранот и ќе го чува од искривување. Муслиманите сметаат дека секој ајет од Куранот бил ставен во својата сура (поглавје) за време на животот на Веровесникот (ﷺ). Оние што го научиле напамет го учеле во тој редослед.
“А тешко на тие кои со своите раце пишуваат книга, а потоа велат: „Ова е од Аллах.“, со цел незначителна корист да извлечат. И тешко ним за тоа што нивните раце го пишуваат и тешко ним што на тој начин заработуваат!”
“Ние го објавуваме Куранот и Ние над него ќе бдееме.”
Стих по стих
Августин, За прељубничките бракови 2.7 (околу 420)
Августин вели дека некои луѓе со мала вера, плашејќи се дека нивните жени ќе го сфатат тоа како дозвола за грев, го отстраниле од своите преписи Господовото простување на прељубницата.
Наведено за
Приказната била изворна, но некои рани христијани ја исекле затоа што се плашеле дека прељубата ја прави да изгледа лесна.
Одговорот
Августин го понудил ова за да објасни зошто некои преписи ја немале приказната. Не дава никаков доказ дека ја напишал Јован. Приказна исечена од Јован не би се појавила повторно по Јован 7:36, на крајот на Јован или во Лука. Ниту празнината се наоѓа само во еден регион или црква. Најраните грчки преписи и раните сириски и коптски преводи сите ја немаат. Ниту еден грчки толкувач не ја третира како дел од Јован пред дванаесеттиот век.
Каде завршува — Теоријата за отстранување не може да објасни зошто приказната се појавува на различни места, дури и во Лука. Преписите покажуваат приказна без утврден дом.
Јован 8:7 — глава 8, стих 7
“А кога тие продолжија да Го прашуваат, Тој се исправи и им рече: Кој од вас е без грев, нека прв фрли камен на неа.”
Наведено за
Дури и ако не ја напишал Јован, приказната е верна на Исус, а црквата ја прифатила како Писмо.
Одговорот
Прашањето беше дали ова е Евангелието по Јован како што го дал неговиот писател, а најраните сведоци велат дека не е. Научникот на Новиот завет Роберт М. Грант вели дека пасуси како овој ѝ припаѓаат на историјата на Црквата, а не на Новиот завет.
Каде завршува — Приказна што писателот на евангелието не ја напишал не е негово евангелие, колку и да е сакана.
Гледишта
Главниот христијански поглед
Повеќето научници се согласуваат дека приказната првично не ја напишал Јован. Многумина сметаат дека запишува вистински настан, а црквите сè уште ја читаат како Писмо.
Раниот црковен писател Августин рекол дека некои луѓе ја отстраниле приказната од своите преписи, плашејќи се дека ќе ја оправда прељубата.
Побивање
Августин, пишувајќи околу 420 година, го понудил ова како причина зошто некои преписи ја немаат приказната. Не дава никаков доказ дека ја напишал Јован. Приказна исечена од Јован не би се појавила на други места, дури и во Лука. Најраните грчки преписи и раните сириски и коптски преводи исто така ја немаат.
Многу научници сметаат дека приказната е рано, вистинито предание за Исус. Сепак не била дел од Евангелието по Јован.
Побивање
Многу научници навистина го велат ова. Но дури и ако настанот се случил, приказната не е Евангелието по Јован како што го дал неговиот писател. Најраните преписи на Јован ја немаат. Сепак црквите сè уште ја читаат како Божји збор.
Исламското гледиште
Приказната ја нема во најраните преписи на Јован и нема утврдено место во подоцнежните. Сепак црквите со векови ја читаат како Божји збор. Книга со која се постапува вака не е зачувана како Божји збор.
Приказната ја нема во најраните папируси на Јован и во Синајскиот кодекс и Ватиканскиот кодекс.
Ниту еден зачуван грчки ракопис од пред околу 400 година н.е. не ја содржи.
Ракописите што ја содржат ја ставаат на различни места, некои во Лука, што покажува дека немала утврдено место.
Јован 7:52 продолжува право во Јован 8:12 без неа.
Куранот учи дека Бог ја чува Својата последна објава од искривување. Го осудува пишувањето зборови со рака и нивното нарекување Божји.