Дали Библијата си противречи?

“зашто Бог не е Бог на неред, туку на мир, како во сите собранија на светите.”

“Бог не е човек за да лаже; ниту син човечки за да се кае: зар Тој рекол, а нема да направи? Или зборувал, а нема да исполни?”

“Целото собрание заедно беше четириесет и две илјади триста и шеесет,”

“Целото собрание заедно беше четириесет и две илјади триста и шеесет,”

“Синовите на Ара, седумстотини седумдесет и пет.”

“Синовите на Ара, шестотини педесет и два.”

“И Сиријците побегнаа пред Израил; и Давид ги уби луѓето од седумстотини сириски кочии и четириесет илјади коњаници, и го удри Совак, војводата на нивната војска, кој умре таму.”

“Но Сиријците побегнаа пред Израил; и Давид уби од Сиријците седум илјади мажи што се бореа на кочии, и четириесет илјади пешаци, и го уби Софак, војводата на војската.”

“Охозија имаше дваесет и две години кога почна да царува; и царуваше една година во Ерусалим. А името на неговата мајка беше Готолија, ќерката на Амриј, царот Израилев.”

“Охозија имаше четириесет и две години кога почна да царува, и царуваше една година во Ерусалим. И името на неговата мајка беше Готолија, ќерката на Амриј.”

“Имаше триесет и две години кога почна да царува, и царуваше во Ерусалим осум години, и си отиде без никој да жали по него. Сепак, го погребаа во градот Давидов, но не во гробниците на царевите.”

“Јехонија имаше осумнаесет години кога почна да царува, и царуваше во Ерусалим три месеци. А името на неговата мајка беше Нехушта, ќерката на Елнатан од Ерусалим.”

“Јехонија имаше осум години кога почна да царува, и царуваше три месеци и десет дена во Ерусалим: и правеше зло во очите на Господ.”

“И Соломон имаше четириесет илјади штали за коњи за своите кочии, и дванаесет илјади коњаници.”

“И Соломон имаше четири илјади штали за коњи и кочии, и дванаесет илјади коњаници; кои ги смести во градовите за кочии и кај царот во Ерусалим.”

“И Јоав му го предаде на царот бројот на преброениот народ: и во Израил имаше осумстотини илјади храбри мажи што вадеа меч; а мажите од Јуда беа петстотини илјади.”

“И Јоав му го предаде на Давид бројот на преброениот народ. И сите од Израил беа илјада илјади и сто илјади мажи што вадеа меч: а Јуда беше четиристотини и седумдесет илјади мажи што вадеа меч.”

“Така Давид го надвладеа Филистеецот со праќа и со камен, и го удри Филистеецот и го уби; а во раката на Давид немаше меч.”

“И пак имаше војна со Филистејците во Гов; и Елханан, синот на Јаре-Оргим, Витлеемецот, го уби Голијат Гитеецот, чиешто копје имаше дршка како ткајачко вратило.”

“И пак имаше битка во Гов со Филистејците, каде што Елханан, синот на Јаре-Оргим, Витлеемец, го уби братот на Голијат Гитеецот, чиешто копје имаше дршка како ткајачко вратило.”

Печатените изданија на King James верзијата ги печатат зборовите ‘братот на’ во овој стих со курзив. Преведувачите на King James курзивот го користеле за зборови што ги додале, а ги нема во хебрејскиот. Зборовите се земени од 1 Летописи 20:5.

“И пак имаше војна со Филистејците; и Елханан, синот на Јаир, го уби Лахмиј, братот на Голијат Гитеецот, чиешто копје имаше дршка како ткајачко вратило.”

“А престојувањето на синовите Израилеви, кои живееја во Египет, беше четиристотини и триесет години.”

“А времето што синовите Израилеви го живееја во Египет беше четиристотини и триесет години.”

“И ова се имињата на синовите Израилеви што дојдоа во Египет, Јаков и неговите синови: Рувим, првородениот на Јаков.”

“И синовите на Леви: Гирсон, Каат и Мерарија.”

“И синовите на Каат: Амрам, и Исхар, и Хеврон, и Озиил: а годините на животот на Каат беа сто триесет и три години.”

“И Амрам ја зеде за жена Јохавед, сестрата на својот татко; и таа му ги роди Арон и Мојсеј: а годините на животот на Амрам беа сто триесет и седум години.”

“А името на жената на Амрам беше Јохавед, ќерката на Леви, која мајка ѝ му ја роди на Леви во Египет: и таа му ги роди на Амрам Арон и Мојсеј, и Мариам, нивната сестра.”

“А Мојсеј имаше осумдесет години, а Арон осумдесет и три години, кога зборуваа со фараонот.”

“Тогаш Јуда, кој Го предаде, кога виде дека Тој е осуден, се покаја и ги врати триесетте сребреници на првосвештениците и старешините, велејќи: Згрешив што ја предадов невината крв. А тие рекоа: Што се грижиме ние? Ти гледај. И ги фрли сребрениците во храмот, и отиде, и се обеси.”

“А тој купи нива со наградата за беззаконието; и паднувајќи наглавечки, се распукна по средината, и сите негови утроби истекоа. И тоа стана познато на сите жители на Ерусалим; така што таа нива на нивниот јазик се вика Акелдама, што значи: Нива на крвта.”

“И Јас им се јавив на Авраам, на Исак и на Јаков како Бог Семоќен, но со Моето име Јехова не им бев познат.”

“И Авраам го нарече името на тоа место Јехова Јире: како што се вели и денес: На планината Господова ќе се види.”

Следи како читателите забележале дека петте книги не можат сите да бидат дело на Мојсеј: во единаесеттиот век Исак ибн Јашуш укажал дека едомските цареви од Битие 36 живееле долго по Мојсеј, а подоцнежни научници го забележале описот на смртта на Мојсеј и изрази како ‘до ден денешен’. Го изложува ставот на современата библиска наука дека Петокнижието било составено од неколку постари извори од подоцнежни уредници, и Второзаконие го поврзува со ‘книгата на законот’ најдена во Храмот во времето на царот Јосија (2 Цареви 22), кон крајот на седмиот век пр.н.е.

“Затоа заклучуваме дека човекот се оправдува со вера без делата на законот.”

“Гледате, значи, дека човекот се оправдува со дела, а не само со вера.”

“А по саботата, кога почна да се раздени првиот ден од седмицата, дојдоа Марија Магдалена и другата Марија да го видат гробот.”

“И, ете, настана голем земјотрес: зашто ангелот Господов слезе од небото, дојде, го одвали каменот од вратата и седна на него.”

“И кога помина саботата, Марија Магдалена, и Марија, мајката на Јаков, и Саломија купија мириси, за да дојдат и да Го помачкаат.”

“И многу рано наутро, првиот ден од седмицата, дојдоа на гробот при изгревањето на сонцето.”

“И кога погледнаа, видоа дека каменот е одвален: зашто беше многу голем.”

“И откако влегоа во гробот, видоа еден млад човек како седи од десната страна, облечен во долга бела облека; и се исплашија.”

“И се случи, додека тие беа во голема недоумица за тоа, ете, двајца мажи застанаа покрај нив во сјајни облеки:”

“Тоа беа Марија Магдалена, и Јована, и Марија, мајката на Јаков, и другите жени што беа со нив, кои им го кажаа ова на апостолите.”

“Првиот ден од седмицата дојде Марија Магдалена рано, додека уште беше темно, на гробот, и виде дека каменот е тргнат од гробот.”

“И виде двајца ангели во бело како седат, едниот кај главата, а другиот кај нозете, каде што лежеше телото на Исус.”

“А дојде и Никодим, кој отпрвин дошол кај Исус ноќе, и донесе мешавина од смирна и алој, околу сто фунти тежина. Тогаш го зедоа телото на Исус и го завиткаа во ленени платна со мирисите, како што е обичај кај Евреите да погребуваат.”

“И кога помина саботата, Марија Магдалена, и Марија, мајката на Јаков, и Саломија купија мириси, за да дојдат и да Го помачкаат.”

“А и жените, што беа дошле со Него од Галилеја, тргнаа по нив и го видоа гробот и како беше положено Неговото тело. И се вратија и подготвија мириси и масти; и во саботата се одморија според заповедта.”

“А првиот ден од седмицата, многу рано наутро, дојдоа на гробот, носејќи ги мирисите што ги беа подготвиле, а со нив и некои други.”

Најпознатата евангелска изјава за Библијата. Потврдува дека Писмото е без грешка во сè што учи, и дека инспирацијата, строго земено, се однесува само на изворните ракописи (автографите), кои повеќе не постојат. Преписите и преводите се Божјо слово само дотолку доколку верно го претставуваат изворникот.

“А тешко на тие кои со своите раце пишуваат книга, а потоа велат: „Ова е од Аллах.“, со цел незначителна корист да извлечат. И тешко ним за тоа што нивните раце го пишуваат и тешко ним што на тој начин заработуваат!”

“„Како велите: ‘Мудри сме, и законот на Јахве е со нас’? Но, ете, лажното перо на книжниците го направи тоа лага.“”

“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”

Зејд ибн Сабит пренесува дека откако многумина што го знаеле Куранот напамет биле убиени кај Јемама, Ебу Бекр го замолил да го собере Куранот во еден том, потсетувајќи го дека тој ја запишувал објавата за Аллаховиот Пратеник. Зејд го собрал од запишани парчиња и од меморијата на луѓето, а довршениот примерок поминал од Ебу Бекр кај Омер, а потоа кај Хафса.

Ебу Хурејре пренесува дека Џибрил го преминувал Куранот со Веровесникот (ﷺ) еднаш секоја година, а двапати во годината кога тој умрел.