Дали Матеј, Марко, Лука и Јован биле пророци, како Мухамед (ﷺ)?

Го изложува ставот што го имаат повеќето критички научници: четирите евангелија биле напишани анонимно, децении по Исус, од луѓе што не биле очевидци, а имињата Матеј, Марко, Лука и Јован им биле додадени подоцна.

Иринеј, пишувајќи околу 180, е најраниот писател што ги именува сите четири автори на евангелијата. Вели дека Матеј издал Евангелие меѓу Евреите на нивниот јазик, Марко го предал во писмена форма она што го проповедал Петар, Лука, придружникот на Павле, го запишал евангелието што го проповедал Павле, а Јован, ученикот Господов, го објавил своето Евангелие во Ефес.

Воведите во евангелската Библија за проучување NIV се држат до традиционалните автори, но признаваат дека самите книги не ги именуваат. За Марко: во книгата нема директен доказ кој ја напишал; името почива на сведоштвото на раната црква. За Лука: името на писателот не се појавува во книгата (додава дека други докази упатуваат на Лука). За Јован: апостолот не е именуван никаде во Евангелието, а белешките аргументираат за него од тоа молчење.

Стандарден учебник. Најраните писма на Павле ги датира околу 50 н.е., Марко околу 65-70, Матеј и Лука околу 80-85, а Јован околу 90-95, и забележува дека Исус зборувал арамејски, додека евангелијата биле напишани на грчки од автори што не се именуваат. Вели и дека Павле не го познавал Исус за време на Неговиот живот и поверувал дури по распнувањето.

“И дека од детството ги знаеш светите Писма, кои можат да те направат мудар за спасение преку верата во Христос Исус. Сето Писмо е боговдахновено, и корисно за поука, за изобличување, за поправање, за воспитување во праведноста:”

Католичката црква учи дека книгите на Библијата се напишани под вдахновение на Светиот Дух и дека Бог е нивниот автор. Пишувајќи ги, вели таа, Бог избрал луѓе што ги користеле своите сили и способности, така што тие биле вистински автори, а сепак напишале сè и само она што Бог сакал.

“Така Отецот е Бог: Синот е Бог: и Светиот Дух е Бог. А сепак не се три Бога: туку еден Бог.”

“И рече: Слушајте ги сега моите зборови: Ако има пророк меѓу вас, јас, Господ, ќе му се откријам во видение и ќе му зборувам во сон.”

“На ниту еден човек не му е дадено Аллах да му се обраќа, освен преку вдахновение, или зад превез, или да прати пратеник кој, со Негова дозвола, го објавува тоа што Тој го сака! – Тој навистина е Возвишен и Мудар!”

“Тогаш Господ ја испружи својата рака и ја допре мојата уста. И Господ ми рече: Ете, ги ставив своите зборови во твојата уста.”

“Бидејќи мнозина се зафатија да состават по ред расказ за настаните што се сосема сигурно верувани меѓу нас, како што ни ги предадоа оние што од почетокот беа очевидци и служители на словото, ми се виде добро и мене, откако сè точно го разбрав од самиот почеток, да ти напишам по ред, почитуван Теофиле,”

“Тоа е ученикот што сведочи за ова и што го напиша ова: и знаеме дека неговото сведоштво е вистинито.”

Класичното изложување на ставот што повеќето научници за Новиот завет сè уште го застапуваат: Марко бил напишан прв, а Матеј и Лука двајцата го користеле Марко како извор, преземајќи го најголемиот дел од неговиот материјал, често збор по збор и по истиот редослед.

“И ги фрли сребрениците во храмот, и отиде, и се обеси.”

“А тој купи нива со наградата за беззаконието; и паднувајќи наглавечки, се распукна по средината, и сите негови утроби истекоа.”

“А Јаков го роди Јосиф, мажот на Марија, од која се роди Исус, наречен Христос.”

“А Самиот Исус почнуваше да има околу триесет години, бидејќи (како што се мислеше) син на Јосиф, син на Илиј,”

“Како влезе во домот Божји во деновите на првосвештеникот Авијатар, и ги јадеше лебовите на предложението, што не е дозволено да ги јаде никој освен свештениците, и им даде и на оние што беа со него?”

Раскажува дека како студент на Принстонската теолошка семинарија напишал долг труд во кој тврдел дека Марко 2:26 не е грешка, иако 1 Самуилова го именува Ахимелех како свештеник. Неговиот професор напишал на маргината дека можеби Марко едноставно згрешил. Ерман вели дека со ова почнала неговата промена на мислењето за тоа дека Библијата е без грешка.

“Тогаш се исполни она што беше речено преку пророкот Еремија, кој вели: И ги зедоа триесетте сребреници, цената на Оценетиот, Кого Го оценија синовите Израилеви; и ги дадоа за грнчаровата нива, како што ми заповеда Господ.”

“И им реков: Ако ви се чини добро, дајте ми ја мојата цена; а ако не, оставете. И ми измерија за цена триесет сребреници. И Господ ми рече: Фрли ја кај грнчарот: убава цена со која ме проценија. И ги зедов триесетте сребреници и ги фрлив кај грнчарот во домот Господов.”

“И дека од детството ги знаеш светите Писма, кои можат да те направат мудар за спасение преку верата во Христос Исус. Сето Писмо е боговдахновено, и корисно за поука, за изобличување, за поправање, за воспитување во праведноста:”

“А откако Јован беше фрлен во затвор, Исус дојде во Галилеја, проповедајќи го евангелието на царството Божјо, и велејќи: Се исполни времето, и царството Божјо се приближи: покајте се и верувајте во евангелието.”

“После нив, го испративме Иса, синот Мерјемин, кој го признаваше Тевратот, пред него објавен, а нему му го дадовме Инџилот, во кој имаше упатство и светлина, и да го потврди Тевратот, пред него објавен, во кој исто така имаше упатство и поука за тие кои од Аллах се плашеа,”

“А во деветтиот час Исус извика со силен глас, велејќи: Елои, Елои, лама савахтани? што преведено значи: Боже Мој, Боже Мој, зошто Ме остави?”

“А има и многу други нешта што ги направи Исус, кои, кога би се напишале секое поединечно, мислам дека ни самиот свет не би можел да ги собере книгите што би се напишале. Амин.”

“Ние го објавивме Тевратот, кој содржи упатство и светлина. Според него на eвреите им судеа веровесниците, кои Му беа послушни на Аллах и честити луѓе, и учени, од кои е барано да ја чуваат Аллаховата Книга, и тие над неа бдееја. Затоа, кога ќе судите, не плашете се од луѓето, туку плашете се од Мене, и не заменувајте ги зборовите Мои за нешто што малку вреди! А тие што не судат според тоа што Аллах го објавил, тие се вистински неверници!”

“Ние заветот го прифативме и од тие што велат: „Ние сме христијани!“ – но и тие, голем дел од тоа со што беа опоменувани го изоставија, затоа меѓу нив вметнавме непријателство и омраза сè до Судниот ден; а Аллах сигурно ќе ги извести за тоа што го правеа.”

“Ние го објавуваме Куранот и Ние над него ќе бдееме.”

“А тебе ти објавуваме Книга, со Вистината, да ги потврди книгите пред неа објавени и над нив да бдее. И ти суди им според тоа што го објавува Аллах и не следи ги желбите нивни, и не отстапувај од Вистината која ти доаѓа; на сите вас закон и правец ви пропишавме! А да сакаше Аллах, ќе ве направеше следбеници на една вера, но, Тој сака да ве искуша во тоа што ви го пропишува, затоа натпреварувајте се кој повеќе добрини ќе прави; кај Аллах сите ќе се вратите, па Тој ќе ве извести за тоа за што не се согласувавте.”

“Тој не зборува по своја волја. Тоа е само Објавата која што му се доставува.”

“Ние ти објавуваме тебе како што му објавувавме на Нух и на веровесниците по него, а му објавивме и на Ибрахим, и на Исмаил, и на Исхак, и на Јакуб и на внуците, и на Иса, и на Ејуб, и на Јунус, и на Харун, и на Сулејман, а на Давуд му го дадовме Зебурот,”