Краток одговор
Исламот е вистинит затоа што секој чекор од неговиот доказ издржува, а чекорите се поврзуваат. Нешто постои, а ништо од она што го гледаме не го објаснува сопственото постоење. Значи, мора да постои суштество што не зависи од ништо, а тоа суштество е едно, како што учи исламот. Создател што им дал на луѓето ум и чувство за правото би ги упатил. Куранот тврди дека е тоа упатство, и може да се провери. Неговиот текст е зачуван, неговиот предизвик да се донесе сура слична на него никогаш не бил исполнет, а неговото пророштво за Римјаните се остварило. Човекот што го донел бил нарекуван доверлив пред да тврди што било, а мисијата скапо го чинела. Најдоброто објаснување за сето ова е она што тој го дал: Бог го испратил. Секој чекор има своја страница, со одговори на приговорите.
Нешто постои, а ништо од она што го гледаме не го објаснува сопственото постоење.
Што тогаш мора да постои?
Суштество што не зависи од ништо.
Какво е тоа суштество?
Едно, без делови и без рамен.
Дали тој Создател би нè упатил?
Мудар Создател што ни дал ум не би нè оставил без цел.
Која порака ги поминува проверките?
Куранот: неговиот текст е зачуван, неговиот предизвик никогаш не бил исполнет, а неговото пророштво за Римјаните се остварило.
Дали човекот што го донел бил чесен?
Бил нарекуван доверлив пред да тврди што било, а мисијата скапо го чинела.
Објаснувањето што одговара на сето тоа е неговото: Бог го испратил.
Целосно објаснување
Прв чекор: постои нешто што не зависи од ништо
Сè што среќаваме зависи од нешто друго за своето постоење. А синџир од нешта што зависат од други, колку и да е долг, не се објаснува самиот себе. Ибн Сина, а подоцна и Лајбниц, тврделе дека на таков синџир му треба суштество што постои по својата природа и не зависи од ништо. Куранот го поставува истото прашање: „Дали тие без Создател се создадени или тие самите себеси се создадоа?!“ Страницата за тоа зошто постои нешто, а не ништо, го изложува аргументот чекор по чекор.
Сè што постои го дели на она што е само можно само по себе (мумкин ал-вуџуд), на кое му треба причина, и она што е нужно само по себе (ваџиб ал-вуџуд), на кое не му треба. Тврди дека на синџир од можни нешта, колку и да е долг, му треба нужно битие надвор од него, и дека тоа битие е едно и нема делови.
Тврди дека доволната причина за целиот низ од случајни нешта мора да лежи надвор од тој низ, во нужна супстанција, која Лајбниц ја нарекува Бог.
“Дали тие без Создател се создадени или тие самите себеси се создадоа?! Дали тие небесата и Земјата ги создадоа?! Не, туку тие не се убедени!”
Втор чекор: тоа суштество е едно и нема потреба од ништо
Суштество што не зависи од ништо не може да биде составено од делови, инаку би зависело од нив. Не може да ја дели својата природа со некој рамен на себе, инаку нешто би ги разликувало и ограничувало. Значи, тоа е едно, без делови и без рамен. Тоа е Богот од една од најкратките сури на Куранот: Аллах (﷾), Едниот, Вечниот, Кој не родил и не е роден, и Кому никој не Му е рамен. Некои верувања на Бога Му даваат тело, семејство или соучесници. Описот на исламот е оној до кој стигнува разумот.
Сè што постои го дели на она што е само можно само по себе (мумкин ал-вуџуд), на кое му треба причина, и она што е нужно само по себе (ваџиб ал-вуџуд), на кое не му треба. Тврди дека на синџир од можни нешта, колку и да е долг, му треба нужно битие надвор од него, и дека тоа битие е едно и нема делови.
“Кажи: „Тој е Аллах, Еден е! Аллах е прибежиште секому! Не родил и не е роден, и никој не Му е рамен!“”
Трет чекор: Создател што ни дал ум би нè упатил
Имаме ум што прашува зошто сме тука, и чувство дека некои нешта се исправни, а други погрешни. Мудар Создател што нè создал вака не би го оставил прашањето за нашата цел без одговор. Куранот го поставува ова како прашање: „Зарем човекот мисли дека без одговорност оставен ќе биде?“ „Зарем мислите дека залудно ве создадовме?“ Значи, разумно е да се очекува порака од Бога, и да се бара.
“Зарем човекот мисли дека без одговорност оставен ќе биде?”
“„Зарем мислите дека залудно ве создадовме и дека нема да Ни се вратите?“”
Четврти чекор: пораката мора да помине проверки однадвор
Книга што вели дека доаѓа од Бога не докажува ништо со тоа што го вели. Затоа Куранот нуди проверки што делуваат однадвор од неговото сопствено тврдење. Го предизвикува секој што се сомнева да донесе едно поглавје слично на него. Ги повикува читателите да бараат противречности во него, велејќи дека книга од некој друг, а не од Бога, би содржела „многу противречности“. Ова се отворени проверки: читателот не мора прво да поверува за да ги примени. Тврдењето стои или паѓа според нив.
“А ако се сомневате во тоа што Сме му го објавиле на Својот роб, тогаш, донесете вие едно поглавје слично на тоа; повикајте ги и божествата ваши, ако вистината ја зборувате.”
“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”
Петти чекор: Куранот ги поминува
Неговиот текст е зачуван. Два листа од Бирмингемскиот ракопис се датирани со радиојаглерод меѓу 568 и 645 година. Го носат текстот на своите сури онаков каков што е во Куранот денес. Неговиот предизвик прво им бил упатен на Курејшите, чија најфина уметност била поезијата. Тие избрале бојкот и војна, наместо да донесат поглавје слично на него. Претскажал дека поразените Римјани ќе победат за неколку години. А во 622 година Ираклиј ја свртел војната. Веровесникот (ﷺ) рекол дека на секој веровесник му биле дадени знаци, а она што нему му било дадено е објавата. Самата книга е знакот што трае.
Два пергаментни листа со делови од сурите 18 до 20 во рано хиџаско писмо. Во 2015 Оксфордската единица за радиојаглеродно датирање со акцелератор го датирала пергаментот меѓу 568 и 645 н.е., со веројатност од 95,4 проценти, распон што го опфаќа животот на Веровесникот (ﷺ) (околу 570-632). Освен мали правописни детали, текстот на листовите е текстот на тие сури каков што го има Куранот денес.
Известува како Курејшите ги прогонувале следбениците на Веровесникот (ﷺ) во Мека, вклучувајќи како Умејје ибн Халеф го легнувал Билал на грб во пладневната жештина со голем камен на градите; и како Курејшите напишале договор за бојкот на родовите Хашим и ел-Муталиб, кој траел две или три години.
“Византијците се победени, во најблиската земја, но тие, после поразот свој, сигурно ќе победат за неколку години – и пред и потоа, Аллахова е одлуката – и тогаш верниците ќе се радуваат”
Историја на римскиот (византискиот) цар Ираклиј. Ги бележи персиските освојувања на римските земји, вклучувајќи го Ерусалим во 614, и контрапоходите на Ираклиј од 622, кои завршиле со неговата победа кај Ниниве во 627 и со предавањето на освоените земји од страна на Персијците.
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека на секој веровесник му биле дадени знаци што ги воделе луѓето да поверуваат, но она што нему му било дадено е објавата што Аллах му ја испратил, и затоа се надева дека ќе има најмногу следбеници на Судниот ден.
Зачуван каков што е даденДва листа од Бирмингемскиот ракопис, датирани од 568 до 645 година, содржат делови од сурите 18 до 20. Освен ситни правописни разлики, нивниот текст е денешниот текст на Куранот.
Неговиот предизвикНаправете една сура слична на него (2:23). Курејшите, мајстори на поезијата, наместо тоа избрале бојкот и војна.
Неговото пророштвоПоразените Римјани ќе победат за неколку години (30:2-4). Во 622 година Ираклиј ја свртел војната.
Шести чекор: човекот што го донел
Пред да тврди што било, жителите на Мека го нарекувале Мухамед (ﷺ) Ел-Емин, доверливиот, и кај него ги оставале своите драгоцености. Не знаел да чита ниту да пишува. Неговата порака му донела бојкот, прогонство, иселување и војна. Умрел додека неговиот оклоп бил заложен за јачмен. Куранот што го учел го исправа јавно, затоа што се намуртил на слеп човек. Ниеден фалсификатор не го запишува сопствениот укор во својата книга. Кога сонцето се помрачило на денот кога умрел неговиот син, луѓето рекле дека тоа е поради неговиот син. Тој им рекол дека сонцето и месечината не се помрачуваат поради ничија смрт. Значи, одбил чест што тие биле подготвени да му ја дадат.
Известува дека пред својата мисија Мухамед (ﷺ) бил познат меѓу Курејшите како Ел-Емин, доверливиот. Кога родовите се скарале околу тоа кој треба да го врати Црниот камен на неговото место при обновувањето на Кабата, се договориле да го прифатат судот на првиот човек што ќе влезе, а тоа бил тој. Жителите на Мека ги оставале своите вредности кај него на чување, а при Хиџрата тој наредил Али да остане за да им ги врати на сопствениците.
“Ти пред неа ниту една книга не си читал, а ниту со својата десна рака не си ја пишувал, инаку, би се посомневале тие што кажуваат лаги.”
Известува како Курејшите ги прогонувале следбениците на Веровесникот (ﷺ) во Мека, вклучувајќи како Умејје ибн Халеф го легнувал Билал на грб во пладневната жештина со голем камен на градите; и како Курејшите напишале договор за бојкот на родовите Хашим и ел-Муталиб, кој траел две или три години.
Аиша пренесува дека кога Веровесникот (ﷺ) умрел, неговиот оклоп го држел еден Евреин како залог за триесет мери јачмен.
“Тој се намурти и се сврте затоа што слепиот му пријде. А што знаеш ти, можеби тој сака да се очисти, или да се подучи, па поуката да му користи. Тој што е богат, ти него го советуваш, а ти не си виновен ако тој не сака да верува. А тој што ти приоѓа брзајќи и се плаши, ти го занемаруваш.”
Ел-Мугире ибн Шуба пренесува дека сонцето се помрачило на денот кога умрел синот на Веровесникот (ﷺ), Ибрахим, и луѓето рекле дека се помрачило поради смртта на Ибрахим. Веровесникот рекол дека сонцето и месечината не се помрачуваат поради смртта или раѓањето на никого, и им рекол да клањаат намаз и да Го повикуваат Аллах кога ќе видат помрачување.
Седми чекор: кое објаснување одговара
Постојат три објаснувања за неговото тврдење. Лажел, искрено се заблудувал, или ја кажувал вистината. Лажго не трпи години прогонство заради тврдење што не му носи богатство, ниту умира сиромашен откако владеел со Арабија. Историчарот В. Монтгомери Ват, христијанин, оценил дека неговата подготвеност да трпи заради своите верувања зборува за неговата чесност. Искрен, но заблуден човек не запишува исправки за себе во своето писмо, не одбива чест што толпата била подготвена да му ја даде, и не создава книга на која нејзините први слушатели не можеле да ѝ парираат. Објаснувањето што одговара на сите докази е она што тој го дал: Бог го испратил.
Биографија од христијански историчар на исламот на Универзитетот во Единбург. Ват тврди дека подготвеноста на Мухамед (ﷺ) да трпи прогонство заради своите верувања, високиот морален карактер на луѓето што поверувале во него и величината на она што го постигнал, сите зборуваат во прилог на неговата суштинска чесност.
Аиша пренесува дека кога Веровесникот (ﷺ) умрел, неговиот оклоп го држел еден Евреин како залог за триесет мери јачмен.
“Тој се намурти и се сврте затоа што слепиот му пријде. А што знаеш ти, можеби тој сака да се очисти, или да се подучи, па поуката да му користи. Тој што е богат, ти него го советуваш, а ти не си виновен ако тој не сака да верува. А тој што ти приоѓа брзајќи и се плаши, ти го занемаруваш.”
Ел-Мугире ибн Шуба пренесува дека сонцето се помрачило на денот кога умрел синот на Веровесникот (ﷺ), Ибрахим, и луѓето рекле дека се помрачило поради смртта на Ибрахим. Веровесникот рекол дека сонцето и месечината не се помрачуваат поради смртта или раѓањето на никого, и им рекол да клањаат намаз и да Го повикуваат Аллах кога ќе видат помрачување.
“Кажи: Кога сите луѓе и џини би се здружиле да сочинат еден ваков Куран, тие, каков што е тој, не би сочиниле, па дури и взаемно да си помагаат.”
| Објаснување | Страдал поради тоа и умрел сиромашен | Неговата сопствена книга го исправа | Нејзиниот предизвик никогаш не бил исполнет |
|---|---|---|---|
| Лажел | |||
| Бил искрен, но се заблудувал | |||
| Бог го испратил |
- Одговара
- Не одговара
Одговорот на исламот: размислете и следете ги доказите
Куранот не бара слепо верување. Создавањето на небесата и на Земјата и промената на денот и ноќта ги нарекува „знаци за обдарените со разум“. Тие размислуваат за нив, а потоа се свртуваат кон својот Господар. Неговиот доказ е оној изложен погоре: Создател што не зависи од ништо, порака што може да се провери, и пратеник чиј живот го потврдува тоа.
“Во создавањето на небесата и на Земјата и во промената на денот и ноќта, навистина има знаци за обдарените со разум, кои и стоејќи и седејќи и лежејќи Го спомнуваат Аллах и за создавањето на небесата и на Земјата размислуваат. Господару наш, ти ова не го создаде залудно! Возвишен си Ти и сочувај нè од казната во Огнот!”
“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”
Одговори на приговорите
Куран 4:82 — сура Ен-Ниса, ајет 82
“А зошто тие не го проучуваат Куранот? Бидејќи, да е од некој друг, а не од Аллах, тие во него би нашле многу противречности!”
Наведено за
Да се користи Куранот за да се докаже Куранот е кружно. Се разбира дека книгата вели оти доаѓа од Бога.
Одговорот
Би било кружно ако аргументот гласеше ‘Куранот така вели, значи е вистина’. Не гласи така. Куранот именува проверки што секој може да ги спроведе без прво да поверува: донеси сура слична на него, барај противречности во него, спореди го неговиот текст со најстарите ракописи, провери го неговото пророштво наспроти историјата. Ајетите само ги наведуваат проверките; доказите одлучуваат.
Каде завршува — Проверките на Куранот делуваат однадвор, па нивното применување не е кружно.
Ибн Сина, Укажувања и опомени (11 век)
Сè што постои го дели на она што е само можно само по себе (мумкин ал-вуџуд), на кое му треба причина, и она што е нужно само по себе (ваџиб ал-вуџуд), на кое не му треба. Тврди дека на синџир од можни нешта, колку и да е долг, му треба нужно битие надвор од него, и дека тоа битие е едно и нема делови.
Наведено за
Дури и ако постои Создател, тоа не покажува дека Тој е Богот на исламот, а не на некоја друга вера.
Одговорот
Разумот ја дава и природата на Создателот, а не само Неговото постоење: еден, без делови, што не зависи од ништо, без рамен. Тоа ги исклучува боговите со семејства, тела или соучесници. Тогаш прашањето е која порака го донесува тој Бог и ги поминува проверките, што е работа на чекорите од четврти до седми.
Каде завршува — Создателот до кој стигнува разумот е оној што го опишува исламот, а пораката за Него сепак мора да се провери.
Гледишта
Секоја религија тврди дека е вистинита
Многу скептици велат дека секоја религија им нуди на своите следбеници причини и знаци, а нејзините следбеници ги наоѓаат за убедливи. Затоа, велат тие, причините за исламот не се подобри од причините за која било друга вера.
Следбениците на секоја религија ги наоѓаат своите знаци за убедливи, па тоа што исламските се наоѓаат за убедливи не покажува ништо.
Побивање
Тоа што луѓето не се согласуваат покажува дека тврдењата мора да се споредат, а не дека сите се еднакви. Проверките на исламот се јавни: зачуван текст, отворен предизвик, запис што секој историчар може да го прочита.
Мухамед (ﷺ) бил искрен, но се заблудувал
Некои историчари прифаќаат дека Веровесникот (ﷺ) бил искрен и дека навистина верувал оти прима објава. Но сметаат дека објавата доаѓала од неговиот сопствен ум.
Веровесникот (ﷺ) искрено верувал во својата мисија, но искреноста не покажува дека Бог му зборувал.
Побивање
Точно, искреноста не е доказ. Но човек што самиот себе се залажува не се прекорува во сопственото писмо. Не одбива чест што толпата му ја понудила. И не создава книга на која нејзините први слушатели не можеле да ѝ парираат.
Исламското гледиште
Исламот е вистинит затоа што неговиот доказ издржува на секој чекор. Постои Создател што не зависи од ништо, еден и без рамен. Постои порака што може да се провери, и таа ја поминува проверката. И постои пратеник чиј живот одговара само на едно објаснување: Бог го испратил.
Она што зависи од нешто, на крајот, има потреба од суштество што не зависи од ништо, а тоа суштество е едно.
Куранот го предизвикува секој што се сомнева да донесе поглавје слично на него, и повикува на барање противречности.
Листови од куранскиот ракопис датирани во 568-645 година го носат текстот на своите сури онаков каков што е денес.
Куранот претскажал дека поразените Римјани ќе победат за неколку години, и тие победиле.
Мухамед (ﷺ) бил познат како доверлив пред својата мисија и страдал поради неа наместо да добие од неа.
Бог го испратил Мухамед (ﷺ) со Куранот како упатство за сите луѓе.