Зошто некои муслиманки носат никаб?

“А кажи им на верничките нека ги спуштат погледите свои и нека ги чуваат срамните места свои; и нека не ги покажуваат украсите свои освен тоа што е и онака надворешно, и нека ги спуштат веловите свои на градите свои; нека не им ги покажуваат украсите свои на другите, освен на мажите свои или на татковците свои, или на татковците на мажите свои, или на синовите свои, или на синовите на мажите свои, или на браќата свои, или на синовите на браќата свои, или на синовите на сестрите свои, или на пријателките свои, или на робинките свои, или на мажите кои немаат потреба за жени, или на децата кои сè уште не знаат кои се срамните места на жените; и нека не удираат со нозете свои за да не се чуе звукот на накитот нивен кој го покриваат. И покајте се сите заедно пред Аллах, о, верници, за да бидете успешни.”

“О, Веровеснику, кажи им на жените свои, и на ќерките свои, и на жените на верниците нека си го покријат целото тело со своите наметки. Така најлесно ќе бидат препознаени, па нема да бидат вознемирувани. А Аллах простува и Милостив е.”

Сафија бинт Шејбе пренесува дека Аиша велела оти кога бил објавен ајетот што им вели на жените да ги спуштат своите покривала преку своите гради (24:31), тие ги сечеле своите појаси на рабовите и се покривале со парчињата. Вообичаениот англиски превод гласи дека ги покривале своите глави и лица.

“А ако барате нешто од нив, барајте го тоа од нив од зад перде. Тоа е почисто и за вашите и за нивните срца.”

Сопственото раскажување на Аиша за клеветата раширена против неа. Таа вели дека Веровесникот (ﷺ) поминал цел месец без да прими каква било објава за нејзиниот случај, додека гласината се ширела и тој се советувал со своите асхаби, пред да слезат ајетите што ја прогласија за невина. Кога Сафван ибн ел-Муаттал ја нашол оставена зад караванот и ја препознал, зашто ја видел пред да биде пропишано покривањето, таа вели: го покрив лицето со својата облека.

За тоа дали жената мора да го покрие лицето. Вели дека мнозинството исламски научници сметаат оти целото тело на жената треба да биде покриено пред мажите надвор од нејзиното семејство освен лицето и рацете, и ги дава школите: ханефијата ел-Маргинани, дека лицето и рацете ѝ се исклучени; маликијата ел-Баџи, дека мажот смее да гледа во лицето и рацете на жената; шафијата Ибн Хаџер ел-Хејтеми, наведувајќи го кадијата Ијад, дека таа не мора да го покрива лицето и дека покривањето е препорачано, а не задолжително; и имамот Ахмед, дека сета таа треба да биде покриена, дури и ноктите, додека кадијата на ханбелиската школа ги исклучил лицето и рацете. Застанува на страната на мнозинството: таа може да ги покаже лицето и рацете.

“А на старите жени кои веќе не копнеат за мажење не им е грев да ги одложат наметките свои, но не покажувајќи ги тие места на кои украсите се носат; а подобро им е да бидат поскромни. Аллах слуша сè и знае сè.”

Ибн Омер пренесува дека еден човек го прашал Веровесникот (ﷺ) што може да се носи во ихрам, состојбата на аџијата. Тој набројал што мажите не смеат да носат и рекол дека жената во ихрам не треба да носи никаб, покривалото за лицето, или ракавици.

“Зашто таа му беше рекла на слугата: Кој е овој човек што оди по полето да нè пречека? А слугата беше рекол: Тоа е мојот господар: затоа таа зеде превез и се покри.”

“А секоја жена што се моли или пророкува со непокриена глава ја срами својата глава: зашто тоа е исто како да е избричена. Зашто, ако жената не се покрива, нека се и острижи: а ако е срамно за жената да биде острижена или избричена, нека се покрива.”

Канонот 1262, дел 2, од Законикот на канонското право на Католичката црква од 1917 одредува во црквата мажите да присуствуваат со откриени глави, а жените со покриени глави и скромно облечени, пред сè кога доаѓаат да се причестат. Законикот од 1983, кој целосно го замени Законикот од 1917, не го повторува правилото.

Студија за 32 жени што носеле покривало за целото лице во Франција, објавена кога законот што го забранувал стапил во сила; француската влада рекла дека забраната е потребна за да се заштитат еднаквоста меѓу мажите и жените и јавниот ред. Дваесет и девет од жените биле родени во Франција, триесет биле француски државјанки, а осум биле преобратенички. Ниедна не била присилена да го носи. Повеќето самите го избрале како дел од едно духовно патување, многу земајќи ги сопругите на Веровесникот (ﷺ) за пример, често против желбите на своите семејства, а особено на своите мајки. Триесет биле вербално навредувани на јавно место. Сите рекле дека се подготвени да ги покажат лицата при проверки на идентитетот.

Член 1: никој не смее на јавно место да носи облека наменета за криење на лицето. Законот стапил во сила во април 2011, со исклучоци за здравјето, работата, спортот и празниците. Исто така пропишал дека присилувањето некого да го крие лицето, со закана, насилство или злоупотреба на авторитетот, е кривично дело казниво со една година затвор и парична казна од 30.000 евра.

“И не доближувајте му се на имотот на сирачето, освен ако сакате да го зголемите, сè додека не стане полнолетно. И исполнете ја обврската, затоа што за обврската навистина ќе се одговара.”

Студија за 32 жени што носеле покривало за целото лице во Франција, објавена кога законот што го забранувал стапил во сила; француската влада рекла дека забраната е потребна за да се заштитат еднаквоста меѓу мажите и жените и јавниот ред. Дваесет и девет од жените биле родени во Франција, триесет биле француски државјанки, а осум биле преобратенички. Ниедна не била присилена да го носи. Повеќето самите го избрале како дел од едно духовно патување, многу земајќи ги сопругите на Веровесникот (ﷺ) за пример, често против желбите на своите семејства, а особено на своите мајки. Триесет биле вербално навредувани на јавно место. Сите рекле дека се подготвени да ги покажат лицата при проверки на идентитетот.