Краток одговор
Исламот им дава на своите луѓе едно име: муслиман. Куранот вели дека самиот Бог ги нарекол муслимани. Им кажува на верниците сите заедно да се држат за Аллаховото (﷾) јаже и да не се разделуваат. Му кажува на Веровесникот (ﷺ) дека тој нема ништо со оние што својата вера ја распарчуваат на секти. Дури ни почитуваните имиња на асхабите на Веровесникот (ﷺ), енсариите од Медина и мухаџирите од Мека, не смееле да станат ривалски повици. Кога двајца мажи ги извикале како партиски повици во една расправија, Веровесникот (ﷺ) ги запрел. Значи, на муслиманот не му треба друга ознака. Муслиман е целата титула.
Целосно објаснување
Име дадено од Бог
Куранот вели дека самиот Бог верниците ги нарекол муслимани, пред Куранот и во него: „Аллах (﷾) одамна муслимани ве нарекол, и во овој Куран“. Во арапскиот ајет стои ‘Тој’. Повеќето толкувачи, меѓу нив и Ибн Абас, ова го читаат како Бог. Ибн Абас бил братучед и асхаб на Веровесникот (ﷺ) во седмиот век. Во секој случај, името доаѓа од објавата.
“И борете се, поради Аллах, така како што треба да се борите! Тој вас ве избра и во верата ништо тешко не ви пропиша, во верата на вашиот предок Ибрахим. Аллах одамна муслимани ве нарекол, и во овој Куран, за Пратеникот да биде сведок против вас, и за вие да бидете сведоци против останатите луѓе. Затоа, намаз (молитва) извршувајте и зекат давајте и до Аллах цврсто држете се. Тој е вашиот Господар, па колку прекрасен Господар и колку прекрасен Помагач!”
Горди на едното име
Куранот меѓу најдобрите говорници го брои оној што ги повикува луѓето кон Бога и прави добро. Тој човек јасно вели дека е еден од оние што се покоруваат во исламот: „Јас сум, навистина, муслиман!“ Ниту една друга ознака не му се додава.
“А кој говори поубаво од тој што повикува кон Аллах, кој прави добри дела и кој вели: „Јас сум, навистина, муслиман!“”
Наредбата да не се разделуваме
Куранот им наредува на верниците: „Сите цврсто за Аллаховото (﷾) јаже држете се и никако не разделувајте се!“ Јажето е слика за останување поврзани со Неговото упатство. Куранот ги потсетува дека Бог им ги соединил срцата откако биле непријатели. Му кажува на Веровесникот (ﷺ): „Ти немаш ништо со тие кои верата своја ја распарчија и во секти се поделија“, а сектите се ривалски групи. Таквите луѓе ги опишува како партии, „секоја секта задоволна со тоа што го проповеда“.
“Сите цврсто за Аллаховото јаже држете се и никако не разделувајте се! И сетете се на Аллаховата милост кон вас кога бевте непријатели, па Тој срцата ви ги соедини и вие, со милоста Негова, станавте браќа; и бевте на работ на огнената јама, па Тој од неа ве спаси! Така Аллах ви ги објаснува Своите знаци, за да истраете на Вистинскиот пат.”
“Ти немаш ништо со тие кои верата своја ја распарчија и во секти се поделија, Аллах за нив ќе се погрижи. Тој ќе ги извести за тоа што го правеа.”
“Обраќајте Му се предано! Плашете се од Него и извршувајте го намазот (молитвата), и не бидете како многубошците, како тие кои верата своја ја растурија и во секти се поделија; секоја секта задоволна со тоа што го проповеда.”
Дури ни почитуваните имиња не смеат да станат знамиња
Енсариите биле муслиманите од Медина што го прифатиле Веровесникот (ﷺ). Мухаџирите биле муслиманите што ја напуштиле Мека со него. Куранот ги фали двете групи по име (на арапски, ел-мухаџирин и ел-енсар). А сепак, на еден поход се разгорела расправија. Еден човек повикал на енсариите, а друг повикал на мухаџирите. Веровесникот (ﷺ) тоа го нарекол повик од времето на незнаењето, времето пред исламот, и им рекол да престанат. Ако имињата на неговите сопствени асхаби не смееле да бидат партиски повици, ниту едно подоцнежно име не смее.
“Аллах е задоволен од првите муслимани, мухаџирите и енсариите, и од сите тие кои ги следат правејќи добри дела. А и тие се задоволни од Него: Тој за нив подготви џенетски градини низ кои реки течат и тие вечно и за секогаш во нив ќе живеат. Тоа е голем успех.”
Џабир пренесува дека во еден поход еден мухаџир на шега удрил еден човек од Енсарите. Енсаријата повикал на помош кон Енсарите, а мухаџирот повикал на помош кон мухаџирите. Веровесникот (ﷺ) излегол и прашал зошто го креваат повикот на времето на незнаењето, и им рекол да престанат, зашто тоа е гнасен повик.
Муслиман, името дадено од Бога
Цврсто држење за Аллаховото (﷾) јаже сите заедно
Распарчување на верата во секти
Партии, секоја задоволна со она што го има
Дури и почитувани имиња како партиски пароли
Гледишта
Исламското гледиште
Верниците го носат едното име што Бог им го дал, муслиман. Куранот и Веровесникот (ﷺ) им забрануваат да се делат на ривалски табори под други имиња. Ниту една ознака, колку и да е почесна, не смее да стане знаме што ги дели.
Куранот вели дека Бог верниците ги нарекол муслимани, и пред Куранот и во него.
Куранот им наредува на верниците заедно да се држат за Аллаховото (﷾) јаже и да не се разделуваат.
Куранот му кажува на Веровесникот (ﷺ) дека тој нема ништо со оние што својата вера ја распарчуваат на секти.
Куранот го фали оној што повикува кон Бога и прави добро. Тој вели дека е еден од оние што се покоруваат во исламот, муслиманите.
Веровесникот (ﷺ) ги запрел своите асхаби да ги користат имињата енсарии и мухаџири како ривалски повици. Тоа го нарекол повик од времето на незнаењето.