Краток одговор
За да го задржи учењето обединето, и за да спречи делумни лични примероци да се земаат како стандарден текст. Помалку од дваесет години по смртта на Веровесникот (ﷺ), муслиманите во Сирија и Ирак се расправале за тоа како се учи Куранот. Асхабот Хузејфе, еден од луѓето што го познавале Веровесникот (ﷺ), го предупредил халифот (владетелот на муслиманите) Осман да постапи. Се плашел дека муслиманите ќе се разделат околу својата Книга како што се разделиле Евреите и христијаните. Осман наредил да се направат примероци од томот што го чувала Хафса, вдовицата на Веровесникот (ﷺ). Тој том бил собран набргу по смртта на Веровесникот (ﷺ). Испратил примерок во секоја покраина. Потоа наредил другите пишани примероци да се изгорат. Тоа било направено јавно, додека многумина што го слушнале Куранот од Веровесникот (ﷺ) биле живи. Али, следниот халиф, рекол дека Осман постапил дури откако се советувал со асхабите.
Целосно објаснување
Што се случило
Сахих ел-Бухари е збирка хадиси, преданија за она што Веровесникот (ﷺ) го кажал и го правел. Тој го дава извештајот. Хузејфе видел како муслиманските војски од Сирија и Ирак се расправаат за учењето, и отишол кај Осман. Осман го позајмил томот на Хафса. Наредил писарот на Веровесникот (ﷺ), Зејд ибн Сабит, и тројца мажи од Курејш да го препишат. Потоа ѝ го вратил, ги испратил примероците, и наредил другиот пишан материјал да се изгори. Значи, томот од кој дошол секој примерок не бил уништен. Се вратил кај Хафса. На препишувачите им рекол дека таму каде што се разликуваат треба да пишуваат на дијалектот на Курејш, племето од Мека, на кој бил објавен.
Енес пренесува дека Хузејфе ибн ел-Јеман, вознемирен од тоа колку војниците од Сирија и Ирак се разликувале во учењето на Куранот, го поттикнал Осман да го спаси уметот пред тој да се раздели околу својата Книга како што се разделиле Евреите и христијаните. Осман ги позајмил собраните листови што ги чувала Хафса, им наредил на Зејд ибн Сабит и на тројца мажи од Курејшите да ги препишат, велејќи им на тројцата дека секаде каде што ќе се разликуваат со Зејд, треба да пишуваат на дијалектот на Курејшите, на кој е објавен Куранот, ѝ ги вратил листовите, испратил по еден примерок во секоја покраина и наредил сиот друг пишан куранскиот материјал да биде изгорен.
Од каде дошол текстот на Осман
Осман не напишал нов Куран. Го препишал томот што Зејд ибн Сабит го собрал за Ебу Бекр, првиот халиф. Тоа било во рок од две години по смртта на Веровесникот (ﷺ). Зејд го собрал од пишани парчиња и од луѓето што го знаеле напамет. Веровесникот (ﷺ) исто така го преминувал Куранот со мелекот Џибрил секоја година, а двапати во неговата последна година.
Зејд ибн Сабит пренесува дека откако многумина што го знаеле Куранот напамет биле убиени кај Јемама, Ебу Бекр го замолил да го собере Куранот во еден том, потсетувајќи го дека тој ја запишувал објавата за Аллаховиот Пратеник. Зејд го собрал од запишани парчиња и од меморијата на луѓето, а довршениот примерок поминал од Ебу Бекр кај Омер, а потоа кај Хафса.
Ебу Хурејре пренесува дека Џибрил го преминувал Куранот со Веровесникот (ﷺ) еднаш секоја година, а двапати во годината кога тој умрел.
- Секоја година
Преминуван со Џибрил
Веровесникот (ﷺ) го преминувал Куранот со мелекот Џибрил секоја година, а двапати во својата последна година.
- За две години од неговата смрт
Собран за Ебу Бекр
Зејд ибн Сабит го собрал во еден том, од запишани парчиња и од оние што го знаеле напамет. Подоцна го чувала Хафса.
- Помалку од дваесет години потоа
Примерок за секоја покраина
Хузејфе предупредил за расправии околу учењето. Зејд и тројца мажи од Курејш го препишале томот на Хафса, а по еден примерок отишол во секоја покраина.
- Потоа
Приватните примероци се повлечени
Приватните примероци на асхабите, цели или во делови, биле уништени за да остане во употреба еден договорен текст. Али подоцна рекол дека Осман постапил дури откако се советувал со асхабите.
Што било изгорено, и кој се согласил
Она што било изгорено не бил ривалски Куран. Тоа биле сопствените примероци на асхабите, цели или во парчиња. Биле напишани за лична употреба. Али станал халиф по Осман, и го бранел она што го направил Осман. Рекол дека Осман постапил дури откако се советувал со асхабите, и дека да бил тој на чело ќе го направел истото. Веровесникот (ﷺ) умрел помалку од дваесет години порано. Значи, многумина што го слушнале Куранот од него биле живи за да се спротивстават.
Сувејд ибн Гафеле пренесува дека Али рекол да се зборува само добро за Осман во врска со примероците на Куранот, затоа што тој постапил дури откако се советувал со асхабите, и дека ако Али бил на чело, ќе го направел истото. Ибн Хаџер синџирот на ова предание го нарекува исправен.
Енес пренесува дека Хузејфе ибн ел-Јеман, вознемирен од тоа колку војниците од Сирија и Ирак се разликувале во учењето на Куранот, го поттикнал Осман да го спаси уметот пред тој да се раздели околу својата Книга како што се разделиле Евреите и христијаните. Осман ги позајмил собраните листови што ги чувала Хафса, им наредил на Зејд ибн Сабит и на тројца мажи од Курејшите да ги препишат, велејќи им на тројцата дека секаде каде што ќе се разликуваат со Зејд, треба да пишуваат на дијалектот на Курејшите, на кој е објавен Куранот, ѝ ги вратил листовите, испратил по еден примерок во секоја покраина и наредил сиот друг пишан куранскиот материјал да биде изгорен.
Текст на еден асхаб пронајден во Сана
Еден ракопис пронајден во Сана, главниот град на Јемен, има постар текст, избришан и пребришан со нов. Научниците што го приредиле тврдат дека потекнува од кодексот на еден асхаб (примерок во облик на книга). Примероци од тој вид постоеле пред оној на Осман. Неговите разлики од стандардниот текст се главно мали варијанти во зборови и изрази во истите ајети. Некои сури (поглавја) ги става и во поинаков редослед. Ако приредувачите се во право, тој го покажува видот примерок што Осман го повлекол. Тоа не е различен Куран.
Издание и студија на долниот текст на Сана 1. Неговите разлики од стандардниот текст се главно мали варијанти во зборови и изрази, од типот што раните извори ги пренесуваат за сопствените кодекси на асхабите. Во секоја сура зачуваниот долен текст ги има истите ајети како стандардниот текст, во истиот редослед, со два исклучока: ајетите 20:31-32 се заменети, а ајетот 9:85 (кој речиси го повторува 9:55) недостасува. Редоследот на сурите е различен.
Контраст со списокот на книгите на Библијата
Примероците на Осман биле испратени помалку од дваесет години по смртта на Веровесникот (ﷺ), додека многумина што го научиле Куранот од него биле живи. Најраниот зачуван список на точно дваесет и седумте книги на Новиот завет доаѓа од Атанасиј, црковен епископ, во 367 година. Тоа е повеќе од три века по Исус.
Атанасиј, епископот на Александрија, ги набројува книгите што ги смета за Писмо. Неговиот список на Новиот завет се дваесет и седумте книги на денешниот Нов завет, најраниот зачуван список токму на овие книги и ниедна друга.
Тврдењата на критичарите
Сахих ал-Бухари 4987 — Китаб Федаил ел-Куран (Вредностите на Куранот), хадис 4987
Енес пренесува дека Хузејфе ибн ел-Јеман, вознемирен од тоа колку војниците од Сирија и Ирак се разликувале во учењето на Куранот, го поттикнал Осман да го спаси уметот пред тој да се раздели околу својата Книга како што се разделиле Евреите и христијаните. Осман ги позајмил собраните листови што ги чувала Хафса, им наредил на Зејд ибн Сабит и на тројца мажи од Курејшите да ги препишат, велејќи им на тројцата дека секаде каде што ќе се разликуваат со Зејд, треба да пишуваат на дијалектот на Курејшите, на кој е објавен Куранот, ѝ ги вратил листовите, испратил по еден примерок во секоја покраина и наредил сиот друг пишан куранскиот материјал да биде изгорен.
Наведено за
Осман ги изгорел другите примероци за да ги задуши различните верзии на Куранот, па не можеме да знаеме што велел оригиналот.
Одговорот
Истото предание вели од каде дошол текстот на Осман: од томот веќе собран под Ебу Бекр од пишаното и од паметењето. Многу асхаби исто така го чувале Куранот во паметењето, бидејќи го научиле од Веровесникот (ﷺ). Значи, сменет текст веднаш би бил забележан. Али, следниот халиф, ја бранел одлуката. А долниот текст од Сана, кој неговите приредувачи го идентификуваат како кодекс на еден асхаб, се разликува главно во мали формулации во истите ајети. Некои сури ги става и во поинаков редослед.
Каде завршува — Горењето отстранило лични примероци, а не изгубен Куран. Текстот што Осман го испратил е оној што асхабите на Веровесникот (ﷺ) веќе го знаеле.
Џами ет-Тирмизи 3104 — Ебваб Тефсир ел-Куран (Поглавја за толкувањето на Куранот), хадис 3104
Енес го дава раскажувањето за предупредувањето на Хузејфе и примероците на Осман. Ез-Зухри додава дека на Абдуллах ибн Месуд не му се допаднало што препишувањето му било дадено на Зејд ибн Сабит наместо нему, и им рекол на луѓето од Ирак да ги задржат своите примероци. Ез-Зухри додава дека до него стигнало оти на некои од најдобрите асхаби не им се допаднал ставот на Ибн Месуд.
Наведено за
Ибн Месуд, водечки асхаб, се спротивставил на примерокот на Осман, па асхабите не се согласувале.
Одговорот
Во ова предание, поплаката на Ибн Месуд е што препишувањето му било дадено на Зејд ибн Сабит, помлад човек, наместо нему. Тој не вели дека текстот бил погрешен. Им рекол на луѓето од Ирак да ги задржат своите примероци, но не именува ниту еден ајет што примерокот на Осман го изоставил или сменил. Ез-Зухри, муслимански научник од почетокот на осмиот век што го пренесува преданието, додава дека му било кажано оти на некои од најдобрите асхаби не им се допаѓал неговиот став. Али, следниот халиф, го бранел она што го направил Осман и рекол дека и тој би го направил истото.
Каде завршува — Во ова предание, поплаката на Ибн Месуд е за тоа кој го правел препишувањето. Не именува ниту еден ајет што примерокот на Осман го изоставил или сменил.
Сахих ал-Бухари 4992 — Китаб Федаил ел-Куран (Вредностите на Куранот), хадис 4992
Омер го слушнал Хишам ибн Хаким како ја учи сурата Ел-Фуркан поинаку од начинот на кој тој ја научил и го довел кај Веровесникот (ﷺ). Веровесникот му рекол на секој од нив да учи, за двете читања рекол дека сурата е објавена така, и рекол дека Куранот е објавен за да се учи на седум начини, па учете го она што е полесно.
Наведено за
Куранот бил објавен на седум начини, а Осман задржал еден и ги изгорел останатите.
Одговорот
Веровесникот (ﷺ) рекол дека Куранот бил објавен во седум ахруф (начини на учење), како олеснување за племињата што зборувале различно. Им рекол на своите асхаби да учат на кој начин им е полесно, па учењето на еден начин отсекогаш било дозволено. Осман им рекол на своите препишувачи дека таму каде што се разликуваат треба да пишуваат на дијалектот на Курејш. Научниците се разликуваат во тоа како седумте начини се поврзани со читањата што се учат денес, како Хафс и Верш. Сите тие читања одговараат на пишаниот текст на Осман. Се разликуваат во некои гласови на самогласките и во неколку зборови. Никогаш не си противречат за Бога, веровесниците или ахиретот (животот по смртта).
Каде завршува — Седумте начини биле олеснување, поучено од самиот Веровесник (ﷺ), и никогаш никој не морал да ги учи сите. Ништо од пораката не е изгубено. Читањата што се учат денес се разликуваат во звукот и во неколку зборови, а не во учењето за Бога, веровесниците или ахиретот.
Гледишта
Христијански критичари
Некои христијански апологети тврдат дека Осман избрал една верзија на Куранот и ги уништил останатите. Значи, велат тие, никој не може да знае што е изгубено.
Осман наредил целиот друг пишан курански материјал, парчиња или цели примероци, да се изгори.
Побивање
Преданието е вистинито: Осман навистина наредил другиот пишан материјал да се изгори. Но она што исчезнало биле сопствените лични примероци на асхабите, некои од нив делумни. Неговиот текст бил препишан од томот собран под Ебу Бекр, а Али, следниот халиф, го бранел она што тој го направил.
Горењето покажува дека постоеле различни Курани и дека еден бил наметнат.
Побивање
Многу асхаби го знаеле Куранот напамет од Веровесникот (ﷺ), па сменет текст веднаш би бил забележан. Долниот текст од Сана, кој неговите приредувачи го идентификуваат како кодекс на еден асхаб, се разликува главно во мали формулации и во редоследот на некои сури. Тоа не е различен Куран, а Али, следниот халиф, го бранел она што го направил Осман.
Исламското гледиште
Осман заштитил еден текст што веќе постоел. Го препишал томот собран под Ебу Бекр, го испратил во секоја покраина, и ги отстранил личните примероци за учењето да не се раздвои. Али рекол дека Осман постапил дури откако се советувал со асхабите на Веровесникот (ﷺ).
Предупредувањето на Хузејфе било дека муслиманите ќе се разделат околу својата Книга како што се разделиле Евреите и христијаните.
Примероците на Осман биле направени од томот на Хафса, собран од пишаното и од паметењето во рок од две години по смртта на Веровесникот (ﷺ).
Али рекол дека Осман постапил дури откако се советувал со асхабите, и дека и тој би го направил истото.
Долниот текст од Сана, кој неговите приредувачи го идентификуваат како кодекс на еден асхаб, се разликува од стандардниот текст. Разликите се мали варијанти на зборови и изрази, и редоследот на некои сури.