Зошто Веровесникот (ﷺ) се оженил со толку многу сопруги, и со повеќе од четири?

Аиша пренесува дека Веровесникот (ﷺ) не се оженил со ниедна друга жена сè додека не умрела Хатиџе.

Ги набројува сопругите на Веровесникот (ﷺ) по ред. Хатиџе била првата: се оженил со неа пред веровесништвото, кога тој имал дваесет и пет, а таа четириесет години, и не се оженил со никоја друга додека таа не умрела. Севда следела во Мека наскоро по смртта на Хатиџе, потоа Аиша. Со другите се оженил по Хиџрата: Хафса, Зејнеб бинт Хузејме (која умрела околу два месеци по бракот), Умму Селеме, Зејнеб бинт Џахш, Џувејрија, Умму Хабиба и Сафија. Умму Хабиба, ќерката на Ебу Суфјан, останала вдовица во Абисинија и таму ја омажил за Веровесникот Негусот. Мејмуна, со која се оженил во седмата година по Хиџрата, била последната.

Аиша го прашала Веровесникот (ﷺ), како парабола, дали би ја пасел својата камила на дрво од кое веќе е јадено или на недопрено, а тој го избрал недопреното. Преносителот објаснува дека таа мислела оти Веровесникот не се оженил со друга девица освен неа.

Омер пренесува дека кога неговата ќерка Хафса останала вдовица со смртта на Хунејс ибн Хузафе, асхаб што умрел во Медина, тој ја понудил за брак најпрвин на Осман, а потоа на Ебу Бекр. Ниеден не прифатил, а неколку дена подоцна Веровесникот (ﷺ) ја побарал нејзината рака.

Умму Селеме пренесува дека Веровесникот (ﷺ) поучувал: кога муслиман што ќе го снајде несреќа ќе го каже она што Аллах го наредил, ‘Ние сме Аллахови и Нему ќе Му се вратиме; О Аллах, награди ме во мојата неволја и дај ми нешто подобро наместо неа’, Аллах му дава нешто подобро. Кога умрел нејзиниот маж Ебу Селеме, таа се прашувала кој би можел да биде подобар од него, но ги кажала зборовите, и Аллах ѝ го дал Аллаховиот Пратеник за сопруг.

Известува дека Џувејрија, ќерката на ел-Харис, поглаварот на Бену ел-Мусталик, била заробена во походот против нејзиното племе. Веровесникот (ﷺ) платил за нејзината слобода и се оженил со неа. Кога муслиманите слушнале дека нејзиниот народ сега му е роднина по брак, ги ослободиле заробениците што ги држеле, и биле ослободени околу сто семејства од Бену ел-Мусталик.

Ги набројува сопругите на Веровесникот (ﷺ) по ред. Хатиџе била првата: се оженил со неа пред веровесништвото, кога тој имал дваесет и пет, а таа четириесет години, и не се оженил со никоја друга додека таа не умрела. Севда следела во Мека наскоро по смртта на Хатиџе, потоа Аиша. Со другите се оженил по Хиџрата: Хафса, Зејнеб бинт Хузејме (која умрела околу два месеци по бракот), Умму Селеме, Зејнеб бинт Џахш, Џувејрија, Умму Хабиба и Сафија. Умму Хабиба, ќерката на Ебу Суфјан, останала вдовица во Абисинија и таму ја омажил за Веровесникот Негусот. Мејмуна, со која се оженил во седмата година по Хиџрата, била последната.

Енес пренесува дека Веровесникот (ﷺ) ја ослободил Сафија и нејзината слобода ја направил нејзин мехр.

Енес пренесува дека по Хајбер Веровесникот (ﷺ) се оженил со Сафија, чиј маж бил убиен. На патот кон Медина ѝ направил седиште со својата наметка на својата камила, и клекнал за таа да може да стапне на неговото колено и да се качи.

Енес пренесува дека Сафија плачела затоа што Хафса ја нарекла ќерка на Евреин. Веровесникот (ﷺ) ѝ рекол дека таа е ќерка на веровесник, нејзиниот чичко е веровесник, и е омажена за веровесник, па Хафса нема со што да се фали пред неа; а на Хафса ѝ рекол да се плаши од Аллах.

Аиша му кажала на својот внук Урве дека можеле да поминат три млади месечини, два месеци, без да се запали оган за готвење во куќите на Веровесникот (ﷺ). Живееле од урми и вода, и малку млеко што им го праќале соседите од Енсарите.

Омер го нашол Веровесникот (ﷺ) како лежи на рогозина од палмини листови без ништо меѓу него и неа, со кожна перница полнета со палмини влакна под главата. Гледајќи ги трагите од рогозината на неговиот бок, Омер заплакал, велејќи дека Цезар и Хозрој живеат во раскош, а тој живее во немаштија. Веровесникот прашал зар не е задоволен тие да го имаат овој свет, а верниците ахиретот.

Аиша пренесува дека кога на Веровесникот (ﷺ) му било наредено да им даде избор на своите сопруги во Куранот 33:28-29, тој започнал со неа и ѝ рекол да не одговара пред да се посоветува со своите родители. Таа рекла дека нема потреба да се советува со нив: таа ги избира Аллах, Неговиот Пратеник и Домот на ахиретот. Сите други сопруги на Веровесникот потоа го направиле истото.

Ги собира објаснувањата на научниците за мудроста во многуте бракови на Веровесникот (ﷺ). Меѓу нив: многу луѓе да бидат сведоци на неговиот приватен живот, за да отпадне обвинението на идолопоклониците дека тој е маѓепсник; племињата на Арабија да бидат почестени со брачни врски со него и нивните срца придобиени; неговите сопруги да ги пренесат прописите за домот и семејството што мажите не ги гледаат; и да се покаже неговиот карактер дома. Се оженил со Умму Хабиба додека нејзиниот татко му бил непријател, и со Сафија откако нејзиниот татко, чичко и маж биле убиени, а сепак им бил помил од сите нивни семејства.

“И памтете ги Аллаховите ајети и мудроста, која се кажува во вашите домови; Аллах, навистина, е добар и сè знае.”

“Веровесникот им е побитен на верниците отколку тие сами на себеси, а жените негови им се како мајки нивни. А роднините, според Аллаховата Книга, се поважни едни на други од останатите верници и мухаџири, а на пријателите свои можете добрина да им направите. Тоа во Книгата е запишано.”

“Вам не ви е дозволено да го вознемирувате Аллаховиот Пратеник, ниту со жените негови по неговата смрт, некогаш, да се ожените. Тоа, навистина, кај Аллах би бил голем грев!”

“О, Веровеснику, кажи им на сопругите свои: „Ако го сакате животот на овој свет и неговиот сјај, тогаш одлучете се, ќе ви дадам пристојна отпремнина и убаво ќе ве разведам. А ако Го сакате Аллах и Пратеникот Негов и оној свет, па, Аллах, навистина, за тие меѓу вас кои прават добри дела подготви голема награда.“”

Аиша пренесува дека кога на Веровесникот (ﷺ) му било наредено да им даде избор на своите сопруги во Куранот 33:28-29, тој започнал со неа и ѝ рекол да не одговара пред да се посоветува со своите родители. Таа рекла дека нема потреба да се советува со нив: таа ги избира Аллах, Неговиот Пратеник и Домот на ахиретот. Сите други сопруги на Веровесникот потоа го направиле истото.

“Отсега не ти се допуштени други жени, ниту пак наместо нив некоја друга да земеш, макар и да те воодушеви убавината нејзина, освен тие што ќе ти станат робинки. – А Аллах внимава на сè.”

Пренесува од Ибн Аббас, Муџахид, ед-Даххак, Катаде и други дека 33:52 бил објавен како награда за сопругите на Веровесникот (ﷺ) затоа што ги избрале Аллах и Неговиот Пратеник: му било забрането да се жени со други или да ги заменува. Потоа го наведува преданието на Аиша дека пред да умре тоа повторно му било дозволено, и забележува дека тој не се оженил со никоја друга.

Аиша пренесува дека Веровесникот (ﷺ) не умрел додека женењето со жени не му било повторно дозволено.

“Ако се плашите дека нема да бидете праведни кон сирачките, тогаш женете се со жените што ви се дозволени, со по две, со по три, и со по четири! А ако се плашите дека нема да бидете праведни, тогаш само со една, или со тие што се во ваша сопственост! Така најлесно ќе се сочувате од неправдата.”

Пишува дека, според научниците, женењето со повеќе од четири сопруги било една од посебните привилегии на Аллаховиот Пратеник, што не му е дозволено на никој друг во муслиманската заедница.

Наведува дека тоа што Веровесникот (ﷺ) имал повеќе од четири сопруги е меѓу неговите посебни привилегии.

Тврди дека, бидејќи Куранот им забранил на сопругите на Веровесникот (ﷺ) некогаш да се омажат за друг маж, сопругата од која тој би се развел би останала неспособна да се омажи до крајот на својот живот, а би го изгубила и своето место во неговото домаќинство: казна за грев што никогаш не го сторила. Изборот на четири од нив да останат Мајки на верниците, а останатите да бидат исфрлени, би бил крајно тежок. Затоа божествената мудрост барала сите да останат негови сопруги, како привилегија посебна за него и исклучок од правилото.