Кој бил Веровесникот Мухамед (ﷺ)?

Бележи дека Мухамед (ﷺ) е роден во Мека во Годината на слонот, која муслиманското предание ја става околу 570 н.е.; дека неговиот татко Абдуллах умрел пред тој да се роди, а неговата мајка Амина кога тој имал шест години; дека го одгледал неговиот дедо Абдулмуталиб, а потоа неговиот вујко Ебу Талиб; дека тргувал за Хатиџе, почитувана трговка од Мека, и се оженил со неа кога имал дваесет и пет години.

Известува дека пред својата мисија Мухамед (ﷺ) бил познат меѓу Курејшите како Ел-Емин, доверливиот. Кога родовите се скарале околу тоа кој треба да го врати Црниот камен на неговото место при обновувањето на Кабата, се договориле да го прифатат судот на првиот човек што ќе влезе, а тоа бил тој. Жителите на Мека ги оставале своите вредности кај него на чување, а при Хиџрата тој наредил Али да остане за да им ги врати на сопствениците.

“Зарем ти не беше сираче, па Тој те заштити? И за вистинската вера не знаеше, па Тој те упати? И сиромашен беше, па Тој те збогати?”

Аиша ја опишува првата објава. Во пештерата Хира ангелот му рекол на Веровесникот (ﷺ) да чита, а тој три пати одговорил дека не знае да чита, пред да му бидат дадени првите ајети од сурата Ел-Алак. Хатиџе го однела кај својот братучед Варака ибн Невфел, стар, слеп човек што станал христијанин и препишувал делови од Евангелието со хебрејски букви. Варака рекол дека ова е ангелот што Бог го испратил кај Муса, а неколку дена подоцна умрел.

“Читај во името на Господарот твој Кој создава, го создава човекот од грутка крв! Читај, зашто Најблагороден е Господарот твој, Кој поучува со перо, Кој го подучува човекот за она што тој не го знае.”

Го бележи прогонството на муслиманите во Мека: бојкотот на Курејшите против родот на Веровесникот (ﷺ), смртта на неговата сопруга Хатиџе и на неговиот вујко и заштитник Ебу Талиб една по друга, и неговото патување во Таиф, каде што поглаварите го отфрлиле и ја нахушкале градската фукара на него додека заминувал.

Го бележи иселувањето (Хиџрата) во Медина откако Курејшите сковале заговор да го убијат Веровесникот (ﷺ), и неговото водство на заедницата таму. Го бележи и неговото враќање во Мека во 630 на чело на голема војска, која влегла со малку борби, и неговото простување на Курејшите што се бореле против него со години, со само неколку именувани исклучоци.

Ибн Аббас пренесува дека Веровесникот (ﷺ) тргнал од Медина кон Мека во Рамазан со десет илјади луѓе, осум и пол години по своето иселување во Медина.

Абдуллах (ибн Месуд) пренесува дека кога Веровесникот (ﷺ) влегол во Мека на денот на освојувањето, околу Кабата стоеле 360 идоли. Тој ги удирал со стапот што го имал во раката, велејќи дека вистината дошла и дека лагата нема ниту повторно да започне ниту да се врати.

“И кажи: „Дојде вистината, а исчезна лагата; лагата навистина исчезнува!“”

“Денес верата ваша ви ја усовршив и благодатта Своја спрема вас ја надополнив и задоволен Сум исламот да ви биде вера.”

Еден Евреин му рекол на Омер ибн ел-Хаттаб дека ако ајетот „Денес верата ваша ви ја усовршив“ им бил објавен на Евреите, тие тој ден би го чувале како празник. Омер одговорил дека муслиманите точно знаат кога и каде слегол: во петок, додека Веровесникот (ﷺ) стоел на Арафат за време на аџилакот.

Ебу Хурејре пренесува дека Џибрил го преминувал Куранот со Веровесникот (ﷺ) еднаш секоја година, а двапати во годината кога тој умрел.

Аиша пренесува дека Веровесникот (ﷺ) умрел на шеесет и три години.

Аиша му кажала на својот внук Урве дека можеле да поминат три млади месечини, два месеци, без да се запали оган за готвење во куќите на Веровесникот (ﷺ). Живееле од урми и вода, и малку млеко што им го праќале соседите од Енсарите.

Сехл ибн Сад пренесува дека од времето кога Аллах го испратил Веровесникот (ﷺ) како пратеник до кога го зел, Веровесникот никогаш не видел леб од фино бело брашно, ниту пак сито; јаделе јачмен, издувувајќи ги лушпите.

Аиша пренесува дека семејството на Мухамед (ﷺ) никогаш не се најало со јачмен леб два дена по ред сè додека Веровесникот не умрел.

Аиша пренесува дека душекот на Веровесникот (ﷺ) бил кожна навлака полнета со палмини влакна.

Ел-Есвед ја прашал Аиша што правел Веровесникот (ﷺ) дома. Таа рекла дека се занимавал со служење на своето семејство, а кога ќе дојдело времето за намаз, излегувал да клања.

Ел-Бера пренесува дека на денот на Сојузниците го видел Веровесникот (ﷺ) како носи земја, а прашината му го покривала стомакот, додека се копал ровот.

Џабир пренесува дека Веровесникот (ﷺ), кога бил болен, го предводел намазот седејќи, а луѓето зад него стоеле. Им дал знак да седнат, а потоа им рекол дека за малку ќе го направеле она што го прават Персијците и Римјаните, кои стојат пред своите кралеви додека кралевите седат, и дека тоа не смеат да го прават.

Аиша пренесува дека кога Веровесникот (ﷺ) умрел, неговиот оклоп го држел еден Евреин како залог за триесет мери јачмен.

Амр ибн ел-Харис пренесува дека кога Веровесникот (ﷺ) умрел, не оставил ни пари, ни роб, ни ништо друго, освен својата бела мазга, своето оружје и едно парче земја што го дал како садака.

Известува дека Курејшите го испратиле Утбе ибн Рабиа кај Веровесникот (ﷺ) со понуда: ако сака пари, ќе го направат најбогат од нив; ако сака чест, ќе го направат свој поглавар; ако сака кралство, ќе го направат свој крал; ако го опседнал некој дух, ќе платат за лек. Веровесникот го сослушал до крај, а потоа го проучил почетокот на сурата Фуссилет. Утбе се вратил и им рекол на Курејшите дека слушнал зборови што не личат ни на поезија, ни на маѓија, ни на гатање, и ги советувал да го остават на мира.

Аиша го прашала Веровесникот (ﷺ) дали познавал ден потежок од Ухуд. Тој го спомнал денот кога му го изложил својот повик на Ибн Абд Јалил, поглавар од Таиф, и бил одбиен. Додека заминувал тажен, Џибрил дошол со ангелот на планините, кој понудил да ги сруши двете големи планини врз оние што го отфрлиле. Веровесникот одбил и рекол дека се надева оти нивните потомци ќе Го обожуваат само Аллах.

“Ние те пративме на целото човештво, радосни вести да им носиш и да ги опоменуваш, но повеќето луѓе не знаат”

“а тебе само како милост на световите те пративме.”

“Потоа тебе ти објавивме: „Следи ја верата на Ибрахим, тој имаше чиста вера, на Аллах не Му припишуваше здруженици!“”

“бидејќи ти навистина имаш најдобар карактер”

“Вие во Аллаховиот Пратеник имате прекрасен пример за тој што се надева на Аллаховата милост и на награда на оној свет, и кој често Го спомнува Аллах.”

“Кажи: Јас сум човек како и вие, мене ми се објавува дека вашиот Бог е еден Бог. Па кој се надева на средба со Господарот свој, нека прави добри дела и во обожувањето на Господарот свој нека не Му припишува здруженик.”

Омер пренесува дека го слушнал Веровесникот (ﷺ) да вели: не претерувајте во фалењето на мене како што христијаните претераа во фалењето на синот на Мерјем; јас сум само роб, затоа наречете ме Аллахов роб и Негов Пратеник.

“Мухамед не е татко никому од вашите луѓе, туку е Аллахов Пратеник и последен веровесник – а Аллах сè добро знае.”

Наративна историја на раните муслимански освојувања. Ги следи на запад низ Северна Африка до Шпанија, од 711, и на исток до Централна Азија и Синд, така што во рок од еден век по смртта на Веровесникот (ﷺ) муслиманската власт се протегала од Шпанија до Централна Азија и долината на Инд.

Биографија од христијански историчар на исламот на Универзитетот во Единбург. Ват тврди дека подготвеноста на Мухамед (ﷺ) да трпи прогонство заради своите верувања, високиот морален карактер на луѓето што поверувале во него и величината на она што го постигнал, сите зборуваат во прилог на неговата суштинска чесност.