Краток одговор
Исламот вели дека само Бог одговара на молитвата, па секоја молитва треба да оди директно кон Него. Кинеските храмови и домови почитуваат многу ликови: Мацу, Гуан Ју, Богот на кујната, богот на богатството и Гуанјин. Некои биле луѓе почитувани по смртта. Според преданието Мацу била млада жена од Фуџјен во десеттиот век, а Гуан Ју бил генерал што умрел во 220 година. Оваа страница не зборува лошо за ниту еден од нив. Прашува кој може да одговори. Куранот вели дека оние на кои им се молат покрај Бога се робови како и оние што се молат (7:194). Тие не можат да одговорат ниту да помогнат (35:14; 17:56). Вели дека во бура на море само Бог може да спаси (6:63-64; 17:67). Бог вели дека е блиску и се одѕива на секој што Го повикува (2:186).
Целосно објаснување
Кој се почитува во храмот
Многу кинески храмови ја почитуваат Мацу, божицата на морето. Според преданието таа била Лин Монианг, млада жена од островот Меиџоу во Фуџјен, која живеела од 960 до 987 година. Приказната вели дека им помагала на своите соседи и умрела обидувајќи се да спаси луѓе од бродолом. Околу 5.000 храмови ја почитуваат, а луѓето ѝ бараат деца, мир и благосостојба. Кинеските џонки носеле олтари за неа на бродот. Гуан Ју бил генерал што умрел во 220 година (некои извори велат 219). Императорите подоцна му давале сè повисоки титули, и тој почнал да се обожува како Гуан Ди (Куан Ти), богот на војната. Богот на кујната, Цао Ѓун (Цао Чун), ја има својата слика покрај шпоретот во многу домови. Семејствата веруваат дека тој секоја година известува за нив на Небото, дворот на боговите во народното верување. Богот на богатството, Цаишен (Цаи Шен), бил поврзуван со неколку различни луѓе. Гуанјин е бодисатвата Авалокитешвара од махајана будизмот. Бодисатва е суштество што се заветило да ги спасува другите. Страницата ‘Дали некој треба да се моли на Буда или на бодисатва?’ одговара за молитвата кон Гуанјин.
Записот на УНЕСКО ја нарекува Мацу највлијателната божица на морето во Кина. Вели дека се верува оти живеела во десеттиот век на островот Меиџоу, каде што им помагала на своите сограѓани, и умрела обидувајќи се да ги спаси преживеаните од едно бродоломство. Локалниот народ потоа изградил храм во нејзина чест. Вели дека низ светот стојат околу 5.000 храмови на Мацу и дека следбениците можат да ја молат за бременост, мир, решение на некој проблем или општа благосостојба.
Тан пишува дека Мацу, позната и како Лин Монианг, била родена во 960 и умрела во 987, и потекнувала од островот Меиџоу, Путјен, во Фуџјен. Вели дека посветеноста кон неа започнала во династијата Сунг и дека за оние што мораат да ги ризикуваат своите животи на море таа станала најважното божество. Пишува дека кинеските патници пловеле на џонки со олтари на Мацу на бродот и при пристигнувањето благодареле за безбедното патување.
Вернер раскажува за Гуан Ју (Куан Ју), генерал од периодот на Трите кралства прочуен по верноста, кој бил заробен од силите на Сун Ќуан и погубен (тој дава 219 н.е.). Императорите му давале сè повисоки титули од 1120 наваму. Во 1594 императорот Ванли од династијата Минг го прогласил за ти, и оттогаш се обожува како Гуан Ди (Куан Ти), богот на војната. Многу занаети и професии го зеле за свој заштитник.
Официјалната историја на периодот бележи дека во дванаесеттиот месец од 24-тата година на Ѓенан, Ма Џунг, офицер под генералот на Сун Ќуан, Пан Џанг, ги заробил Гуан Ју и неговиот син Гуан Пинг. Сопствената биографија на Гуан Ју вели дека генералите на Сун Ќуан ги обезглавиле него и неговиот син. Тој дванаесетти месец паднал на почетокот на 220 н.е.; некои подоцнежни писатели ја даваат годината како 219.
Вернер меѓу боговите што ги обожува народот ги наведува Цао Ѓун (Цао Чун), Богот на кујната; Тјен-хоу (Мацу), божицата на морнарите; и Цаишен (Цаи Шен), богот на богатството (стр. 165). Сликата на Богот на кујната се чува покрај шпоретот во семејните домови. Се верува дека тој има моќ над семејството и дека секоја година поднесува извештај до Небото за неговото однесување; семејствата го испраќаат на крајот од годината (стр. 45, 167-168). Богот на богатството бил поврзуван со неколку различни луѓе (стр. 170).
“Сите стотици илјади мириади коти суштества, млад човеку од добро семејство, кои на овој свет трпат неволји, ако го слушнат името на бодисатвата махасатва Авалокитешвара, ќе бидат ослободени од таа маса неволји. Оние што ќе го чуваат името на овој бодисатва махасатва Авалокитешвара, млад човеку од добро семејство, ако паднат во голема маса оган, ќе бидат избавени од него поради сјајот на бодисатвата махасатва. Во случај, млад човеку од добро семејство, суштествата однесени од струјата на реките да го повикаат бодисатвата махасатва Авалокитешвара, сите реки ќе им дадат газ.”
| Лик | Според преданието |
|---|---|
| Мазу | Лин Монианг, млада жена од островот Меиџоу во Фуџиен (960-987), почитувана како божица на морето. |
| Гуан Ју | Војсководец што умрел во 220 година, подоцна обожуван како бог на војната. |
| Цао Џун | Богот на кујната, за кој се вели дека секоја година известува за семејството пред Небото. |
| Цаишен | Богот на богатството, поврзан со неколку различни луѓе. |
| Гуанјин | Бодисатвата Авалокитешвара од махајана будизмот. |
Куранот оние што се повикуваат покрај Аллах (﷾) ги нарекува робови како и оние што ги повикуваат.
Бурата на море
Мацу ја почитуваат пред сè луѓето што работат на море, кои од неа очекуваат безбедно патување. Куранот зборува токму за тој миг и прашува кој навистина спасува. Бродот плови со поволен ветер, а потоа доаѓа бура и брановите се креваат од сите страни. Куранот раскажува за луѓе што тогаш „искрено Му се молат на Аллах (﷾)“. Прашува: „Кој од стравотиите на копното и на морето ве избавува“? Неговиот одговор: „Аллах (﷾) од нив и од секоја неволја ве избавува“. Вели дека во неволја на море „ги нема тие на кои вообичаено им се молите, постои само Тој“. И вели дека многумина, штом ќе бидат безбедни на копно, повторно се свртуваат кон други. Куранот бара искреноста од бурата да ја задржиме и на суво и да Го повикуваме Оној што спасува.
Тан пишува дека Мацу, позната и како Лин Монианг, била родена во 960 и умрела во 987, и потекнувала од островот Меиџоу, Путјен, во Фуџјен. Вели дека посветеноста кон неа започнала во династијата Сунг и дека за оние што мораат да ги ризикуваат своите животи на море таа станала најважното божество. Пишува дека кинеските патници пловеле на џонки со олтари на Мацу на бродот и при пристигнувањето благодареле за безбедното патување.
“Тој ви овозможува по копно и по море да патувате. Па кога сте во бродовите, и кога тие со помош на благиот ветер ќе запловат со патниците, па тие му се радуваат на тоа; надојде ли силен ветер и брановите насрнат ли кон нив од сите страни, а тие ќе се уплашат дека ќе настрадаат, искрено Му се молат на Аллах: „Ако нè спасиш од ова, сигурно ќе бидеме благодарни!“”
“Кажи: „Кој од стравотиите на копното и на морето ве избавува кога и јавно и тајно понизно Му се молите: ‘Ако Тој нè избави од ова, сигурно ќе бидеме благодарни!‘“ Кажи: „Аллах од нив и од секоја неволја ве избавува, па вие сепак Му припишувате здруженици.“”
“Кога ќе ве снајде неволја на море, тогаш ги нема тие на кои вообичаено им се молите, постои само Тој. А кога Тој на копното ќе ве спаси, вие се свртувате (од Него); човекот секогаш е неблагодарен!”
“Кога со бродот ќе запловат, искрено Му се молат на Аллах, а кога Тој до копното ќе ги донесе, одеднаш Нему други за рамни Му здружуваат”
И оние на кои им се молат се робови
Куранот вели: „Тие на кои, покрај Аллах (﷾), им се молите, навистина се робови како и вие“. Вели дека тие немаат моќ да ги отстранат нечии неволји ниту да ги променат. Дури и оние што се најблиску до Бога, вели, самите бараат пат до својот Господар и се надеваат на Неговата милост. За оние на кои им се молат покрај Него вели: „а и да ја чујат, не би ви се одѕвале“. Значи, не можат да одговорат ниту да помогнат. Ова е правило за повикувањето, а не пресуда за некој човек. Што станало со секој човек што живеел пред нас Му припаѓа на Бога, Кој никогаш не е неправеден.
“Тие на кои, покрај Аллах, им се молите, навистина се робови како и вие. Па молете ги и нека ви се одѕвијат ако ја зборувате вистина!”
“Кажи: „Молете им се на тие, кои покрај Него ги сметате за божества, па тие нема да можат од неволјата да ве ослободат, ниту да ја пренасочат.“ Тие на коишто овие им се молат, самите бараат начин како што повеќе да Му се приближат на својот Господар, и се надеваат на милоста Негова и се плашат од казната Негова. А од казната на Господарот твој секој треба да се чува.”
“Тој ја воведува ноќта во ден и го воведува денот во ноќ, Тој ги потчини Сонцето и Месечината, секој се движи до рокот одреден; ете, тоа ви е Аллах, Господарот ваш, царството е Негово! А тие кои, покрај Него, ги обожувате не поседуваат ништо, ни колку тенката обвивка на урмината семка.”
“Ако ги молите, не ја слушаат вашата молба, а и да ја чујат, не би ви се одѕвале; на Судниот ден ќе негираат дека Нему Му ги здружувавте. И никој нема да те извести како Тој што знае.”
“Аллах нема ни тронка неправда да стори. Тој доброто дело ќе го умножи и уште од Себе голема награда ќе даде!”
На вашата молитва не ѝ треба никој да ја носи
Многу луѓе ги гледаат храмовните богови како помошници што ги носат молитвите до Небото. За Богот на кујната се вели дека секоја година известува за семејството. Куранот одговара на оваа идеја. Наведува луѓе што велат: „Ова се нашите заземачи кај Аллах (﷾).“ Ги прашува: „Како тоа на Аллах (﷾) да Му кажувате дека на небесата и на Земјата постои нешто“, што Тој не го знае? Бог веќе го знае секое семејство и секое срце: „Ние сме му поблиски од вратната вена“. Вели: „Јас сум, сигурно, блиску: се одѕивам на молбата на молителот кога ќе Ме замоли“. Значи, на молитвата не ѝ треба никој да ја носи. Бог знае сè пред да се даде кој било извештај.
“Тие, покрај Аллах, ги обожуваат тие кои не можат да им наштетат ниту пак можат каква било корист да им донесат, и велат: „Ова се нашите заземачи кај Аллах.“ Кажи: „Како тоа на Аллах да Му кажувате дека на небесата и на Земјата постои нешто, а Тој знае дека не постои?!“ Тој е чист и многу високо над тие што Нему Му ги здружуваат!”
“Искреното практикување на верата е долг кон Аллах! А на тие што покрај Него земаат други за заштитници: „Ние ги обожуваме само за да нè приближат што поблиску до Аллах“ – Аллах ним, навистина, ќе им пресуди за тоа за коешто тие не се согласуваа. Аллах нема да го упати на Вистинскиот пат тој што е лажливец и неверник.”
“Ние го создаваме човекот и знаеме душата негова што му шепоти, бидејќи Ние сме му поблиски од вратната вена.”
“А кога робовите Мои ќе те прашаат за Мене, Јас сум, сигурно, блиску: се одѕивам на молбата на молителот кога ќе Ме замоли. Затоа, нека се одѕвијат тие на Мојот повик и нека веруваат во Мене, за да бидат на Вистинскиот пат.”
Повикувањето бог е обожување
Многу семејства велат дека посетата на храмот е култура, а не обожување. Исламот го суди делото, а не името што му се дава. Веровесникот (ﷺ) рекол дека повикувањето на Бога во молитва (дова) е само по себе обожување. Секој муслиман се моли: „Само Тебе Те обожуваме и само од Тебе помош бараме!“ Куранот вели: „покрај Аллах (﷾) не молете му се на никого!“ Значи, палењето темјан и барањето деца или богатство од некој бог е обожување, како и да се нарекува. Да се замоли жив човек да помогне во она што може да го направи е различно, и тоа е во ред. Повикувањето на кого било освен Бога за она што само Бог може да го даде не е. Ова правило е исто за секого. Муслиман што повикува кого било освен Бога за такви работи исто така го прекршува.
Ен-Нуʻман ибн Бешир пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: довата е ибадет. Потоа го проучил ајетот во кој Аллах вели: повикајте Ме, ќе ви одговорам.
“Господарот ваш рече: „Повикајте Ме и замолете, Јас ќе ви се одѕвијам! Тие што од вообразеност не сакаат да Ме обожуваат – сигурно понижени ќе влезат во Џехенем.“”
“Само Тебе Те обожуваме и само од Тебе помош бараме!”
“Џамиите се само заради Аллах, и покрај Аллах не молете му се на никого!”
“и, покрај Аллах, не моли му се на тој што не може ни да ти користи ни да ти наштети, зашто кога би го направил тоа, навистина би бил неверник!”
Почит без молитва
Куранот им вели на муслиманите да не ги навредуваат оние на кои другите им се молат. Затоа оваа страница не се потсмева на никого: ни на Мацу, ни на Гуан Ју, ни на семејствата што ги почитуваат. Исламот не бара од никого да ги презира добрите дела што се раскажуваат за нив. Прашува само каде оди молитвата. Чест може да им се оддаде на добрите луѓе. Молитвата, жртвите и поклонувањето во обожување одат само кон Бога. Куранот вели: „Не паѓајте со лицето на тло ниту на Сонцето ниту на Месечината, туку паѓајте со лицето на тло пред Аллах (﷾), Кој ги создаде“.
“Не навредувајте ги тие на кои, покрај Аллах, им се молат, за и тие да не Го навредат Аллах, неправедно и не размислувајќи што зборуваат. Како и на овие, така на секој народ постапките нивни им ги претставувавме како убави. Тие, на крајот, на својот Господар ќе Му се вратат, па Тој ќе ги извести за тоа што го работеле.”
“Џамиите се само заради Аллах, и покрај Аллах не молете му се на никого!”
“Кажи: „Клањањето мое, и обредите мои, и животот мој, и смртта моја, навистина Му се посветени на Аллах, Господарот на световите, Кој нема соучесник; тоа ми е наредено и јас сум првиот муслиман“.”
“Меѓу доказите Негови се ноќта и денот, и Сонцето и Месечината. Не паѓајте со лицето на тло ниту на Сонцето ниту на Месечината, туку паѓајте со лицето на тло пред Аллах, Кој ги создаде, ако сакате само Него да Го обожувате.”
Но моите молитви беа услишени
Многу луѓе велат дека молитвата во храмот им донела помош. Исламот не негира дека им дошло добро. Куранот вели: „Од Аллах (﷾) е секоја благодат којашто ја уживате“. Вели дека Бог дарува на сите, „и на едните и на другите“. Неговите дарови на сите не се знак дека ја прифаќа секоја молитва. Тие се повик да Му се заблагодарите на Дарителот. Вели дека Тој „на човекот кој е во неволја, кога ќе Му се обрати, му се одѕива“, и го отстранува злото. Потоа прашува: „Зарем покрај Аллах (﷾) постои друг бог?!“ Значи, ако дошло добро по молитва, Дарителот бил Бог, и Нему треба да Му се заблагодари. Тој им се одѕива на оние што Го повикуваат, на Свој начин и во Свое време. Веровесникот (ﷺ) рекол дека молитвата е услишена сè додека оној што се моли не е нетрпелив (Бухари 6340).
“Од Аллах е секоја благодат којашто ја уживате, а штом некоја неволја ве снајде, повторно од Него гласно помош барате.”
“На сите нив, и на едните и на другите, им ги даваме даровите од Господарот твој, а даровите на Господарот твој не му се забранети никому.”
“Тој Кој на човекот кој е во неволја, кога ќе Му се обрати, му се одѕива, и Кој злото го отстранува и Кој на Земјата едни со други ве сменува. Зарем покрај Аллах постои друг бог?! Колку малку размислувате!”
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол оти довата на секој од вас е услишена сè додека не е нетрпелив, велејќи: се молев, а не бев услишен.
Барајте од Оној што одговара
Во исламот секој може да Го повика Бога директно, во кој било час, на кој било јазик, без посредник. Бог вели: „Повикајте Ме и замолете, Јас ќе ви се одѕвијам!“ Во едно кажување што Веровесникот (ﷺ) го пренел од Бога, Бог им вели на Своите робови да бараат од Него упатство и прошка. Луѓето имаат потреба од Бога, а Тој нема потреба од ништо од нив. Исламот (дин) е целосен начин на живот: верување, обожување, семејство и карактер заедно. Страницата ‘Што е исламот?’ го покажува тоа на едно место. Куранот бара да го проверите. Вели дека Веровесникот (ﷺ) бил испратен до сите луѓе и го нарекува Печат на веровесниците, последниот од нив. Прочитајте го Куранот и запрашајте се дали е од Оној што одговара.
“Господарот ваш рече: „Повикајте Ме и замолете, Јас ќе ви се одѕвијам! Тие што од вообразеност не сакаат да Ме обожуваат – сигурно понижени ќе влезат во Џехенем.“”
Ебу Зер пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека Аллах вели: Робови Мои, Јас неправдата Себеси си ја забранив и ја направив забранета меѓу вас, затоа не си правете неправда едни на други; сите вие сте заблудени освен оние што Јас ќе ги упатам, затоа барајте упатство од Мене; вие грешите ноќе и дење, а Јас ги простувам сите гревови, затоа барајте прошка од Мене. Хадис кудси: значењето е дадено како Аллахово, со зборовите на Веровесникот.
“О, луѓе, вие сте зависни, вам ви треба Аллах, а Аллах е Независен и за благодарност Достоен.”
“Денес верата ваша ви ја усовршив и благодатта Своја спрема вас ја надополнив и задоволен Сум исламот да ви биде вера.”
“О, верници, влезете во исламот потполно и не одете по стапките на шејтанот; тој ви е, навистина, отворен непријател!”
“А ако се сомневате во тоа што Сме му го објавиле на Својот роб, тогаш, донесете вие едно поглавје слично на тоа; повикајте ги и божествата ваши, ако вистината ја зборувате.”
“Кажи: О, луѓе, јас сум ви на сите вас Аллахов Пратеник, Неговата власт е и на небесата и на Земјата; нема друг бог освен Него, Тој дава живот и смрт, и затоа верувајте во Аллах и во Пратеникот Негов, веровесникот, кој не знае да чита и да пишува, кој верува во Аллах и во зборовите Негови; следете го него, за да бидете упатени!”
“Мухамед не е татко никому од вашите луѓе, туку е Аллахов Пратеник и последен веровесник – а Аллах сè добро знае.”
Точка по точка
Куран 27:62 — сура Ен-Немл, ајет 62
“Тој Кој на човекот кој е во неволја, кога ќе Му се обрати, му се одѕива, и Кој злото го отстранува и Кој на Земјата едни со други ве сменува. Зарем покрај Аллах постои друг бог?! Колку малку размислувате!”
Наведено за
Се молев во храмот и мојата молитва беше услишена, значи богот ме чул.
Одговорот
Исламот не негира дека ви дошло добро. Куранот вели: „Од Аллах (﷾) е секоја благодат којашто ја уживате“ (16:53). Бог дарува на сите (17:20), па Неговиот дар не е знак дека ја прифаќа секоја молитва. Тој им се одѕива на оние што се во неволја кога ќе Му се обратат (27:62). Затоа заблагодарете Му се Нему и повикајте Го директно.
Каде завршува — Доброто што доаѓа по молитва е од Бога, и благодарноста Му припаѓа Нему.
Сахих ел-Бухари 1597 — Китабу-л-хаџџ (Книга за аџилакот), хадис 1597
Абис ибн Рабиа пренесува дека Омер дошол до Црниот камен и го бакнал. Омер рекол дека знае оти тоа е камен што не може ниту да наштети ниту да користи, и дека ако не го видел Веровесникот (ﷺ) како го бакнува, не би го бакнал.
Наведено за
Муслиманите го бакнуваат Црниот камен и се поклонуваат свртени кон Кабата, значи го прават истото.
Одговорот
Муслиманите не бараат ништо од каменот ниту од зградата. Омер го бакнал Црниот камен и рекол дека тој не може ниту да наштети ниту да користи. Го бакнал само затоа што видел дека Веровесникот (ﷺ) го прави тоа. Муслиманот се свртува кон Кабата за да Му се моли на Бога, и бара само од Бога (1:5). Страницата ‘Дали муслиманите ги обожуваат Кабата и Црниот камен?’ одговара на ова во целост.
Каде завршува — Свртувањето кон Кабата е насока за молитва кон Бога. Од каменот не се бара ништо.
Куран 39:44 — сура Ез-Зумер, ајет 44
“Кажи: „Никој не може без Негова дозвола да посредува, власта на небесата и на Земјата е Негова, а потоа Нему ќе Му се вратите.“”
Наведено за
И муслиманите имаат посредник: се надеваат на застапништвото на Веровесникот (ﷺ).
Одговорот
Муслиманите веруваат дека Веровесникот (ﷺ) ќе се заземе на Судниот ден, со Божја дозвола. Но не му се молат нему за тоа. Бараат од Бога. Веровесникот (ﷺ) поучувал молитва што се кажува по езанот. Во неа муслиманот Го моли Бога да го издигне Веровесникот (ﷺ) на пофалената положба што му ја ветил. Кој ќе ја каже, рекол тој, ќе го има неговото застапништво (Бухари 614). На самиот него му е речено да каже: „Јас само на Господарот свој Му се клањам“ (72:20). Сето застапништво Му припаѓа на Бога (39:44). Никој не може да се заземе освен со Негова дозвола (2:255).
Каде завршува — Застапништвото е вистинско, и Бог е Тој што го дава. Во исламот секоја молитва оди кон Бога, дури и молитвата за застапништво.
Куран 21:26-28 — сура Ел-Енбија, ајети 26-28
“Тие велат: „Семилосниот си зел дете!“ Возвишен нека е Тој! А мелеците се само робови почитувани. Тие не зборуваат сè додека Тој не им одобри и постапуваат така како што Тој ќе им нареди. Тој знае што правеле и што ќе прават, и тие ќе се заземаат само за тој од кого Тој ќе биде задоволен, а и тие самите, од страв кон Него, се плашат.”
Наведено за
Исламот има мелеци што ги запишуваат делата и Му известуваат на Бога, исто како Богот на кујната.
Одговорот
Исламот навистина зборува за мелеци што запишуваат што прават луѓето (82:10-12). Веровесникот (ﷺ) рекол дека Бог ги прашува мелеците како ги оставиле Неговите робови, иако Тој знае сè за нив (Бухари 555). Но исламот не дозволува ниту молитва до мелеците, ниту жртви за нив, ниту барање помош од нив. Куранот ги нарекува „робови почитувани“, кои постапуваат само по Божја наредба (21:26-27). Секоја молитва и понатаму оди само кон Бога (72:18).
Каде завршува — Мелеците се Божји робови. Исламот не дозволува молитва до нив, и секоја молитва оди кон Бога.
Куран 10:106 — сура Јунус, ајет 106
“и, покрај Аллах, не моли му се на тој што не може ни да ти користи ни да ти наштети, зашто кога би го направил тоа, навистина би бил неверник!”
Наведено за
И некои муслимани ги повикуваат мртвите.
Одговорот
Тогаш тие го прекршуваат правилото на исламот, кое е исто за секого. Куранот дури и на Веровесникот (ﷺ) му вели: „покрај Аллах (﷾), не моли му се на тој што не може ни да ти користи ни да ти наштети“ (10:106). Исламот се суди според она што Бог го објавил, а тој секоја молитва ја дава само на Бога (72:18).
Каде завршува — Правилото ги обврзува прво муслиманите. Повикувањето на кого било освен Бога оди против него, кој и да го прави тоа.
Гледишта
Кинеско предание: молитва во храмот
Многу луѓе посетуваат храмови, палат темјан и бараат од Мацу, Гуан Ју, богот на богатството или други богови безбедност, деца, здравје или успех. Богот на кујната се почитува дома. Многумина ова го гледаат како дел од својата култура.
Боговите ми ги услишија молитвите, значи мора да можат да помогнат.
Побивање
Исламот не негира дека дошло добро. Куранот вели дека секое добро е од Бога (16:53). Тој дарува на сите (17:20), па Неговите дарови не се знак дека ја прифаќа секоја молитва. Благодарноста Му припаѓа Нему, а Тој им се одѕива на оние што Го повикуваат (27:62).
Одењето во храмот е култура и почит, а не обожување.
Побивање
Исламот го суди делото, а не неговото име. Повикувањето на кого било за она што само Бог може да го даде е обожување (1:5), а повикувањето на Бога е само по себе обожување (Тирмизи 2969). Поклонувањето до земја е само за Бога (41:37).
Боговите само ги носат нашите молитви до Небото, како што Богот на кујната известува за семејството.
Побивање
Куранот им одговара на оние што велат: „Ова се нашите заземачи кај Аллах (﷾).“ (10:18). Бог веќе знае сè, и Тој е блиску до секој што Го повикува (2:186). На молитвата не ѝ треба носач.
Мацу и Гуан Ју биле добри луѓе, па исправно е да се бара помош од нив.
Побивање
Исламот ги почитува добрите луѓе и им вели на муслиманите да не ги навредуваат оние на кои другите им се молат (6:108). Но добрината не дава моќ да се одговори на молитва. Куранот вели дека оние на кои им се молат покрај Бога се робови како нас (7:194). Дури и најблиските до Бога самите бараат пат до Него (17:57).
Никој не одговара; тоа е случајност
Многу луѓе без религија велат дека никој не одговара на молитвите, ни во храмот ни на кое било друго место. Она што изгледа како одговори е случајност и надеж.
Молитвата доаѓа од надежите и стравовите на луѓето, а она што изгледа како одговори е само случајност.
Побивање
Исламот се согласува дека храмовните богови не можат да одговорат: ако ги повикате, вели Куранот, нема да ве чујат. Но од тоа не следи дека никој не слуша. Ние не знаеме кога, или за кого, Бог одговара, ниту на кој начин. Но Веровесникот (ﷺ) рекол дека секоја молитва што не бара ништо грешно се услишува на еден од три начини. Се исполнува наскоро, или му се чува на човекот за оној свет, или од него се отстранува еднакво зло. Куранот вели дека Тој е блиску и му се одѕива на оној што повикува. Вели дека луѓето може да не сакаат нешто што е добро за нив.
Исламското гледиште
Само Бог одговара на молитвата. Оние на кои им се молат покрај Него се робови и не можат да одговорат ниту да помогнат. Тој е блиску до секој што повикува, и секоја молитва оди директно кон Него.
Куранот вели дека во бура на море само Бог може да спаси. Оние на кои им се молат покрај Него го напуштаат оној што повикува.
Оние на кои им се молат покрај Бога се робови како оние што повикуваат, и не можат да одговорат ниту да помогнат.
Бог е блиску, знае сè и му се одѕива на секој што Го повикува, па не е потребен посредник.
Повикувањето на кого било за она што само Бог може да го даде е обожување. А обожувањето Му припаѓа само на Бога, за муслиманите и за сите други.