Може ли муслиманот да повика некого освен Аллах за помош?

“Господарот ваш рече: „Повикајте Ме и замолете, Јас ќе ви се одѕвијам! Тие што од вообразеност не сакаат да Ме обожуваат – сигурно понижени ќе влезат во Џехенем.“”

“А кога робовите Мои ќе те прашаат за Мене, Јас сум, сигурно, блиску: се одѕивам на молбата на молителот кога ќе Ме замоли. Затоа, нека се одѕвијат тие на Мојот повик и нека веруваат во Мене, за да бидат на Вистинскиот пат.”

Ен-Нуʻман ибн Бешир пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: довата е ибадет. Потоа го проучил ајетот во кој Аллах вели: повикајте Ме, ќе ви одговорам.

“Само Тебе Те обожуваме и само од Тебе помош бараме!”

Ебу Хурејре го слушнал Веровесникот (ﷺ) како прашува дали би останала некаква нечистотија врз некој што се капе пет пати на ден во река пред својата врата. Тие рекле дека не би останала ни трага. Тој рекол дека тоа е примерот за петте намази, со кои Аллах ги брише лошите дела. Исто така во Сахих Муслим 667.

Убаде ибн ес-Самит пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека намазот во кој не се учи Ел-Фатиха не е важечки.

Под насловот за ставањето на објектот пред глаголот, Ибн Кесир го објаснува ‘Само Тебе Те обожуваме и само од Тебе помош бараме’ како: Те обожуваме само Тебе и никого друг, и се потпираме само на Тебе и на никого друг. Првата половина ја нарекува изјава за ослободување од ширк, а втората признание дека сите работи се во рацете само на Аллах.

“Ако Аллах ви помогне, никој нема да ве победи, а ако ве напушти, кој е тој што, освен Него, ќе може да ви помогне? И само на Аллах верниците нека се потпираат!”

“Џамиите се само заради Аллах, и покрај Аллах не молете му се на никого!”

“и, покрај Аллах, не моли му се на тој што не може ни да ти користи ни да ти наштети, зашто кога би го направил тоа, навистина би бил неверник!”

“Кажи: „Јас само на Господарот свој Му се клањам, и никого Нему рамен не Му сметам.“ Кажи: „Јас не сум во состојба од вас некаква штета да отстранам, ниту на некој од вас каква било корист да му обезбедам.“”

“Кажи: Јас не можам ни на самиот себеси некаква корист да си сторам, ниту од себеси некаква штета да тргнам; се случува така како што сака Аллах. А да го познавам невидливото, ќе стекнев многу добра, а злото ќе беше далеку од мене; јас само ги донесувам опомените и радосните вести на луѓето кои веруваат.”

“Од тебе не зависи дали Тој покајанието нивно ќе го прифати или на маки ќе ги стави, бидејќи тие навистина се насилници.”

Омер пренесува дека кај Бедр Веровесникот (ﷺ) погледнал во непријателот, околу илјада, и во своите асхаби, триста и деветнаесет. Се свртел кон кибла, ги раширил рацете и го повикувал својот Господар: Аллаху, исполни го она што ми го вети. Продолжил така додека наметката не му се лизнала од рамената, а Ебу Бекр ја вратил и рекол дека Аллах ќе го исполни Своето ветување. Аллах потоа објавил дека ќе помогне со илјада ангели.

“И кога од Господарот свој помош побаравте, Тој ви се одѕва: „Ќе ви пратам на помош илјада мелеци кои едни по други ќе доаѓаат.“”

Енес пренесува дека по смртта на Веровесникот (ﷺ), секогаш кога имало суша, Омер ибн ел-Хаттаб го молел живиот вујко на Веровесникот, ел-Аббас, да Му се помоли на Аллах за дожд. Омер рекол: порано го молевме нашиот Веровесник да Ти се моли за дожд, а сега го молиме неговиот вујко.

Али ибн Еби Талиб пренесува како Веровесникот (ﷺ) го започнувал својот намаз и што кажувал во него кога ќе застанел да клања. Започнувал со свртување на лицето кон Оној што ги создал небесата и земјата, велејќи дека неговиот намаз, жртва, живот и смрт се за Аллах, Господарот на световите, Кој нема ортак. Го молел само Аллах за прошка и упатство. При руку, исправување и сеџде се обраќал само на Аллах, а меѓу ташеххудот и селамот го молел Аллах да му ги прости неговите поранешни и подоцнежни гревови.

Али пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) му рекол да каже: Аллаху, упати ме и држи ме исправен. Требало да ги има на ум вистинскиот пат и правоста на стрелата.

Омер ибн ел-Хаттаб пренесува дека еден странец во многу бела облека, без никаков знак од патување на него, седнал пред Веровесникот (ﷺ) и го прашал за исламот, иманот и совршенството во обожувањето. Прашан за иманот, Веровесникот рекол дека тоа е да се верува во Аллах, Неговите ангели, Неговите книги, Неговите пратеници и Судниот ден, и да се верува во божествената одредба, нејзиното добро и нејзиното зло. Потоа Веровесникот му рекол на Омер дека странецот бил Џибрил, кој дошол да ги поучи за нивната вера.

Ибн Омер пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека исламот е изграден на пет: да се посведочи дека нема бог освен Аллах и дека Мухамед е Аллахов Пратеник, да се клања намазот, да се дава зекатот, да се изврши аџилакот и да се пости месецот Рамазан.

Абдуллах ибн Месуд пренесува дека зад Веровесникот (ﷺ) асхабите велеле во седењето: мир врз Џибрил, мир врз Микаил, мир врз тој и тој. Аллаховиот Пратеник (ﷺ) се свртел и рекол дека самиот Аллах е Ес-Селам и ги научил да велат: сите поздрави, молитви и добри нешта Му припаѓаат на Аллах; мир врз тебе, о Веровесниче, и Аллаховата милост и благослови; мир врз нас и врз праведните Аллахови робови. Рекол дека овој поздрав стигнува до секој праведен роб на небото и на земјата. Потоа: сведочам дека нема друг бог освен Аллах и сведочам дека Мухамед е Негов роб и Пратеник.

Ел-Хасан ибн Али рекол дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) го научил на зборови што да ги каже во витр-намазот: Аллаху, упати ме меѓу оние што си ги упатил, дарувај ми благосостојба меѓу оние на кои си им дарувал благосостојба и земи ме под Своја грижа меѓу оние што си ги зел под Своја грижа.

Ет-Табери пренесува, од историчарот Ебу Михнеф, дека утрото на Ашура кај Кербела ел-Хусејн ги кренал рацете и се молел: Аллаху, Ти си Оној во Кого имам доверба во секоја тага, и Ти си мојата надеж во секоја тешкотија. Преданијата на Ебу Михнеф стигнуваат до ет-Табери преку Хишам ел-Келби, па синџирот не е исправен според мерилата на хадисот.

Енес пренесува дека по смртта на Веровесникот (ﷺ), секогаш кога имало суша, Омер ибн ел-Хаттаб го молел живиот вујко на Веровесникот, ел-Аббас, да Му се помоли на Аллах за дожд. Омер рекол: порано го молевме нашиот Веровесник да Ти се моли за дожд, а сега го молиме неговиот вујко.

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) бил прашан кој ќе биде најсреќниот човек со неговото посредување на Судниот ден. Му рекол на Ебу Хурејре дека, гледајќи ја неговата желба за хадисите, очекувал никој да не го праша за тоа пред него. Потоа рекол дека тоа ќе биде оној што рекол „нема друг бог освен Аллах“ искрено (халисен), од своето срце.

“О, верници, не ги омаловажувајте Аллаховите обреди на аџилакот, ниту светиот месец, ни курбаните, особено тие со оглав обележани, ниту луѓето кои тргнале кон Светиот Храм сакајќи награда и наклоност од Господарот свој. А кога обредите на аџилакот ќе ги извршите, тогаш смеете да ловите. И омразата што ја имате кон одредени луѓе, затоа што ви го оневозможија пристапот кон Светиот Храм, никако нека не ве наведе да извршите насилство! Едни на други помагајте си во добродетелството и во богобојазливоста, а не соучествувајте во гревот и непријателството; и плашете се од Аллах, бидејќи Аллах страшно казнува!”

“„О, татко наш,“ рекоа тие – „замоли да ни се простат гревовите, ние навистина згрешивме.“ „Ќе Го замолам Господарот свој да ви прости,“ – одговори тој – „затоа што Тој простува и Милостив е.“”

“А Ние ниту еден Пратеник не испративме, освен за да му се покорувате со Аллаховото одобрение. А да ти дојдат кога самите себеси насилство ќе си сторат и да Го замолат Аллах да им прости, па и Пратеникот да замоли за нив, ќе видат дека Аллах, навистина, го прима покајанието и дека е Милостив!”

“Кажи: „Молете им се на тие, кои покрај Него ги сметате за божества, па тие нема да можат од неволјата да ве ослободат, ниту да ја пренасочат.“ Тие на коишто овие им се молат, самите бараат начин како што повеќе да Му се приближат на својот Господар, и се надеваат на милоста Негова и се плашат од казната Негова. А од казната на Господарот твој секој треба да се чува.”

“Тој ја воведува ноќта во ден и го воведува денот во ноќ, Тој ги потчини Сонцето и Месечината, секој се движи до рокот одреден; ете, тоа ви е Аллах, Господарот ваш, царството е Негово! А тие кои, покрај Него, ги обожувате не поседуваат ништо, ни колку тенката обвивка на урмината семка.”

“Ако ги молите, не ја слушаат вашата молба, а и да ја чујат, не би ви се одѕвале; на Судниот ден ќе негираат дека Нему Му ги здружувавте. И никој нема да те извести како Тој што знае.”

“и никако не се исти живите и мртвите. Аллах ќе стори да слуша тој што Тој сака, а ти не можеш тие во гробовите да ги довикнеш,”

“Создателот на небесата и на Земјата! Тој како парови ве создава – а создава парови и од животните – за така да ве размножува. Ништо Нему не му е слично! Тој сè слуша и сè гледа.”

“Аллах ги слушна зборовите на таа што со тебе за својот маж се расправаше и на Аллах Му се жалеше, а Аллах го слуша вашиот меѓусебен разговор, бидејќи Аллах навистина сè слуша и сè гледа.”

Аиша рекла: фалба Му припаѓа на Аллах, Чиј слух го опфаќа секој глас. Жената што се жалеше за својот сопруг дојде кај Веровесникот (ﷺ) додека јас бев во еден агол од куќата, и не го слушнав она што таа го кажа. Тогаш Аллах објави: Аллах навистина ги слушна зборовите на онаа што расправа со тебе за својот сопруг (58:1).

“Кој е во поголема заблуда од тие што, наместо на Аллах, им се клањаат на оние кои до Судниот ден нема да им се одѕвијат и кои се рамнодушни кон нивните молби.”

“Кога на некој од нив смртта ќе му дојде, тој извикува: „Господару мој, поврати ме да направам некакво добро во тоа што го пропуштив!“ – Никогаш! Тоа се зборови кои тој ќе ги говори – пред нив препрека ќе има сè до Денот кога ќе бидат оживеани.”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека кога човек ќе умре, неговите дела престануваат освен три: трајна милостина, знаење од кое луѓето имаат корист и праведно дете што се моли за него.

“Ако ги молите, не ја слушаат вашата молба, а и да ја чујат, не би ви се одѕвале; на Судниот ден ќе негираат дека Нему Му ги здружувавте. И никој нема да те извести како Тој што знае.”

“А кога робовите Мои ќе те прашаат за Мене, Јас сум, сигурно, блиску: се одѕивам на молбата на молителот кога ќе Ме замоли. Затоа, нека се одѕвијат тие на Мојот повик и нека веруваат во Мене, за да бидат на Вистинскиот пат.”

“Кажи: „Никој не може без Негова дозвола да посредува, власта на небесата и на Земјата е Негова, а потоа Нему ќе Му се вратите.“”

Зејд ибн Еркам пренесува дека кај едно место за напојување наречено Хум, меѓу Мека и Медина, Веровесникот (ﷺ) Го пофалил Аллах и рекол дека остава две тешки нешта меѓу луѓето: Аллаховата Книга, во која има упатство и светлина, па држете се цврсто за неа; и луѓето од неговиот дом, потсетувајќи ги луѓето на нивните должности кон членовите на неговото семејство. Зејд рекол дека сопругите на Веровесникот (ﷺ) се од неговиот дом, но домот за кој станува збор тука се оние на кои милостината им е забранета: семејството на Али, на Акил, на Џаʻфер и на ел-Аббас.

Кеʻб ибн Уџре пренесува дека асхабите го прашале Аллаховиот Пратеник (ﷺ) како да Го молат Аллах да испрати благослови врз него и врз членовите на неговото семејство, бидејќи Аллах ги научил како да го поздравуваат во намазот. Тој им рекол да велат: Аллаху, испрати милост врз Мухамед (ﷺ) и врз семејството на Мухамед, како што ја испрати врз Ибрахим и врз семејството на Ибрахим, зашто Ти си Пофален, Величествен. Аллаху, благослови ги Мухамед и семејството на Мухамед, како што ги благослови Ибрахим и семејството на Ибрахим.

“Тие што доаѓаат по нив, велат: „Господару наш, прости ни нам и на браќата наши кои во верата нè претекнаа и не допуштај во срцата наши да има ниту малку злоба кон верниците; Господару наш, Ти си, навистина, добар и Милостив!“”

“Ти, навистина, ќе умреш, а и тие, исто така ќе умрат.”

Енес пренесува дека по смртта на Веровесникот (ﷺ), секогаш кога имало суша, Омер ибн ел-Хаттаб го молел живиот вујко на Веровесникот, ел-Аббас, да Му се помоли на Аллах за дожд. Омер рекол: порано го молевме нашиот Веровесник да Ти се моли за дожд, а сега го молиме неговиот вујко.

Абдуллах ибн Месуд пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: Аллах има ангели што патуваат по земјата и ми ги донесуваат поздравите на мир (селам) од мојот народ.

Омер пренесува дека го слушнал Веровесникот (ﷺ) да вели: не претерувајте во фалењето на мене како што христијаните претераа во фалењето на синот на Мерјем; јас сум само роб, затоа наречете ме Аллахов роб и Негов Пратеник.

Енес ибн Малик пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол дека ноќта на неговото Ноќно патување поминал покрај Муса кај црвената песочна дина, а Муса стоел и клањал во својот гроб.

Евс ибн Евс пренесува дека Веровесникот (ﷺ) им рекол на луѓето да испраќаат многу благослови врз него во петокот, зашто тие му се покажуваат. Тие прашале како, кога неговото тело ќе се распадне. Тој рекол дека Аллах ѝ забранил на земјата да ги јаде телата на веровесниците.

Абдуллах ибн Месуд пренесува дека Аллаховиот Пратеник (ﷺ) рекол: Аллах има ангели што патуваат по земјата и ми ги донесуваат поздравите на мир (селам) од мојот народ.

“туку Аллах го воздигна кон Себе! А Аллах е Силен и Мудар.”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) се заколнал дека синот на Мерјем наскоро ќе слезе меѓу муслиманите како праведен владетел. Тој ќе го скрши крстот, ќе ги убие свињите и ќе ја укине џизјата, а богатството ќе биде толку изобилно што никој нема да го прифаќа. Потоа Ебу Хурејре го проучил Куранот 4:159: нема никој од луѓето на Книгата, а да не поверува во него пред неговата смрт.

“Јас им го велев само тоа што Ти им го нареди: ,Обожувајте Го Бога, и мојот и вашиот Господар!‘ И јас бдеев над нив додека бев меѓу нив, а кога Ти кај Себе ме зеде, само Ти ги наѕрнуваше; Ти бдееш над сè!”

“Ти потпри се на Живиот, Кој не може да умре, и величај Го и заблагодарувај Му! А доволно е тоа што гревовите на робовите Свои добро ги знае,”

“Кажи: „Никој не може без Негова дозвола да посредува, власта на небесата и на Земјата е Негова, а потоа Нему ќе Му се вратите.“”

“Аллах е, нема друг бог освен Него, Живиот и Самоопстојувачкиот Одржувател! Не Го обзема ни дремка ни сон! Негово е тоа што е на небесата и на Земјата! Кој може кај Него да се зазема освен со Негова дозвола?! Тој знае што било пред и што ќе биде по нив, и тие не можат да опфатат од Неговото знаење, освен колку што Тој сака! Неговиот Курсиј ги опфаќа и небесата и Земјата, и Нему не Му е тешко да ги одржува! Тој е Севишниот, Величествениот!”

“Тој ден ќе биде од корист само заземањето на тој на кого Семилосниот ќе му дозволи и со чиишто зборови е задоволен.”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) бил прашан кој ќе биде најсреќниот човек со неговото посредување на Судниот ден. Му рекол на Ебу Хурејре дека, гледајќи ја неговата желба за хадисите, очекувал никој да не го праша за тоа пред него. Потоа рекол дека тоа ќе биде оној што рекол „нема друг бог освен Аллах“ искрено (халисен), од своето срце.