Краток одговор
Не. Муслиманите Го обожуваат само Бог. Обожувањето на кој било друг покрај Него, дури и на Веровесникот Мухамед (ﷺ), е најголемиот грев во исламот. Куранот му вели да каже дека нема моќ да помогне ниту да наштети дури ни на самиот себе. Тој им рекол на своите следбеници да не претеруваат во фалењето на него како што христијаните го фалеле Исус. Барал да го нарекуваат Аллахов (﷾) роб и Негов пратеник. Кога умрел, неговиот најблизок пријател Ебу Бекр ѝ рекол на тажната толпа дека кој го обожувал Мухамед (ﷺ), нека знае дека тој е мртов. Кој Го обожувал Аллах (﷾), нека знае дека Аллах (﷾) е жив и никогаш не умира. Старото име ‘мухамеданци’ било измислено по образецот на ‘христијани’, како муслиманите да постапуваат со него како што христијаните постапуваат со Исус. Муслиманите го сакаат и го следат неговиот пример, но се молат само на Бог.
Целосно објаснување
Што вели Куранот дека бил тој
Куранот му вели на Веровесникот (ﷺ) да каже дека нема моќ над доброто или штетата, дури ни за себе. Му вели да каже дека е човек како и другите луѓе, до кого дошла објава. Го нарекува милост пратена до сите суштества. Тој бил пратен, значи е слуга, а не Оној што праќа.
“Кажи: Јас не можам ни на самиот себеси некаква корист да си сторам, ниту од себеси некаква штета да тргнам; се случува така како што сака Аллах. А да го познавам невидливото, ќе стекнев многу добра, а злото ќе беше далеку од мене; јас само ги донесувам опомените и радосните вести на луѓето кои веруваат.”
“Кажи: Јас сум човек како и вие, мене ми се објавува дека вашиот Бог е еден Бог. Па кој се надева на средба со Господарот свој, нека прави добри дела и во обожувањето на Господарот свој нека не Му припишува здруженик.”
“а тебе само како милост на световите те пративме.”
Што им рекол на своите следбеници
Самиот Веровесник (ﷺ) ја именувал опасноста. Им рекол на своите следбеници да не претеруваат во фалењето на него како што христијаните претерале во фалењето на синот на Мерјем. Им рекол да го нарекуваат Аллахов (﷾) роб и Негов пратеник. Еднаш клањал седејќи, а неговите следбеници стоеле зад него. Им дал знак да седнат. Им рекол дека за малку ќе го направеле она што го прават Персијците и Римјаните, кои стојат додека нивните кралеви седат.
Омер пренесува дека го слушнал Веровесникот (ﷺ) да вели: не претерувајте во фалењето на мене како што христијаните претераа во фалењето на синот на Мерјем; јас сум само роб, затоа наречете ме Аллахов роб и Негов Пратеник.
Џабир пренесува дека Веровесникот (ﷺ), кога бил болен, го предводел намазот седејќи, а луѓето зад него стоеле. Им дал знак да седнат, а потоа им рекол дека за малку ќе го направеле она што го прават Персијците и Римјаните, кои стојат пред своите кралеви додека кралевите седат, и дека тоа не смеат да го прават.
Денот кога умрел
Вистинскиот тест дошол кога Веровесникот (ﷺ) умрел во 632. Омер, друг близок асхаб, бил совладан и инсистирал дека тој не е мртов. Ебу Бекр го бакнал лицето на Веровесникот (ﷺ). Излегол кај луѓето и рекол дека кој го обожувал Мухамед (ﷺ), нека знае дека тој е мртов. Кој Го обожувал Аллах (﷾), нека знае дека Аллах (﷾) е жив. Потоа го проучил ајетот што вели дека Мухамед (ﷺ) не е ништо повеќе од пратеник. Една млада заедница можела тој ден да го направи својот водач божествен. Ебу Бекр, кој наскоро станал првиот халиф (водач на муслиманите), ја затворил таа врата со една реченица. За четиринаесет века, исламот никогаш не учел дека тој бил божествен.
Аиша пренесува дека кога Веровесникот (ﷺ) умрел, Омер тврдел дека тој не е мртов. Ебу Бекр влегол, му го открил лицето и го бакнал, потоа излегол и им рекол на луѓето: кој го обожувал Мухамед, Мухамед е мртов; кој Го обожува Аллах, Аллах е жив и никогаш не умира. Потоа ги проучил Куранот 39:30 и 3:144.
“Мухамед е само Пратеник, а и пред него имаше Пратеници. Ако тој би умрел или би бил убиен, зарем вие назад би се вратиле? Тој што назад ќе се врати, на Аллах нема ни малку да му наштети, а Аллах благодарните ќе ги награди!”
Омер
Совладан, тврди дека Веровесникот (ﷺ) не е мртов.
Ебу Бекр
Го бакнува лицето на Веровесникот (ﷺ) и излегува пред народот.
‘Кој го обожувал Мухамед’
нека знае дека тој е мртов; кој Го обожувал Аллах (﷾) нека знае дека Аллах (﷾) е жив.
Потоа го учи Куранот
Мухамед (ﷺ) не е ништо повеќе од пратеник.
Зошто нема слики од него
Исламскиот метод ги забранува сликите на Веровесникот (ﷺ), и на Бог, од истата причина. Ибн Абас, братучед и асхаб на Веровесникот (ﷺ), пренел како започнале идолите кај народот на Нух. Започнале како статуи на праведни луѓе, поставени откако тие умреле. Почнале да се обожуваат дури откако умреле оние што ги направиле и нивното потекло било заборавено. Веровесникот (ﷺ) ги исчистил идолите од Кабата, Божјиот Дом во Мека. Меѓу нив имало слики на Ибрахим и Исмаил. Тој исто така предупредил против правењето ликови. Правилото е она што Мојсеј го донел од планината во Десетте заповеди. Тоа покажува колку внимателно исламот чува некој да не почне да го обожува неговиот Веровесник (ﷺ).
“Создателот на небесата и на Земјата! Тој како парови ве создава – а создава парови и од животните – за така да ве размножува. Ништо Нему не му е слично! Тој сè слуша и сè гледа.”
Ибн Аббас објаснува дека идолите на народот на Нух, Ведд, Сува’, Јегус, Јеук и Неср, ги носеле имињата на праведни луѓе. Кога тие луѓе умреле, нивниот народ поставил статуи таму каде што тие седеле и ги нарекол статуите по нив. Статуите отпрвин не биле обожувани; дури кога таа генерација умрела и причината за нив била заборавена, луѓето почнале да ги обожуваат.
Ибн Аббас пренесува дека кога Веровесникот (ﷺ) дошол во Мека, не сакал да влезе во Кабата додека во неа имало идоли, и наредил да се изнесат. Меѓу отстранетите работи биле и слики на Ибрахим и Исмаил.
Абдуллах ибн Месуд пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека изработувачите на ликови ќе ја добијат најтешката казна од Аллах.
“Немој да имаш други богови освен Мене. Немој да си правиш резан идол, ниту каков било лик на нешто што е горе на небото, или што е долу на земјата, или што е во водата под земјата: Немој да им се поклонуваш, ниту да им служиш: зашто Јас, ГОСПОД, твојот Бог, сум Бог ревнител, Кој ја казнува беззаконоста на татковците врз децата до третото и четвртото колено на оние што Ме мразат;”
Што изгледа како обожување, и што е тоа
Куран 33:56 — сура Ел-Ахзаб, ајет 56
“Аллах и мелеците Негови го благословуваат Веровесникот. О, верници, благословувајте го и вие и праќајте му поздрав!”
Наведено за
Муслиманите бараат благослови за Мухамед (ﷺ) во секој намаз и секогаш кога ќе се спомне неговото име. Значи се чини дека му се молат нему.
Одговорот
Ајетот им вели на верниците да бараат од Бог да го благослови. Зборовите што ги велат муслиманите се молитва до Бог во име на Веровесникот (ﷺ): ‘Аллаху, благослови го Мухамед.’ Тој е оној за кого се моли, а не оној кому се моли. Во истиот намаз секој муслиман Му вели на Бог: „Само Тебе Те обожуваме и само од Тебе помош бараме!“ Во седењето во намазот, секој муслиман исто така сведочи дека Мухамед (ﷺ) е Божји роб и Пратеник.
Каде завршува — Барањето од Бог да благослови некого е молитва до Бог, а не обожување на тој човек.
Сахих ал-Бухари 15 — Китаб ел-Иман (Книга за верувањето), хадис 15
Енес пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека никој од нив нема иман сè додека не го сака Веровесникот повеќе од својот татко, своите деца и сите луѓе.
Наведено за
На муслиманите им е речено да го сакаат Мухамед (ﷺ) повеќе од своите родители, своите деца и сите други. Тоа е предаденост што Му припаѓа само на Бог.
Одговорот
Муслиманите го сакаат затоа што Бог го пратил, а таа љубов се покажува во следењето на него. Обожувањето во исламот значи молитва, сеџде (поклон со челото на земјата), жртва и повикување некого за помош што само Бог може да ја даде. Секое од овие оди само кон Бог. Веровесникот (ﷺ), кој рекол дека муслиманите мора најмногу да го сакаат него, исто така забранил пофалба над неговиот ранг. Ги спречил луѓето да стојат над него додека седи, како што поданиците стојат пред кралевите. Им рекол да го нарекуваат роб.
Каде завршува — Сакањето на Веровесникот (ﷺ) повеќе од сите луѓе не е обожување на него; истото учење забранува да се смета за божествен.
Гледишта
Исламското гледиште
Мухамед (ﷺ) бил човек избран за последен Божји пратеник. Муслиманите го сакаат, го почитуваат и го следат неговиот пример, а Го обожуваат само Бог. Обожувањето на него, или на кој било друг, покрај Бог го поништува исламот на човекот.
Куранот му наредува на Веровесникот (ﷺ) да каже дека нема моќ над никакво добро или штета за себе освен како што сака Аллах (﷾). Исто така го тера да каже дека нема знаење за невидливото.
Куранот му наредува да каже дека е само човек како и другите луѓе. Нему му се објавува дека Бог е еден.
Веровесникот (ﷺ) им забранил на своите следбеници да претеруваат во фалењето на него како што христијаните претерале во фалењето на Исус. Им рекол да го нарекуваат Аллахов (﷾) роб и Негов пратеник.
Ги спречил своите следбеници да стојат зад него додека тој седи, како што поданиците стојат пред кралевите.
Кога умрел, Ебу Бекр ѝ рекол на заедницата дека Мухамед (ﷺ) е мртов, а само Аллах (﷾) е жив. Проучил дека Мухамед (ﷺ) не е ништо повеќе од пратеник.
Здружувањето соучесници со Бог е единствениот грев за кој Куранот вели дека Бог не го простува на оној што ќе умре со него без покајание. Затоа обожувањето на Веровесникот (ﷺ) би бил најтешкиот грев што муслиманот би можел да го направи.
Исламскиот метод ги забранува сликите на Веровесникот (ﷺ) за тој никогаш да не стане предмет на поклонување. Десетте заповеди ги забрануваат резаните ликови од истата причина.