Краток одговор
Исламот учи дека Бог не казнува никого додека до него не стигне пратеник. Куранот вели и дека на секој народ на земјата му бил испратен опоменувач. Значи, никој не е осуден за порака што никогаш не дошла. Многу христијани, особено евангелистите, Јован 14:6 и Дела 4:12 ги читаат поинаку. Според нивното читање, никој не е спасен без вера во Исус. Тоа не остава надеж за милионите во Америките, Кина или Австралија што живееле и умреле пред да стигне до нив мисионер. Ниту остава надеж за народите од далечните земји што живееле и умреле пред да дојде Исус. (Католичката црква учи дека оние што никогаш не чуле, без своја вина, можат да бидат спасени ако искрено Го бараат Бога.) Одговорот на исламот одговара на праведен и милостив Бог. Секој човек се суди според пораката што стигнала до него, и според она што го направил со неа.
Целосно објаснување
Нема казна пред пратеник
Куранот јасно го наведува правилото: „А Ние ниту еден народ не сме казниле, додека Пратеник не сме им испратиле!“ Ја дава причината. Пратениците биле испратени за луѓето „никакво оправдување пред Аллах (﷾) да немаат“. Значи, ниту една душа не е осудена затоа што не слушнала порака што никогаш не стигнала до неа.
“Тој што оди по Вистинскиот пат, од тоа само тој ќе има корист, а тој што талка – на своја штета талка, и ниту еден грешник туѓите гревови нема да ги носи! А Ние ниту еден народ не сме казниле, додека Пратеник не сме им испратиле!”
“Пративме Пратеници кои радосни вести и опомени донесуваа, за луѓето, после Пратеникот, никакво оправдување пред Аллах да немаат. А Аллах е Силен и Мудар!”
Секој народ имал пратеник
Куранот вели дека Бог испратил пратеник на секој народ, и дека никогаш немало народ без опоменувач меѓу нив. Некои од овие пратеници се именувани, а многумина не се. Значи, Бог не зборувал само на Блискиот Исток. Зборовите на Куранот не изоставаат ниту еден народ, а тоа ги опфаќа и Америките и Далечниот Исток. Ако пораката не стигнала до некого, важи правилото: Бог не казнува никого пред да дојде пратеник.
“Ние на секој народ Пратеник му испративме: „Само Аллах обожувајте Го, а тргнете се од тагутот!“ И меѓу нив имаше од тие коишто Аллах ги упатил, а и од тие што заслужиле да останат во заблуда. Затоа патувајте по светот за да видите како завршија тие што Пратениците за лага ги обвинуваа.”
“Ние те пративме со Вистината, радосни вести да носиш и да опоменуваш; а нема народ на кого не му дошол тој што опоменува.”
“И пред тебе Пратеници испраќавме, за некои од нив ти кажувавме, а за некои не ти кажувавме. И ниеден Пратеник не можеше да направи никакво чудо без Аллахова волја. А кога Аллаховата закана ќе се исполни, ќе биде пресудено според правдата и тогаш лажливците ќе бидат губитници.”
Судени праведно според она што стигнало до нив
Куранот вели дека кога ќе дојде пратеникот на еден народ, меѓу нив се пресудува праведно и не им се прави неправда. На Судниот ден на ниту една душа не ѝ се прави ни најмала неправда. Веровесникот (ﷺ) предупредувањето го врзал за слушањето. Зборувал за Евреинот или христијанинот што ќе чуе за него и ќе умре отфрлајќи ја неговата порака.
“Секој народ имал Пратеник. И кога Пратеникот нивен ќе дојде меѓу нив, ним праведно ќе им биде пресудено, нема да им биде нанесено насилство.”
“Ние на Судниот ден терезиите на правдата ќе ги поставиме, па никому неправда нема да му биде направена: ако нешто биде тешко дури и колку зрно синап, Ние за тоа ќе казниме или ќе наградиме. А доста е тоа што Ние за сметките ќе испрашуваме.”
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) се заколнал дека секој Евреин или христијанин од неговиот умет што ќе чуе за него, а потоа ќе умре без да поверува во пораката со која бил испратен, ќе биде меѓу жителите на Огнот.
Стиховите зад ‘нема друг пат’
Многу христијани, особено евангелистите, овие стихови ги читаат строго. Исус е единствениот пат до Отецот, и нема друго име преку кое луѓето треба да се спасат. Павле, христијански мисионер од првиот век, прашува: „како ќе поверуваат во Оној за Кого не чуле?“ Ова ги движи христијанските мисии.
“Исус му рече: Јас сум патот, вистината и животот: никој не доаѓа кај Отецот, освен преку Мене.”
“И во никој друг нема спасение: зашто нема друго име под небото дадено меѓу луѓето, преку кое треба да се спасиме.”
“Како тогаш ќе Го повикаат Оној во Кого не поверуваа? И како ќе поверуваат во Оној за Кого не чуле? И како ќе чујат без проповедник?”
Што учеле црквите
Во 1442 година Соборот во Фиренца (собир на католичките епископи) изјавил дека никој надвор од Католичката црква не може да има удел во вечниот живот. Ги именувал и паганите (луѓето што обожуваат други богови). Во 1863 година папата Пиј IX учел дека некои луѓе не ја знаат верата без своја вина. Ако го пазат природниот закон (моралното чувство што Бог го става во секое срце), можат да постигнат вечен живот. Во 1964 година Вториот ватикански собор рекол дека оние што искрено Го бараат Бога можат да бидат спасени. Многу евангелски протестанти го држат построгиот поглед. Официјалната формулација на црквите се менувала низ вековите. Куранот го дал својот одговор во седмиот век, и тој не се сменил.
Булата за унија со Коптите изјавува дека Црквата цврсто верува дека никој надвор од Католичката црква, не само паганите, туку и Евреите, еретиците и расколниците, не може да има удел во вечниот живот, и дека тие ќе отидат во вечниот оган ако не се приклучат кон Црквата пред крајот на својот живот.
Енцикликата учи дека оние што се во непобедливо незнаење за католичката вера, а го пазат природниот закон, подготвени се да Му се покоруваат на Бога и живеат исправен живот, можат да постигнат вечен живот со силата на божествената светлина и благодат.
Учи дека оние што, без своја вина, не го знаат Евангелието на Христос или Неговата Црква, но искрено Го бараат Бога и, поттикнати од благодатта, се трудат да ја вршат Неговата волја како што им ја покажува совеста, можат да постигнат спасение.
- 1442
Фирентинскиот собор
Никој надвор од Католичката црква не може да учествува во вечниот живот, вклучувајќи ги и паганите.
- 1863
Папата Пиј IX
Некои не ја познаваат верата без своја вина, и можат да стигнат до вечниот живот ако го пазат природниот закон.
- 1964
Вториот ватикански собор
Оние што искрено Го бараат Бога можат да бидат спасени.
Куранот го дал својот одговор во седмиот век: Бог не казнува никого додека до него не стигне пратеник.
Стих по стих
Дела на апостолите 4:12 — глава 4, стих 12
“И во никој друг нема спасение: зашто нема друго име под небото дадено меѓу луѓето, преку кое треба да се спасиме.”
Наведено за
Сите згрешиле и праведно се осудени за својот сопствен грев. Спасението е само преку вера во Исус, па оние што никогаш не чуле немаат начин да бидат спасени.
Одговорот
Римјаните 1:20 вели дека тие немаат изговор. Според ова читање, сепак, не им дава начин да бидат спасени, затоа што единствениот лек, верата во Исус, никогаш не стигнал до нив. Куранот секоја душа ја држи одговорна за пораката што стигнала до неа, и не казнува никого пред да дојде пратеник.
Каде завршува — Според тоа читање, лекот бил надвор од дофат за милиони без нивни избор. Правилото на Куранот не остава никого без опоменувач.
Јован 14:6 — глава 14, стих 6
“Исус му рече: Јас сум патот, вистината и животот: никој не доаѓа кај Отецот, освен преку Мене.”
Наведено за
Никој не доаѓа кај Отецот освен преку Исус, па нема спасение без вера во него.
Одговорот
Јован 14:6 го именува патот до Отецот. Не вели што прави Бог со оние до кои патот никогаш не стигнал. Куранот вели: секој народ се суди според пратеникот испратен до него.
Каде завршува — Стихот не одговара на случајот на оние што никогаш не чуле; Куранот одговара.
Гледишта
Евангелски христијански
Спасението доаѓа само преку свесна вера во Исус Христос. Затоа Евангелието мора да се проповеда на секој народ.
Исус вели дека никој не доаѓа кај Отецот освен преку него.
Побивање
Јован 14:6 го именува патот до Отецот, но не вели што прави Бог со оние до кои патот никогаш не стигнал. Католичката црква го чита како да им остава надеж. Куранот вели дека Бог не казнува никого пред да дојде пратеник.
Петар вели дека нема спасение во друго име.
Побивање
Дела 4:12 вели дека нема спасение во друго име. Не вели кого Бог го суди затоа што никогаш не го чул тоа име. Куранот вели дека Бог испратил опоменувач на секој народ и не казнува никого пред да дојде пратеник.
Павле вели дека луѓето не можат да поверуваат во Оној за Кого не чуле, и не можат да чујат без проповедник.
Побивање
Исламот се согласува дека луѓето не можат да поверуваат во порака што не стигнала до нив. Затоа Куранот вели дека Бог испратил пратеник на секој народ, и не казнува никого пред да дојде некој.
Павле вели дека создавањето Го прави Бог познат, па луѓето немаат изговор.
Побивање
Исламот се согласува дека создавањето укажува на Бога (3:190-191). Но Куранот вели дека Бог не казнува никого додека не дојде пратеник (17:15). Според строгото читање, Римјаните 1:20 ги остава луѓето без изговор, а сепак без начин да бидат спасени.
Католички
Католичката црква учи дека некои луѓе не го знаат Евангелието без своја вина. Ако искрено Го бараат Бога, можат да бидат спасени.
Лумен генциум 16 (учење на Вториот ватикански собор) зборува за луѓе што не го знаат Евангелието без своја вина. Ако искрено Го бараат Бога, можат да постигнат спасение.
Побивање
Исламот се согласува дека човекот што никогаш не чул не е осуден поради тоа. Исламот оди понатаму. Вели дека Бог испратил опоменувач на секој народ, и секого го суди според пораката што стигнала до него.
Исламското гледиште
Бог не казнува никого додека до него не стигне пратеник, а испратил пратеник на секој народ. Секој човек се суди според пораката што стигнала до него. Никој не е осуден поради тоа кога или каде се родил.
Куранот учи дека Бог не казнува додека не испрати пратеник.
Куранот учи дека секој народ имал пратеник или опоменувач, многумина од нив неименувани.
Ако спасението доаѓа само преку вера во Исус, патот до спасението им бил ускратен на милиони поради тоа кога и каде се родиле. Тоа не бил нивни избор.
Фиренца во 1442 година изјавила дека никој надвор од Црквата, вклучувајќи ги и паганите, не може да има удел во вечниот живот. Во 1863 година папата Пиј IX учел дека некои луѓе не ја знаат католичката вера без своја вина. Ако го пазат природниот закон, можат да постигнат вечен живот. Во 1964 година Вториот ватикански собор учел дека оние што искрено Го бараат Бога можат да постигнат спасение.
Веровесникот (ﷺ) предупредувањето го врзал за слушањето. Евреин или христијанин што ќе чуе за него и ќе умре без да поверува во неговата порака, рекол тој, ќе биде меѓу жителите на Огнот.