Што велат хиндуистичките ‘Закони на Ману’ за жените?

“Сето ова докажува дека системот на Капила ѝ противречи на Ведата и на учењето на Ману, кој ја следи Ведата, и со својата хипотеза за мноштво Јаства, а не само со претпоставката за независна прадхана.”

“Според Медх., Гов. и Кул., должностите на мажот и жената се ставени во делот за граѓанското и кривичното право, затоа што кралот може, па дури е и должен, да го наметне нивното почитување со казни, ако едниот од двајцата поднесе жалба.”

“Она што (било дадено) пред (свадбениот) оган, она што (било дадено) при свадбената поворка, она што било дадено како знак на љубов, и она што било примено од нејзиниот брат, мајка или татко, тоа се нарекува шестократен имот на жената.”

“Ниеден татко што го знае (законот) не смее да земе ни најмал надомест за својата ќерка; зашто човекот што од алчност зема надомест е продавач на своето потомство. Но оние (машки) роднини што во својата глупост живеат од посебниот имот на жените (на пр. ги присвојуваат) товарните животни, колите и облеката на жените, прават грев и ќе потонат во пеколот.”

“Сопругата, синот и робот, за овие тројца се изјавува дека немаат имот; богатството што го заработуваат е (стекнато) за оној кому му припаѓаат.”

“Според Медх., Гов., Кул., Рагх., стихот значи само дека овие лица не можат самостојно да располагаат со својот имот.”

“Девојче, млада жена или дури и стара жена не смее ништо да прави самостојно, дури ни во својата куќа. Во детството жената мора да му биде подложна на својот татко, во младоста на својот сопруг, а кога нејзиниот господар ќе умре, на своите синови; жената никогаш не смее да биде независна.”

“Жените никогаш не треба да прават заштеди од (имотот на) своите семејства што е заеднички на многумина, ниту од (посебниот) имот на своите (сопрузи) без дозвола.”

“Но според Нар. и Нанд. преводот треба да гласи вака: ‘Сопругите никогаш не треба да земаат ништо (за своите лични трошоци) од (имотот на своите сопрузи, наменет за издржување на) нивните семејства, на кој многумина имаат право, ниту од својот сопствен имот (што не е стридхана), без согласност на своите сопрузи.’”

“Нар. забележува дека ‘подоцнежниот дар’ и ‘љубовниот дар на сопругот’ не се стридхана, или посебен имот, и дека затоа сопругата нема право на слободно располагање со овие два.”

“Девојче, млада жена или дури и стара жена не смее ништо да прави самостојно, дури ни во својата куќа. Во детството жената мора да му биде подложна на својот татко, во младоста на својот сопруг, а кога нејзиниот господар ќе умре, на своите синови; жената никогаш не смее да биде независна.”

“Ден и ноќ жените мора да се држат во зависност од мажите (од) нивните (семејства), и ако се приврзат кон сетилни уживања, мора да се држат под нечија контрола. Нејзиниот татко (ја) штити во детството, нејзиниот сопруг (ја) штити во младоста, а нејзините синови (ја) штитат во староста; жената никогаш не е подготвена за независност.”

“Иако е лишен од доблест, или бара задоволство (на друго место), или е без добри својства, (сепак) сопругот мора постојано да биде обожуван како бог од верната сопруга.”

“‘Нека меѓусебната верност трае до смртта’, ова може да се смета за резиме на највисокиот закон за мажот и жената.”

“Ниту мајката, ниту таткото, ниту сопругата, ниту синот нема да бидат отфрлени; оној што ги отфрла, освен ако не се виновни за злосторство што предизвикува губење на кастата, ќе биде казнет од кралот со шестотини (пани).”

“Неплодната сопруга може да биде заменета во осмата година, онаа чии деца (сите) умираат во десеттата, онаа што раѓа само ќерки во единаесеттата, но онаа што е кавгаџика без одлагање.”

“Таа не смее да се обидува да се одвои од својот татко, сопруг или синови; оставајќи ги, би ги направила двете семејства (своето и на својот сопруг) презрени.”

“Ниту со продажба ниту со отфрлање сопругата не се ослободува од својот сопруг; таков го знаеме законот што Господарот на созданијата (Праџапати) го направил одамна.”

“По своја волја нека го исушува своето тело (живеејќи од) чисти цвеќиња, корења и плодови; но таа никогаш не смее ни да го спомене името на друг маж откако нејзиниот сопруг умрел. До смртта нека биде трпелива (во неволјите), самоконтролирана и чесна, и нека се стреми (да ја исполни) таа најодлична должност што (е пропишана) за сопругите што имаат само еден сопруг.”

“Потомството зачнато од друг маж тука не (се смета за законско), ниту (потомството зачнато) со туѓа жена (му припаѓа на зачнувачот), ниту некаде е пропишан втор сопруг за доблесните жени.”

“Во светите текстови што се однесуваат на бракот, назначувањето (на вдовиците) никаде не се спомнува, ниту повторното мажење на вдовиците е пропишано во правилата за бракот.”

“Ако жена напуштена од својот сопруг, или вдовица, по своја волја склучи втор брак и роди (син), тој се нарекува син на преомажена жена (паунарбхава). Ако таа е (сè уште) девица, или се вратила (кај својот прв сопруг) откако го напуштила, достојна е повторно да го изврши со својот втор (или прв напуштен) сопруг (свадбениот) обред.”

“Актер или пејач, оној што го прекршил заветот на ученичеството, оној чија (единствена или прва) сопруга е шудра жена, синот на преомажена жена, еднооки човек и оној во чија куќа (живее) љубовникот на неговата сопруга;”

“Овчарот, чуварот на биволи, сопругот на преомажена жена и носачот на мртви тела, (сите тие) мора внимателно да се избегнуваат. Брахман што го знае (светиот закон) треба да ги избегнува на (жртвите) и (на боговите и на маните) овие најниски меѓу двапати родените, чие однесување е за прекор и кои се недостојни (да седат) во друштвото (на гозбата).”

“Кога нејзиниот сопруг е исчезнат или мртов, кога станал верски аскет, кога е импотентен и кога е исфрлен од кастата: ова се петте случаи на законска нужност во кои жената може да биде оправдана да земе друг сопруг.”

“Нанд. вели: ‘значењето е дека не се прави грев ако таа потоа земе друг сопруг.’ Медх. смета дека таа треба да се издржува, како и претходно, со безгрешни занимања и да остане чесна. Го спомнува мислењето на други, според кое таа може да земе друг сопруг во согласност со прописите на Нарада и Парашара, но го отфрла.”

“Откако така, на погребот, ѝ ги дал светите огнови на својата сопруга што умрела пред него, може повторно да се ожени и повторно да ги запали (огновите).”

“Стани, дојди во светот на животот, о жено: дојди, без живот е оној покрај кого лежиш. Сопружништвото со овој твој сопруг беше твој дел, кој те зеде за рака и те додворуваше како љубовник.”

“По своја волја нека го исушува своето тело (живеејќи од) чисти цвеќиња, корења и плодови; но таа никогаш не смее ни да го спомене името на друг маж откако нејзиниот сопруг умрел. До смртта нека биде трпелива (во неволјите), самоконтролирана и чесна, и нека се стреми (да ја исполни) таа најодлична должност што (е пропишана) за сопругите што имаат само еден сопруг.”

“Медх. ја користи оваа прилика силно да се спротивстави на обичајот вдовиците да се палат заедно со труповите на своите сопрузи.”

“По смртта на нејзиниот сопруг, да ја зачува својата чесност или да се качи на кладата по него.”

“Нанд. наведува дека самопалењето на вдовиците (сати) е особено заслужно дело, а не задолжително.”

“Девојчето треба да биде дадено во брак пред (да ја достигне возраста на) пубертетот. Оној што го занемарува тоа, прави грев.”

“Жените не се грижат за убавината, ниту нивното внимание е насочено кон возраста; (мислејќи) ‘(Доволно е што) е маж’, тие им се предаваат и на убавите и на грдите. Поради својата страст кон мажите, поради својата променлива нарав, поради својата природна бессрдечност, стануваат неверни кон своите сопрузи, колку и внимателно да се чуваат на овој (свет). Знаејќи дека нивната нарав, што Господарот на созданијата ја вложил во нив при создавањето, е таква, (секој) маж треба најревносно да се труди да ги чува. (Кога ги создавал) Ману им доделил на жените (љубов кон својот) кревет, (кон своето) седиште и (кон) накитот, нечисти желби, гнев, нечесност, злоба и лошо однесување. За жените ниеден (сакраментален) обред (не се врши) со свети текстови, така е утврден законот; жените (што се) лишени од сила и лишени од (знаењето на) ведските текстови (се нечисти како) самата лага, тоа е утврдено правило.”

“Целата оваа низа (обреди) мора да се изврши (и) за жените, за да се освети телото, во соодветно време и по соодветен ред, но без (рецитирање на) свети текстови. За свадбениот обред се вели дека е ведскиот сакрамент за жените (и дека е еднаков на иницијацијата), служењето на сопругот (еднакво на) престојот во (домот на) учителот, а домашните должности (исти) како (секојдневното) обожување на светиот оган.”

“Кралот издаде наредба дека во сите земји под могулска власт службениците никогаш повеќе да не дозволат жена да биде изгорена. Оваа наредба трае до ден денес.”

Го прогласила обичајот сати, палењето или закопувањето живи на хинду вдовици, за незаконски и казнив пред кривичните судови, најпрвин во Бенгалското претседателство на Британска Индија.

Го направил законско преомажувањето на хинду вдовиците во Британска Индија, а децата од таквите бракови законити. Неговата преамбула бележи дека многу хиндуси верувале оти неспособноста, „иако е во согласност со воспоставениот обичај, не е во согласност со вистинското толкување на прописите на нивната религија“.

Дел од Хинду законикот. Го направил хинду бракот ништовен ако едната страна веќе имала жив брачен другар и ја направил бигамијата казнива (член 17), и им дал и на мажот и на жената подеднакво право да бараат развод (член 13).

Дел од Хинду законикот. Секој имот што го поседува хинду жена, како и да е стекнат, вклучувајќи и со нејзина вештина или труд, го направил нејзин како полн сопственик, а не како ограничен сопственик (член 14), и ја направил ќерката наследник на својот татко покрај неговите синови.

Од 9 септември 2005 ја направил ќерката на сонаследник сонаследник по раѓање по сопствено право, со исти права во заедничкиот семеен имот како синот. Дотогаш само синовите го имале тоа право по раѓање, освен во неколкуте сојузни држави што веќе го измениле законот за ќерките што во тоа време биле немажени (Андра Прадеш во 1986, Тамил Наду во 1989, Карнатака и Махараштра во 1994).

“И не го посакувајте тоа со што Аллах некои од вас ги одликувал над останатите: на мажите им припаѓа награда за тоа што ќе го сторат, а на жените награда за тоа што тие ќе го сторат. И молете Го Аллах за Неговото изобилство! Аллах, навистина, сè добро знае!”

“На мажите им припаѓа дел од тоа што го оставиле родителите и роднините, и на жените им припаѓа дел од тоа што го оставиле родителите и роднините. Било да е многу или малку, делот е пропишан!”

“И со драго срце, на сопругите венчалните дарови дајте им ги; па ако тие по своја волја ви подарат нешто од тоа, во тоа со пријатност и угодност уживајте.”

“О, верници, забрането ви е сопругите да ги наследувате (како предмети) без нивна желба и да им причинувате тешкотии со намера од нештата што им ги дарувавте за себе да си присвоите освен доколку сторат јасен грев. Со нив убаво живејте! А ако почувствувате непожелност кон нив, можно е да не сакате нешто во коешто Аллах дал големо добро!”

“Сопругите се должни да чекаат четири месеци и десет дена по смртта на своите сопрузи. И кога тие ќе го исполнат пропишаниот рок, вие не сте одговорни за тоа што тие, по прописот, ќе го направат. А Аллах добро го знае тоа што го правите.”

“Разводот може да биде двапати, по што или великодушно задржете ги или на убав начин развод дадете им! А вам не ви е допуштено да земате што било од тоа што сте им го подариле, освен ако двајцата се плашат дека Аллаховите прописи нема да ги извршуваат. А ако стравувате дека двајцата Аллаховите прописи нема да ги извршуваат, тогаш не прават грев таа да се откупи. Тоа се Аллаховите граници, па не пречекорувајте ги! А тие што Аллаховите граници ги пречекоруваат, тие се неправедни!”

Сопругата на Сабит ибн Кајс му рекла на Веровесникот (ﷺ) дека нема приговор за карактерот или верата на својот маж, но дека не може да остане со него. Веровесникот прашал дали би ја вратила градината што тој ѝ ја дал како мехр. Таа се согласила, и Веровесникот му рекол на Сабит да ја земе назад и да се разведе од неа.

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека жена што веќе била мажена не треба повторно да се мажи без да биде прашана, а девица не треба да се мажи без нејзина дозвола.

“О, луѓе плашете се од Господарот свој, Кој од еден човек ве создаде, од кого жената како пар негов ја создаде, а од нив двајца многу мажи и жени расеа! Плашете се од Аллах, со Чие име едни со други се замолувате и роднинските врски чувајте ги! Аллах, навистина, бдее над вас!”

“И нивниот Господар им се одѕва: „На ниту еден трудбеник меѓу вас, било маж или жена, неговото дело нема да го поништам; вие сте едни од други. На тие коишто ќе се иселат и кои ќе бидат протерани од родниот крај и кои ќе бидат мачени на Мојот пат и кои ќе се борат и ќе загинат, сигурно лошите дела ќе им ги покријам и сигурно ќе ги воведам во џенетски градини низ кои реки течат! Тоа ќе биде награда од Аллах, а кај Аллах е најубавата награда.“”

“За муслиманите и муслиманките, и за верниците и за верничките, и за послушните мажи и за послушните жени, и за искрените мажи и за искрените жени, и за стрпливите мажи и за стрпливите жени, и за понизните мажи и за понизните жени, и за мажите кои даваат зекат и за жените кои даваат зекат, и за мажите кои постат и за жените кои постат, и за мажите кои за своите срамни места водат грижа и за жените кои за своите срамни места водат грижа, и за мажите кои често Го спомнуваат Аллах и за жените кои често Го споменуваат Аллах – Аллах, навистина, за сите нив прошка и голема награда подготви.”

“Кажи: „О, следбеници на Книгата, дојдете да се собереме околу зборот, и нам и вам заеднички, никого освен Аллах да не обожуваме, ништо да не Му здружуваме, и едни со други, покрај Аллах, за божества да не се сметаме!“ Па ако не се согласат, вие кажете: „Бидете сведоци дека ние сме муслимани!“”