Краток одговор
Исламот дозволува втора жена за да се задоволат вистински потреби, но малкумина муслимани го прават тоа. Истражувачкиот центар Пју открил дека околу 5 од 100 муслимани живеат во дом со повеќе од една сопруга, најчесто во Африка. Во Пакистан, Бангладеш, Иран и Египет, помалку од 1 од 100 муслимански мажи има повеќе од една жена. Мажот може да се ожени со најмногу четири само ако може да биде праведен кон секоја. Инаку, вели Куранот, со една. Потребите се вистински. Војните убиваат многу повеќе мажи отколку жени, а Веровесникот (ﷺ) се женел со вдовици. Во Русија има околу 87 мажи на секои 100 жени. А во исламот сопругот мора да ѝ обезбеди дом и издршка на секоја сопруга, што никој не ѝ го должи на љубовницата. Авраам, Јаков и Давид имале по повеќе од една жена, а Библијата не поставува граница за обичен човек. Дозволата никогаш не е должност, па муслиманот го почитува брачниот закон на земјата во која живее (17:34).
Целосно објаснување
Граница, и услов за праведност
Пред исламот еден Арап можел да се ожени со колку жени сака. Куранот ја поставил границата на четири. Додава услов: ако мажот се плаши дека не може да постапува праведно, тогаш само една. Предупредува и дека совршената праведност меѓу сопругите е надвор од неговата моќ. Затоа тој никогаш не смее да запостави една и да ја остави во неизвесност. Втората жена е дозвола со обврски, никогаш заповед.
“Ако се плашите дека нема да бидете праведни кон сирачките, тогаш женете се со жените што ви се дозволени, со по две, со по три, и со по четири! А ако се плашите дека нема да бидете праведни, тогаш само со една, или со тие што се во ваша сопственост! Така најлесно ќе се сочувате од неправдата.”
“Вие нема да можете кон сопругите свои потполно еднакво да постапувате, колку и да го сакате тоа. Но не допуштајте си себеси таква наклонетост кон некоја, па некоја да оставите како да е без сопруг, а неразведена. А ако вие се поправите и се плашите од Аллах, па, Аллах, навистина, простува и Милостив е!”
Дозволено, но ретко
Тоа што е дозволено не значи дека е вообичаено. Истражувачкиот центар Пју открил дека околу 5% од муслиманите, во земјите што ги проучувал, живеат во дом со повеќе од една сопруга. Најчесто е во Африка јужно од Сахара, каде што тоа го прави околу четвртина од муслиманите. Во Авганистан, Пакистан, Бангладеш, Иран и Египет, законот тоа им го дозволува на муслиманите. А сепак таму помалку од 1 од 100 муслимански мажи живее со повеќе од една жена. Во повеќето проучени муслимански земји, речиси секој оженет муслиман има една жена. Причините подолу објаснуваат зошто исламот ја држи вратата отворена, а не зошто повеќето муслимани минуваат низ неа.
Потпирајќи се на студијата на Пју од 2019 година за начините на живеење во 130 земји и територии, која утврдила дека околу 5% од муслиманите во проучуваните земји живеат во повеќеженски домаќинства, околу четвртина од муслиманите во Подсахарска Африка, и забележала дека недостасуваат податоци од некои заливски земји каде што повеќеженството е законско, вели дека само околу 2% од светското население живее во повеќеженски домаќинства и дека во огромното мнозинство земји уделот е под 0,5%. Помалку од 1% од муслиманските мажи живеат со повеќе од една сопруга во Авганистан, Пакистан, Бангладеш, Иран и Египет, сите земји каде што практиката е законска барем за муслиманите. Најчеста е во делови од Африка. Студијата не ги опфатила Саудиска Арабија, Катар, Обединетите Арапски Емирати и некои соседни земји.
Вдовици и сираци по војна
Војната отсекогаш убивала многу повеќе мажи отколку жени, и на првите муслимани им оставила многу вдовици и сираци. Енес ибн Малик, асхаб на Веровесникот (ﷺ), рекол дека седумдесет мажи од Енсарите, муслиманите од Медина, биле убиени во битката кај Ухуд. Уште седумдесет биле убиени кај Бир Меуне, и седумдесет кај Јемама. Ајетот што му дозволува на мажот до четири жени почнува: „Ако се плашите дека нема да бидете праведни кон сирачките“. Самиот Веровесникот (ﷺ) се женел со вдовици. Хафса останала вдовица кога умрел нејзиниот сопруг Хунејс. Умму Селеме останала со деца кога умрел Ебу Селеме. Вториот брак на ваква жена ѝ давал сопруг, а на нејзините деца дом.
Катаде пренесува дека ниедно арапско племе не изгубило повеќе шехиди од Енсарите, муслиманите од Медина. Енес ибн Малик му кажал дека седумдесет од Енсарите биле убиени на денот на Ухуд, седумдесет на денот на Бир Меуне и седумдесет на денот на Јемаме.
“Ако се плашите дека нема да бидете праведни кон сирачките, тогаш женете се со жените што ви се дозволени, со по две, со по три, и со по четири! А ако се плашите дека нема да бидете праведни, тогаш само со една, или со тие што се во ваша сопственост! Така најлесно ќе се сочувате од неправдата.”
Омер пренесува дека кога неговата ќерка Хафса останала вдовица со смртта на Хунејс ибн Хузафе, асхаб што умрел во Медина, тој ја понудил за брак најпрвин на Осман, а потоа на Ебу Бекр. Ниеден не прифатил, а неколку дена подоцна Веровесникот (ﷺ) ја побарал нејзината рака.
Умму Селеме пренесува дека Веровесникот (ﷺ) поучувал: кога муслиман што ќе го снајде несреќа ќе го каже она што Аллах го наредил, ‘Ние сме Аллахови и Нему ќе Му се вратиме; О Аллах, награди ме во мојата неволја и дај ми нешто подобро наместо неа’, Аллах му дава нешто подобро. Кога умрел нејзиниот маж Ебу Селеме, таа се прашувала кој би можел да биде подобар од него, но ги кажала зборовите, и Аллах ѝ го дал Аллаховиот Пратеник за сопруг.
Сопругот мора да ја издржува секоја жена
Во исламот сопругот мора да ја издржува својата жена. Куранот вели дека таткото е должен „да го храни и да го облекува на примерен начин“ за мајката што го дои неговото дете. И вели дека секој човек троши според своите можности. Кога Хинд се пожалила дека нејзиниот сопруг дава премалку, Веровесникот (ﷺ) ѝ рекол да земе онолку колку што праведно им е потребно на неа и на нејзините деца. Жена оставена сама, без сопруг или семејство да ја издржуваат, може да се омажи како полноправна сопруга. Тогаш таа има полно право на дом и издршка. Љубовницата нема такво право, и ниеден маж не ѝ должи ништо.
“Мајките нека ги дојат децата свои полни две години, доколку сакаат доењето да биде потполно. Таткото на детето е должен според својата можност да го храни и да го облекува на примерен начин. Никој нека не се задолжува над можностите свои: мајката не смее да трпи штета заради детето свое, а ниту таткото заради детето свое! И наследникот има слични обврски. А ако тие двајцата, на убав начин и со договор, одлучат детето да го одбијат, не се грешни! А ако посакате на децата свои доилка да им најдете, не правите грев кога ќе го предадете тоа што на убав начин сакате да го дадете. Плашете се од Аллах и знајте дека Аллах добро гледа што правите.”
“Богатиот нека троши според богатството свое, а тој што е сиромашен – според тоа колку што Аллах му дал, бидејќи Аллах никого не задолжува повеќе отколку што му дал; Аллах сигурно по тешкотијата ќе даде олеснување.”
Аиша пренесува дека Хинд бинт Утбе се пожалила дека нејзиниот сопруг Ебу Суфјан е скржав и не ѝ дава доволно за неа и за нејзините деца. Веровесникот (ﷺ) ѝ рекол да земе онолку колку што е доволно за неа и за нејзините деца, во праведна и разумна мера.
Каде жените се побројни од мажите
Во целиот свет, бројот на мажите и жените е речиси еднаков. Но жените живеат подолго. Светската книга на факти им дава на жените очекуван животен век од 72,6 години, наспроти 68,4 за мажите. Кај луѓето над 65 години има само околу 81 маж на секои 100 жени. Во некои земји жените се побројни од мажите во целото население. Книгата на факти дава околу 87 мажи на секои 100 жени во Русија и Латвија, 86 во Литванија и 88 во Белорусија. Каде што е така, правилото една жена за секој маж остава многу жени без никаков сопруг.
За светот во целина дава однос на половите од 1,01 маж на жена во целото население (2024), 0,81 маж на жена кај лицата на возраст од 65 и повеќе години, и очекуван животен век при раѓање од 68,4 години за мажите и 72,6 за жените. За целото население дава 0,87 мажи на жена во Русија и Латвија, 0,86 во Литванија и 0,88 во Белорусија, а кај лицата на возраст од 65 и повеќе години меѓу 0,51 и 0,53 во секоја од овие земји.
Што ѝ се должи на секоја сопруга
Ниедна жена не смее да се омажи без нејзина согласност. Веровесникот (ﷺ) поништил брак што ѝ го наметнал на една жена нејзиниот татко. Секоја сопруга го добива својот венчален дар како слободен подарок, а нејзиниот сопруг мора да ја издржува. Веровесникот (ﷺ) ѝ рекол на една запоставена сопруга дека може да земе онолку колку што праведно им е потребно на неа и на нејзините деца. Секоја од неговите сопруги имала свој дом, а Куранот им зборува за „куќите свои“. Тој на секоја сопруга ѝ давал ден и ноќ, и фрлал ждрепка за да избере која ќе патува со него. Куранот им заповеда на сопрузите да живеат со своите сопруги во добрина и праведност.
Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека жена што веќе била мажена не треба повторно да се мажи без да биде прашана, а девица не треба да се мажи без нејзина дозвола.
Хансе бинт Хидам, која претходно била мажена, пренесува дека нејзиниот татко ја омажил против нејзината волја, па таа отишла кај Веровесникот (ﷺ), а тој го прогласил бракот за неважечки.
“И со драго срце, на сопругите венчалните дарови дајте им ги; па ако тие по своја волја ви подарат нешто од тоа, во тоа со пријатност и угодност уживајте.”
Аиша пренесува дека Хинд бинт Утбе се пожалила дека нејзиниот сопруг Ебу Суфјан е скржав и не ѝ дава доволно за неа и за нејзините деца. Веровесникот (ﷺ) ѝ рекол да земе онолку колку што е доволно за неа и за нејзините деца, во праведна и разумна мера.
“Во куќите свои престојувајте и убавината своја, како во дамнешното паганско време, не покажувајте ја”
Аиша пренесува дека во својата последна болест Веровесникот (ﷺ) постојано ги прашувал своите сопруги каде ќе престојува следниот ден, чекајќи да дојде нејзиниот ред. Неговите сопруги му дозволиле да престојува каде што сака, и тој останал во куќата на Аиша сè додека не умрел таму, на денот кога вообичаено бил нејзиниот ред.
Аиша пренесува дека секогаш кога Веровесникот (ﷺ) тргнувал на пат, фрлал ждрепка меѓу своите сопруги и ја земал онаа чијашто ждрепка ќе излезела. На секоја од своите сопруги ѝ определил ден и ноќ, иако Севда го дала својот ден и ноќ на Аиша, надевајќи се да го задоволи.
“О, верници, забрането ви е сопругите да ги наследувате (како предмети) без нивна желба и да им причинувате тешкотии со намера од нештата што им ги дарувавте за себе да си присвоите освен доколку сторат јасен грев. Со нив убаво живејте! А ако почувствувате непожелност кон нив, можно е да не сакате нешто во коешто Аллах дал големо добро!”
Нејзините сопствени услови, и нејзиниот излез
Веровесникот (ﷺ) рекол дека условите на брачниот договор имаат најголемо право да бидат исполнети. Во ханбелиската школа, според една пресуда на Омер, невестата може да постави услов нејзиниот сопруг да не земе друга жена. Омер бил вториот халифа, кој ги водел муслиманите по Ебу Бекр. Невеста што ќе го постави овој услов може да го напушти својот сопруг ако тој го прекрши. Другите три школи не го сметаат условот за обврзувачки. Сопруга што не може да издржи да остане може исто така бракот да го раскине на сопствено барање. Сопругата на Сабит ибн Кајс не наоѓала мана во него. А сепак Веровесникот (ﷺ) му рекол да ја ослободи откако таа го вратила својот венчален дар.
Укбе ибн Амир пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол: од сите услови што мора да ги исполните, условите на брачниот договор имаат најголемо право да бидат исполнети.
Пресудува дека ако маж се ожени со жена под услов да не земе друга сопруга, условот го обврзува, и ако го прекрши, таа може да го раскине бракот. Ова го пренесува од Омер ибн ел-Хаттаб, Сад ибн Ебу Ваккас, Муавија и Амр ибн ел-Ас, и бележи дека Малик, еш-Шафии и ханефиските исламски научници не сметале дека таквите услови обврзуваат.
Сопругата на Сабит ибн Кајс му рекла на Веровесникот (ﷺ) дека нема приговор за карактерот или верата на својот маж, но дека не може да остане со него. Веровесникот прашал дали би ја вратила градината што тој ѝ ја дал како мехр. Таа се согласила, и Веровесникот му рекол на Сабит да ја земе назад и да се разведе од неа.
Пророците имале повеќе од една жена
Библијата раскажува за пророци со повеќе од една жена, и никогаш не ги обвинува Авраам, Јаков или Давид за тоа. Сара му ја дала Агар на Авраам „да му биде жена“, а по смртта на Сара Авраам зел друга жена, Кетура. Јаков се оженил со сестрите Лија и Рахила, а секоја од нив му ја дала и својата слугинка за жена. Давид зел уште жени во Ерусалим, а Соломон имал седумстотини жени. Исламот ги почитува сите нив како пророци. Дозволата што ја дава исламот не била нова; била ограничена и врзана со правила.
“И Сара, жената на Аврам, ја зеде Агар, својата слугинка Египќанка, откако Аврам живееше десет години во ханаанската земја, и му ја даде на својот маж Аврам да му биде жена.”
“Тогаш Авраам повторно зеде жена, и нејзиното име беше Кетура.”
“И Јаков направи така, и ја исполни нејзината седмица: и тој му ја даде за жена и својата ќерка Рахила.”
“И таа му ја даде за жена својата слугинка Вала: и Јаков влезе кај неа.”
“Кога Лија виде дека престанала да раѓа, ја зеде својата слугинка Зелфа и му ја даде на Јаков за жена.”
“И Давид зеде уште наложници и жени од Ерусалим, откако дојде од Хеврон: и на Давид му се родија уште синови и ќерки.”
“И имаше седумстотини жени, кнегињи, и триста наложници: и неговите жени го свртеа неговото срце. Зашто кога Соломон остаре, неговите жени го свртеа неговото срце по други богови: и неговото срце не беше совршено со Господ, неговиот Бог, како што беше срцето на неговиот татко Давид.”
Што вели Библијата за повеќе жени
Мојсеевиот закон не поставува број на жени за обичен човек. Неговата единствена граница е за царот, кој не смее да „си умножува жени“. Дури ни тоа не наведува број. Мојсеевиот закон втората жена ја уредува наместо да ја забрани. Во книгата на Самоил, Натан му вели на Давид дека Бог му ги дал жените на неговиот господар. Соломон имал седумстотини жени и триста наложници. Извештајот во Царства го обвинува затоа што неговите туѓинки жени го свртеле неговото срце кон други богови. Единственото правило за ‘една жена’ во Новиот завет е за црковните службеници: епископот мора да биде „маж на една жена“.
“Ниту нека си умножува жени, за да не се одврати неговото срце: ниту нека си умножува многу сребро и злато.”
“Епископот, значи, треба да биде непорочен, маж на една жена, трезвен, разумен, пристоен, гостољубив, способен да поучува;”
“И имаше седумстотини жени, кнегињи, и триста наложници: и неговите жени го свртеа неговото срце. Зашто кога Соломон остаре, неговите жени го свртеа неговото срце по други богови: и неговото срце не беше совршено со Господ, неговиот Бог, како што беше срцето на неговиот татко Давид.”
“Ако си земе друга жена; нејзината храна, нејзината облека и нејзиното брачно право нека не ги намалува.”
“И ти го дадов домот на твојот господар, и жените на твојот господар во твоите прегратки, и ти го дадов домот Израилев и Јудин; и ако тоа беше премалку, ќе ти дадев уште вакви и такви работи.”
Што правеле Евреите, црквите и мормоните
Мартин Лутер, германскиот црковен реформатор од шеснаесеттиот век, признал дека Писмото не забранува да се имаат повеќе жени. Во 1539 тој и уште двајца реформатори одобриле втора жена за Филип Хесенски, протестантски кнез. Талмудот, еврејската книга на закони и учења, советува не повеќе од четири жени, за секоја да го добие она што ѝ се должи. Евреите во Германија и северна Франција тоа го забраниле дури околу 1000 година. Еврејските заедници во муслиманските земји никогаш не ја прифатиле таа забрана, и продолжиле да го дозволуваат. Во 1843 Џозеф Смит, кој ги основал мормоните, објавил откровение со кое се воспоставува повеќеженството, што тој веќе го практикувал со години. Многу мормони земале повеќе жени, сè додека американскиот закон не ја принудил нивната црква да го повлече своето одобрение.
Прашан дали мажот може да земе повеќе од една жена, Лутер одговорил дека не може да го забрани тоа, бидејќи не му противречи на Писмото, иако не би сакал да ја види таа практика воведена меѓу христијаните.
Лутер, Меланхтон и Буцер потпишале писмен совет до ландгрофот Филип Хесенски, протестантски кнез, со кој му дозволиле да земе втора жена додека неговата прва жена била жива, и барале тоа да остане тајна. Она што Мојсеевиот закон го дозволувал во бракот, напишале тие, не било забрането во Евангелието. Филип се оженил со Маргарета фон дер Зале на 4 март 1540.
Рава пропишува дека мажот може да се ожени со многу жени под услов да може да ги издржува, а Мудреците го додаваат советот мажот да не се жени со повеќе од четири, за секоја жена да го добие својот должен дел од него.
Објаснува дека библискиот и талмудскиот закон му дозволувале на мажот повеќе од една жена; дека забраната на полигамијата што му се припишува на Рабену Гершом од Мајнц, околу 1000 година, ги обврзувала Евреите во Германија и северна Франција; и дека еврејските заедници во муслиманските земји, кои не ја прифатиле забраната, продолжиле да ја дозволуваат.
Вели дека Џозеф Смит, основачот на Светците од последните дни, објавил откровение од 12 јули 1843 со кое се воспоставува повеќеженството, кое тој лично го практикувал неколку години, и тврдел дека има заповед да го обнови множинскиот брак. Повеќеженството станало начело на мормонската вера, проповедано од старешините и практикувано од водачите и од многу луѓе, сè додека Конгресот не го забранил, Врховниот суд не го потврдил законот, а претседателот на црквата, Вилфорд Вудраф, не издал Манифест со кој црквата го повлекла своето одобрение од браковите забранети со законот на земјата.
Сопруга во исламот, љубовница на Запад
Во Англија, маж што ќе се ожени со втора жена додека првата е жива може да биде затворен до седум години. Но ниеден закон не го казнува затоа што има љубовница. Таа нема договор, нема венчален дар, нема право на дом, ниту некое од правата на сопругата. На Хенри VIII, првиот Врховен поглавар на Англиканската црква, му била дозволена само една жена во исто време. Затоа тој се оженил со шест, една по друга, и се ослободил од четири од нив, со поништување или со џелатот. Исламот тајната врска целосно ја забранува. На секоја жена со која мажот ќе се ожени, прва или четврта, ѝ го дава секое право што го има сопругата. Втората жена е дозвола, никогаш должност. Затоа ниеден муслиман не мора да го прекрши брачниот закон на земјата во која живее, а Куранот му вели да го почитува (17:34).
Пропишува дека во Англија и Велс е кривично дело кога лице во брак се венчава со некој друг додека неговиот сопруг или неговата сопруга е сè уште жив(а). Највисоката казна денес е седум години затвор.
Историја на шесте бракови на Хенри VIII, првиот Врховен поглавар на Англиканската црква: неговиот брак со Катерина Арагонска поништен по раскинувањето со Рим; Ана Болејн, нејзиниот брак поништен и таа обезглавена во 1536; Џејн Симор, починала откако му родила син; неговиот брак со Ана Клевска поништен за неколку месеци; Катерина Хауард обезглавена во 1542; и Катерина Пар, која го надживеала.
“И не доближувајте му се на имотот на сирачето, освен ако сакате да го зголемите, сè додека не стане полнолетно. И исполнете ја обврската, затоа што за обврската навистина ќе се одговара.”
Англиското право: втора сопруга и љубовница
- Во Англија, маж што ќе се ожени со втора сопруга додека првата е жива, се соочува со до седум години затвор.
- Ниеден закон не го казнува затоа што има љубовница.
- Љубовницата нема договор, нема мехр, нема право на дом и ниту едно од правата на сопругата.
- На Хенри Осми, првиот Врховен поглавар на Англиската црква, му била дозволена една сопруга во исто време. Затоа се оженил шест пати, една по друга, а четири ги тргнал од патот, со поништување или преку џелатот.
Стих по стих
Матеј 19:4-6 — глава 19, стихови 4-6
“А Тој одговори и им рече: Зарем не сте читале дека Оној Кој ги создаде во почетокот, ги создаде машко и женско, и рече: Затоа човекот ќе ги остави таткото и мајката и ќе се прилепи кон својата жена: и двајцата ќе бидат едно тело? Затоа тие веќе не се двајца, туку едно тело. Она, значи, што Бог го соедини, човек да не го разделува.”
Наведено за
Едно тело значи еден маж и една жена. Исус го обновил изворниот Божји план, кој исклучува втора жена.
Одговорот
Исус одговарал на прашање за развод, и му забранува на мажот да ја отпушти својата жена. Не вели ништо против маж што ја задржува својата жена и зема втора. Во стихот 8, она што Мојсеј го дозволил е разводот, а не втора жена. Мојсеевиот закон го уредува мажот што зема друга жена. Во книгата на Самоил, Натан му вели на Давид дека Бог му ги дал жените на неговиот господар. Авраам, Јаков и Давид имале по повеќе од една жена. Новиот завет бара само една жена само од црковните службеници: епископот мора да биде „маж на една жена“. Лутер признал дека не може да го забрани, бидејќи не му противречи на Писмото.
Каде завршува — Одломакот забранува развод; не поставува правило за бројот на жени, а остатокот од Писмото покажува дека повеќе жени биле прифатени.
Гледишта
Христијански
Христијаните сметаат дека Божјиот план за бракот е еден маж и една жена. Зборовите на Исус дека двајцата стануваат едно тело ги читаат како да исклучуваат повеќе од една жена.
Исус вели дека мажот се прилепува кон својата жена и двајцата стануваат едно тело. Христијаните ова го читаат како да исклучува втора жена.
Побивање
Исус одговарал на прашање за развод. Изразот „едно тело“ е речен за маж и неговата жена, против раскинувањето на нивната врска. Во стихот 8, она што Мојсеј го дозволил „поради коравоста на вашите срца“ е разводот, а не втора жена. Мојсеевиот закон ги штити правата на првата жена кога мажот ќе земе друга. А Авраам, Јаков и Давид имале по повеќе од една жена.
Исламското гледиште
Исламот поставил граница на обичај што немал граница, и што пророците пред него го практикувале, и го врзал со праведност. Малкумина муслимани го практикуваат денес. Дозволата задоволува вистински потреби. Војните оставаат вдовици и сираци. Жена што е сама може да нема никој да ја издржува. А во некои земји жените се побројни од мажите. Дозволува втора жена само со полни права за секоја жена. Секоја сопруга е заштитена со својата согласност, својот венчален дар, својата издршка, дом, еднаков дел од времето и излез.
Куранот дозволува до четири жени само под услов на праведност. Каде што мажот се плаши дека не може да биде праведен, заповеда една жена.
Куранот поставил граница од четири на обичај што немал граница.
Малкумина муслимани го практикуваат. Околу 5 од 100 живеат во дом со повеќе од една сопруга. Во Авганистан, Пакистан, Бангладеш, Иран и Египет, помалку од 1 од 100 муслимански мажи има повеќе од една жена.
Авраам, Јаков и Давид имале по повеќе од една жена, а Библијата никогаш не ги обвинува за тоа.
Само кај Ухуд биле убиени седумдесет од муслиманските мажи од Медина. А Веровесникот (ﷺ) се женел со вдовици, како Хафса и Умму Селеме.
Жените живеат подолго од мажите. Во некои земји, како Русија и Латвија, има околу 87 мажи на секои 100 жени.
Секоја сопруга мора да се согласи, и го добива својот венчален дар и издршка.
Секоја од сопругите на Веровесникот (ﷺ) имала свој дом и еднаков дел од неговите денови и ноќи.
Во ханбелиската школа невестата може во својот договор да забрани втора жена, и може да си замине ако условот се прекрши. Другите три школи не го сметаат условот за обврзувачки.
Сопругата може бракот да го раскине на сопствено барање, враќајќи го својот венчален дар.
Библијата не поставува граница на бројот на жени што може да ги има обичен човек. А водечки реформатори признале дека Писмото тоа не го забранува.
Англискиот закон склопувањето брак со втора жена го казнува со до седум години затвор.