За кои злосторства Библијата пропишува смрт?

“И постави граници за народот наоколу, велејќи: Пазете се да не се качувате на планината и да не го допирате нејзиниот раб: кој и да ја допре планината, сигурно ќе биде погубен:”

“И назначи ги Арон и неговите синови, и тие ќе ја вршат својата свештеничка служба: а туѓинецот што ќе се приближи ќе биде погубен.”

“И кој ќе го удри својот татко или својата мајка, сигурно ќе биде погубен.”

“И кој ќе го проколне својот татко или својата мајка, сигурно ќе биде погубен.”

“Ако некој има тврдоглав и бунтовен син, кој не го слуша гласот на својот татко ни гласот на својата мајка, и кој, откако ќе го казнат, не ги послушува: Тогаш неговиот татко и неговата мајка нека го фатат и нека го изведат пред старешините на неговиот град и пред портата на неговото место; И нека им речат на старешините на неговиот град: Овој наш син е тврдоглав и бунтовен, не го слуша нашиот глас; лаком е и пијаница. И сите мажи од неговиот град нека го каменуваат со камења, за да умре: така ќе го отстраниш злото од меѓу вас; и целиот Израел ќе чуе и ќе се исплаши.”

“А човекот што ќе постапи дрско и нема да го послуша свештеникот што стои таму да служи пред Господ, твојот Бог, или судијата, тој човек нека умре: и ќе го отстраниш злото од Израел.”

“Ако вол прободе маж или жена, така што ќе умрат: тогаш волот сигурно нека биде каменуван, и неговото месо нека не се јаде; а сопственикот на волот нека биде ослободен од вина. Но ако волот порано имал обичај да боде со рогот, и тоа му било посведочено на неговиот сопственик, а тој не го чувал затворен, и тој убил маж или жена; волот нека биде каменуван, и неговиот сопственик исто така нека биде погубен. Ако му се одреди некаква сума пари, тогаш нека даде за откуп на својот живот што и да му се одреди.”

“И ете, еден од синовите Израелеви дојде и доведе кај своите браќа една Мадијамка пред очите на Мојсеј и пред очите на целото собрание на синовите Израелеви, кои плачеа пред вратата на шаторот на средбата. И кога Финес, синот на Елеазар, синот на свештеникот Арон, го виде тоа, стана од средината на собранието и зеде копје во својата рака; И отиде по Израелецот во шаторот и ги прободе двајцата, Израелецот и жената низ нејзиниот стомак. Така помор беше запрен од синовите Израелеви.”

“Финес, синот на Елеазар, синот на свештеникот Арон, го одврати мојот гнев од синовите Израелеви, бидејќи ревнуваше за мене меѓу нив, така што не ги истребив синовите Израелеви во мојата ревност. Затоа речи: Ете, му го давам мојот завет на мир: И ќе го има тој и неговото потомство по него, заветот на вечно свештенство; затоа што ревнуваше за својот Бог и изврши очистување за синовите Израелеви.”

“Сигурно порази ги жителите на тој град со острицата на мечот, уништувајќи го сосема, и сè што е во него, и неговиот добиток, со острицата на мечот. И собери го сиот негов плен среде неговиот плоштад, и изгори го со оган градот и сиот негов плен целосно, за Господ, твојот Бог: и ќе биде урнатина засекогаш; нема повторно да се изгради.”

“Ако некоја девојка девица е свршена за маж, и некој човек ја најде во градот и легне со неа; тогаш изведете ги двајцата пред портата на тој град, и каменувајте ги со камења за да умрат; девојката, бидејќи не викаше, а беше во градот; а мажот, бидејќи ја понизи жената на својот ближен: така отстрани го злото од својата средина.”

“А ќерката на кој било свештеник, ако се оскверни со блудство, го осквернува својот татко: нека биде изгорена со оган.”

“И ако некој земе жена и нејзината мајка, тоа е беззаконие: нека бидат изгорени со оган, и тој и тие; за да нема беззаконие меѓу вас.”

“Зашто гревот нема да владее над вас: зашто не сте под законот, туку под благодатта.”

“А кога тие продолжија да Го прашуваат, Тој се исправи и им рече: Кој од вас е без грев, нека прв фрли камен на неа.”

“Зашто Бог заповеда, велејќи: Почитувај ги татка си и мајка си: и: Кој ќе ги проколне таткото или мајката, нека умре со смрт.”

“Немојте да мислите дека дојдов да ги укинам законот или пророците: не дојдов да ги укинам, туку да ги исполнам. Зашто вистина ви велам: Додека не поминат небото и земјата, ниту една јота ниту една цртичка нема да помине од законот, додека сè не се исполни.”

“Исус Христос е ист вчера, и денес, и во веки.”

За приказната за жената фатена во прељуба (Јован 7:53-8:11) известува дека ја нема во раните папируси (P66 и P75), во Синајскиот кодекс и Ватиканскиот кодекс и во други рани сведоци, и дека ракописите што ја имаат ја ставаат на различни места: по Јован 7:52, по Јован 7:36, на крајот на Јован, или по Лука 21:38. Заклучува дека таа не била дел од изворното Евангелие според Јован.

“Кажи: Дојдете да ви кажам што ви пропишува Господарот ваш: ништо да не Му здружувате, на родителите добрина да им правите, децата свои, поради сиромаштија, да не ги убивате, – Ние и вас и нив ги храниме – не приближувајте им се на лошите дела, било јавни или тајни; не убивајте го тој кого Аллах забранил да се убие, освен кога тоа правдата го бара, – ете, Тој тоа ви го препорачува за да размислите –”

“И не убивајте некого, чие убивање Аллах го забранил, освен кога правдата тоа го изискува! А ако некој, ни крив ни должен е убиен, тогаш на неговиот наследник му даваме власт, но ни тој нека не ја пречекорува границата во убивањето, бидејќи тој, навистина, е помогнат.”

“Заради тоа Ние им пропишавме на синовите Израилови: ако некој убие некого кој не убил никого, или таков што не прави неред на Земјата – како сите луѓе да ги убил; а ако некој биде причина за нечиј живот да се сочува – како на сите луѓе животот да им го сочувал! Нашите Пратеници јасни докази им носеа, но многумина од нив, и покрај тоа, на Земјата сите граници на злото ги преминуваа.”

“О, верници! Ви се пропишува одмазда за убиените: слободен за слободниот, роб за робот и жена за жената. А тој за кого од неговиот брат ќе се даде некаков откуп, нека врати со добро, а и тој нека покаже добродетелство. Тоа е олеснување од Господарот ваш, и милост. А кој и после тоа ќе изврши насилство, ќе има болна казна.”

“Верник не може да убие верник освен само по грешка, а кој убие верник по грешка, тој мора да ослободи од ропство еден роб верник, и да предаде крвнина на неговото семејство, освен ако тие му ја простат. Ако тој припаѓа на народ кој е ваш непријател, а верник е, тој мора да ослободи еден роб верник! А ако припаѓа на народ со кој сте во сојуз, мора да даде крвнина на неговото семејство и да ослободи од ропство еден роб верник. Доколку не најде, мора да пости два месеца еден по друг, покајувајќи Му се на Аллах! А Аллах сè знае и Мудар е!”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) рекол дека не се должи крвнина за лице убиено од животно, ниту за оној што умира паѓајќи во бунар или во рудник.

“Господарот твој заповеда само Него да Го обожувате и на родителите добро да им правите. Кога еден од нив двајца, или двајцата, ќе доживеат старост кај тебе, не вели им ни: „Уф!“ – и не кревај го гласот свој кон нив, туку обраќај им се со зборови полни со почит! Биди внимателен и покорен кон нив, и кажи: „Господару мој, смилувај им се, тие мене, кога бев дете, ме негуваа!“”

Ебу Хурејре пренесува дека Сад ибн Убаде го прашал Веровесникот (ﷺ) дали, ако најде маж со својата жена, мора да го остави недопрен сè додека не доведе четири сведоци. Веровесникот рекол да.

Сехл ибн Сад пренесува дека Увејмир ел-Аџлани го прашал Веровесникот (ﷺ) дали маж што ќе најде друг маж со својата жена треба да го убие, а потоа самиот да биде убиен за тоа, или што треба да прави. Веровесникот рекол дека Аллах објавил пропис за него и неговата жена, и му рекол да ја доведе. Брачниот пар потоа го извршил лианот, заколнувањата од Куранот 24:6-9, пред Веровесникот.

“Тие што ќе обвинат чесни жени, а не го докажат тоа со четири сведоци, со осумдесет удари искамшикувајте ги и никогаш повеќе сведочењето нивно не примајте го; тоа се нечесни луѓе,”

“А тие кои ќе ги обвинат своите жени, а немаат други сведоци, туку само тие се сведоци, ќе го потврдат своето сведочење со заклетва во Аллах, и тоа четирипати дека навистина ја говорат вистината,”

“А таа ќе биде поштедена од казната ако четирипати се заколне во Аллах дека тој, навистина, лаже,”

Али пренесува дека еден командант поставен од Веровесникот (ﷺ) запалил оган и им наредил на своите луѓе да влезат во него. Кога Веровесникот слушнал, рекол дека ако влегле во него, ќе останеле во него до Судниот ден, и дека нема покорност во неправда: покорноста е само во доброто. Сахих Муслим 1840 го има истото предание.

“Кажи: „Зарем за Господар да барам некој друг освен Аллах, кога Тој е Господар на сè?“ Што и да направи некој, за себе си прави, и секој грешник само својот товар ќе си го носи. На крајот кај Господарот свој ќе се вратите и Тој ќе ве извести за тоа за што не се согласувавте.”

Ибн Омер пренесува дека за време на еден од походите на Веровесникот (ﷺ) била најдена убиена жена, и Веровесникот го забранил убивањето на жени и деца.

“на тие кои ќе го следат Пратеникот, веровесник, кој нема да знае ни да чита, ниту да пишува, кој тие кај себе, во Тевратот и Инџилот, запишан го наоѓаат, кој од нив ќе бара да прават добри дела, а од лошите ќе ги одвраќа, кој убавата храна ќе им ја дозволи, а лошата ќе им ја забрани, кој од товарот и тешкотиите кои тие ги имаа ќе ги ослободи. Затоа, тие кои во него ќе веруваат, кои ќе го поддржуваат и ќе го помагаат и светлото по него пратено ќе го следат – ќе го постигнат тоа што ќе го сакаат!”

Ебу Хурејре пренесува дека Веровесникот (ﷺ) ѝ рекол на една воена дружина да запали двајца именувани мажи, а потоа ја повлекол наредбата пред тие да тргнат: само Аллах казнува со оган, па ако ги најдат, да ги убијат, а не да ги запалат.